Doorgaan naar hoofdcontent

Een brief van je Vader

Mijn lieve kind,

Wat heb je het zwaar gehad!
Je voelde je zo vaak alleen, zo bang ook, maar hierover durfde je lang niet te praten.
Je had het verstopt in je hart.
Telkens opnieuw zag Ik hoe jij daar dingen opsloeg.

Jij maakte er een kast van en sloeg er alles in op.
Veel mensen zagen hierdoor niet hoe jij je voelde, maar Ik, Ik zag het.
Ik huilde met je mee...
Zolang heb Ik gewacht op het moment dat ik samen met jou die kast zou mogen schoonmaken.

Het is helemaal mijn plan niet dat jij voor de rest van je leven met zo'n zwaar hart, die hele kast was overvol, moest verder leven.
Lief kind Ik wil je zo graag bevrijden!

Het kon niet eerder.
Daarom wachtte Ik.
Ik wachtte op jou!
We moesten dit samen doen.
Jij en Ik.
Als één team.
Als één Lichaam!
Alleen dan kan dit goed gaan, kan het jou bevrijden en verlichten mijn kind.

Ik wist allang dat dit jou niet alleen zal lukken, ook dat niemand anders je hierbij helpen kan dan Ik.
Weet dat Ik er ben, zodra je ook maar laat merken dat je dit met Mij wilt gaan doen.
Daarom zal ik altijd blijven wachten!

Al die tijd dat ik wachtte, verlangde ik naar jou, zoals een vader naar zijn kind verlangt.
Ik keek naar je, wat was ik trots op jou!
Zovaak die moedige keuzes, de keuze telkens weer om het goede te doen, ook al leek er geen weg, telkens als jij dat goede koos zorgde Ik dat die weg er voor jou kwam.

Ik wil dat je weet dat er een gevecht om jou leven is geweest.
Het ging om leven en dood!
Dat was zwaar voor jou, het heeft jou diep verwond mijn kind, Ik weet het, Ik heb voor je gestreden.
Maar degene die mocht kiezen over jou leven, jou toekomst was jij.
Ik had allang mijn keuze gemaakt, ik wilde het leven voor jou, een ander streed om het leven van je af te nemen en deed zo hard zijn best.


Jij had een sleutel in je hand, nee twee zelfs.
Je droeg de sleutel van de dood.
Daarnaast had jij ook de sleutel van overwinning!

Deze strijd was zwaar.
Ik zag het en Ik was er bij, altijd!
Al je tranen en al je pijn lieverd het was niet voor niets!

Ik was het die je kracht gaf als je dacht dat je niet meer verder kon.
Ik was het die sprak als je woorden op waren, als je keel dichtgeknepen zat.
Ik fluisterde je moed in als je het niet meer zag zitten, Ik richtte je hoofd op als jij teveel naar beneden keek, Ik riep je telkens weer als je te ver afdwaalde, Ik gaf je Mijn woorden die zo van toepassing waren in je leven, Ik wilde dat je het wist, goed is sterker dan kwaad, Ik klopte op de deur en Ik wachtte....


Tot dat moment dat jij de deur openen kon!

Ik had je de sleutels gegeven, ik hielp je elke dag, en deze dag was het groot feest, alles wat je ontvangen had gebruikte jij en je opende de deur, die voor vele ogen verborgen zal blijven.
Het was voor het eerst dat de liefde die ik voel, echt vrije toegang kreeg tot jou hart.
Dat mijn kracht echt door jou lichaam kon stromen.
Voor het eerst mocht je gaan zien en ervaren wat er aan zegeningen voor je liggen.
Ik wil het met je delen, eindelijk kunnen we samen werken.
Jij en Ik.
Als één team.
Als één Lichaam!

Jij was diep gewond, maar eindelijk bij de Herberg aangekomen!
De genezing, het herstel, kon beginnen, want Ik ben het begin, Ik zal ook het einde zijn.

Ik ben zo blij voor dat moment, het moment waarop je mij als Vader erkende.
Mijn hart is zo blij en verheugd, ik jubel het uit.
Jij, Mijn kind was bij de kudde aangekomen en veilig, voor altijd veilig onder mijn hoede!
Je hebt overwonnen, zoals Ik je liet weten, het goede kan het kwade overwinnen.

In liefde verbonden voor eeuwig,

Abba Vader

Reacties

  1. Kippenvel- zo mooi. Een eervolle ode aan onze liefdevolle Vader. Dank dank hiervoor.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Dankbaar dat ik dit mocht ervaren en doorgeven. Alle dank komt Hem toe!

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie plaatsen

Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat.
Wil je wel reageren maar niet dat jouw reactie openbaar staat?
Mail gerust naar:

schrijfgelukjes@gmail.com

Populaire berichten van deze blog

Gescheiden ouders eren

Hoe kunnen we kinderen daarbij helpen. Zeker nu we gescheiden zijn?
Er zijn verschillende stappen om kinderen groot te brengen. Sommige zijn overdraagbaar, maar sommige niet. Zo is er de opvoeders rol, iets wat door meerdere mensen opgenomen kan worden. Wanneer je kindje groot genoeg is zal hij/zij naar school gaan. Ook daar zal een opvoeders rol opgenomen worden. Of in de kerk, de sportclub of de verschillende manieren van opvang. Daarnaast is er de ouderrol. Dat is iets die, wat je ook doet, behouden blijft. In beperkte mate is het overdraagbaar, dan denk ik aan adoptie ouders of pleeg ouders. Zoals je het ook terug ziet in de benaming, is er dan het stuk ouderschap overgedragen. Dit gaat voornamelijk om verantwoordelijkheid, de mogelijkheid om keuzes te mogen maken voor het kind, de stem van het kind zijn als het ware. Als ouders heb je de grootste invloed op je kinderen, kan je de kinderen het meest vormen. Hoe wij leven, handelen en doen zal bepalend zijn voor onze kinderen, een…

Zingen en muziek kan zoveel met je doen!

Muziek dat heeft mij zo enorm geholpen!
Dat begon eigenlijk op momenten als ik verdrietig was en nog niet goed raad wist met mijn emoties.
Ik sloot het in mezelf op, draai ermee in mijn binnenste in een cirkel.
En durfde het niet te uitten.
Juist omdat ik het in mezelf vast hield ging ik mij er naar door voelen.
Het gaf allerlei aanklacht, allerlei aan nare gedachten gingen door mijn hoofd.
Ik raakte erdoor uitgeput.
Tot ik ging zingen, of ging luisteren naar muziek.
Dat wisselde van Sela naar Opwekking en van Don Moen naar Kees Kraayenoord.
Heerlijk.
Nummers die echt iets met mij deden, die als ik luisterde iets in mij veranderde.
Ja heel lang heb ik muziek gebruikt en had dit groot effect op mijn gevoel.
Zelfs zo groot, dat wanneer ik mij weer aangevallen voelde of verdrietig en daardoor down werd, mijn Bidden en Vasten vriendin/zus mij weleens vroeg:

Wanneer heb je voor het laatst gezongen?

Muziek heeft mij gered!
Dat kan ik echt zeggen.
Al mijn zorgen, al mijn gedachten, het lukte …

Wat is ware schoonheid?

Charme is bedriegelijk
en schoonheid vergaat
maar een vrouw met ontzag voor de Heer
moet worden geprezen.
(Spreuken 31:30)

Wat vind ik eigenlijk dat ik nodig heb om mooi te zijn? Niet zomaar antwoord geven zoals het hoort, maar echt! Dit is voor mij een kwetsbare vraag.


Een afkeer van mezelf

Vele jaren ging ik door het leven met een diepe basis van afkeer van mezelf. Ik haatte mijn uiterlijk. En ik zag er niet veel anders uit dan nu. Wanneer ik in de spiegel keek zag ik alles in het negatief. Ik had puistjes en sproeten. Iedereen vond mijn sproetjes zo leuk. Maar ik vond ze zo erg! Dat ik tijdens mijn werk in de winkel van mijn vader eens tegen mijn collega vertelde hoe ik mij daarbij voelde. Terwijl ik omkeek kon ik wel door de grond zakken. Daar was een mevrouw binnen gekomen, helemaal onder de sproeten. Ik dacht dat ze zich vast beledigd zou voelen als ze dit had gehoord. Maar haar reactie was zo liefdevol en bijzonder. Ik moest ervan huilen, ze vertelde mij: Ik wens je toe dat je van…