Doorgaan naar hoofdcontent

Wat een overwinningen

Gisteren schreef ik een blog over een beeld wat neergezet werd om in beeld te brengen wat er in mijn leven gebeurd was.
De keuzes die ik had gemaakt hadden invloed gehad op hoe ik mij nu voelde.
Je kan erover lezen in mijn blog: Een mooi beeld

Vandaag wil ik daarop verder gaan.
Mijn coach had dit beeld verteld en uitgelegd.
Ik begreep het direct.
Toch was het zo moeilijk om te veranderen.
Als ik ging praten, of als ik voelde, dan voelde ik nog steeds hetzelfde, ik sprak nog steeds vanuit dezelfde bron.

Het is niet mogelijk, ik kan het niet, dat durf ik nooit...

Ik kreeg een opdracht, Petrina ga eens op mijn stoel zitten.
Ook toen de reactie: nee dat kan niet.
Hij gaf aan, o ja wel hoor, dat kan prima, ik bied je mijn stoel toch aan.
Nee ik durfde echt niet.
Hij zag dat ook en respecteerde die grens.
Toch moest ik uit die comfortzone, door te doen zou ik mijn denken kunnen beïnvloeden.
Hij moest lachen en zei nog, let maar op, er komt een tijd, dan zit jij hetzelfde in een stoel als ik.
Sowieso snap ik niet waarom je hier zit, waarom je mij nodig hebt, je kan dit zo goed.
Hij was verbaasd hoe ik dingen oppakte en deed...

Er kwam een nieuwe opdracht voor mij.
Omdat hij zag dat ik het echt niet durfde.
Hij vroeg:

Pak je stoel eens op en ga daarmee eens ergens anders in de ruimte zitten.

Ik pakte de stoel en draaide een kwart slag en met dat ik deed, schoten we allebei keihard in de lach.
Direct verplaatste ik mij stoel maar weer en nu op een hele andere plek.
Hij voerde hetzelfde gesprek, vroeg dezelfde vragen als voordat ik ergens anders ging zitten.

Dit gesprek werd heel anders!
Hij vroeg aan mij, hoe kan dat, welke passagier heb je nu laten praten?
Ik zei, nu sprak ik vanuit het licht.
Waarom sprak het licht eerder niet, waarom hielp dat niet om balans te houden tussen je denken?

Omdat ik het niet aan het woord liet, het licht wilde wel maar ik schoof het direct aan de kant!

En wat kan ik doen om het licht te blijven horen, ook als het donker al gepraat heeft?
Ik gaf een antwoord, en nog steeds verbaasd het mij....

Het licht zal blijven praten, zal zorgen dat het Petrina het hoort.
Zo dankbaar ben ik als ik nu terug kijk, heel veel angsten heb ik mogen verliezen, heel veel zorgen heb ik mee leren omgaan.
Ik mag ontspannen en in rust nu leven!
Wat een grote zegen is dat voor mij...

Het licht zal blijven praten, dat is toch een bijzonder antwoord!
Dan denk ik aan afgelopen vrijdagavond, een gesprek met een puber.
De strijd vooraf.
Donker en licht, wel of niet de mogelijkheid om in contact te komen met anderen, donker sprak, doe het niet, het licht het sprak ook door mij.

En ik kan zeggen:

Het licht overwint!!



Reacties

Populaire posts van deze blog

De kracht van Zijn stem

Juist die momenten wanneer er een strijd is in mijn hoofd, spreekt Hij tot mij!
Afgelopen jaren is mij dat opgevallen, bij het luisteren naar Gods stem. Zijn stem die mij nu kracht geeft, mij bemoedigt maar ook de weg wijst door mijn leven. Dit was niet altijd zo in mijn leven. Ooit luisterde ik naar de stem van de wereld. Dat had veel sporen bij mij achtergelaten. Juist ook doordat ik in mijn leven zoveel meegemaakt heb van de gebrokenheid waarin wij leven op aarde. Ik kreeg te maken met ziekte van iemand waar ik van hield, met angst voor een naderend afscheid, met vaak afscheid moeten nemen en toch weer terug komen, ook maakte ik een scheiding mee. Dat gaf de stem van de wereld een veroordelende kracht. Totdat ik Zijn stem mocht ontdekken tussen alles door. Vaak spreekt Hij, terwijl er ook andere stemmen, vanuit de wereld, tot mij door willen dringen.  En juist dan spreekt Hij!
Verschillende stemmen
Er is die stem van Hem die spreekt tot mij, met een onvoorwaardelijke liefde maar t…

Doorzetten

Afgelopen jaren heb ik weer nieuwe doelen in mijn leven gekregen.
Het is gaaf om weer dingen te hebben om naar toe te werken.
Zelfs al is het een reis die echt een uitdaging is.
Was ik drie jaar geleden nog gebroken, zag ik mezelf als iemand die niets kon en ook nooit zou kunnen.
Nu ben ik al aardig op reis.
Echt niet altijd een gemakkelijke weg die ik ga.
Merk dat het best pittig is.
In mijn hoofd sta ik voor veel dingen alleen.
Een hele verantwoordelijkheid als alleenstaande mama, en veel ballen in de lucht houden.
Toch besloot ik mijn kans te pakken.

Na de scheiding was HET moment.
Eindelijk was er ruimte, en kon ik aan mezelf werken.
Samen met een coach en later ook nog iemand van De Hoop, ging ik aan de slag.
Ondanks de moeilijke uitdagingen waar ze mij voorzette, deed ik het.
Ik wilde verandering.
En dat is pittig, dat vraagt doorzettingsvermogen en innerlijke kracht.
Zoveel patronen waren er gelegd, en die veranderen zit zoveel tijd in.
Maar nu kan ik zeggen, wat ben ik gegroei…

Grenzen zijn belangrijk

Grenzen, ze geven een begin en een einde aan.

Er zijn verschillende soorten grenzen, maar allemaal maken ze duidelijk dat er iets begint en iets eindigt. Denk maar aan landsgrenzen. De grenzen van je tuin. Het maakt duidelijk van wie een bepaald gebied is. Het is nodig om te weten van wie een bepaald gebied is. In dat gebied is de eigenaar verantwoordelijk en mag die het gebied inrichten zoals de wens is. Dat klinkt heel logisch allemaal, waarom werkt het dan toch vaak anders?





Iedereen is verantwoordelijk over zijn eigen gebied. Dit gebied kun je zien als een tuin, die je beschermd door een grens  zoals je een hek rond je tuin plaatst. De keuze is aan jouw of er een poort in komt, en wie je daardoor laat. In dat gebied, jouw tuin,  zien we verschillende elementen terug:



GevoelensHoudingGedragKeuzesGrenzenVerlangensGedachtenWaardenTalentenLiefde
Laat jij iemand eigenaar zijn?
Alleen is het zo dat we niet altijd verantwoordelijkheid (durven of kunnen) nemen voor al deze elementen. Soms la…