Doorgaan naar hoofdcontent

Een groot en sterk verlangen

Of een kleine stille wens.
Ze zetten ons vaak aan tot een reis, om die verlangens of wensen te vervullen.
Wensen en verlangens hebben we allemaal wel denk ik.
Van hele persoonlijke tot algemene wensen.
Het is heerlijk om dingen over te houden, verlangens te hebben die nog niet ingevuld zijn.
De weg naar die vervulling bijzonder zijn.

Ook ik heb zo mijn sterke verlangens en stille wensen.
Toch weet ik, alles wat ik denk, verlang of nodig heb, het is niet voor mezelf.
God weet ze ook, Hij ziet ze ook.
De verlangens en wensen onder woorden brengen, ze delen met Hem dat is bijzonder.
Al merk ik dat het lastig vind om het over te geven en los te laten.
Niet zelf aan het werk te gaan, aan de slag om de vervulling ervan zelf te creëren.
Heel vaak deed, en doe ik dat, telkens merk ik weer:


Als ik het zelf gecreëerd heb dan is het heel zo bijzonder niet.


Wanneer God mijn wensen, mijn verlangens vervulde, dan voelde het zo bijzonder!
Vaak was het ook meer dan ik mij kon voorstellen, of zelf ooit durfde te dromen.
Nooit vergeet ik meer mijn vakantie, in de zomer van 2014.
Voor het eerst samen met de kindjes kamperen.
Het was zo heerlijk, het weer zat mee, ik genoot van even rust en van de kindjes.
De week die ik had geboekt?
Die was zo voorbij.

Heel dramatisch misschien, maar de donderdag voordat ik weg zou gaan, zat ik s avonds alleen voor mijn tent.
Ik moest naar binnen en ben daar zo hard gaan huilen en legde mijn pijn, maar wat het meer was, mijn verlangen neer bij God.
Juist op dat moment kwam mijn vriendin bij mijn tent, zij stond ook op de camping maar op een ander veld, mijn dochter had een spelletje bij hun caravan laten liggen.
Ik dacht, ik kan heel stil zijn en hier alleen door, ik kan haar ook even roepen.
Ze kwam naar binnen en we praten even.
Het was bijzonder dat ze er juist toen was!
Ik was rustig en ben rustig gaan slapen.
Niets aan de hand.

De volgende ochtend, ging ik met de kindjes nog even fietsen naar de winkel.
Onderweg werd ik gebeld:

Wil je naar de receptie komen?

Ik schrok, ik had geen idee wat er zou komen.
Snel meldde ik mij, en wat er toen gebeurde:

Bij de receptie werd mij gezegd dat er iemand is, die anoniem wilt blijven, die voor mij een week extra geregeld heeft.
Ik mocht op hetzelfde plekje blijven staan en gratis nog een week genieten.
Wat geweldig!
Wie doet dat nu?

Ik moest werken, maar de vrouw bij de receptie bood aan dat ik zou bellen en het uitleggen.
Dat deed ik.
Mijn wens, mijn verlangen werd werkelijk.
Een week extra genieten van mijn kindjes, rust hebben, genieten zonder al dat moeten.
Maar op deze manier, dat had ik nooit durven dromen.
Mijn leven is heel vaak een andere weg gegaan dan ik gepland had.
De route is enorm bijzonder.
Het kent heuvels ontstaan door de diepe dalen, maar nu ook door geweldige hoogtepunten.

Ik mag in mijn leven nu toepassen wat ik in de praktijk heb mogen leren:

God heeft mijn leven in Zijn sterke handen.
Hij zal het leiden, Hij weet allang hoe dingen zullen gaan.
De weg die ik afleg mag ik leven in vreugde, een vreugde ontvangen van Hem.
Ik mag uitzien, ik mag verlangen.
Maar meer nog dan mijn verlangen naar aardse dingen is mijn verlangen naar de dag dat in vervulling mag gaan al de profetieën die Johannes had over de terugkomst van Jezus.
Een groot en sterk verlangen is dat.
De rest....

Ach dat zijn dan in vergelijking enkel nog mar kleine stille wensen.
Alle aardse dingen, ik geniet er nu echt van, ben zo dankbaar voor wat er allemaal in mijn leven gebeurd.
Maar op het eeuwige leven, dat geen einde meer zal kennen, valt het totaal in het niets.
Ik wil mijn wensen en verlangens in Zijn hand leren leggen, groeien in een geduld en vertrouwen, dat als het Gods wil is, het ook zal geschiedde.
Dat ik Hem geen handje hoef te helpen.

Er is een mooi filmpje dat ik wil delen, ik heb hem ook al geplaatst op mijn pagina:inspirerende filmpjes
Het laat zo mooi zien, waar we ons echt druk om zouden moeten maken.
Duidelijk is hoe kort de tijd is om te zoeken, wie de Weg is naar een eeuwig Leven!







Reacties

Populaire berichten van deze blog

Doorzetten

Afgelopen jaren heb ik weer nieuwe doelen in mijn leven gekregen.
Het is gaaf om weer dingen te hebben om naar toe te werken.
Zelfs al is het een reis die echt een uitdaging is.
Was ik drie jaar geleden nog gebroken, zag ik mezelf als iemand die niets kon en ook nooit zou kunnen.
Nu ben ik al aardig op reis.
Echt niet altijd een gemakkelijke weg die ik ga.
Merk dat het best pittig is.
In mijn hoofd sta ik voor veel dingen alleen.
Een hele verantwoordelijkheid als alleenstaande mama, en veel ballen in de lucht houden.
Toch besloot ik mijn kans te pakken.

Na de scheiding was HET moment.
Eindelijk was er ruimte, en kon ik aan mezelf werken.
Samen met een coach en later ook nog iemand van De Hoop, ging ik aan de slag.
Ondanks de moeilijke uitdagingen waar ze mij voorzette, deed ik het.
Ik wilde verandering.
En dat is pittig, dat vraagt doorzettingsvermogen en innerlijke kracht.
Zoveel patronen waren er gelegd, en die veranderen zit zoveel tijd in.
Maar nu kan ik zeggen, wat ben ik gegroei…

Wat doet pijn met jou?

De dingen die ik heb meegemaakt zouden mijn huidige leven ernstig negatief kunnen beïnvloeden, of mij zelfs belemmeren. 

Lange tijd had ik last van iets wat vast herkenbaar is voor veel mensen: Ik wilde het beter doen dan de generaties voor mij, maar kwam erachter dat ik onbedoeld, zonder opzet, weer andere missers maakte. Waardoor mijn kinderen vast ook weer in hetzelfde patroon kunnen stappen en het weer anders willen doen als dat ik heb gedaan of misschien nog doe. Daarnaast zijn er in mijn leven heftige situaties voorgevallen, die diep hebben ingehakt in mijn persoonlijkheid, mijn veiligheid en mijn beeld over mezelf.


Keuze als ouder
Zaterdag had ik een praktijkdag van mijn studie. Daar hoorde ik hoe herkenbaar het is dat het draait om de keuze die je maakt. Het enige waar je als ouder(s) dit mee kan doorbreken is: Accepteren dat we als moeder, gedaan hebben wat we toen het beste vonden. We hebben keuzes gemaakt vanuit liefde, met goede bedoelingen. Maar we maken ook fouten. Ook …

Dankbaar in gebrokenheid

Hangt de hoogte van mijn vreugde
af van de diepte van mijn dankbaarheid?
(Ann Voskamp, Gebroken leven)
Uiteindelijk dankte Jezus, brak Hij en deelt Hij zichzelf uit. De gebrokenheid raakte Jezus volledig en Hij zelf laat mij zien waarom de gebrokenheid er is, en welke weg ik ermee kan gaan. Een weg van dankbaarheid (Psalm 50:23).


Gebrokenheid waarom?
Ik denk dat het woord gebrokenheid altijd een deel van lijden met zich meeneemt. Gebroken, er is iets stuk gegaan, opengescheurd of opengebroken en dat kan veel pijn doen. Hoe kan je verder leven met gebrokenheid? Als je hart verscheurd werd, je toekomst of je droom uit elkaar gespat is? Dan denk ik aan Jezus die op aarde kwam. Weet je waarom Hij kwam? Hij kwam om gebroken te worden! Het bloed uit Zijn wonden red ons! Van nature wil ik lijden voorkomen, of zo snel mogelijk oplossen. Als ik erover nadenk dat Jezus juist hiervoor kwam en er niet voor weg vluchtte, dan word Zijn offer voor mijn leven, nog veel groter! Wij leven in een gebro…