Doorgaan naar hoofdcontent

Gezinsavond: In de put

Het was weer zover, heerlijk tijd met elkaar doorbrengen.
Samen bij een onderwerp uit de Bijbel stilstaan.
Erover praten, luisteren naar wat er in de Bijbel over staat.
En er praktisch iets mee doen.
Ze kwamen terug van hun vader en het eerste wat ze vroegen was: doen we weer gezinsavond?

Natuurlijk!

Vorige keer hadden we gebedstrappen gemaakt.
Dat zette mij aan het denken.
De trap van gebed gaat van beneden naar boven.
We zeggen weleens, we zitten in de put, of iemand zit in de put.
Er word dan bedoeld dat we diep zitten.


Wij als gezin, wij weten daar heel veel van.
Ik dacht, misschien goed om eens met de kindjes over te werken.
We lazen over Jozef die in de put geworpen werd door zijn broers.
Mensen die toch zeker van hem zouden moeten houden.
De put was al moeilijk genoeg, maar hij zat daar door zijn eigen familie.
Mensen waar hij zich veilig bij hoorde te voelen.
Want bij familie hoort het toch zeker (!?) veilig te zijn.

Genesis 37:24

en zij namen hem en gooiden hem in de put. De put nu was leeg, er stond geen water in.

Ik zetten een grote pot midden op tafel.
Ze moesten lachen om mij, want ik zei, zo dit is de put.
Schrijf, of teken, waardoor jij in de put zit.





Wanneer voelde jij je alleen?
Of niet veilig?
Misschien verdrietig?
Of bang?

Een stapel papier, stiften en pennen en daar gingen we aan de slag.
Ook ik deed mee.
Het leek mij zo goed om dit eens met elkaar te doen.
Er is zoveel gebeurd, nog steeds gebeurd er voor de kindjes veel.
Hoe ervaren zij dingen.
Doordat ik zelf aan de slag ging en mee deed voelde zij zich veilig.
Ook was de afspraak, we kijken niet op elkaars briefje, als je wilt dat anderen het weten, dan zeg je het zelf en mag je kiezen om het briefje te laten zien.






Uiteindelijk was de put vol.
Maar daar zijn we niet gestopt.
Want met zoveel in de put zitten en dan stoppen, dat voelt niet goed.
Ik ging in gesprek met hun.

Wat heb je nu nodig om uit de put te komen?
Als jij je zo naar voelde wat had je dan nodig?

*de Heere God.
*Andere mensen om je heen, die lieve of positieve dingen zeggen en die je meenemen om dingen te doen of op te lossen.

Ik vroeg of dat lukte.
Lukt het, als jij je naar voelt om naar de Heere God te gaan?
Of naar iemand waarmee je kan praten?
Die jou, hopelijk, ook naar de Heere God kan brengen.

Dat vonden ze allebei erg moeilijk.
Ze gaven aan dat ze er dan niet over durfde te praten.
Ahhh wat herken ik dat.
Wat heb ik afgelopen jaren daaraan gewerkt, om daar vanaf te komen.
En wat is het heerlijk als het lukt!
Echt wat was dit een waardevol moment met z'n drie├źn.


Wil je meer gezinsavond invullingen bekijken dat kan: Gezinsavonden

Reacties

  1. Bijzonder moment! Wat heerlijk he, dat we ze zo mogen uitleggen dat er een God is, Die weet van onze dagelijkse, gewone zorgen. Geniet ervan om mee te lezen!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Bijzonder moment! Wat heerlijk he, dat we ze zo mogen uitleggen dat er een God is, Die weet van onze dagelijkse, gewone zorgen. Geniet ervan om mee te lezen!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Dat is zo fijn om te weten, we staan er niet alleen voor. Hij kent ons, daarnaast Jezus weet wat het is om mens te zijn, weet onze pijn, wat een troost, zoveel lijden als Hij hoeven wij nooit te dragen. Dus waar kunnen we beter naar toe als naar de Ervaringsdeskundige als het gaat om dragen van pijn? We mogen Zijn voorbeeld volgen en onze zorgen bespreken met onze Vader in de Hemel!

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie plaatsen

Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat.
Wil je wel reageren maar niet dat jouw reactie openbaar staat?
Mail gerust naar:

schrijfgelukjes@gmail.com

Populaire berichten van deze blog

Gescheiden ouders eren

Hoe kunnen we kinderen daarbij helpen. Zeker nu we gescheiden zijn?
Er zijn verschillende stappen om kinderen groot te brengen. Sommige zijn overdraagbaar, maar sommige niet. Zo is er de opvoeders rol, iets wat door meerdere mensen opgenomen kan worden. Wanneer je kindje groot genoeg is zal hij/zij naar school gaan. Ook daar zal een opvoeders rol opgenomen worden. Of in de kerk, de sportclub of de verschillende manieren van opvang. Daarnaast is er de ouderrol. Dat is iets die, wat je ook doet, behouden blijft. In beperkte mate is het overdraagbaar, dan denk ik aan adoptie ouders of pleeg ouders. Zoals je het ook terug ziet in de benaming, is er dan het stuk ouderschap overgedragen. Dit gaat voornamelijk om verantwoordelijkheid, de mogelijkheid om keuzes te mogen maken voor het kind, de stem van het kind zijn als het ware. Als ouders heb je de grootste invloed op je kinderen, kan je de kinderen het meest vormen. Hoe wij leven, handelen en doen zal bepalend zijn voor onze kinderen, een…

Zingen en muziek kan zoveel met je doen!

Muziek dat heeft mij zo enorm geholpen!
Dat begon eigenlijk op momenten als ik verdrietig was en nog niet goed raad wist met mijn emoties.
Ik sloot het in mezelf op, draai ermee in mijn binnenste in een cirkel.
En durfde het niet te uitten.
Juist omdat ik het in mezelf vast hield ging ik mij er naar door voelen.
Het gaf allerlei aanklacht, allerlei aan nare gedachten gingen door mijn hoofd.
Ik raakte erdoor uitgeput.
Tot ik ging zingen, of ging luisteren naar muziek.
Dat wisselde van Sela naar Opwekking en van Don Moen naar Kees Kraayenoord.
Heerlijk.
Nummers die echt iets met mij deden, die als ik luisterde iets in mij veranderde.
Ja heel lang heb ik muziek gebruikt en had dit groot effect op mijn gevoel.
Zelfs zo groot, dat wanneer ik mij weer aangevallen voelde of verdrietig en daardoor down werd, mijn Bidden en Vasten vriendin/zus mij weleens vroeg:

Wanneer heb je voor het laatst gezongen?

Muziek heeft mij gered!
Dat kan ik echt zeggen.
Al mijn zorgen, al mijn gedachten, het lukte …

Wat is ware schoonheid?

Charme is bedriegelijk
en schoonheid vergaat
maar een vrouw met ontzag voor de Heer
moet worden geprezen.
(Spreuken 31:30)

Wat vind ik eigenlijk dat ik nodig heb om mooi te zijn? Niet zomaar antwoord geven zoals het hoort, maar echt! Dit is voor mij een kwetsbare vraag.


Een afkeer van mezelf

Vele jaren ging ik door het leven met een diepe basis van afkeer van mezelf. Ik haatte mijn uiterlijk. En ik zag er niet veel anders uit dan nu. Wanneer ik in de spiegel keek zag ik alles in het negatief. Ik had puistjes en sproeten. Iedereen vond mijn sproetjes zo leuk. Maar ik vond ze zo erg! Dat ik tijdens mijn werk in de winkel van mijn vader eens tegen mijn collega vertelde hoe ik mij daarbij voelde. Terwijl ik omkeek kon ik wel door de grond zakken. Daar was een mevrouw binnen gekomen, helemaal onder de sproeten. Ik dacht dat ze zich vast beledigd zou voelen als ze dit had gehoord. Maar haar reactie was zo liefdevol en bijzonder. Ik moest ervan huilen, ze vertelde mij: Ik wens je toe dat je van…