Doorgaan naar hoofdcontent

Orgaandonor?

Ik wil even beginnen met te zeggen dat niet iedereen het met mij eens zal zijn.
En dat jullie er echt ook anders naar mogen kijken.
Het is een onderwerp wat voor veel mensen kwetsbaar ligt.
Daarom wil ik ook zeggen dat ik niet tegen ben, maar wel dat ik vragen heb.
Wil je weten welke vragen?
En hoe ik denk?
Dat kun je lezen in deze blog!
Mijn vriend denkt hier ook anders over en dat is prima.
Hierdoor hebben wij er juist hele mooie gesprekken over.
Dat is wat ik mooi vind!

Keuze


Wat mij opvalt is, hoe gemakkelijk we sommige keuzes maken.
Ook als christenen.
Ja ook ik zelf hoor!
Zoveel is er uitgevonden en is er voor ons heel makkelijk voor handen.
Zoveel dingen doen we, en vinden we eigenlijk normaal.
Toch is het best wel eens interessant om te kijken, waarom doe ik dit eigenlijk?
En wat zit er allemaal achter.
Is dit ook wat God voor mij wil?
Of is het eerder wat ik voor mezelf gewoon wil?


Gesprek



Afgelopen week zaten mijn vriend en ik te praten.
Omdat er in het nieuws weer aandacht voor was.
Dit vonden we toch ook belangrijk om van elkaar te weten.
Het ging over orgaandonatie, en of dit automatisch ja moet zijn.
En dat als je het niet wilt je dit dan aan kan geven.
Op dit moment is dit nog steeds niet door zoals ik begreep.
In het begin hadden we eigenlijk alleen over of we wel of geen donor waren.
Ik heb het nu staan op: Mijn nabestaanden mogen beslissen.
Ook omdat het voor hun invloed heeft, maar als ik gestorven ben het voor mij geen invloed meer heeft.
Dit istoch best een serieus onderwerp!
Dus later pakte we het verder op, maar dan op een serieuzere manier.
Hoe zie jij dat eigenlijk, en vooral waarom?

Waarom heb je jou keuze gemaakt?


Ik vertelde dat ik dit een best een moeilijk onderwerp vind.
Er worden heel veel mensen door geholpen.
Het is ook zo bijzonder, hoe de medische wereld dit gevonden heeft.
Dat dit tot de mogelijkheden behoort.
Wat is, zeker op medisch gebied veel ontwikkeling geweest.
Toch zit er voor mij ook een andere kant.
En is er de vraag voor mij dan ook:


Is dit wat God wil?


Mensen genezen en herstellen, ja zeker.
Daar geloof ik dat dit Gods wil is.
Ik zie God ook als een geneesheer, op gebed heeft God mij genezen van nierstenen!
Ook heeft Hij veel in mijn leven mogen herstellen, iets waar ik steeds vaker over schrijf.
Maar is dit, orgaandonatie, een manier die Hij wil?
Als ik bedenk, dat God mijn lichaam gemaakt heeft.
Uniek en bijzonder!
Mij organen gegeven heeft.
Is het Zijn bedoeling dat als ik er niet meer ben, ik mijn organen beschikbaar maak voor iemand anders?
Wat doen we met mensen die problemen hebben met hun organen?
Als ze niet genezen?
Hun leven kan gered worden met een orgaan van iemand anders.
Maar zitten we hierdoor niet steeds vaker op de stoel van God?
Wat is Gods plan in het leven van deze mensen?
Vaak kwamen mensen naar Jezus toe, ze brachten zieken en mensen met allerlei soorten problemen.
Jezus genas hen, op die manier liet Hij de macht van God zien.
Hij bracht een stukje Hemel op aarde.
Want waarom is het erg om te sterven?
Als je in Hem geloofd, dan wacht je een nieuw lichaam en een eeuwig leven zonder pijn en verdriet.
Zoveel vragen rondom dit onderwerp.





Gods woord


En dan lees ik in Gods woord en net voor de bekende tekst over dat alle haren op ons hoofd zijn geteld vond ik iets anders.
Dat raakte mij op dit onderwerp.
Je kan het lezen in Mattheus 10 vers 28:

Wees niet bang voor hen die wel je lichaam kunnen doden, maar niet je ziel.
Wees alleen bang voor God die zowel je ziel en je lichaam kan vernietigen.......

Ziekte, problemen met je organen.
Het is afschuwelijk en ik ken die strijd en moeite.
Als je op dit moment een gevecht hebt tegen een orgaan probleem, dan wil ik ook echt zeggen:
Ik maak je probleem niet kleiner.
Het is afschuwelijk.
Al het lijden hier op aarde, zoveel mensen raken gewond en voeren een strijd.
Het lijkt niemand voorbij te gaan!
Maar vandaag gaat mijn aandacht naar jou, als je strijd tegen orgaan problemen.
Ik bid voor jou.
Dat je in deze situatie, soms zo uitzichtloos, zo kwetsbaar en zo zwaar, God mag vinden.
Want als jij er bij de mensen openlijk voor uitkomt dat je bij Hem hoort, dan zal Jezus dit ook doen bij Zijn Hemelse Vader
Zou je dan langer willen leven?
Weten dat het punt, dat je opnieuw de dood in ogen moet kijken, weer komt..
Of zou je daar dan doorheen willen.
Verlangend en uitziend naar Zijn nieuwe wereld.
En anders?
Wat zou je met die extra tijd doen?
  


'We are not human beings having a spiritual experience; we are spiritual beings having a human experience.' ~ Pierre Teilhard de Chardin:

Heb jij al vast laten leggen of je donor wil zijn?
Ik zit nog met veel vragen.
En ben daarom erg benieuwd wat jullie keuze is en waarom?

Reacties

  1. Ik vind het ook een lastige. Ik ben bewust geen donor, vanuit bijbels standpunt ben ik er nog niet uit (Hoewel ik geen duidelijke Bijbelse argumenten tegen kan vinden). Maar er zijn ook problemen met afstoting, die relatief korte verlenging. En dan vind ik eigenlijk ook dat als ik mijn organen niet beschikbaar stel, ik ook geen recht heb op andermans organen als die situatie zich zou voordoen. Maar ja, misschien denk ik er dan wel anders over...

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Heel herkenbaar dus. Zo lastig dit. En wat je zegt, als ik zelf geen orgaan donor ben, kan ik uit principe ook geen orgaan aannemen... Ik zou zo graag weten wat Jezus had gekozen.

      Verwijderen
  2. Ik moet eerlijk zeggen dat ik het niet weet. En daarom mijn nabestaande daar over laat beslissen als de tijd daar is. God zal hun leiden als het zover is.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dat heb ik nu ook gekozen inderdaad. En ik geloof ook dat God dat leiden zal.

      Toch voelt het raar dat ik hier geen keus in kan maken.

      Verwijderen
  3. Moeilijk....maar wel goed om over na te denken en te bidden. Veel antwoorden komen juist door te bidden.
    Mooi verwoord

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Dank je voor je reactie Margreet. Is zo bijzonder hoe bidden kan zorgen voor antwoorden. Ga ik zeker ook doen voor dit onderwerp! 😘

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Ik ben als sinds mijn tienerjaren donor. Een relatieve verlenging kan in eeuwigheidsperspectief nodig zijn. Want stel dat de ongelovige ontvanger van mijn orgaan in die periode God leert kennen? De andere kant zie ik ook want voor mijn nabestaanden kan dit betekenen dat ze niet rustig afscheid van mij kunnen nemen wanneer ik sterf. Tot voor kort stond ik daarbij niet stil want er was niemand in mijn leven. Nu ik verloofd ben met iemand die bewust geen donor is, vraag ik me meer af of ik de juiste keuze heb gemaakt.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ja dat is de andere zijde inderdaad. Het kan juist dat zijn waardoor iemand God vind...

      Bijzonder he dat een relatie zoveel keuzes weer onder een ander licht brengt. Jij ook sterkte bij deze (belangrijke) vraag!

      Verwijderen

Een reactie plaatsen

Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat.
Wil je wel reageren maar niet dat jouw reactie openbaar staat?
Mail gerust naar:

schrijfgelukjes@gmail.com

Populaire berichten van deze blog

Gescheiden ouders eren

Hoe kunnen we kinderen daarbij helpen. Zeker nu we gescheiden zijn?
Er zijn verschillende stappen om kinderen groot te brengen. Sommige zijn overdraagbaar, maar sommige niet. Zo is er de opvoeders rol, iets wat door meerdere mensen opgenomen kan worden. Wanneer je kindje groot genoeg is zal hij/zij naar school gaan. Ook daar zal een opvoeders rol opgenomen worden. Of in de kerk, de sportclub of de verschillende manieren van opvang. Daarnaast is er de ouderrol. Dat is iets die, wat je ook doet, behouden blijft. In beperkte mate is het overdraagbaar, dan denk ik aan adoptie ouders of pleeg ouders. Zoals je het ook terug ziet in de benaming, is er dan het stuk ouderschap overgedragen. Dit gaat voornamelijk om verantwoordelijkheid, de mogelijkheid om keuzes te mogen maken voor het kind, de stem van het kind zijn als het ware. Als ouders heb je de grootste invloed op je kinderen, kan je de kinderen het meest vormen. Hoe wij leven, handelen en doen zal bepalend zijn voor onze kinderen, een…

Zingen en muziek kan zoveel met je doen!

Muziek dat heeft mij zo enorm geholpen!
Dat begon eigenlijk op momenten als ik verdrietig was en nog niet goed raad wist met mijn emoties.
Ik sloot het in mezelf op, draai ermee in mijn binnenste in een cirkel.
En durfde het niet te uitten.
Juist omdat ik het in mezelf vast hield ging ik mij er naar door voelen.
Het gaf allerlei aanklacht, allerlei aan nare gedachten gingen door mijn hoofd.
Ik raakte erdoor uitgeput.
Tot ik ging zingen, of ging luisteren naar muziek.
Dat wisselde van Sela naar Opwekking en van Don Moen naar Kees Kraayenoord.
Heerlijk.
Nummers die echt iets met mij deden, die als ik luisterde iets in mij veranderde.
Ja heel lang heb ik muziek gebruikt en had dit groot effect op mijn gevoel.
Zelfs zo groot, dat wanneer ik mij weer aangevallen voelde of verdrietig en daardoor down werd, mijn Bidden en Vasten vriendin/zus mij weleens vroeg:

Wanneer heb je voor het laatst gezongen?

Muziek heeft mij gered!
Dat kan ik echt zeggen.
Al mijn zorgen, al mijn gedachten, het lukte …

Wat is ware schoonheid?

Charme is bedriegelijk
en schoonheid vergaat
maar een vrouw met ontzag voor de Heer
moet worden geprezen.
(Spreuken 31:30)

Wat vind ik eigenlijk dat ik nodig heb om mooi te zijn? Niet zomaar antwoord geven zoals het hoort, maar echt! Dit is voor mij een kwetsbare vraag.


Een afkeer van mezelf

Vele jaren ging ik door het leven met een diepe basis van afkeer van mezelf. Ik haatte mijn uiterlijk. En ik zag er niet veel anders uit dan nu. Wanneer ik in de spiegel keek zag ik alles in het negatief. Ik had puistjes en sproeten. Iedereen vond mijn sproetjes zo leuk. Maar ik vond ze zo erg! Dat ik tijdens mijn werk in de winkel van mijn vader eens tegen mijn collega vertelde hoe ik mij daarbij voelde. Terwijl ik omkeek kon ik wel door de grond zakken. Daar was een mevrouw binnen gekomen, helemaal onder de sproeten. Ik dacht dat ze zich vast beledigd zou voelen als ze dit had gehoord. Maar haar reactie was zo liefdevol en bijzonder. Ik moest ervan huilen, ze vertelde mij: Ik wens je toe dat je van…