Doorgaan naar hoofdcontent

Gezinsmoment: Dien de ander

Vandaag hebben we het gezinsmoment gedaan, omdat het even beter uit kwam en uiteraard deel ik onze ervaring en uitwerking met jullie.
We hadden het over de maaltijd die jezus hield met Zijn leerlingen, waarbij Hij de voeten van de discipelen ging wassen.
Al toen ik alles klaar ging zetten wist mijn zoon wat we gingen doen.

Ik had een teiltje water neer gezet en een handdoek en washandje neergelegd.
En hij raadde daardoor direct: oo mogen we elkaars voeten wassen.
Maar er was nog iets wat hij niet wist.



Ik las voor uit Johannes 13
Waar we kunnen lezen dat Hij juist toen liet zien hoe groot Zijn liefde is voor de mensen in de wereld die Hem volgen.
Jezus legde Zijn mantel af en ging dienen als een knecht.
Hij waste de voeten van de discipelen en droogde ze af met de doek die Hij omgeknoopt had.
Petrus riep hard dat Jezus zijn voeten niet mocht wassen, maar toen Jezus uit legde waarom het noodzakelijk was dat dit wel gebeurde, vroeg Petrus of Hij helemaal gewassen mocht worden.
Ik vroeg na het Bijbellezen, waarom moesten de voeten nou gewassen worden?

Ze wisten wel dat het in Israƫl normaal was om op sandalen te lopen en daardoor hadden ze vieze voeten.
Waar staat dat voeten wassen voor eigenlijk?Ze keken mij aan en begrepen niet goed waar ik heen wilde.
Dus ik klom op mijn praat stoel om te proberen nieuwe verbindingen te leggen.
De discipelen waren rein, omdat ze zich hadden laten reinigen door Jezus, ze gingen Hem volgen en hoorden bij Hem!
Maar hun voeten werden telkens nog vies door het reizen.
Jezus waste hun voeten schoon, boog voor hen neer, vernederde zich ten opzichte van hen.
Wanneer deed Jezus dat voor ons ook?
Aan het kruis!
En als wij niet toestaan dat Hij daar voor onze dagelijks opgelopen zonde stierf, en als wij niet telkens ons hart schoon laten wassen daar, dan horen wij niet bij Hem.
Precies hetzelfde als bij deze voetwassing.
Elke reis, elke dag, werden de voeten opnieuw vies, terwijl de discipelen toch echt bij Jezus hoorde.
Maar als Jezus die viezigheid van elke dag niet schoon mag maken, dan horen we niet echt bij Hem.
Kunnen wij het toestaan dat er iemand voor ons bukt?
Dat iemand anders onze schuld op zich neemt?

Petrus laat ons zien dat dit best moeilijk kan zijn.
Dat er een strijd in kan liggen.
Maar Jezus laat ons duidelijk zien hoe Hij is in die strijd.
Hij helpt, Hij is als een gids, Hij is vol liefde en geduld!
Toch blijft het de keuze van discipelen of ze het toestaan dat Jezus voor hen knielt, het is ook onze keuze of wij Zijn offer aannemen.

En daarna gingen we iets doen, want ja, ze mogen elkaars voeten wassen in de teil met water.
Maar dan moeten toch eerst de voeten vies worden?
Dat heb ik gedaan, en wat vonden ze het grappig!





Ik ging hun voeten eerst verven waarna ze op papier een afdruk mochten maken van hun voet.
Het kriebelde en zag er toch wel erg grappig uit!
Echte smurfen voeten!
Daarna kon het voeten wassen gaan beginnen, Renske bij Richard en Richard bij Renske.





En dan de werkjes met hun eigen voetafdruk!
Leuk om te zien hoe groot hun voeten nu zijn.
Ik vroeg ze ook nog of ze een liedje konden waarin we zingen dat Jezus ons ging dienen en dat wij dat ook aan andere moeten doen.
Ze wisten wel wat ik bedoelde maar niet meer hoe het liedje heette.
Dus hebben we met elkaar nog gezongen:








Wil je meer gezinsmomenten bekijken? Dat kan via deze klikbare link: Gezinsmoment: Dien de ander

Reacties

Populaire berichten van deze blog

Gescheiden ouders eren

Hoe kunnen we kinderen daarbij helpen. Zeker nu we gescheiden zijn?
Er zijn verschillende stappen om kinderen groot te brengen. Sommige zijn overdraagbaar, maar sommige niet. Zo is er de opvoeders rol, iets wat door meerdere mensen opgenomen kan worden. Wanneer je kindje groot genoeg is zal hij/zij naar school gaan. Ook daar zal een opvoeders rol opgenomen worden. Of in de kerk, de sportclub of de verschillende manieren van opvang. Daarnaast is er de ouderrol. Dat is iets die, wat je ook doet, behouden blijft. In beperkte mate is het overdraagbaar, dan denk ik aan adoptie ouders of pleeg ouders. Zoals je het ook terug ziet in de benaming, is er dan het stuk ouderschap overgedragen. Dit gaat voornamelijk om verantwoordelijkheid, de mogelijkheid om keuzes te mogen maken voor het kind, de stem van het kind zijn als het ware. Als ouders heb je de grootste invloed op je kinderen, kan je de kinderen het meest vormen. Hoe wij leven, handelen en doen zal bepalend zijn voor onze kinderen, een…

Zingen en muziek kan zoveel met je doen!

Muziek dat heeft mij zo enorm geholpen!
Dat begon eigenlijk op momenten als ik verdrietig was en nog niet goed raad wist met mijn emoties.
Ik sloot het in mezelf op, draai ermee in mijn binnenste in een cirkel.
En durfde het niet te uitten.
Juist omdat ik het in mezelf vast hield ging ik mij er naar door voelen.
Het gaf allerlei aanklacht, allerlei aan nare gedachten gingen door mijn hoofd.
Ik raakte erdoor uitgeput.
Tot ik ging zingen, of ging luisteren naar muziek.
Dat wisselde van Sela naar Opwekking en van Don Moen naar Kees Kraayenoord.
Heerlijk.
Nummers die echt iets met mij deden, die als ik luisterde iets in mij veranderde.
Ja heel lang heb ik muziek gebruikt en had dit groot effect op mijn gevoel.
Zelfs zo groot, dat wanneer ik mij weer aangevallen voelde of verdrietig en daardoor down werd, mijn Bidden en Vasten vriendin/zus mij weleens vroeg:

Wanneer heb je voor het laatst gezongen?

Muziek heeft mij gered!
Dat kan ik echt zeggen.
Al mijn zorgen, al mijn gedachten, het lukte …

Wat is ware schoonheid?

Charme is bedriegelijk
en schoonheid vergaat
maar een vrouw met ontzag voor de Heer
moet worden geprezen.
(Spreuken 31:30)

Wat vind ik eigenlijk dat ik nodig heb om mooi te zijn? Niet zomaar antwoord geven zoals het hoort, maar echt! Dit is voor mij een kwetsbare vraag.


Een afkeer van mezelf

Vele jaren ging ik door het leven met een diepe basis van afkeer van mezelf. Ik haatte mijn uiterlijk. En ik zag er niet veel anders uit dan nu. Wanneer ik in de spiegel keek zag ik alles in het negatief. Ik had puistjes en sproeten. Iedereen vond mijn sproetjes zo leuk. Maar ik vond ze zo erg! Dat ik tijdens mijn werk in de winkel van mijn vader eens tegen mijn collega vertelde hoe ik mij daarbij voelde. Terwijl ik omkeek kon ik wel door de grond zakken. Daar was een mevrouw binnen gekomen, helemaal onder de sproeten. Ik dacht dat ze zich vast beledigd zou voelen als ze dit had gehoord. Maar haar reactie was zo liefdevol en bijzonder. Ik moest ervan huilen, ze vertelde mij: Ik wens je toe dat je van…