Doorgaan naar hoofdcontent

Davids strijd (Deel 4)

Houd dus moed daar stopte gisteren de blog mee.
Nu gaan we daar verder.
Blijf dichtbij God en gehoorzaam naar wat Hij van je vraagt.
Dat is wat David deed.


Overwinning 



Wat verrassend, hoe David omging met zijn kudde, het had hem geleerd.
En nu, nu voelt hij zich in staat om de strijd aan te gaan met een reus!
Vol vertrouwen en vol moed gaat hij dat ook aan de koning uitleggen.
Hoe wij omgaan met het ongeziene, met dat wat in onze ogen geen betekenis heeft.
Het hoeden van de schapen, het eten geven aan de hongerige, het kleden van de naakten.
Dat is wat bepalend is.
Of dat we op durven te staan als iedereen wel kijkt, en als daar reuzen op het toneel verschenen zijn.
Juist in de periode dat je het gevoel had niet mee te tellen, dan kan je God leren kennen.
Hem ontmoeten en hem ervaren.
Waardoor op het moment als het er toe doet, je weet, hoe je veilig bent in Zijn hand.
Zodat je vol vertrouwen, nee niet alleen geloof, en niet alleen enthousiasme.
Maar juist vol vertrouwen!!
Op kan staan en op de reus afloopt.
Met dat geringe, dat wapen wat niet in verhouding staat tot het wapen waarmee de reus strijd.
Want het is niets van ons zelf wat de overwinning geeft.
Alles wat we hebben, dat kleine beetje.
Het word onoverwinnelijk, als we het gebruiken met God.
Als het dat is wat God ons gegeven heeft om mee te strijden.
Nee David, was eerst nog niets in de ogen van Saul.
Maar na zijn verhaal over zijn ongeziene periode ziet Saul toch wel iets in David.
Hij neemt zo'n moedig besluit, David, je mag strijden.
Maar dan wel op één voorwaarde hoor!
Ik wil dat je mijn manier van strijden neemt.
Hier, doe mijn harnas aan, hierin was ik altijd beschermd tot nu toe.
Dit harnas is het, wat mij geholpen heeft.
Zie je David, ik geloof in jou, en je mag dit doen.
Maar alleen op mijn manier.
Een harnas is zoals het hoort op het strijdveld, maar zoals je nu wilt, met die slinger...
Nee dat kan niet, dat vertrouw ik niet, dat maakt mij onzeker.
En weet je, het gaat hier wel om het Koninkrijk, om Gods volk...
Om Israël.
Zie je David, onbeweeglijk staat hij daar in het harnas van Saul.
Nee David was niet zo opstandig als wij soms kunnen zijn.
Ik wil dit, en ik wil het alleen op mijn manier en ik accepteer geen regels en grenzen want ik weet het zo goed.
Nee David gaat niet Saul onderuit halen, omdat David zoveel moed heeft en Saul nu niet.
Er is zoveel rust in David te zien!
Hij doet gewoon wat hem gevraagd word, is bereid te volgen.
Maar merkt, nee dit kan niet.
Juist doordat hij het probeert, kan hij dit ook laten zien.
Kijj dan naar mij Saul.
Nu ik niet meer lopen kan, niet meer bewegen kan, hoe kan ik nu nog overwinnen?
Saul luister, ik weet een andere manier.
Ik ben gewoon niet goed in een harnas, maar ik ben goed met mijn slinger.
Jarenlang moest ik daarmee werken, moest ik leeuwen en beren op mijn weg overwinnen.
Dat deed ik met die slinger, en nooit in een harnas.
Geloof mij, geloof God.
Het was een vorm van liefde en een vorm van zorgen voor, van Saul, dat David in zijn harnas mocht.
Ooit hielp het hem, de oudere generatie.
Maar de jongere generatie kreeg van God zelf een andere manier.
Uiteindelijk waren het verschillende manieren, maar ze konden allebei overwinnen.
Zolang ze maar deden wat God aan hen geschonken had en niet de methode van een ander kopieerde.
Het moet wel echt vanuit God komen, niet vanuit mensen.
En ja we weten het, met zijn slinger won hij.
Of is dat niet waar?
Was het niet zijn slinger?
Maar was het God, die deze man gebruikte om ons te leren.
Strijd alleen de strijd waar ik jou plaats, dan kan je overwinnen!
Of wilde God ons leren vecht niet tegen je eigen broer?
Strijd niet met de mensen uit je eigen volk.
Ook al zijn ze anders, en al doen ze je pijn.
En dan een zo mooie les.

Als God met je is, dan maakt het niet uit, hoe klein jij bent, of hoe klein jij je voelt!
Wanneer onze God voor je strijd, dan zal je overwinnen.
Geen reus, hoe groot, hoe welbespraakt, hoe sterk kan overeind blijven wanneer wij opstaan met onze God en ons volk beschermen.
Want hoe langer je luistert naar het roepen van de reuzen.
Hoe meer je lamgeslagen word.
Reuzen tegenover je houden is zo gevaarlijk!
We zijn gemaakt om ze te verslaan.
Jezus, Hij versloeg, en volbracht de grootste reus.
En met Hem, en met Zijn Geest in ons, kunnen wij ook overwinnen.

Reacties

Populaire berichten van deze blog

Gescheiden ouders eren

Hoe kunnen we kinderen daarbij helpen. Zeker nu we gescheiden zijn?
Er zijn verschillende stappen om kinderen groot te brengen. Sommige zijn overdraagbaar, maar sommige niet. Zo is er de opvoeders rol, iets wat door meerdere mensen opgenomen kan worden. Wanneer je kindje groot genoeg is zal hij/zij naar school gaan. Ook daar zal een opvoeders rol opgenomen worden. Of in de kerk, de sportclub of de verschillende manieren van opvang. Daarnaast is er de ouderrol. Dat is iets die, wat je ook doet, behouden blijft. In beperkte mate is het overdraagbaar, dan denk ik aan adoptie ouders of pleeg ouders. Zoals je het ook terug ziet in de benaming, is er dan het stuk ouderschap overgedragen. Dit gaat voornamelijk om verantwoordelijkheid, de mogelijkheid om keuzes te mogen maken voor het kind, de stem van het kind zijn als het ware. Als ouders heb je de grootste invloed op je kinderen, kan je de kinderen het meest vormen. Hoe wij leven, handelen en doen zal bepalend zijn voor onze kinderen, een…

Zingen en muziek kan zoveel met je doen!

Muziek dat heeft mij zo enorm geholpen!
Dat begon eigenlijk op momenten als ik verdrietig was en nog niet goed raad wist met mijn emoties.
Ik sloot het in mezelf op, draai ermee in mijn binnenste in een cirkel.
En durfde het niet te uitten.
Juist omdat ik het in mezelf vast hield ging ik mij er naar door voelen.
Het gaf allerlei aanklacht, allerlei aan nare gedachten gingen door mijn hoofd.
Ik raakte erdoor uitgeput.
Tot ik ging zingen, of ging luisteren naar muziek.
Dat wisselde van Sela naar Opwekking en van Don Moen naar Kees Kraayenoord.
Heerlijk.
Nummers die echt iets met mij deden, die als ik luisterde iets in mij veranderde.
Ja heel lang heb ik muziek gebruikt en had dit groot effect op mijn gevoel.
Zelfs zo groot, dat wanneer ik mij weer aangevallen voelde of verdrietig en daardoor down werd, mijn Bidden en Vasten vriendin/zus mij weleens vroeg:

Wanneer heb je voor het laatst gezongen?

Muziek heeft mij gered!
Dat kan ik echt zeggen.
Al mijn zorgen, al mijn gedachten, het lukte …

Wat is ware schoonheid?

Charme is bedriegelijk
en schoonheid vergaat
maar een vrouw met ontzag voor de Heer
moet worden geprezen.
(Spreuken 31:30)

Wat vind ik eigenlijk dat ik nodig heb om mooi te zijn? Niet zomaar antwoord geven zoals het hoort, maar echt! Dit is voor mij een kwetsbare vraag.


Een afkeer van mezelf

Vele jaren ging ik door het leven met een diepe basis van afkeer van mezelf. Ik haatte mijn uiterlijk. En ik zag er niet veel anders uit dan nu. Wanneer ik in de spiegel keek zag ik alles in het negatief. Ik had puistjes en sproeten. Iedereen vond mijn sproetjes zo leuk. Maar ik vond ze zo erg! Dat ik tijdens mijn werk in de winkel van mijn vader eens tegen mijn collega vertelde hoe ik mij daarbij voelde. Terwijl ik omkeek kon ik wel door de grond zakken. Daar was een mevrouw binnen gekomen, helemaal onder de sproeten. Ik dacht dat ze zich vast beledigd zou voelen als ze dit had gehoord. Maar haar reactie was zo liefdevol en bijzonder. Ik moest ervan huilen, ze vertelde mij: Ik wens je toe dat je van…