Doorgaan naar hoofdcontent

Een brief van je Vader

Mijn lieve kind,

Wat heb je het zwaar gehad!
Je voelde je zo vaak alleen, zo bang ook, maar hierover durfde je lang niet te praten.
Je had het verstopt in je hart.
Telkens opnieuw zag Ik hoe jij daar dingen opsloeg.

Jij maakte er een kast van en sloeg er alles in op.
Veel mensen zagen hierdoor niet hoe jij je voelde, maar Ik, Ik zag het.
Ik huilde met je mee...
Zolang heb Ik gewacht op het moment dat ik samen met jou die kast zou mogen schoonmaken.

Het is helemaal mijn plan niet dat jij voor de rest van je leven met zo'n zwaar hart, die hele kast was overvol, moest verder leven.
Lief kind Ik wil je zo graag bevrijden!

Het kon niet eerder.
Daarom wachtte Ik.
Ik wachtte op jou!
We moesten dit samen doen.
Jij en Ik.
Als één team.
Als één Lichaam!
Alleen dan kan dit goed gaan, kan het jou bevrijden en verlichten mijn kind.

Ik wist allang dat dit jou niet alleen zal lukken, ook dat niemand anders je hierbij helpen kan dan Ik.
Weet dat Ik er ben, zodra je ook maar laat merken dat je dit met Mij wilt gaan doen.
Daarom zal ik altijd blijven wachten!

Al die tijd dat ik wachtte, verlangde ik naar jou, zoals een vader naar zijn kind verlangt.
Ik keek naar je, wat was ik trots op jou!
Zovaak die moedige keuzes, de keuze telkens weer om het goede te doen, ook al leek er geen weg, telkens als jij dat goede koos zorgde Ik dat die weg er voor jou kwam.

Ik wil dat je weet dat er een gevecht om jou leven is geweest.
Het ging om leven en dood!
Dat was zwaar voor jou, het heeft jou diep verwond mijn kind, Ik weet het, Ik heb voor je gestreden.
Maar degene die mocht kiezen over jou leven, jou toekomst was jij.
Ik had allang mijn keuze gemaakt, ik wilde het leven voor jou, een ander streed om het leven van je af te nemen en deed zo hard zijn best.


Jij had een sleutel in je hand, nee twee zelfs.
Je droeg de sleutel van de dood.
Daarnaast had jij ook de sleutel van overwinning!

Deze strijd was zwaar.
Ik zag het en Ik was er bij, altijd!
Al je tranen en al je pijn lieverd het was niet voor niets!

Ik was het die je kracht gaf als je dacht dat je niet meer verder kon.
Ik was het die sprak als je woorden op waren, als je keel dichtgeknepen zat.
Ik fluisterde je moed in als je het niet meer zag zitten, Ik richtte je hoofd op als jij teveel naar beneden keek, Ik riep je telkens weer als je te ver afdwaalde, Ik gaf je Mijn woorden die zo van toepassing waren in je leven, Ik wilde dat je het wist, goed is sterker dan kwaad, Ik klopte op de deur en Ik wachtte....


Tot dat moment dat jij de deur openen kon!

Ik had je de sleutels gegeven, ik hielp je elke dag, en deze dag was het groot feest, alles wat je ontvangen had gebruikte jij en je opende de deur, die voor vele ogen verborgen zal blijven.
Het was voor het eerst dat de liefde die ik voel, echt vrije toegang kreeg tot jou hart.
Dat mijn kracht echt door jou lichaam kon stromen.
Voor het eerst mocht je gaan zien en ervaren wat er aan zegeningen voor je liggen.
Ik wil het met je delen, eindelijk kunnen we samen werken.
Jij en Ik.
Als één team.
Als één Lichaam!

Jij was diep gewond, maar eindelijk bij de Herberg aangekomen!
De genezing, het herstel, kon beginnen, want Ik ben het begin, Ik zal ook het einde zijn.

Ik ben zo blij voor dat moment, het moment waarop je mij als Vader erkende.
Mijn hart is zo blij en verheugd, ik jubel het uit.
Jij, Mijn kind was bij de kudde aangekomen en veilig, voor altijd veilig onder mijn hoede!
Je hebt overwonnen, zoals Ik je liet weten, het goede kan het kwade overwinnen.

In liefde verbonden voor eeuwig,

Abba Vader

Reacties

  1. Kippenvel- zo mooi. Een eervolle ode aan onze liefdevolle Vader. Dank dank hiervoor.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Dankbaar dat ik dit mocht ervaren en doorgeven. Alle dank komt Hem toe!

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat.
Wil je wel reageren maar niet dat jouw reactie openbaar staat?
Mail gerust naar:

schrijfgelukjes@gmail.com

Populaire posts van deze blog

Doorzetten

Afgelopen jaren heb ik weer nieuwe doelen in mijn leven gekregen.
Het is gaaf om weer dingen te hebben om naar toe te werken.
Zelfs al is het een reis die echt een uitdaging is.
Was ik drie jaar geleden nog gebroken, zag ik mezelf als iemand die niets kon en ook nooit zou kunnen.
Nu ben ik al aardig op reis.
Echt niet altijd een gemakkelijke weg die ik ga.
Merk dat het best pittig is.
In mijn hoofd sta ik voor veel dingen alleen.
Een hele verantwoordelijkheid als alleenstaande mama, en veel ballen in de lucht houden.
Toch besloot ik mijn kans te pakken.

Na de scheiding was HET moment.
Eindelijk was er ruimte, en kon ik aan mezelf werken.
Samen met een coach en later ook nog iemand van De Hoop, ging ik aan de slag.
Ondanks de moeilijke uitdagingen waar ze mij voorzette, deed ik het.
Ik wilde verandering.
En dat is pittig, dat vraagt doorzettingsvermogen en innerlijke kracht.
Zoveel patronen waren er gelegd, en die veranderen zit zoveel tijd in.
Maar nu kan ik zeggen, wat ben ik gegroei…

Een onbekende toekomst tegemoet

Wat de toekomst brenge moge,
mij geleid des Heere hand.
Moedig sla ik dus de ogen
naar het onbekende land!


Op 24 maart 2018 is mijn moeder overleden. En bovenstaande lied mocht ik huilend zingen die zondag, 25 maart, in onze gemeente. Het was de tekst die woorden aan mijn hart gaf! Want ik heb eigenlijk geen idee wat de toekomst zal brengen. Ik leef bij de dag, en kreeg kracht voor alle dagen, om te dragen wat er nodig was. Dankbaar mag ik weten dat dit zo zal blijven. Hij is erbij, en loopt met mij mee.
Lege puzzelstukken
Een groot deel van het leven dat nu voor mij ligt zie ik als lege puzzelstukken. De tijd zal deze stukken van kleur gaan voorzien. Leven zonder moeder? Ik kan mij nog geen voorstelling maken hoe dit mijn leven zal gaan vormen. Maar dwars door dit onbekende stuk van leven weet ik één ding zeker. Er is een gouden draad, die ik mee mag nemen, de rest van mijn leven. God zal mij leiden, waar nodig zelfs dragen. Hij zal er altijd voor mij zijn. Hij geeft rust en troost…

Vertrouwen Bijbeltekst: week 12

Kijk naar de vogels in de lucht:  ze zaaien niet en oogsten niet en vullen geen voorraadschuren,  het is jullie hemelse Vader, die voedt.  Zijn jullie niet meer waard dan zij?  Mattheüs 6:26

Ik heb een week niet geblogd door omstandigheden die voor gaan. Er was geen ruimte om te delen, te schrijven of te bloggen. Wel heb ik de tekst van de week, rondom mijn thema vertrouwen uit mijn hoofd geleerd.  Een hele waardevolle voor mij. Deze tekst heeft afgelopen week heel veel betekenis gekregen voor mij. Het is God zelf die voor Zijn schepping zorgt!


Net als de  vogels hoeven wij helemaal niet ver vooruit te denken en te plannen. God zorgt voor ons, en Hij geeft ons kracht voor de dag van vandaag. Dat iedere keer weer! Als ik zie hoelang ik leef, dan is het een berg aan zegeningen waar alle schuren te klein voor zijn. Wat Hij schenkt is niet om te bewaren. Het is niet voor de toekomst. Ik heb geleerd dat het voor het nu is. Om vol te kunnen houden, om ondanks alles dankbaar te kunnen zijn,…