Doorgaan naar hoofdcontent

God sloot de deur

Vorige week moesten we helaas het gezinsmoment overslaan.
Zoonlief was erg ziek, had eerst overgegeven en daarna dagen lang koorts, hoofdpijn en zwakte in zijn spieren.
Hij vond het niet leuk als ik alleen met zijn zusje wat ging doen, dat snap ik heel goed.
Dus hebben we één keer overgeslagen.
Vandaag mochten we weer, en dat hebben ze onthouden ook, want direct vroegen ze:

Mogen we dan twee werkjes maken?









Uhm nou, nee.
We maken één leuk werkje anders is het echt teveel.
Vandaag ging het over Noach en zijn familie in de ark.
Ik las het verhaal uit de Bijbel en ondertussen aten ze allebei nog een papje.

Noach moest een ark bouwen, God had dat laten weten, en ook precies hoe het moest worden.
120 Jaar had Noach gebouwd, was hij bespot, hoe komt hij op het idee.
Waarom zou alles wat leeft vergaan?
Ja waarom wilde God dat eigenlijk?
Dat is wat ik vroeg aan de kindjes.

Omdat de mensen steeds meer verkeerde dingen deden en dat er daardoor veel bloed vloeide, veel tranen vloeide en dat de zonde steeds meer toenamen.


Noach kreeg van God een opdracht, en ondanks dat het voor mensen nergens op sloeg, dat het toch wel heel vreemd was, ook voor hem.
Ging hij aan de slag.
Nee niet alleen met bouwen, maar ook met mensen oproepen zich te bekeren.
Hen te wijzen op de redding die zijn boot kon bieden als ze de goede keuze zouden maken.
Maar hij werd bespot, uitgelachen en niemand luisterde naar hem.

Eindelijk was de boot klaar, 120 jaar hadden de mensen tijd gekregen om zich te bekeren.
Pfff wat een geduld.
Moet je eens proberen als je boos bent 120 tellen wachten met reageren, moet je bedenken hoelang 120 jaar moet zijn.
Tegenwoordig is die leeftijd voor veel mensen niet eens weg gelegd.

Noach en zijn familie, en alle soorten dieren gingen de ark in.
Toen ze er allemaal in waren, hoefde ze niets te doen om veilig te zijn.
God deed de deur achter hen dicht.
Hij de de weg is naar de Hemel, sloot de weg naar redding zelf, op zijn tijd.
De deuren worden door Hem geopend of gesloten.
Hier ging de deur dicht.
Vele mensen klopte toen wel op de deur, toen het hard ging regenen.
Maar het was te laat.


Hij is de weg, de waarheid en het leven.
Alleen door Hem kan je het koninkrijk van God binnengaan.
Hij is de deur!


We gingen lekker aan de slag met onze ark.
Best nog een pittig klusje maar wel erg leuk!




Eindelijk waren ze allemaal klaar.
De luikjes open en konden we de dieren zien.





Wil je meer gezinsmomenten bekijken en ideeën opdoen? Dat kan via de klikbare link: Gezinsavonden
De werkjes heb ik van: Bijbelidee

Reacties

  1. Hele klus: dat bouwen van de ark. Zowel voor de echte ark als voor de ark van je kinderen. Pittig klusje ja. Het heeft op mij altijd veel indruk gemaakt dit verhaal. Ook door het boek over de tijd van toen: Het hemelteken. Als je tijd had om te lezen zou ja dat boek echt eens moeten lenen/kopen. Prachtig!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Door het boek is het meer gaan leven begrijp ik?! Mooi...

      Ik ga het boekje opschrijven op mijn boekenlijstje. Leuk dat je dit deelt! Lezen vind ik heerlijk om te doen, dus denk dat het wel goed gaat komen..

      Verwijderen

Een reactie plaatsen

Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat.
Wil je wel reageren maar niet dat jouw reactie openbaar staat?
Mail gerust naar:

schrijfgelukjes@gmail.com

Populaire berichten van deze blog

Zingen en muziek kan zoveel met je doen!

Muziek dat heeft mij zo enorm geholpen!
Dat begon eigenlijk op momenten als ik verdrietig was en nog niet goed raad wist met mijn emoties.
Ik sloot het in mezelf op, draai ermee in mijn binnenste in een cirkel.
En durfde het niet te uitten.
Juist omdat ik het in mezelf vast hield ging ik mij er naar door voelen.
Het gaf allerlei aanklacht, allerlei aan nare gedachten gingen door mijn hoofd.
Ik raakte erdoor uitgeput.
Tot ik ging zingen, of ging luisteren naar muziek.
Dat wisselde van Sela naar Opwekking en van Don Moen naar Kees Kraayenoord.
Heerlijk.
Nummers die echt iets met mij deden, die als ik luisterde iets in mij veranderde.
Ja heel lang heb ik muziek gebruikt en had dit groot effect op mijn gevoel.
Zelfs zo groot, dat wanneer ik mij weer aangevallen voelde of verdrietig en daardoor down werd, mijn Bidden en Vasten vriendin/zus mij weleens vroeg:

Wanneer heb je voor het laatst gezongen?

Muziek heeft mij gered!
Dat kan ik echt zeggen.
Al mijn zorgen, al mijn gedachten, het lukte …

Op zoek naar die ene zonnestraal

Afgelopen vrijdag kregen mijn kindjes meivakantie en vanaf toen is het weer gaan veranderen.
Ik genoot eigenlijk wel van vorige week, heerlijk hoe de zon al weer warmte had.
Al het groen kwam zo snel en mooi weer uit. Zaterdag werd het alweer iets frisser, was het over het algemeen droog, maar toch al een paar heftige buien.
Zondag begon het met hagelen en soms zelfs sneeuw. Het is koud en het lijkt wel weer herfst nu. Ik merk dat het weer best wel invloed op mij heeft.
Veel meer eigenlijk als ik besefte. Het was zo heerlijk wakker worden in een kamer die al licht was. Met de vogels die fluiten buiten. Ik stapte makkelijk en vol zin mijn bed uit. Dingen buiten in de container gooien, of even uit de schuur halen, ik dacht er niet bij na.
Genoot van de plantjes buiten zetten en van de kindjes die buiten aan het spelen waren. Lekker op de trampoline, met de voetbal spelen of stoepkrijten.
Zelfs zijn ze weer aan het skeeleren geslagen allebei. Maar nu, brrr, ik verzamel oud karton wel. He…

Doorzetten

Afgelopen jaren heb ik weer nieuwe doelen in mijn leven gekregen.
Het is gaaf om weer dingen te hebben om naar toe te werken.
Zelfs al is het een reis die echt een uitdaging is.
Was ik drie jaar geleden nog gebroken, zag ik mezelf als iemand die niets kon en ook nooit zou kunnen.
Nu ben ik al aardig op reis.
Echt niet altijd een gemakkelijke weg die ik ga.
Merk dat het best pittig is.
In mijn hoofd sta ik voor veel dingen alleen.
Een hele verantwoordelijkheid als alleenstaande mama, en veel ballen in de lucht houden.
Toch besloot ik mijn kans te pakken.

Na de scheiding was HET moment.
Eindelijk was er ruimte, en kon ik aan mezelf werken.
Samen met een coach en later ook nog iemand van De Hoop, ging ik aan de slag.
Ondanks de moeilijke uitdagingen waar ze mij voorzette, deed ik het.
Ik wilde verandering.
En dat is pittig, dat vraagt doorzettingsvermogen en innerlijke kracht.
Zoveel patronen waren er gelegd, en die veranderen zit zoveel tijd in.
Maar nu kan ik zeggen, wat ben ik gegroei…