Doorgaan naar hoofdcontent

Alles weer normaal!

Ik weet niet hoe blij ik er nu echt mee ben, maar de kindjes zijn hier aan hun eerste schoolweek begonnen en hebben morgen de laatste dag van hun eerste week.
Heerlijk omdat ik nu geen oppas hoef te regelen.
De drie laatste weken van de zomervakantie werkte ik alweer, merkte dat ik het lastig en bezwaarlijk vond om opvang te vragen in de zomervakantie, niet voor even maar echt voor een hele dag.
Maar het is gelukt!
Lieve mensen die opgepast hebben, via deze weg ook nog super bedankt!

Nu is het toch wel lekker, ik werk en de kindjes zitten op school.
Het scheelt en hoop geregel, maar het levert ook weer nieuwe dingen.
Want nu zijn we allemaal:

Moe!!

Mijn zoon zit in groep 6 en mijn dochter in groep 3, ik merk dat deze eerste week pittig voor hen is.
Wat is nu zo bijzonder?
Doordat het pittig is voor hen, is deze week ook pittig voor mij.
Het is af en aan ruzie en waarom?

Zo gaat het:

Maham ze kijkt naar mij.
Mamaaa hij praat tegen mij.
Ik had dit als eerste!!
Nietes
Welles
Mam hij plaagt mij.

Of andere variant die ze heel goed kunnen:

Mama pest mij niet zo.
Mama je bent echt niet leuk ik mag niets.
Mama kijk niet naar mij.
Mama hij/zij mag alles en ik niet.
Mama de hele klas mag dat wel.
Bij alles wat ik zeg of vraag huilen (zo hard als je kan).

Zodra ze uit school komen begint het.
Het stopt pas als ze op bed liggen.
De eerste week school,  het hakt er echt in.
Bij ons allemaal.
Wat vonden ze het spannend zondagavond!
Nieuwe groep waar ze heen gingen, nieuwe dingen die hen te wachten staan.
En nu kost het hen toch ook veel inspanning om in de klas goed te luisteren, goed mee te doen.

Ik merk dat ik er moe van ben.
Dat ik s'avonds als ze op bed liggen blij ben met de rust.
Maar wat is het tegelijk een compliment, ze durven lekker te zijn wie ze zijn, te uitten wat ze voelen.

De eerste week hebben we bijna gehad, nog even en het ritme is weer normaal.
Zouden deze buien dan ook weer overgaan?

Laten we het perfectheids taboe doorbreken.
Kinderen brengen niet alleen rozengeur en maneschijn, en het is niet zoals het lijkt op facebook, een groot feest altijd in huis.
Maar wat ik merk is dit: juist doordat het niet altijd één groot feest is, doordat er ruzies zijn, strijd is, fases zijn van huilen om alles, daardoor geniet ik zo van als het gezellig en sfeervol is.
Of weten jullie hoe bijzonder ik genoot toen mijn dochter lekker zat te eten.
Ik heb het door bij haar, ze is gewoon een vlees eter.
Geef haar spareribs en je ziet een kind met een grote tevreden lach op haar gezicht smullen.

Juist door de dingen die ik graag anders zou willen geniet ik als het gaat zoals ik graag zie!
Nog even doorbijten deze eerste weken na de vakantie.
De aanhouder wint!

Hoe reageren jullie kindjes de eerste schoolweek?

Reacties

Populaire berichten van deze blog

Doorzetten

Afgelopen jaren heb ik weer nieuwe doelen in mijn leven gekregen.
Het is gaaf om weer dingen te hebben om naar toe te werken.
Zelfs al is het een reis die echt een uitdaging is.
Was ik drie jaar geleden nog gebroken, zag ik mezelf als iemand die niets kon en ook nooit zou kunnen.
Nu ben ik al aardig op reis.
Echt niet altijd een gemakkelijke weg die ik ga.
Merk dat het best pittig is.
In mijn hoofd sta ik voor veel dingen alleen.
Een hele verantwoordelijkheid als alleenstaande mama, en veel ballen in de lucht houden.
Toch besloot ik mijn kans te pakken.

Na de scheiding was HET moment.
Eindelijk was er ruimte, en kon ik aan mezelf werken.
Samen met een coach en later ook nog iemand van De Hoop, ging ik aan de slag.
Ondanks de moeilijke uitdagingen waar ze mij voorzette, deed ik het.
Ik wilde verandering.
En dat is pittig, dat vraagt doorzettingsvermogen en innerlijke kracht.
Zoveel patronen waren er gelegd, en die veranderen zit zoveel tijd in.
Maar nu kan ik zeggen, wat ben ik gegroei…

Wat doet pijn met jou?

De dingen die ik heb meegemaakt zouden mijn huidige leven ernstig negatief kunnen beïnvloeden, of mij zelfs belemmeren. 

Lange tijd had ik last van iets wat vast herkenbaar is voor veel mensen: Ik wilde het beter doen dan de generaties voor mij, maar kwam erachter dat ik onbedoeld, zonder opzet, weer andere missers maakte. Waardoor mijn kinderen vast ook weer in hetzelfde patroon kunnen stappen en het weer anders willen doen als dat ik heb gedaan of misschien nog doe. Daarnaast zijn er in mijn leven heftige situaties voorgevallen, die diep hebben ingehakt in mijn persoonlijkheid, mijn veiligheid en mijn beeld over mezelf.


Keuze als ouder
Zaterdag had ik een praktijkdag van mijn studie. Daar hoorde ik hoe herkenbaar het is dat het draait om de keuze die je maakt. Het enige waar je als ouder(s) dit mee kan doorbreken is: Accepteren dat we als moeder, gedaan hebben wat we toen het beste vonden. We hebben keuzes gemaakt vanuit liefde, met goede bedoelingen. Maar we maken ook fouten. Ook …

Dankbaar in gebrokenheid

Hangt de hoogte van mijn vreugde
af van de diepte van mijn dankbaarheid?
(Ann Voskamp, Gebroken leven)
Uiteindelijk dankte Jezus, brak Hij en deelt Hij zichzelf uit. De gebrokenheid raakte Jezus volledig en Hij zelf laat mij zien waarom de gebrokenheid er is, en welke weg ik ermee kan gaan. Een weg van dankbaarheid (Psalm 50:23).


Gebrokenheid waarom?
Ik denk dat het woord gebrokenheid altijd een deel van lijden met zich meeneemt. Gebroken, er is iets stuk gegaan, opengescheurd of opengebroken en dat kan veel pijn doen. Hoe kan je verder leven met gebrokenheid? Als je hart verscheurd werd, je toekomst of je droom uit elkaar gespat is? Dan denk ik aan Jezus die op aarde kwam. Weet je waarom Hij kwam? Hij kwam om gebroken te worden! Het bloed uit Zijn wonden red ons! Van nature wil ik lijden voorkomen, of zo snel mogelijk oplossen. Als ik erover nadenk dat Jezus juist hiervoor kwam en er niet voor weg vluchtte, dan word Zijn offer voor mijn leven, nog veel groter! Wij leven in een gebro…