Doorgaan naar hoofdcontent

Wie is je voorbeeld?

Ik zag een discussie ergens met een verdrietige ondertoon.
Een meisje deed haar best om op haar voorbeeld te lijken, haar grote voorbeeld kreeg roem, complimenten en werd door iedereen graag gezien.
Maar hoe zij ook haar best doen, zij kreeg niet wat haar voorbeeld wel kreeg.
Dat maakte haar verdrietig, het kwetste haar en maakte dat ze haar zelfbeeld totaal verloor.

Wat gebeurd er als je op iemand wilt gaan lijken?
Je legt je focus op iemand, vaak op iemand die iets heeft wat jij ook wilt.
Niet zo zeer uit jaloersheid, maar meer als groot voorbeeld, iets wat je wilt evenaren of iets wat jij ook wilt ervaren.
Wie is jou voorbeeld?

Mijn voorbeeld wil ik graag delen, dat is Jezus.
Hem volgen, ik wil meer en meer op Hem lijken.
Nee ik doe het niet voor gezien worden door mensen, want Jezus werd niet gezien door de mensen, Hij werd veracht, bespot en aan een kruis gehangen.
Ik wil gezien worden zoals Jezus gezien werd, als Gods geliefde kind.
Jezus werd gezien door Zijn Vader!
Hij werd gezien en geholpen door de Heilige Geest.

Wat gebeurd er als je op iemand wilt gaan lijken?
Je raakt jezelf kwijt!
Dat klinkt eng als je dit doet voor iets wat op aarde is, dat is gevaarlijk is het is voor een mens te evenaren.
Maar het is zo geweldig als je jezelf, je oude ik mag kwijt raken en er van God iets terug mag ontvangen.
Een nieuw hart, je mag een nieuwe mens zijn.
Weet je wat bijzonder van die nieuwe mens is.
Hij of zij sterft nooit, je gaat wel lichamelijk dood maar mag verder leven.
Echt leven!
Zonder verdriet, zonder pijn, heel dicht bij je Maker.

Je mag eeuwig leven, gezien door je Vader, geholpen door de Heilige Geest.
Dan mag je vrucht dragen, dan mag je vruchten delen!
Je schat ligt dan in de Hemel, waar Hij niet gestolen kan worden.

Wie is jou voorbeeld?

Reacties

Populaire berichten van deze blog

Zingen en muziek kan zoveel met je doen!

Muziek dat heeft mij zo enorm geholpen!
Dat begon eigenlijk op momenten als ik verdrietig was en nog niet goed raad wist met mijn emoties.
Ik sloot het in mezelf op, draai ermee in mijn binnenste in een cirkel.
En durfde het niet te uitten.
Juist omdat ik het in mezelf vast hield ging ik mij er naar door voelen.
Het gaf allerlei aanklacht, allerlei aan nare gedachten gingen door mijn hoofd.
Ik raakte erdoor uitgeput.
Tot ik ging zingen, of ging luisteren naar muziek.
Dat wisselde van Sela naar Opwekking en van Don Moen naar Kees Kraayenoord.
Heerlijk.
Nummers die echt iets met mij deden, die als ik luisterde iets in mij veranderde.
Ja heel lang heb ik muziek gebruikt en had dit groot effect op mijn gevoel.
Zelfs zo groot, dat wanneer ik mij weer aangevallen voelde of verdrietig en daardoor down werd, mijn Bidden en Vasten vriendin/zus mij weleens vroeg:

Wanneer heb je voor het laatst gezongen?

Muziek heeft mij gered!
Dat kan ik echt zeggen.
Al mijn zorgen, al mijn gedachten, het lukte …

Op zoek naar die ene zonnestraal

Afgelopen vrijdag kregen mijn kindjes meivakantie en vanaf toen is het weer gaan veranderen.
Ik genoot eigenlijk wel van vorige week, heerlijk hoe de zon al weer warmte had.
Al het groen kwam zo snel en mooi weer uit. Zaterdag werd het alweer iets frisser, was het over het algemeen droog, maar toch al een paar heftige buien.
Zondag begon het met hagelen en soms zelfs sneeuw. Het is koud en het lijkt wel weer herfst nu. Ik merk dat het weer best wel invloed op mij heeft.
Veel meer eigenlijk als ik besefte. Het was zo heerlijk wakker worden in een kamer die al licht was. Met de vogels die fluiten buiten. Ik stapte makkelijk en vol zin mijn bed uit. Dingen buiten in de container gooien, of even uit de schuur halen, ik dacht er niet bij na.
Genoot van de plantjes buiten zetten en van de kindjes die buiten aan het spelen waren. Lekker op de trampoline, met de voetbal spelen of stoepkrijten.
Zelfs zijn ze weer aan het skeeleren geslagen allebei. Maar nu, brrr, ik verzamel oud karton wel. He…

Doorzetten

Afgelopen jaren heb ik weer nieuwe doelen in mijn leven gekregen.
Het is gaaf om weer dingen te hebben om naar toe te werken.
Zelfs al is het een reis die echt een uitdaging is.
Was ik drie jaar geleden nog gebroken, zag ik mezelf als iemand die niets kon en ook nooit zou kunnen.
Nu ben ik al aardig op reis.
Echt niet altijd een gemakkelijke weg die ik ga.
Merk dat het best pittig is.
In mijn hoofd sta ik voor veel dingen alleen.
Een hele verantwoordelijkheid als alleenstaande mama, en veel ballen in de lucht houden.
Toch besloot ik mijn kans te pakken.

Na de scheiding was HET moment.
Eindelijk was er ruimte, en kon ik aan mezelf werken.
Samen met een coach en later ook nog iemand van De Hoop, ging ik aan de slag.
Ondanks de moeilijke uitdagingen waar ze mij voorzette, deed ik het.
Ik wilde verandering.
En dat is pittig, dat vraagt doorzettingsvermogen en innerlijke kracht.
Zoveel patronen waren er gelegd, en die veranderen zit zoveel tijd in.
Maar nu kan ik zeggen, wat ben ik gegroei…