Doorgaan naar hoofdcontent

Mijn oude en mijn nieuwe jas

Ik ben zo dankbaar met hoe ik mij op dit moment voel.
Dat ik mag genieten van de rust in mijn leven, kan ontspannen, mag genieten van de liefde.
Wat was het moeilijk, al die jaren, in die onrust en de angst.
Ik dacht dat ik ondanks alles wat er gebeurde gelukkig was.
Voor dat moment voelde ik ook wel de vrede en geluk in mijn hart.
Maar nu merk ik, er was geen ruimte om het naar buiten te laten.

Ik had een nieuwe mantel gekregen van God.
Maar er was geen ruimte om daar vrij in te kunnen bewegen.
Gevangen zat ik, nu zie ik er was een strijd.
Een strijd om welke jas ik droeg.

Mijn oude jas, die was ik gewend.
Ik droeg hem al zolang, ik wist wat mensen ervan vonden, ik kon omgaan met dat wat mensen ervan zeiden.
Ook al voelde ik mij er niet fijn in, omdat het bekend is kon ik hem niet loslaten.
Deze jas hij was eigenlijk wel erg klein, ik voelde mij er benauwd en beklemd in.
Het scheurde en deed soms pijn.
Maar lange tijd heb ik het er mee gedaan, zelfs toen ik een andere jas, een nieuwe, prachtige mantel kreeg pakte ik die oude nare jas nog regelmatig.
Telkens weer ging het automatisch.
Kwam ik in beweging dan pakte ik automatisch weer die oude jas.

Wat was het lastig, een strijd.
Ja een gevecht om welke jas ik droeg.
Die nieuwe jas, die gaf mij het gevoel dat er ruimte was voor wie ik was, dat het niet uitmaakte wat anderen ervan vonden want God vind mij er prachtig in.
Maar het maakt mij anders, zo anders dan de 'meeste' mensen in deze wereld.
Met die nieuwe jas moest ik leren omgaan.
Ook al voelde deze jas veel beter ik de jas was nog niet eigen.

Ik mocht leren, er is tijd.
God geeft je tijd!
Hij vraagt geen dingen van ons die we nog niet kunnen.
De oude jas, Hij gooide die niet direct weg.
Sowieso liet Hij mij de keuze, het was mijn keuze, mijn vrije wil welke jas ik dragen wil.
Wel merkte ik dus verschil.
Het was aan mij!

Wilde ik mijn oude mantel met de nare gevoelens, of de nieuwe mantel?

Langzaam leerde ik omgaan met alles wat de nieuwe mantel in mijn leven bracht.
Het zorgde ervoor dat ik mij vrij voelde, dat ik durfde te zijn wie ik was.
Daarnaast hoorde ik van anderen, dat ik straalde.
Ja ik was anders dan de meeste in de wereld, maar ik merkte, dat is niet absoluut niet erg.
Ik ben uniek, net als alle andere mensen, ik mag ook uniek zijn.
Niet meer als een kameleon aanpassen aan de omgeving waarin ik ben.
Dat kan ik wel, als ik dat wil mag ik dat wel, maar het is niet het eerste.
Eerst mag ik mijn nieuwe jas aan doen, en zijn zoals God mij gemaakt heeft.

Mag ik iets met jullie delen:

Mijn nieuwe jas voelt steeds beter.
Die oude jas die kan nu wel weg!

Niet meer gegijzeld in mijn nieuwe jas, maar bevrijd waardoor ik steeds meer kan stralen.
Die nieuwe jas, die past mij precies!
Hij zit heerlijk en ik wil hem voor altijd aanhouden.

Reacties

Populaire berichten van deze blog

Gescheiden ouders eren

Hoe kunnen we kinderen daarbij helpen. Zeker nu we gescheiden zijn?
Er zijn verschillende stappen om kinderen groot te brengen. Sommige zijn overdraagbaar, maar sommige niet. Zo is er de opvoeders rol, iets wat door meerdere mensen opgenomen kan worden. Wanneer je kindje groot genoeg is zal hij/zij naar school gaan. Ook daar zal een opvoeders rol opgenomen worden. Of in de kerk, de sportclub of de verschillende manieren van opvang. Daarnaast is er de ouderrol. Dat is iets die, wat je ook doet, behouden blijft. In beperkte mate is het overdraagbaar, dan denk ik aan adoptie ouders of pleeg ouders. Zoals je het ook terug ziet in de benaming, is er dan het stuk ouderschap overgedragen. Dit gaat voornamelijk om verantwoordelijkheid, de mogelijkheid om keuzes te mogen maken voor het kind, de stem van het kind zijn als het ware. Als ouders heb je de grootste invloed op je kinderen, kan je de kinderen het meest vormen. Hoe wij leven, handelen en doen zal bepalend zijn voor onze kinderen, een…

Zingen en muziek kan zoveel met je doen!

Muziek dat heeft mij zo enorm geholpen!
Dat begon eigenlijk op momenten als ik verdrietig was en nog niet goed raad wist met mijn emoties.
Ik sloot het in mezelf op, draai ermee in mijn binnenste in een cirkel.
En durfde het niet te uitten.
Juist omdat ik het in mezelf vast hield ging ik mij er naar door voelen.
Het gaf allerlei aanklacht, allerlei aan nare gedachten gingen door mijn hoofd.
Ik raakte erdoor uitgeput.
Tot ik ging zingen, of ging luisteren naar muziek.
Dat wisselde van Sela naar Opwekking en van Don Moen naar Kees Kraayenoord.
Heerlijk.
Nummers die echt iets met mij deden, die als ik luisterde iets in mij veranderde.
Ja heel lang heb ik muziek gebruikt en had dit groot effect op mijn gevoel.
Zelfs zo groot, dat wanneer ik mij weer aangevallen voelde of verdrietig en daardoor down werd, mijn Bidden en Vasten vriendin/zus mij weleens vroeg:

Wanneer heb je voor het laatst gezongen?

Muziek heeft mij gered!
Dat kan ik echt zeggen.
Al mijn zorgen, al mijn gedachten, het lukte …

Wat is ware schoonheid?

Charme is bedriegelijk
en schoonheid vergaat
maar een vrouw met ontzag voor de Heer
moet worden geprezen.
(Spreuken 31:30)

Wat vind ik eigenlijk dat ik nodig heb om mooi te zijn? Niet zomaar antwoord geven zoals het hoort, maar echt! Dit is voor mij een kwetsbare vraag.


Een afkeer van mezelf

Vele jaren ging ik door het leven met een diepe basis van afkeer van mezelf. Ik haatte mijn uiterlijk. En ik zag er niet veel anders uit dan nu. Wanneer ik in de spiegel keek zag ik alles in het negatief. Ik had puistjes en sproeten. Iedereen vond mijn sproetjes zo leuk. Maar ik vond ze zo erg! Dat ik tijdens mijn werk in de winkel van mijn vader eens tegen mijn collega vertelde hoe ik mij daarbij voelde. Terwijl ik omkeek kon ik wel door de grond zakken. Daar was een mevrouw binnen gekomen, helemaal onder de sproeten. Ik dacht dat ze zich vast beledigd zou voelen als ze dit had gehoord. Maar haar reactie was zo liefdevol en bijzonder. Ik moest ervan huilen, ze vertelde mij: Ik wens je toe dat je van…