Doorgaan naar hoofdcontent

Werk je voor? Of werk je samen?

Dat is een vraag die bij mij naar boven komt.

Heel lang was ik druk aan de slag met werken voor God!
Probeerde de dingen te doen waarvan ik wist dat Hij het fijn vond.
Ja heus daarna ging ik wel met Hem in gesprek, en ik vertelde Hem wat ik allemaal deed.
Ook toen merkte ik dat Hij van mij hield, Hij bemoedigde mij, steunde mij en gaf mij complimentjes of advies maar toch miste ik iets.
Ik had het gevoel dat Hij niet mee ging met wat ik deed.
Dat ik het alleen deed.
Daarbij voelde ik dat wat ik deed niets veranderde aan de houding van God naar mij.

Je kan je plekje in de Hemel niet verdienen door dingen te doen die God graag ziet!

Dit moest anders kunnen.
Waarom doe ik dit allemaal voor Hem?
Vroeg Hij hierom?

Nee!
Ik deed het zelf.
Het was mijn idee, mijn wil, mijn idee van goed doen.

Ik weet wel, God was er wel bij.
Want ik kwam erachter Hij is altijd bij mij!
Hij verlaat mij niet.
Maar in de dingen die ik deed was ik alleen bezig.

Uiteindelijk merkte ik hoe het anders kon.
Waarom ging alleen nadat ik iets gedaan had melden hoe het gegaan was?
God was er bij, ik kon Hem betrekken bij alles wat ik deed.

Nooit meer alleen piekeren: hoe los ik dit op!
Nooit meer alleen aan de slag om iets geregeld te krijgen.
Nooit meer alleen praten met mensen.

Samen!

Samenwerken, het kan echt.
God wil het met mij en ik weet Hij wil het ook met jou!

Hij is niet onze baas waar we voor arbeiden moeten, wij zijn medearbeiders van God (1 Korinthe 3:9)!
Je mag meewerken!
Niet alleen aan de slag maar samen.
God is altijd bij ons, Hij wil altijd met jou in contact zijn, overal bij betrokken worden.
Met Hem is elk moment heilig!

Reacties

Populaire berichten van deze blog

Gescheiden ouders eren

Hoe kunnen we kinderen daarbij helpen. Zeker nu we gescheiden zijn?
Er zijn verschillende stappen om kinderen groot te brengen. Sommige zijn overdraagbaar, maar sommige niet. Zo is er de opvoeders rol, iets wat door meerdere mensen opgenomen kan worden. Wanneer je kindje groot genoeg is zal hij/zij naar school gaan. Ook daar zal een opvoeders rol opgenomen worden. Of in de kerk, de sportclub of de verschillende manieren van opvang. Daarnaast is er de ouderrol. Dat is iets die, wat je ook doet, behouden blijft. In beperkte mate is het overdraagbaar, dan denk ik aan adoptie ouders of pleeg ouders. Zoals je het ook terug ziet in de benaming, is er dan het stuk ouderschap overgedragen. Dit gaat voornamelijk om verantwoordelijkheid, de mogelijkheid om keuzes te mogen maken voor het kind, de stem van het kind zijn als het ware. Als ouders heb je de grootste invloed op je kinderen, kan je de kinderen het meest vormen. Hoe wij leven, handelen en doen zal bepalend zijn voor onze kinderen, een…

Zingen en muziek kan zoveel met je doen!

Muziek dat heeft mij zo enorm geholpen!
Dat begon eigenlijk op momenten als ik verdrietig was en nog niet goed raad wist met mijn emoties.
Ik sloot het in mezelf op, draai ermee in mijn binnenste in een cirkel.
En durfde het niet te uitten.
Juist omdat ik het in mezelf vast hield ging ik mij er naar door voelen.
Het gaf allerlei aanklacht, allerlei aan nare gedachten gingen door mijn hoofd.
Ik raakte erdoor uitgeput.
Tot ik ging zingen, of ging luisteren naar muziek.
Dat wisselde van Sela naar Opwekking en van Don Moen naar Kees Kraayenoord.
Heerlijk.
Nummers die echt iets met mij deden, die als ik luisterde iets in mij veranderde.
Ja heel lang heb ik muziek gebruikt en had dit groot effect op mijn gevoel.
Zelfs zo groot, dat wanneer ik mij weer aangevallen voelde of verdrietig en daardoor down werd, mijn Bidden en Vasten vriendin/zus mij weleens vroeg:

Wanneer heb je voor het laatst gezongen?

Muziek heeft mij gered!
Dat kan ik echt zeggen.
Al mijn zorgen, al mijn gedachten, het lukte …

Wat is ware schoonheid?

Charme is bedriegelijk
en schoonheid vergaat
maar een vrouw met ontzag voor de Heer
moet worden geprezen.
(Spreuken 31:30)

Wat vind ik eigenlijk dat ik nodig heb om mooi te zijn? Niet zomaar antwoord geven zoals het hoort, maar echt! Dit is voor mij een kwetsbare vraag.


Een afkeer van mezelf

Vele jaren ging ik door het leven met een diepe basis van afkeer van mezelf. Ik haatte mijn uiterlijk. En ik zag er niet veel anders uit dan nu. Wanneer ik in de spiegel keek zag ik alles in het negatief. Ik had puistjes en sproeten. Iedereen vond mijn sproetjes zo leuk. Maar ik vond ze zo erg! Dat ik tijdens mijn werk in de winkel van mijn vader eens tegen mijn collega vertelde hoe ik mij daarbij voelde. Terwijl ik omkeek kon ik wel door de grond zakken. Daar was een mevrouw binnen gekomen, helemaal onder de sproeten. Ik dacht dat ze zich vast beledigd zou voelen als ze dit had gehoord. Maar haar reactie was zo liefdevol en bijzonder. Ik moest ervan huilen, ze vertelde mij: Ik wens je toe dat je van…