donderdag 31 december 2015

Droom wens voor jullie

Dat is wat ik voor mijn lezers heb.
Ik wens jullie een jaar, waar jullie nog niet van durven te dromen.
De dromen die we nu al hebben, soms spatten ze uit een.
Ik wens jullie dan volkomen vrede in jullie hart.
Omdat je dan weet en kan vertrouwen.

Mijn droom die komt niet uit.
Maar er komt iets anders, wat veel beter bij mij past, veel groter is dan ik zelf nu had bedacht.

Ik wens jullie een jaar waarin ieders persoonlijke leven meer licht mag ervaren.
In de drukte van de wereld jullie rust mogen ervaren.

Dank jullie voor het lezen van mijn blog!
De leuke, bemoedigende reacties maar ook de persoonlijke reacties doordat mijn schrijven het hart raakte maakte het voor mij echt heel bijzonder.

Op naar 2016 een nieuw jaar, net zoals elke dag een nieuw begin.
Gods zegen voor alle dagen!

Blijf dromen houden:


woensdag 30 december 2015

Rijkdom

Afgelopen tijd hebben we hier wat nieuws.
Ik heb al een paar keer naar mijn bank gekeken, maar hij is toch echt heel anders dan mijn vloer.
Het lijkt voor mij vanzelfsprekend dat je dan ook iets anders ermee zal moeten doen.
Maar toch, voor mijn kindjes lijkt dat opeens niet meer zo vanzelfsprekend.
Lijkt het alsof de vloer doorloopt en er voor hun geen bank staat.
Ze hebben dus iets nieuws, en lopen over de bank.
Over de leuning ook rustig, en dan overstappen naar de stoel, met de leuning voor het raam.
Het lijkt ook alsof het voor hun heel normaal is.
Al hebben ze in de afgelopen weken toch al wel een keer of dertig mogen horen dat ik, hun moeder met hele vreemde regels, dit niet wil hebben.

Ja vreemde regels.
Hoe ik daar bij kom?
Dat lees ik, nee niet in boeken hoor, maar in hun ogen.
Ouderwets, hopeloos ouderwets.
En een moeder waarvan ze niets mogen, kijk, wij kunnen dit gewoon prima.
Ja dat staat er te lezen.
En ach ze hebben ook wel gelijk, ik ben hopeloos ouderwets en ze mogen heel veel niet (al blijft er in mijn ogen nog zoveel meer over wat ze wel mogen het is maar net hoe de focus gelegd word), en het mooie is, daar zullen ze het dan toch mee moeten doen.
Met een ouderwetse moeder die het niet fijn vind dat er over de bank gewandeld word.
Ze zeggen nog net niet: mam de hele klas loopt over de bank en mag op de bank staan.
Dat hoor ik bij andere dingen dan weer wel.

Sinds deze week doe ik het anders en elke keer als ze over de bank lopen mogen ze een half uur niet meer op de bank, helemaal niets op de bank.
Of het helpt?
En dan staan ze naast mij, terwijl ik wel op de bank zit, maar mam ik wil ook zitten.
Uhm ja nou ja jij wilde lopen op de bank, dan zal je vast moeten zitten op de vloer nu?
Ach de herhaling en consequente aanpak zal vast iets kunnen gaan doen.
Grappig ik kwam namelijk een leuke quote tegen en moest direct aan mijn kinderen denken.
Als ik op deze manier naar de situatie kijk, wat had ik rijk kunnen zijn.
Elke keer als ze op de bank liepen of staan, als ik dit bij mezelf had bedacht.
Wat op de bank van mij loopt, of staat, en vanaf nu toch hopelijk meer zit, is mij enorm kostbaar.






Na een heerlijke dag voel ik mij zeer gezegend dat ik moeder mag zijn.
En heel eerlijk, ik heb vaak toch dagen gehad dat ik dit gevoel miste.
Wat is dit heerlijk!
Dankbaar een stille wens die zomaar, met kleine dingen in vervulling gaat.
Een stille wens, met een diep verlangen, genieten van mijn kinderen niet het vanzelfsprekende genieten, maar dat diepe voelen in je hart, gelukkig zijn met het weten, ik ben hun moeder.
Ach ja een ouderwetse moeder, en een moeder waarvan ze zoveel niet mogen, maar die wel enorm veel van hun houd!


Ik hoop dat mijn kindjes, die rijkdom van mijn liefde voor hun, voelen in hun hart!

dinsdag 29 december 2015

Een bemoedigend beeld!

In 2014 was ik voor het eerst naar Bidden en Vasten, wat heb ik daar mooie dingen mogen ervaren.
Nu was er ook een vrouw die vertelde aan mij dat ze een beeld had bij mij.

Ze zag mij, zittend aan een tafel. 
Met een grote bak kralen voor mij.
Ik was druk bezig om de kralen te rijgen, maar het lukte maar niet.
Het was een slagen en falen.
Maar ze zag ook het uiteindelijke resultaat.
De losse houten kralen met vele kleuren zoals ze omschreef, die na lange tijd van proberen, een mooie creatie werden.


Kostbaar, uniek en het schitterde haar tegemoet.

Ik vond dit super bijzonder, het was ook wel tekenend voor hoe het in mijn leven gaat.
Het blijven volhouden van mij om te leren, te groeien, te verwerken wat er allemaal aan tegenslagen op mijn pad kwam.
Al die kralen, al die losse stukken in mijn leven, hoe krijg ik het ooit één geheel?
Het voelde in mijn leven zo vaak van, pfff nu heb ik eindelijk een paar kralen geregen, waarom moeten ze er nu weer afvallen.
Dan was ik bezig om dingen op te pakken, en voor ik het wist werd het uit mijn handen gegrist en totaal vernietigd wat ik opgebouwd had.
De kralen ze zaten er zo mooi, het was nog maar kort en er zat zoveel energie in.


Hou vol!


Bijzonder om dit zo in een beeld ingepakt als cadeau mee te krijgen.
Dit was namelijk voor mij zo bemoedigend.
Ik moest door blijven gaan, niet opgeven.
Volharden!
Het eindresultaat zal zo mooi zijn.
Dat mocht ik zien in de ogen van de boodschapper.
Ooit zou ik dat gaan mogen ervaren in mijn leven.
En afgelopen jaar kan ik zeggen, ik heb druk kralen zitten rijgen.
Ben bezig geweest om van alle losse stukjes 'mij' en alle kralen van mijn leven die nog los lagen één geheel te maken.
Er is een basis ontstaan waardoor ik kan zeggen, ik vind het fijn om verder te gaan met het rijgen van deze kralen.
Er is vertrouwen, maar ook kracht en energie om ermee door te gaan.

Wetend dat dit kralen zijn...
Maar ik een parel ben in Zijn hand!

.

maandag 28 december 2015

Een groot en sterk verlangen

Of een kleine stille wens.
Ze zetten ons vaak aan tot een reis, om die verlangens of wensen te vervullen.
Wensen en verlangens hebben we allemaal wel denk ik.
Van hele persoonlijke tot algemene wensen.
Het is heerlijk om dingen over te houden, verlangens te hebben die nog niet ingevuld zijn.
De weg naar die vervulling bijzonder zijn.

Ook ik heb zo mijn sterke verlangens en stille wensen.
Toch weet ik, alles wat ik denk, verlang of nodig heb, het is niet voor mezelf.
God weet ze ook, Hij ziet ze ook.
De verlangens en wensen onder woorden brengen, ze delen met Hem dat is bijzonder.
Al merk ik dat het lastig vind om het over te geven en los te laten.
Niet zelf aan het werk te gaan, aan de slag om de vervulling ervan zelf te creëren.
Heel vaak deed, en doe ik dat, telkens merk ik weer:


Als ik het zelf gecreëerd heb dan is het heel zo bijzonder niet.


Wanneer God mijn wensen, mijn verlangens vervulde, dan voelde het zo bijzonder!
Vaak was het ook meer dan ik mij kon voorstellen, of zelf ooit durfde te dromen.
Nooit vergeet ik meer mijn vakantie, in de zomer van 2014.
Voor het eerst samen met de kindjes kamperen.
Het was zo heerlijk, het weer zat mee, ik genoot van even rust en van de kindjes.
De week die ik had geboekt?
Die was zo voorbij.

Heel dramatisch misschien, maar de donderdag voordat ik weg zou gaan, zat ik s avonds alleen voor mijn tent.
Ik moest naar binnen en ben daar zo hard gaan huilen en legde mijn pijn, maar wat het meer was, mijn verlangen neer bij God.
Juist op dat moment kwam mijn vriendin bij mijn tent, zij stond ook op de camping maar op een ander veld, mijn dochter had een spelletje bij hun caravan laten liggen.
Ik dacht, ik kan heel stil zijn en hier alleen door, ik kan haar ook even roepen.
Ze kwam naar binnen en we praten even.
Het was bijzonder dat ze er juist toen was!
Ik was rustig en ben rustig gaan slapen.
Niets aan de hand.

De volgende ochtend, ging ik met de kindjes nog even fietsen naar de winkel.
Onderweg werd ik gebeld:

Wil je naar de receptie komen?

Ik schrok, ik had geen idee wat er zou komen.
Snel meldde ik mij, en wat er toen gebeurde:

Bij de receptie werd mij gezegd dat er iemand is, die anoniem wilt blijven, die voor mij een week extra geregeld heeft.
Ik mocht op hetzelfde plekje blijven staan en gratis nog een week genieten.
Wat geweldig!
Wie doet dat nu?

Ik moest werken, maar de vrouw bij de receptie bood aan dat ik zou bellen en het uitleggen.
Dat deed ik.
Mijn wens, mijn verlangen werd werkelijk.
Een week extra genieten van mijn kindjes, rust hebben, genieten zonder al dat moeten.
Maar op deze manier, dat had ik nooit durven dromen.
Mijn leven is heel vaak een andere weg gegaan dan ik gepland had.
De route is enorm bijzonder.
Het kent heuvels ontstaan door de diepe dalen, maar nu ook door geweldige hoogtepunten.

Ik mag in mijn leven nu toepassen wat ik in de praktijk heb mogen leren:

God heeft mijn leven in Zijn sterke handen.
Hij zal het leiden, Hij weet allang hoe dingen zullen gaan.
De weg die ik afleg mag ik leven in vreugde, een vreugde ontvangen van Hem.
Ik mag uitzien, ik mag verlangen.
Maar meer nog dan mijn verlangen naar aardse dingen is mijn verlangen naar de dag dat in vervulling mag gaan al de profetieën die Johannes had over de terugkomst van Jezus.
Een groot en sterk verlangen is dat.
De rest....

Ach dat zijn dan in vergelijking enkel nog mar kleine stille wensen.
Alle aardse dingen, ik geniet er nu echt van, ben zo dankbaar voor wat er allemaal in mijn leven gebeurd.
Maar op het eeuwige leven, dat geen einde meer zal kennen, valt het totaal in het niets.
Ik wil mijn wensen en verlangens in Zijn hand leren leggen, groeien in een geduld en vertrouwen, dat als het Gods wil is, het ook zal geschiedde.
Dat ik Hem geen handje hoef te helpen.

Er is een mooi filmpje dat ik wil delen, ik heb hem ook al geplaatst op mijn pagina:inspirerende filmpjes
Het laat zo mooi zien, waar we ons echt druk om zouden moeten maken.
Duidelijk is hoe kort de tijd is om te zoeken, wie de Weg is naar een eeuwig Leven!







zondag 27 december 2015

Gezinsavond: Bewaar het in je hart!

Ze wisten het allebei nog.
Vorige week met de gezinsavond had ik iets beloofd, en ja belofte maakt schuld.
Gelukkig was ik mij er nog van bewust en had ik alles al geregeld.
Vorige week maakte we met het vierde advent gezinsmoment een puzzel met de tekst:

Jezus werd een kind,
zo klein,
Hij wil ook jouw
Heiland zijn!

Bij dat gezinsmoment genaamd: Ze wond Hem in doeken en legde Hem in een kribbe beloofde ik de kindjes dat we de volgende keer iets maken waarin ze de puzzel kunnen bewaren.
Gelijk had ik daar ook een idee bij, hoe dat zou moeten zijn.
Afgelopen week gezocht naar uitwerkingen bij mijn idee.
In de hoop dat er iets bestond.
Gelukkig was er online al een voorbeeld te vinden.
Ik ken namelijk nog iemand die veel te bewaren had.
Zij vond een goede plek om al die belangrijke dingen, al die puzzelstukjes te bewaren.

Lukas 2: 19

Doch Maria bewaarde deze woorden tezamen, overleggende die in haar hart.

Dat was de tekst die ik gebruikt heb vanavond.
We hebben een tasje/doosje gemaakt in de vorm van een hart.
Die hebben we ook mooi versierd.



Het hele stuk over de herders in het veld, die uiteindelijk in de stal bij de koning aanbelanden, Maria die van alles in haar hart bewaard, en de mensen die dit hoorden die verwonderd waren, heb ik voorgelezen.
Ik vroeg aan de kinderen:

Wat voor woorden zou Maria nou bewaard hebben in haar hart?

Alles over haar baby, haar Jezus, die uiteindelijk de Jezus, de Redder voor de hele wereld zou worden.
Die de Christus is.
Maria bewaarde allemaal puzzelstukjes in haar hart.
Zoveel mensen zouden haar allemaal losse stukjes vertellen, er zou een moment komen dat het plaatje compleet zou worden voor haar.
Dat weten wij.
Zo hebben we fijn bezig geweest en hebben wij nu ook een hartjes tas/doos met daarop:


Bewaar het in je hart

En wat kan je daar nou beter bewaren dan de puzzelstukjes van een net geboren baby, die ook onze Heiland wil zijn?

(Gemaakt door dochterlief)



(Gemaakt door zoonlief)

                                                              
                                                        (Gemaakt door mij)

Wil je andere gezinsavonden bekijken en meegenieten met onze gezinsmomenten om de Bijbel hier de link:

vrijdag 25 december 2015

De menselijke Jozef

Wat is het een bijzonder verhaal, Jozef en Maria waren voor elkaar bestemd.
Maria kreeg van de Engel een geweldige boodschap, ze ging op reis naar Zacharias en Elisabeth (haar oude tante), Zacharias had ook een boodschap van de Engel van God ontvangen en Elisabeth droeg een wonder.
In de normale dingen, in normale levens gebeurde Goddelijke dingen.


Nu nog, maar zijn onze ogen ervoor geopend?

En Jozef in die tijd?
We lezen er niet veel over.
Er is veel wat we kunnen bedenken, maar blijkbaar is het niet belangrijk genoeg om te weten.
Als het nodig was, dan had het zeker door God opgetekend geworden.
Wat ik over Jozef lees in Zijn Woord, wat mij verwonderd, wat mij stil maakt dat is het volgende:

Omdat Jozef een rechtschapen mens was en haar (Maria) de schande wilde besparen, besloot hij om in stilte van haar te scheiden.

Hij wilde haar de schande besparen!
Scheiden en de toekomst waarin zijn voor elkaar bestemd waren veranderen, ten gunste van Maria.
Om haar te beschermen tegen wat?
Door haar oude tante werd ze 'gezegende onder de vrouwen' genoemd, maar Jozef wist dat er ook andere geluiden zouden gaan komen.
Hij was aan het denken geslagen.
Een echte man, hij zocht een oplossing.
Uit alle keuzes die er waren op dit moment de minst schadelijke, voor hemzelf?
Nee zoals ik las zocht hij de minst schadelijke uitweg voor Maria.

Maar het verhaal in de Bijbel stopt niet bij menselijke uitwegen uit problemen.
Dat is zo mooi om te lezen.
Want wat kunnen wij veel bedenken, en zelf aan de slag zijn in ons leven.
Ik wel in ieder geval.
Nee dat is niet wat ik nu nog wil, maar ik loop er toch telkens weer tegenaan.
Waarom ga ik niet eerst naar God's troon?

Terwijl hij hierover lag na te denken, verscheen hem een Engel van de Here in een droom.
Jozef,  zoon van David, zei de Engel, u kunt gerust uw vrouw Maria bij u in huis nemen.
Zij is in verwachting door de Heilige Geest.
Zij zal een zoon krijgen, die u Jezus moet noemen.
Dat betekent "God redt".

Want Hij zal Zijn volk redden van de zonden.
Daardoor zal in vervulling gaan wat God door de profeet Jesaja heeft gezegd:

De maagd zal zwanger worden en een zoon baren!
En men zal het kind Immanuël noemen, dat betekend: God is met ons.

Daarna werd Jozef wakker.
Hij deed wat de Engel had gezegd en nam zijn vrouw bij zich in huis.

Maar hij had geen gemeenschap met haar tot na de geboorte van het kind.
En Jozef noemde Hem Jezus.

Na al zijn gepieker...
Alles eindelijk zelf in kannen en kruiken, zo ga ik het oplossen.
Dit is de weg die ik moet gaan.
Het was duidelijk, God zag een toekomst voor Jozef en Maria samen.
Niet een gescheiden toekomst!
Hij greep in.
De oplossing kwam uiteindelijk niet van mensen, maar van een Engel van de Here.
Wat zijn er veel mensen in dit verhaal die een Zijn Engel hebben mogen ontmoeten in hun leven.
En wat een bijzondere boodschappen kwamen er ook telkens.
Telkens was het weer iets wat door mensen niet bedacht kan worden.

Telkens een stukje God, een stukje Hemel op aarde.

Straks als we naar Hem toe kunnen, dan weet ik dat het is wat een mens nu niet bedenken kan, wat wij nog nooit gezien hebben en ook nog nooit hebben gehoord.
Ook in onze tijd van verwachting, van dagelijks leven, staat God boven alles.
Grijpt Hij nog op wonderlijke wijze in, in levens van vele mensen.

Ik bid dat onze ogen hiervoor opengaan.
Zodat we openstaan voor de dingen die van God zijn.
Dat we net als Jozef, de weg van God ook gaan volgen.
Hij hoorde de Engel, maar er staat ook duidelijk:

Jozef deed wat de Engel gezegd had en nam zijn vrouw bij zich in huis.

Hij volgde de weg die God voor Hem had.
Als je die weg volgt, dan zorgt God ook voor je.
Dan word je gezegend, ook al cijfer jij je in dit leven daardoor weg, of werk je achter schermen, als het Gods weg is dan zal je gezegend worden.
Want wij weten dat Jozef nog een keer mag dromen.

Wij hoeven geen oplossingen te bedenken voor onze problemen.
Vind de weg naar God, of laat je vinden door God.
Zijn weg is de enige met wonderlijke ervaringen!

donderdag 24 december 2015

Kerstliedjes

Er zijn er zoveel, de teksten zijn zo mooi.
Het geeft een gezellig, een warm gevoel.
Nu met advent zet ik weleens kerstliedjes aan tijdens het eten.
De kinderen kunnen er ook al erg veel hierdoor.
Favoriet van mij voor kinderkerstliedjes is een vrij onbekend nummer:


De melodie en de tekst zijn zo mooi.
In Betlehem word telkens weer nieuwe hoop geboren.

Een nummer wat mijn dochter aanspreekt is:



Vooral doordat ze de plaatjes ook zo schattig vind!


Mijn zoon vind de volgende super mooi, vooral omdat ze die nu op school en in de kerk geleerd hebben.
De tekst is ook zo goed!
Als het mis gaat in je leven en als je verkeerde dingen doet, weet dan altijd dat er altijd hoop is.
Hoe mooi en krachtig is dat, de boodschap van Kerst.
Hoop is geboren.






Kerstnummers die bij mij favoriet zijn is:




Zo mooi dit nummer, vooral ook hoe de zanger alle stemmen zingt.
Super gaaf!




Zo mooi het verlangen naar 'God met ons'.




Het licht wint het!
Laat je niet overwinnen door het kwade, maar overwin het kwade met het goede, dat zie ik hierin vertaald.
Mooie nummers die ik graag luister.
Er zijn er nog veel meer.

Welk kerstlied is bij jou favoriet?

woensdag 23 december 2015

Geduld

Ja dat moest mijn zoon wel hebben.
In juli ben ik begonnen met het haken van een knuffel aap.
Speciaal voor hem, hij wilde al zolang dat ik ook iets voor hem maak.
Alleen vind ik zoveel dingen leuk om te haken.
Er lag een halve omslagdoek en ik was bezig met de deken van chrochet along 2015, waarbij elke week een nieuw patroon gegeven werd voor weer een nieuwe rand om de deken heen.
Vol goede moed ging ik toch aan de slag.
En het ging snel, de kop was zo klaar.
Daarna lag die apenkop te wachten, op de rest van zijn lichaam.


Toch in augustus maar weer opgepakt, want ik weet dat hij zo leuk is als hij compleet is.
Daar kwam het lijf en de armen.
Ook dat ging best gestaag.
Maar weer moest hij wachten.
Ging even verder met mijn andere leuke projecten, en daarnaast met totaal andere dingen die ook mijn tijd en aandacht verdienen.
Heel lang stond er een aap zonder poten op mijn schouw te wachten.

Maandag  had ik opeens weer de smaak te pakken en de poten gemaakt, en net alles aan elkaar vast gemaakt.
Eindelijk is het dan zover.
Wat een geduld moest mijn lieverd hebben (dat heeft hij niet van mij).
Een knuffel aap voor mijn lieve aap


























dinsdag 22 december 2015

Fijne dagen?

Dat zeggen wij zo makkelijk tegen elkaar.
Het is vriendelijk en goed bedoeld.
Als ik terug denk aan de afgelopen 2 jaar weet ik hoeveel pijn deze dagen, deze maand kan doen.
Iedereen gezellig deze dagen met elkaar.
En dan keek ik en waar ik ook ging, ik was alleen met mijn 2 kindjes.
Ja natuurlijk waren er mensen bij, ook wel mensen waar ik om gaf.
Maar er miste iets.
Of beter iemand.
Gebroken gezin, gebroken hart, en eigenlijk ook een gebroken december.
Ach ja ik zette mij erover heen.
Niet aan toegeven, niet ondankbaar zijn, genieten van wat ik heb.
Dat deed ik ook echt hoor, zolang er andere mensen bij waren.
Maar het doet pijn.

Adviezen


Soms vertelde ik het tegen mensen als ze er naar vroegen.
Vaker niet, want ik wilde niet zeuren, daarnaast als je dit zegt dan komen er vaak adviezen.
Iets waar ik mij nu ook op betrap dat ik makkelijk kan doen.
Van die adviezen dat je denkt:

Dat is makkelijk als je er zelf geen last van hebt.
Totdat je het moet doen.

In deze blog wil ik stilstaan bij mensen die zich deze maand zo voelen.
Eenzaam, verdrietig, er niet bij horend, niet mee tellend.
Mensen die het liefst een winterslaap houden en wakker worden als het januari is.
Of de mensen die zich deze maand zoveel groter houden dan dat ze zich van binnen voelen.
Ook die tranen die alleen je hart laat worden gezien.
Laten we deze maand in gebed rond mensen staan.
Bid je mee voor mensen die deze december maand als moeilijk ervaren?

Vader in de Hemel,

Ik wil bij U komen.
Vanuit een wereld vol gebrokenheid wil ik opkijken naar U.
U die ooit Uw Zoon aan deze wereld schonk om ons te redden.
Wat een groot geschenk, wat een trouw aan ons liet U daarmee zien.
Vader ik wil mensen aan Uw voeten neerleggen.
Mensen die deze maand het gevoel hebben nergens te 'zijn'.
Bij U zijn ze veilig, en ik weet dat ze bij U geborgenheid vinden.
Heer ziet U naar hen om.
U kent hun namen, U ziet al onze harten.
Of dit gevuld is, met ongehuilde tranen van eenzaamheid en gebrokenheid.
Schenk doormiddel van Uw Geest, troost Heere.
Deze maand, hij kan zo lang, zo uitzichtloos zijn.
Geeft U hoop in hopeloze harten.
Wilt U ruilen met Uw Hemelse gaven Vader?
U weet wat de mensen nodig hebben, keer hun december maand om.
Door dat wat normaal is bijzonder te maken.
Vader zie om naar Uw gebroken kinderen.
Richt hun hoofden op Heer, help hen kracht te vinden.
Leid hen op de weg waarvan het doel is dat ze

Opstaan en schitteren want Uw licht is gekomen.
De heerlijkheid van de Heer gaat over hen op.

Heer zie in liefde en trouw naar hen om.
Ik leg ze aan Uw voeten neer, want dat is de beste plaats.
Dit alles in de naam van Uw enige geboren Zoon, Jezus Christus, 

Amen


maandag 21 december 2015

Oud en nieuw

Vandaag ga ik een nieuw jaar in.
Bijzonder hoe dit afgelopen jaar verlopen is.
Zat ik vorig jaar december nog heel diep, waren de dagen voor kerst nog erg donker en eenzaam, is er nu dit jaar licht gekomen in mijn leven.
Had ik vorig jaar nog gesprekken over hoe ik mocht gaan stralen in de nieuwe jas, waarin ik vast zat, nog gevangen en niet vrij.
Is dat nu bijna niet meer voor te stellen.
Er waren weer veel mooie dingen op mijn pad.
Een groot geschenk was toch wel opnieuw de liefde mogen ervaren.
Het veranderde dit jaar enorm.
Een nieuwe vriend, nieuwe mensen ontmoeten, gezellige dagen, uren en minuten.
De dingen die ik doe nu kunnen delen.
Veel dingen ook samen mogen beleven.

Dit is het jaar waarin ik ruimte kreeg.
In mijn hoofd, maar ook in mijn leven.
Afgelopen september ben ik eindelijk begonnen aan de studie die ik al zolang wilde doen.
Al jaren wil ik de psychologische wereld in, maar voelde mij te klein en nietig, wie was ik?
Dacht ik dat ik die studie zou kunnen?
Nu ik bezig ben heb ik mezelf er in verbaasd.
Mijn cijferlijst, reactie van de mentor, het laat zien: dit is wat bij je past.
Gaaf om dat zo te mogen merken en bevestigd te zien.
Zo ben ik een stapje dichterbij een grote droom.

Een jaar waarin ik meer achter mezelf ben gaan staan.
Keuzes heb durven maken, gegroeid ben (door te doen).
Een jaar waarin ik na een moeilijke en diepe start nu mag zien, dat diepe dal van vorig jaar december is nu de berg waar ik sta geworden.
Het is goed om op terug te kijken en dat is voor mij al een groot cadeau.
Dankbaar ga ik mijn 29ste levensjaar in.
Ik mag dit jaar beginnen, wetend dat God mijn hou vast is, gezegend met vele lieve mensen.
Met licht in mijn hart, levenslessen rijker, vrede inplaats van al die jaren dat er angst in mij was.

Ik ben op reis, mijn reis heeft een doel, maar onderweg maak ik van alles mee.
Dit geld op meerdere vlakken in mijn leven.
Ik mag nu al genieten, van de reis naar mijn doel.
Genieten hoeft niet te beginnen op het moment dat ik mijn doel bereikt heb.
Reizen jullie dit jaar met mij mee?


zondag 20 december 2015

Gezinsmoment: Ze wond Hem in doeken en legde Hem in de kribbe. (4de Advent)

Afgelopen weken hebben we uitgekeken naar kerst, verwacht, verwonderd en werden we soms verlicht.
Mooie gesprekken, nieuwe inzichten en een meer bewust zijn van wat kerst nu werkelijk is.
Wat vieren wij nu?






Moeilijk?


Ja dat kan voor kinderen moeilijk zijn heb ik gemerkt.
Ze horen het kerstverhaal al jaren, ze weten het ook echt wel.
We hebben het over van alles, maar als Christen dacht ik: wat doe ik eigenlijk?
Doe ik wat er bij kerst hoort?
Jaren lang was ik druk in de december maand.
Mede omdat ik ook nog eens net voor kerst jarig ben, dat maakt het nog weer anders.
Ik vertelde de kinderen wel over vrede, Licht, redding wat bij kerst gestalte kreeg.
Maar eigenlijk was de tijd voor kerst met hele andere dingen bezig.
Was mijn tijd maar vaak ook zelfs mijn hoofd vol met alles wat ik wilde regelen, was er geen ruimte voor advent.
En ik was altijd bezig met voldoende eten, mooie kleding, kerstboom en versiering en dan ook al met bedenken dat alles wat ik neerzet ook weer weg gehaald moest worden.
Nou ja alleen door alles wat ik soms deed was mijn innerlijke vrede ver te zoeken.
Nu dit jaar ben ik meer bewust bezig.
Mede ook door de gezinsmomenten, het met de kinderen praten, Bijbellezen, zingen, maar ook en denk wel vooral toepasbaar maken.
Het geeft mij meer rust.
Afgelopen week ziek thuis komen te zitten, wat verplichtte rust gaf, ik kon niet anders.
Het eten maak ik mij ook niet druk om, en de kerstboom heb ik, net als vorig jaar niet opgezocht.
Kerst....
Zit in het hart?
Zit in het doen en laten?

Het kan ook allebei!

Geboorte vieren


Vandaag waren we aan onze vierde advent gezinsmoment, eerder was de engel bij Zacharias geweest, daarna was de engel naar Maria gegaan, vorige week stonden we stil dat Johannes de Doper geboren werd, vandaag mochten we horen dat de Heere Jezus geboren is.
Onze Koning!
De vredeskoning!

Maria baarde haar eerstgeboren Zoon, wond Hem in doeken en legde Hem in een kribbe, omdat er geen plaats was in de herberg.

Mag de vredekoning een plaats in onze herberg?
In onze harten?
Met de kindjes heb ik een puzzel geknutseld.








De afbeelding was een kindje in de kribbe.
Was nog best een werk om netjes over de lijnen te knippen zodat de stukjes ook blijven passen.





Op de puzzel staat een mooie tekst:

Jezus werd een kind zo klein,
Hij wil ook jouw Heiland zijn.

Voor ons had Hij de Hemel verlaten.
Is Hij op aarde gekomen, als mens, klein en kwetsbaar.
Als je moeite of problemen hebt in het leven, de pijn en verdriet teveel word, weet dan Hij begrijpt je zo goed.
We mogen uitzien tot de vredekoning weer komt.
Verlangen naar een tijd waarin er alleen nog vrede is.
Tot die tijd hebben we de Heilige Geest, die altijd bij ons is, die ons troost, die ook in de moeite van dit leven toch vrede wil maken in je hart.
Op de deur is het vierde lichtje verschenen.





Wil je onze andere gezinsmomenten bekijken: Gezinsmomenten

vrijdag 18 december 2015

Waar God op aarde komt


Daar keert Hij alles om!
Dat is wat ik jullie wens.
Een kerst waarin alles waar je nu nog mee zit, omgekeerd mag worden.
Dat de weg die nu alleen maar bergafwaarts lijkt te gaan, vol moeite en pijn, omgedraaid mag worden.
Als Hij zelf in jouw leven komt, keert Hij alles om.
Maakt hij van jou ongeluk jouw grootste geluk.
Dan gebruikt Hij jou zwakte om je sterk te maken.
Waar Hij komt, raakt de Hemel de aarde.
Hij is er ook voor jou, een eeuwig leven, het begint niet als je gestorven bent.
Je mag nu al starten, als Hij in jouw leven komt.

Hij keert alles om!

Ik wens jullie een kerst waarin God op aarde komt.
Een kerst waar een Kindje mag groeien in de stal daar diep in jullie hart!
Want als Hij op aarde komt dan keert Hij alles om.
En als Hij in jullie leeft dan keert Hij jullie leven om!








dinsdag 15 december 2015

Er is goed nieuws!

Ons Evangelie, is brenger van het goede nieuws.
Niet een handleiding, of een verhaal vol goede raad om een goed leven te leiden.

David Pawson schrijft het mooi in zijn boek: Een toelichting op de brief aan de Galaten:

Het gaat niet over wat je zelf moet proberen om een goed mens te zijn en in de hemel te komen;

het zegt dat een goed mens uit de hemel is neergedaald omdat Hij je heeft liefgehad. 
Het zegt dat je moet vertrouwen dat Hij zal doen wat je zelf nooit zult kunnen waarmaken.


Paulus bevrijd van zijn gebondenheid aan eigen werken, aan zelf proberen de geboden na te leven.
Wat hij deed als nooit iemand heeft gedaan.
Hij ging dit goede nieuws overal vertellen!
Het vrije geschenk van de liefde van Christus.
Bovenstaande stuk uit het boek van David Pawson vind ik heel goed bij de Advent periode passen.
Hij is uit de hemel neergedaald!
Niet om onze werken te beoordelen, maar omdat Hij ons liefheeft.
Omdat Hij wist dat Zijn leven onze levens kan redden.
Maar willen wij gered worden?

Dan moet je wel eerst hulp nodig hebben.
Jezelf overgeven in de handen van een ander, wat hebben wij mensen daar toch vaak strijd mee.
Het gaat zo totaal in tegen wat onze wereld, onze natuur ons leert.
Willen wij gered worden?
Of denken wij ons zelf nog te kunnen redden?
Daarover vind ik ook een mooi stuk in hetzelfde boek.
Deze zette mij aan het denken.

Roeien of zeilen?

Paulus schrijft aan de Galaten maar nu ik lees, hij schrijft ook aan mij.
Misschien ook aan u?
Lees maar mee uit het boek van David Pawson:

Jaren geleden  kwam u tot bekering, tot Christus in vertrouwen, en u leefde op basis van vertrouwen.
In de loop der jaren is de vreugde op de een of andere manier veranderd in een plicht en nu gaat het om wat u voor Hem doet, en u probeert heel trouw de goede daden te doen, het werk van de kerk steunen, maar het is allemaal zwoegen geworden.
Dat komt omdat u de dingen doet uit louter plichtsbesef.
Laat ik het zo zeggen: als een godsdienst niet een zeilboot is, dan is zij een roeiboot.
Zeker, er is op een zeilboot van alles te doen, maar het is niet uw werk dat u voortbeweegt.
Dat is het hele verschil!
Dus roeit u of zeilt u?
Als u roeit en u er hard aan moet trekken om vooruit te komen, zou dat kunnen komen doordat u bent opgehouden te vertrouwen en teruggekeerd bent naar het zelf proberen.



Stel je voor, de wind blaast je voort en je maakt een geweldige zeiltocht.
En dan haal je ineens het zeil neer, pakt de roeispanen en begint nu uit alle macht op die manier vooruit te komen, maar de golven zijn te hoog.
Stel je voor dat je zoiets doet.
Dat is toch stom?
Er staat een hevige wind, de Heilige Geest is jullie gegeven, waarom doen jullie nu dit?




Laat het vooruit komen, het verplaatsen, het groeien over aan God.
Beweeg op de plek waar je bent gebracht door Zijn Geest.
Geef je maar over aan de wind, de leiding van de Heilige Geest.
Hij brengt jou precies waar je hoort te zijn.
Je hoeft niet je best te doen om een goed mens te zijn.
Geloof maar dat de beste Mens voor jou op aarde is gekomen, en later gestorven is.
Hij alleen kan jou volmaakt maken.
Erken maar, wat je zult ervaren als je per ongeluk toch terug keert naar het zelf doen:

Ik kan het niet zelf!


En het goede nieuws is dan.
Je hoeft het niet meer zelf te doen.
Neem maar aan, ontvang, alles is voor jou volbracht!
En dan schrijf ik niet een goed mens, maar de beste mens is naar aarde neergedaald, omdat Hij u heeft liefgehad!




Wil je meer lezen en leren over de brief aan Galaten, dan kan ik je dit boek aanbevelen: Een toelichting op De brief aan de Galaten!
Hier een link waar dit boek te bestellen is:Opwekking/Galaten

maandag 14 december 2015

Laat God doorbreken

Gisteren hield ik stille tijd.
Daarbij zette ik een lied aan, wat ik vorige week voor het eerst hoorde van mijn vriend.
Het raakte mij toen al.
Welk gevecht je leveren moet, God is sterker.
Hij is lichter dan de donkerste nacht waarin wij ons soms begeven.
Gisteren zette ik dit lied weer aan.
Wat ik dan zo bijzonder vind is dat nu iets heel anders mij raakte.
Het past wel ook in de tijd, de verwachting waarin we leven.
Het toeleven naar de komst van Jezus!

Breek door zodat ik U kan aanbidden.

Het is een bekend woord geworden.
Ik ben op plekken geweest met zelfs aanbiddingsleiders.
Jarenlang wist ik niet van het bestaan van aanbidding.
Maar nu deze tekst zegt het eigenlijk in één zin.

Als God doorbreekt, je hart aanraakt, dan kan je Hem aanbidden.


Een mooi voorbeeld vind je in het kerstverhaal.
Drie wijze mannen uit het Oosten waren naar het paleis in Jeruzalem gegaan om het Koningskind te aanbidden.
Dat is het eerste, ze erkende Hem in Zijn rol als Koning.
Ze gingen zoeken om Hem te aanbidden.
Weet je wat daardoor gebeurde?
De koning van Jeruzalem, Herodes, hij raakte verward.
Hij zag de Koning die geboren was niet als iemand waarvoor hij wilde knielen.
Nee hij zag een strijd en opende die.

Is dat niet precies wat er gebeurd als wij willen aanbidden.
Aanbidden is overigens niet een handeling op zich, maar een hele manier van leven.
Je daden en woorden ze komen met elkaar overeen.
Uit alles wat je doet blijkt dat je aan Hem toegewijd bent.
Heb je dat ook weleens gemerkt?
Dat Hij jou Koning ook mag zijn?
Als je leven aan God toewijd dan kom je in situaties dat mensen kritiek uitten.
Je leeft anders, je doet anders, je bent anders.
Dat is het: buig je voor de wereld? Of buig je alleen voor God?
Echte aanbidding, dat gaat niet zonder slag of stoot.
In de Bijbel is er ook een vrouw die dat merkte....
Ze wist wie Hij was, en kende haar eigen staat.
Haar daad die voortkwam uit aanbidding, het stuitte op kritiek.

Lukas 7:

37 En zie, een vrouw in de stad die een zondares was, kwam te weten dat Hij in het huis van de Farizeeër aanlag, en zij bracht een albasten fles met zalf mee.

38 En staande achter Zijn voeten, begon zij huilend Zijn voeten nat te maken met tranen, en zij droogde ze af met het haar van haar hoofd, en zij kuste Zijn voeten en zalfde ze met de zalf.

Een daad vanuit haar hart.
Niet gericht op haar zelf, maar een hart gericht op Hem.
Ze kende haar plek, ze wilde Hem alles geven wat ze had.

Hoe mooi was de verdediging die Jezus haar gaf.
Ja het maakt niet uit wie je bent.
Luister maar, je bent veilig als je voor Hem kiest:

Een schuldeiser had eens twee schuldenaars.
De ene had 500 penningen geleend en de ander 50.
Ze hadden beide niets om hun schuldeiser te betalen.
De schuldeiser schold het hen beide kwijt.
Weg was hun schuld.
Daar hoefde ze niets voor te doen.
Jezus stelde een bijzondere vraag:

Wie van hen zal Hem meer liefhebben?

En dan waar het om gaat, oordelen wij zelf ook niet snel als iemand Hem aanbid?
We uitten zo makkelijk kritiek.
Maar is het kritiek op een menselijke daad?
Of op iets wat Goddelijk is?
De Farizeeër waar Jezus aan het eten was, die had de voeten van Jezus niet gewassen, hij had Jezus geen kus gegeven, ook Zijn hoofd niet gezalfd.
Deze vrouw, waste zijn voeten met haar tranen, was niet gestopt met het kussen van zijn voeten, en zalfde zijn voeten met olie.

Als je aanbid, en je stuit op kritiek, dan wil ik je meegeven.
Je aanbid geen mensen, dus het gaat ook niet om wat mensen ervan vinden.
Voel, luister en hoor wat Jezus ervan vind.
Hij sprak deze bemoedigende woorden ook voor jou:



Maar Hij zei tegen de vrouw: Uw geloof heeft u behouden; ga heen in vrede!

Geef je over aan Hem, luister naar je hart.
Als je Hem volgt dan volg je geen spoor waarin mensen je aanmoedigen, maar waarin God zelf jou aanmoedigt.
Als Hij voor je is, wie kan er tegen jou zijn?
Het is bijna kerst.
Durf jij met je hele hart Hem te aanbidden?
De wijzen deden het wel....
Laat God maar doorbreken in je hart!
Dan zal je voor altijd veranderen.




zondag 13 december 2015

Gezinsavond: Johannes is zijn naam (derde advent)

Vandaag hebben we het even heel anders gedaan.
Ik heb geen foto's van tijdens het knutselen, want toen waren de kindjes van mijn vriend hier ook.
Zijn dochter heeft samen met mijn dochter het werkje gedaan.
Terwijl de jongens aan het spelen waren met hem.
Zijn zoon houd niet zo van de knutselwerkjes, dus zo hadden ze allemaal wat te doen.

We hebben gelezen weer uit Lukas 1

Dat Zacharias en Elisabet een zoon hadden gekregen.
Op de achtste dag werd hij besneden en alle mensen wilde hem Zacharias noemen.
Maar Elisabet zei: nee Johannes is zijn naam.
Iedereen was verbaasd want niemand in de familie heet zo!
Zacharias, die nog steeds niet kon praten, werd gevraagd hoe hij zijn zoon wilde noemen.
Hij pakte zijn schrijftablet en schreef:

Johannes is zijn naam!


Gelijk kon hij weer praten.
We hebben een werkje gemaakt wat hierbij hoort.
Ik vroeg aan de meiden, wat krijg je met de post als er een kindjes geboren is?

Een geboortekaartje!

Nu hebben wij geboortekaartjes gemaakt.
Toen mijn zoon zijn spelletje af had heeft hij ook nog even een kaartje geknutseld want dat vond hij toch ook erg leuk.





Daarnaast had ik een leuke woordzoeker uitgeprint.
Zo zijn ze allemaal heerlijk bezig geweest.
Wat vliegen de gezinsmomenten altijd voorbij!





Hier ook een foto van alle adventmomenten bij elkaar.
Zo leuk om te zien!


Er is alweer een lichtje aan de horizon verschenen.
De weg bereider van Jezus is geboren.
Wie maakt Zijn weg nu klaar?
Word er nog opgeroepen tot Zijn wederkomst?
Ik zie uit naar het Licht.
Verheugd u en zie uit naar de Mensenzoon.
Laten wij kinderen van het Licht zijn, met een verlangend hart, dan zullen we niet als een dief in de nacht overvallen worden, want waar Zijn Licht is zal geen duisternis zijn.

Wil je meer gezinsavonden zien: Gezinsavonden

donderdag 10 december 2015

Je hart is belangrijk

Van alles waar je zuinig op bent, wees het op je hart het meest.
Wat daar binnen komt heeft invloed op lichaam en op geest.
Laat je hart een bron van leven zijn.
Verkeerde gedachten, daden of gevoelens, ze geven enkel pijn.

Als er viezigheid in je hart komt.
Dan zal je merken dat dit door je hele leven word gepompt.
Je leven zuiveren is een hele klus.
De enige die dat kan is Jezus.

Voor al onze viezigheid stierf Hij.
Door Zijn sterven maakt Hij je hart weer vrij.
Mag Hij bij jou aan de schoonmaak beginnen?
Of staat er bij jou hart: het is vol hier binnen...?!

Toen Hij op aarde kwam was dat wel zo.
Daarom werd Hij geboren in het stro.
De herders ze zaten in het veld.
Toen dit grote wonder door engelen werd verteld.

In het oosten woonden wijzen.
Ze wisten van een ster en gingen op zoek naar paleizen.
Waar dit Koningskind zou wonen.
Ze zouden Hem met goud, wierook en mirre belonen.

De herders en de wijzen gingen zoeken.
Ze vonden Jezus zoals wij kunnen lezen in de boeken.
Dit kind is ook voor jou geboren.
Ga maar zoeken en op reis als je ook bij Hem wilt horen.

Hij wacht om bij jou te leven.
Jij zelf moet daar toestemming voor geven.
Het is aan jou, jij bepaald Zijn rol
Is er plaats in je hart of is het vol?




woensdag 9 december 2015

Filmpjes op schrijfgelukjes

Hebben jullie de pagina al gevonden met inspirerende filmpjes?
Bovenaan de pagina zijn tabbladen te vinden, waardoor je er kan komen.
Net weer een mooi filmpje gezien en die toegevoegd.
Geef gerust tips of mooie filmpjes door!

Kan je het niet vinden en ben je nieuwsgierig?
Hier dan ook een link ernaar toe: Inspirerende filmpjes


Onze enige wet

Op facebook las ik bij een 'collega' blogster over vooroordelen die mensen hebben bij Christenen.
Het ging eigenlijk specifiek over de zondag.
Wat mogen we?
Nog belangrijker wat moeten wij?

Wet van Christus


Waaraan denk jij als je beseft dat de Christenen van nu onder de wet van Christus staan zoals Paulus aangeeft.
Weet je wat het inhoud?
En hoe voelt het voor jou?
Is het een lust of een last?
Dat kan zoveel verschil maken.
Ik stel deze vragen omdat er ook onder de Christenen veel onduidelijkheid over is.
Er zijn mensen die beweren dat je geheel vrij bent, nergens meer aan hoeft te houden, daarnaast weet ik van het andere uiterste, het is gevuld met regels (voornamelijk om uiterlijkheden en niet om het hart).

Wat houd de wet van Christus dan eigenlijk in?
Waar kunnen we dat lezen, wat zijn de regels dan volgens Zijn Woord?
Welke valkuilen zijn er?

In 1 Johannes 2 vinden we een heel stuk over de regels waar wij als Christenen aan behoren te houden.
Hou in je achterhoofd het volgende: voor ons falen, stierf Jezus, laat Zijn bloed ook in jou leven stromen, laat het komen op plekken waar jij de mist in ging, waar jij (nog) beperkt bent.
Hij is er ook voor jou!
Alleen Hij kan jou volmaakt maken, wij zullen nooit volmaakt zijn.

Even uit de Bijbel in Gewone taal:"

1 Johannes 2: 3-11

Hoe weten wij zeker dat we God echt kennen?
Doordat wij ons aan Zijn regels houden.
Iedereen die zegt dat hij God echt kent maar zich niet aan Zijn regels houdt, is een leugenaar.
Gods waarheid is niet in hem.
Maar als we ons wel aan Gods regels houden, dan zal Gods liefde in ons volmaakt zijn.
En dan weten we zeker (!) dat we bij God horen.
Als iemand zegt dat hij voor altijd bij God hoort, dan moet hij leven zoals Jezus geleefd heeft.

Vrienden, dit is de regel die ik jullie geef: we moeten andere gelovigen liefhebben.
Die regel is niet nieuw.
Het is een oude regel, die jullie al kennen sinds jullie Christenen zijn.
Het is dezelfde boodschap die jullie eerder gehoord hebben.
Toch brengt deze regel iets nieuws.
Want doordat Christus volgens deze regel geleefd heeft, en jullie dat ook doen, verdwijnt de duisternis.
Het ware licht begint al te schijnen.

Stel dat iemand zegt dat hij in het licht leeft, maar intussen haat hij een ander gelovige.
Dan leeft hij nog steeds in duisternis.
Iemand die andere gelovigen liefheeft, leeft voor altijd in het licht.
Zijn geloof komt niet in gevaar.
Maar wie andere gelovigen haat, die leeft in duisternis.
Hij is als iemand die in het donker rondloopt en niet weet waar hij heengaat.
Want doordat het donker is, kan hij niets zien.

Regel voor Christenen

Ik zie een opdracht voor Christenen, maar ook een belofte.
Als je deze regel houd verdwijnt de duisternis!
Welke regel lazen wij?
Liefde!
Het grote gebod.
Heb andere gelovigen lief.
Ja maar..........die anderen gemeente daar doen ze zo anders dat kan echt niet!
Of bij die stroming geloven ze in iets waar ik echt niet achter kan staan.
Als mijn kinderen dat doen, daar bij gaan horen, dan kunnen ze mijn huis niet meer in.

Is dat ons voorbeeld lieve mede Christenen?
Laten wij dat beeld zien?

Het is onze opdracht, wij Christenen, wij mogen laten zien wat liefde is.
Onze regel is leef zoals Jezus leefde.
Dus stop maar met alle regels die er zijn voor de buitenkant.
Ik hoor de roepstem: stop met het poetsen van de buitenkant, alleen liefde kan jou hart licht maken.
Wat je ook doet, met welke bedoeling ook, het komt niet als licht naar buiten als in jou hart geen licht is.
Liefde zorgt dat je hart licht, maar ook lichter is.
Het drijft woede, angst, bitterheid, haat en pijn uit.

Liefde is niet.....met iedereen eens zijn.
Liefde uitten wil niet zeggen.....wij denken overal hetzelfde over.

Liefde, onderlinge liefde zegt.... we zijn andere mensen, we denken anders, we leven anders, maar ik respecteer jou.
Om wie je bent, voor waar je voor gaat, omdat je medegelovige bent maar op jou eigen manier.
Liefde laat het een brug zijn.
Een brug, waar wij kloven maken.

Zoals Jezus een brug is, een liefdesbrug, tussen ons en God.
Zo mogen wij een brug zijn.
Denk je dat Jezus het altijd eens is met ons?
Met hoe wij denken?
Als Hij naar onze daden zou gaan werken, Zijn liefde zou tonen op het moment dat we helemaal leefde zoals Hij dat wou....

Hoe sta jij dan in relatie tot God?

De wet van Christus, dat is waar wij onder leven.
Zijn wet is liefde.
Zoals Hij jou liefheeft, ondanks fouten, ondanks falen.
Hij kiest ervoor om lief te hebben.

Wat kies jij?



maandag 7 december 2015

Frustratie heb je nodig?!

Ja dat klinkt toch wel erg raar.
Want als je frustratie bemerkt in je leven, dan heb je het gevoel dat je daar prima zonder kan.
Hoe vaak heb je gedacht, als die persoon uit mijn leven is, als die situatie er niet was, ooooh dan zou ik toch zo gelukkig zijn.
Ja gelukkig zijn, we denken dat we dat worden als we niets hebben dat ons frustreert.
Maar is dat werkelijk waar?
Of is dit een leugen!

Als je toch geen frustratie had.
Hoe zou je leven er dan uit zien?
Waardoor zou je dan uitgedaagd worden.
En er is een gevaar aan een leven zonder problemen en frustratie.
Heb je God dan nog wel nodig?
Merk je dan wel hoe klein je werkelijk ben.
Dat je beperkt bent en dat je het nodig hebt dat Iemand van boven af naar jouw situatie kijkt.
Iemand die je in een donkere tunnel de weg wijst.

Zou God nog ruimte hebben om contact met ons te maken?

Frustraties ach ik heb er ook genoeg.
Maar wat is het een ander beeld als we gaan zien wat we ervan leren.
Frustraties hebben mij eigenlijk al heel veel gebracht.
Daarnaast, we kunnen er door komen.
Zoals Mozes door de Rode Zee kon, er leek geen weg, allemaal frustraties bij de Israëlieten kwamen naar boven, maar God stond er boven.
Hij bepaald.
Ook in ons leven.

Frustraties komen en gaan.
Maar Hij staat er boven en als je Hem volgt zal Hij jou wegen geven die onzichtbaar leken, die onbegaanbaar leken.
Dat heb ik mogen ervaren.
Ik heb ook zo vaak last gehad van frustraties in mijn leven.
Nu ben ik ze dankbaar, wat ben ik er ver door gekomen!
Nee begrijp mij niet verkeerd, het is niet zo dat ik uit kijk naar het volgende probleem.
Maar wel een vertrouwen wat ik nu heb.
Als er frustratie kom kan ik denken, het helpt mij alleen maar.
Door ondanks de vele redenen om het kwade te doen, toch het goede te blijven kiezen.
Niet de gevoelens die de frustratie volgen.
Maar God volgen.
Daardoor ga je veranderen als mens.
Dat betekend ondanks dat het kwaad zo aan je trekt, en je wilt verleiden, het goede kiezen en doen.
God volgen.
Hij staat boven jou problemen, wat zo mooi is.
Want als je Hem volgt kan jij ook over je problemen heen.
Sta jij er ook boven.
Veilig achter Hem!

Ik zag vandaag een mooie tekst van Max Lucado die ik mee wil geven:


"God gebruikt de moeiten van vandaag om je morgen sterker te maken.Hij rust je toe.De God die groei geeft, zal je helpen vrucht te dragen."










zondag 6 december 2015

Gezinsavond: Het geschiedde naar Uw woord

Vandaag hebben wij ons moment verplaatst naar de middag.
Hebben wij weer fijn kunnen luisteren, zingen en knutselen.
De tweede adventszondag is aangebroken.
Vorige keer hadden we met elkaar geluisterd, nagedacht en gewerkt over Zacharias en Elisabeth.
Wat een wonderlijke boodschap kregen ze te horen.
God had hen gezien, toen ze geen aanzien meer hadden bij mensen.
Wat is en blijft dat heerlijk om te weten!
Vandaag zijn we verder gegaan.
Weer kwam er een Engel op bezoek, en weer was het zo'n wonderlijke boodschap.

Boodschap


Maria was degene die bezoek kreeg van de Engel Gabriël.
Ook bij haar vertelde Hij dat ze een kind zou baren, een zoon.
De Mensenzoon, echt mens, echt God.
Gods eigen zoon.
Hoe kon dit ooit gaan gebeuren dan?
Maria, ze was maagd, ze was nog niet getrouwd.
Wel zou ze gaan trouwen met Jozef.
Je zal een relatie hebben, en dan deze boodschap krijgen.
Hoe zouden wij reageren?

Overgave


Wat kunnen we veel leren van deze jonge vrouw!
Een enorm grote boodschap kreeg zij te horen.
Op een punt in haar leven, dat er bergen aan twijfels kunnen verrijzen.
We weten niet wat het van binnen met haar deed.
Toch kunnen we leren van haar reactie.
Het bezoek van de Engel sluit af met:

Het geschiedde naar Uw woord!

Nee we weten niet hoe Maria zich voelde.
Toch zien we hoe zij handelde.
Wat een voorbeeld van overgave!
Ze wist niet wat er komen zou.
Misschien gelukkig maar.
Wij weten (hopelijk) het vervolg wel.
Ja Maria moest ook leren, net zoals de discipelen, net zoals wij.
Toch mogen wij ook leren van haar.
Op het moment dat haar hele levensweg omgegooid werd.
Alle zekerheden weg vielen.
Door een wonderlijke boodschap, toen viel ze niet om.
Ze bleef staan en gaf zich over, ze legde haar levensweg in handen van God.

Mag het bij ons geschiedde naar Zijn woord?
Naar het Woord van haar Zoon?

We zijn gaan knutselen, ik had online een leuk werkje gevonden van Maria en haar ontmoeting met de Engel.


Heerlijk om lekker te kleuren, knippen en plakken.
Op de achtergrond liedjes aan en mee zingen.
Ze vonden het weer leuk, ik heb er ook echt van genoten.
Een moment ontspannen met z'n drietjes bezig zijn.
Want ik vind het net zo leuk om te doen als de kinderen!

Verlangen naar Licht


De tweede ster is zichtbaar geworden.
Het grote Licht is aangekondigd.
We mogen er naar uit zien, er naar verlangen.
Hij kom bij ons heel gewoon.
Zijn hele leven in de Hemel, Hij liet het los.
Om bij ons op aarde licht te brengen.
Verlang je mee, naar Zijn nieuwe belofte?!
Zijn belofte aan ons.
Hij hoopt het zo, dat er als Hij weer terug komt naar de aarde, nog mensen zijn die in Hem geloven.
Die vertrouwen op dat wat Hij ooit zei.
Bij de geboorte van Jezus, moet ik bekennen, het waren er niet veel meer, die de belofte van God uit zagen komen.
Die elke dag uitkeken, die naar Hem verlangde.
Hoe is dat bij ons?

Hier nog het eindresultaat, de werkjes aan de deur:








Het werkje heb ik gevonden via de volgende link: Samueladvies/werkjes
Wilt u meer familie momenten bekijken, dat kan via de volgende link: Gezinsavonden

vrijdag 4 december 2015

Het verlangen van Gods hart

Ja dat verlangen van God.
Dat is dat je jouw hart aan Hem over durft te geven.
Eigenlijk dat je voor eeuwig met Hem trouwt!
Want er klinkt geen: tot de dood je scheidt.
Uit vrije keuze, kiest voor Hem, omdat er geen betere is om je leven mee te delen.
Omdat je een relatie met God hebt.
Heb je weleens gezien hoe een bruidegom kijkt als hij voor het eerst zijn bruid ziet?
Ik heb dat vaker gezien, op foto's en in het echt.
Even vergeet hij dan zijn (apen)pakkie, de spanningen of alles goed zal gaan verlopen.
Je ziet het hart van de bruidegom spreken door zijn ogen, in zijn ogen zie je haar spiegelbeeld.
Ja hij weet het zeker waarom hij daar staat:

Hij kan niet leven zonder haar!


Op jou wacht ook een Bruidegom.
Ja ook als jij lezer een man bent, ook op jou wacht Hij.
Hij kijkt uit naar dat moment dat Hij je voor het eerst mag zien.
Dat het jou keuze is om naar Hem toe te stappen.
Vanaf die eerste stap die jij zet, zal Hij diep geroerd zijn!
Gekleed in het wit, wacht Hij, net zolang tot jij klaar bent voor die stap.
Voor altijd met Hem leven.
Wat is het heerlijk als het verlangen van een bruid en bruidegom elkaar raken.
Zo zal het voelen op het moment dat het ook jou verlangen is om jou leven met God te leven.
In Zijn ogen zal jou spiegelbeeld zichtbaar worden, Zijn ogen zijn gevuld met liefde.
Hij wacht op jou!
Nee Hij wacht niet zonder gevoel, maar met een diep verlangen...

Jij bent de vreugde van Zijn hart!
Op dat moment als je naar Hem toeloopt, dan voel je, net als op je trouwdag op dat moment als je voor het eerst naar je levenspartner stapt:

Nu kom ik tot mijn doel!


Jesaja 62:5b

Zoals een bruidegom zich verblijdt over zijn bruid, zo zal uw God Zich over u verblijden.





Met deze blog doe ik mee aan de bloghop van December, het thema is deze maand: verlangen, bedacht door de blogger van: Waardevol en uniek. Wil je mee doen? Schrijf dan een blog over het thema verlangen, laat op de blog van Waardevol en uniek een link achter van je blog.

donderdag 3 december 2015

Zo blij en dankbaar!

Gisteren schreef ik over het opruimen van een kast en wat er in mijn hoofd afgespeeld heeft.

Mijn kast is opnieuw ingericht.
Een nieuw begin.
Ja vast komt er weer een dag dat ik denk:

Waar moet ik beginnen?

Maar dan lees ik hier terug en weet ik het weer.
Bij de wortel!
Haal het onderste eruit en ruim op wat niet meer past, wat niet meer bij je hoort.
Dan komt het goed.

Mijn kast is opnieuw ingericht.
Veel heb ik weg mogen gooien.
Het had geen functie meer.
Ooit was het nodig, in een bepaalde fase van mijn leven.
Ik ben gegroeid!

Daardoor zitten er ook nieuwe dingen in mijn kast.
Telkens als ik nu een kijkje neem ben ik zo blij dat ik dat erin zie liggen!
Dankbaar dat ik het mocht ontvangen, want het komt niet van mezelf.
Ja echt zo blij als een kind met nieuwe kleding kan zijn.

Er ligt een stapel liefde...
Voor andere mensen maar nu ook voor mezelf!

Er ligt een stapel met nieuwe uitdagingen...
Spannend maar zo passend bij mij en als ik ze zie liggen word ik er zo blij van dat ik ze nu in mijn kast erbij kan hebben.
Eindelijk past het mij!

Er ligt een stapel trouw...
Aan anderen, mensen waar ik van hou, maar ook trouw aan mezelf.

Er ligt een stapel rust...
Ontvangen om te gebruiken, ik mag er vaker iets vanaf halen, dat weet ik.
Blij dat ik de mogelijkheid heb omdat het in mijn kast ligt.

Er ligt een stapel...
Wat voor stapel?
Met verrassingen!
Nu nog onbekend wat het precies is en wanneer ik het nodig heb.
Maar het zit er alvast in.

Wat een zegen!
Ooit zag het er zo anders uit.
Ik geniet ervan en kan hierdoor met de tegenslagen die er zijn beter omgaan.
Want wat er ook gebeurd en wat mensen ook willen doen, als ik dichtbij Hem blijft die de kast vult, kan ik gelukkig en tevreden zijn.
Nee niet omdat er dan in je leven precies gebeurd wat je wilt.
Maar enkel omdat je dan kan ontvangen wat je nodig hebt!
Probeer het maar.
Ga maar op zoek naar degene die jouw karakter eigenschappen en talenten geeft.

Ga maar naar Hem!
En geloof mij, het maakt niet uit wie je bent of wat je hebt gedaan!




woensdag 2 december 2015

Ruim maar op!

Vanmiddag ben ik de kast van mijn dochter gaan opruimen.
Voordat ik daaraan goed kon beginnen, heb ik de hele kast leeggegooid.
Wat een zooitje was het, nu viel het helemaal op hoeveel kleren ze heeft.
Er moest nodig weer eens een opruiming plaats vinden.
Dat zou ervoor zorgen dat we weer makkelijker dingen kunnen vinden, of kunnen combineren.

Zo gaat het in mijn leven ook.
Soms moet ik daar even een kastje leeggooien.
Vaak bij mensen waar ik mij fijn en veilig voel, maar waar ik eigenlijk niet al die rommel neer wil leggen.
Dit omdat ik het naar vind om anderen tot last te zijn.
Ik gooi mijn kastje leeg, omdat er niks meer in kan.

Dan kijk ik ernaar en denk ik, wat heb ik er zooitje van gemaakt.

Wat is dan nu de uitdaging als ik bij haar kast sta?
Alles één voor één vastpakken.
Past het nog?
Gebruik ze het wel?
Past het ook bij haar?

Die uitdaging heb ik ook als ik mijn kastje leeggegooid heb.
Eén voor één haal ik de lasten naar voren.
Waar komt het vandaan?
Kan ik er iets mee, helpt het mij?
Waarvoor gebruik ik het?
Past het bij mij als mens?

Ik ga sorteren, onderbroeken bij elkaar, leggings bij elkaar.
Zo bezig zijn is heerlijk, ik zie de chaos minder worden.
Er komt orde, ruimte en ik zie de stapel met zooi minder worden.
Wat is dat een lekker gevoel.
Alsof je opnieuw begin.

Wat is het fijn om alles wat in je hoofd zit eens eruit te gooien.
Dan te gaan sorteren en te onderzoeken of het nog wel waard is om in je hoofd te bewaren.
We moeten zuinig zijn met de opslag, vol is vol.

Wat is het lekker om er mee bezig te zijn.
Eerst is het overweldigend hoeveel het is.
Lijkt het om niet door te komen!
Maar als je een tijdje bezig bent komt er een begin van overwinning.

Ik leg het laatste kledingstuk netjes op de stapel.
Zet het sokkenmandje nog even recht.
Dan neem ik een stapje achteruit.
Ga op de bureaustoel van mijn dochter zitten en zucht:

Wat is dit lekker!
De kast ziet er weer keurig uit.

Als in mijn hoofd alles weer op een rijtje staat, dingen die niet nodig zijn opgeruimd zijn, kan ik een zitten.
Genieten van de rust in mijn hoofd.

Dan merk ik:

Wat fijn die ruimte!

Wat is het lekker, en zie ik nieuwe kansen.
Lijken er nieuwe wegen zichtbaar te komen.

Ik doe een stapje achteruit en mag zien zoals het is:

Ik ben van niemand afhankelijk,dan alleen van mijn Maker!
Wat zorgt Hij goed voor mij!
Nooit hoef ik meer bang te zijn, want als Hij voor mij is, wie kan er dan tegen mij zijn?
Dat doet mij denken aan afgelopen week, iets wat ik wil bewaren, mijn vriend stuurde mij dit liedje.
Wat er in je hoofd zit, ruim maar op, want onze God is groter!



dinsdag 1 december 2015

Winnaar give away actie en antwoord op mijn gestelde vraag:

Winnaar


Deze vraag stelde ik in mijn give away actie!
Ik kreeg verschillende antwoorden binnen op deze vraag:

Waarom hadden Paulus en Petrus een meningsverschil?

Zo leuk, ook echt van mensen waar ik blij verrast door was.
Vandaag heb ik de namen van de mensen die meededen op briefjes geschreven en heeft mijn moeder een briefje uit de pot gehaald.

De winnaar is:






Ik neem contact met je op en dan gaan we regelen dat dit mooie boek, een toelichting op De brief aan de Galaten, jou kant op komt.


Voorbeelden

In het boek van David Pawson: Toelichtingen op de brief aan De Galaten, staat iets over Petrus en Paulus wat eigenlijk heel treffend is in dit verhaal:

"Het was in de tijd waarin de twee grootste apostelen van Jezus - Petrus en Paulus - een meningsverschil hadden. Ze zijn de geschiedenis ingegaan als de twee grootste mannen in het Christelijk Evangelie."
Op een dag hadden ze een felle discussie, en Paulus haalt die gebeurtenis aan om te laten zien dat hij zelfs het Evangelie van Petrus moest corrigeren.
Petrus, als we terug gaan zien we dat Petrus Paulus heeft geholpen!
Maar ook hij moest soms de juiste kant op gewezen worden.
Het is heel eenvoudig.

Oude gewoonte


Petrus was terug gevallen in een oude gewoonte, zoals ons dat allemaal weleens overkomt of overkomen zal.
Paulus zelf zal het ook gaan overkomen.
In dit geval was Petrus eigenlijk diep in zijn hart een lafaard.
Herken je het nog van eerder?
Het was zijn automatische reactie als hij moest laten zien waar hij stond.
Eerst bij Jezus, toen Jezus ondervraagd werd, Petrus ontkende tot drie keer toe dat hij Jezus kon.
Nu vlucht Petrus weer in diezelfde houding.
Het kwam alleen door de Heilige Geest als Petrus vrijmoedigheid had, zoals op de allereerste Pinksterdag. 
Petrus was eigenlijk bang voor mensen, voor wat ze vonden.



Meningsverschil


Voor deze situatie met Paulus, werd Petrus door God geroepen om naar Antiochië te gaan.
Daar had hij volkomen vrede dat hij aan tafel zat, voedsel at dat niet koosjer was, vlees at dat niet van de juiste slager kwam.
Hij voelde zich een broeder van de mensen waarmee hij at.
Maar vervolgens kwamen er nog andere mensen uit Jeruzalem.
Petrus hij werd bang.
Wat zouden de mensen nu van hem gaan denken?
Hij deed wat hij eerder had gedaan:

Hij verloochende zijn Heer.

Toen de mensen uit Jeruzalem aankwamen zei hij dan ook maar snel: Ik denk dat ik toch maar afzonderlijk ga eten,
Dit maakte dat er in die ene geloofsgemeenschap opeens twee maaltijden van de Heer.
Het avondmaal vieren was een onderdeel van de gewone maaltijd en werd nu letterlijk in tweeën gedeeld.
Beide erkenden één Heer Jezus Christus, maar ze konden niet aan één tafel zitten!

Lukt ons dat wel?
Hebben wij geleerd?

Ingrijpen


Paulus besefte dat als Petrus hiermee doorging, er voor het eerst twee denominaties in het christendom zouden ontstaan.
Hoeveel zijn er nu al?
De eenheid van het Evangelie, het stond op het spel.
Paulus heeft heel moedig Petrus bestraft, recht in zijn gezicht!
Niet achter in de consistorie, waar niemand van de gemeente het op zal merken.
Petrus, de eerste voorganger van de kerk!

Petrus wat jij doet stemt niet overeen met het Evangelie...

Eerst was je volledig bereid te eten met met de heidenen, dus wat je nu doet, dat is niet waar jij volledig achterstaat.
Je doet het vanuit angst!
Samen eten Petrus is een teken van vriendschap en gemeenschap.
Ben je soms vergeten dat wij ook alleen maar door geloof in Jezus, in het reine met God kunnen komen?
Paulus legt hier heel duidelijk de genade neer:

Het gaat niet om iets te bereiken in eigen kracht maar alleen vanuit geloof!

Wil je meer lezen, leren en ervaren wat genade is?
Laat je inspireren en ontdek opnieuw wat genade ten diepste inhoud.
Dan kan ik je dit boek aanbevelen: Een toelichting op De brief aan de Galaten!

Hier een link waar dit boek te bestellen is: Opwekking/Galaten







maandag 30 november 2015

Wie is God?

Gisteren had ik zowel s'ochtends als s'middags een mooie preek.
In beide preken ging het over de naam van God.
We lazen in Hebreeën wat namen die bij ons niet zo bekend zijn, namen van Jezus.

De tekst was Hebreeën 1: 1-4

1 Nadat God voorheen vele malen en op vele wijzen tot de vaderen gesproken had door de profeten, heeft Hij in deze laatste dagen tot ons gesproken door de Zoon,
2 Die Hij Erfgenaam gemaakt heeft van alles, door Wie Hij ook de wereld gemaakt heeft.
3 Hij, Die de afstraling van Gods heerlijkheid is en de afdruk van Zijn zelfstandigheid, Die alle dingen draagt door Zijn krachtig woord, heeft, nadat Hij de reiniging van onze zonden door Zichzelf tot stand had gebracht, Zich gezet aan de rechterhand van de Majesteit in de hoogste hemelen.
4 Hij is zoveel meer geworden dan de engelen als de Naam die Hij als erfdeel ontvangen heeft, voortreffelijker is dan die van hen.

Wie mag Hij zijn?


Veel mensen in Evangelische kringen zeggen zo makkelijk: Jezus is mijn vriend, Hij is liefde.
Dat is zeker waar.
Maar blijft het daarbij?
Of mag Hij meer zijn?
In andere kringen word Hij neergezet als rechter.
Dat is ook zeker waar.
Maar blijft het daarbij?
Wat doe je jezelf, maar vooral Jezus dan tekort.
Ik wil kijken naar wie Hij is aan de hand van bovenstaande teksten.
Of teksten, eigenlijk is het in het Grieks een ode, een loflied aan Jezus.
Hem komt toe alle dank en eer!


Incongruentie


Het bijzondere van de naam van Jezus is de incongruentie die het dekt.
Zijn naam omvat vele tegenstellingen, toch passen al die namen Hem.
In de bovenstaande teksten vinden we namen van Hem die minder bekend zijn.

* Hij is Schepper, maar ook Erfgenaam.
Als je iets maakt is het al van jou, als je iets erft dan krijg je iets van een ander.
Zo mooi dat in het Grieks je ook kan lezen:

Hij is Schepper maar toch is Hij ook Erfgenaam.

*Jezus is de afstraling van Gods heerlijkheid, dat Licht mocht Hij brengen op aarde.
Daarnaast ook de afdruk van zelfstandigheid.
Hij was een eigen persoonlijkheid, maar toch ook zeker Goddelijk.
Een echt mens, zoals wij, met pijn, met angst, met verdriet, maar daarnaast gelukkig ook waarlijk God.
*Hij draagt alles door Zijn krachtige woorden.
Toch riep Hij ooit, om ons van onze zonde te kunnen bevrijden, Mijn God, Mijn God waarom verlaat Gij mij?!
Hierdoor heeft hij de reiniging tot stand gebracht.
Hij is het die de voeten reinigde maar nu ook harten.
De spreker maar ook de schoonmaker.

*Hij zit aan de Rechter hand van de Majesteit.
Gods Rechterhand, Gods Zoon, waarlijk God.
Hoger verhoogd dan alle engelen.

Mag Hij zijn?

Zien wij Hem ook zo in ons leven?
Of passen wij God aan naar ons beeld?
Laten we op weg gaan zodat God ons beeld kan passen naar Zijn eigen beeld.
Sta jij open voor God?
Voor wie Hij werkelijk is?
Uw naam word geheiligd!
Onze eerste bede.