Doorgaan naar hoofdcontent

Weer een stap

Gisteren hebben we weer een stap gemaakt.
Mijn vriend en ik hebben hebben allebei kindjes.
Hij heeft er drie en ik heb mijn twee schatjes.
In mijn auto konden we nooit met z'n allen ergens heen.
Dus al een tijdje wisten wij, er is een andere auto nodig.
We hebben gebeden en geduld gehad.
Eigenlijk al meer dan een half jaar lang.
Op een zaterdag dat we na lange tijd weer samen waren, hadden we een idee.
We gaan nu even rustig rondkijken.
Zitten zoeken online en gebeld of we konden proef rijden. 
Maar alles was verkocht!
Tot we deze zagen, we belden of we konden proefrijden.
Het was tot nu toe de mooiste, met het bouwjaar wat wij graag wilde en een goede kilometerstand.
Daar gingen we op weg, we konden direct komen voor een proefrit!
We hadden in ons hoofd een prijs overzichtje gemaakt.
Mijn auto moest iets opbrengen, de nieuwe moest aan eisen voldoen.
We hadden al gezien online hoeveel km's ermee gereden waren en daarom hadden we al wat dingen die we graag wilden dat ze eerst deden voordat we besloten te gaan kopen.
Nieuwe waterpomp en distributieriem, nieuwe multiriem, goede banden, jaar apk.
Maar vooral, op de heen weg hebben we samen gebeden.
Hoe wonderlijk liep het.
We zagen deze staan en voelde allebei dat het deze auto moest worden.
We gingen rijden en spraken nog wat met de verkoper, en ook samen.
De verkoper keek naar mijn auto en zei meer dan wij gedacht hadden als inruilwaarde.
En het bedrag wat we voor de nieuwe moesten gaan betalen?
Het was precies het bedrag wat we afgesproken hadden.
Precies ons budget.
En de dingen die wij wilden?
Hij deed de kofferbak van de nieuwe auto open, alle onderdelen lagen er al in, en de nieuwe banden zaten er al onder!
Apk deed hij sowieso.
Dit voelde heel bijzonder.
Het voelde zo bestuurd, dat deze wel beschikbaar was.
Dat alles wat we wilden al gedaan ging worden en ook dat het qua prijs zo goed viel.

En eindelijk konden we onze auto gisteren ophalen.
We zijn zo blij!
Nu kunnen we heerlijk met z'n allen op stap.
We hebben God gedankt, dat dit mogelijk was.
Ik kan het nog steeds niet geloven.
Dat we gewoon een auto hebben waar we allemaal in kunnen!
Maar ook hebben we weer gebeden, of God ons wilde beschermen en bij ons wilt zijn als wij op pad gaan.
Het is zo mooi om te merken dat dingen wonderlijk verlopen.
Vele zullen zeggen, ach het is toeval, maar ik geloof niet in toeval.
Ik geloof in God!
Het wachten op Hem en Zijn stem, het heeft mij geduld geleerd.





Reacties

  1. Helemaal blij voor jullie.
    De Heere zorgt!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Zo dankbaar! Blijft bijzonder om God in je leven te ontdekken.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Gaaf dat je het deelt. God helpt heerlijk ook bij gewone dagelijkse dingen! Veel plezier met elkaar!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Dank je wel voor je reactie Els daar word ik helemaal blij van. Wij genieten met en van elkaar. Wat een cadeau van God ook hoe we met elkaar omgaan en hoe het verloopt met de kindjes onderling en richting ons als bonus ouders.

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie plaatsen

Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat.
Wil je wel reageren maar niet dat jouw reactie openbaar staat?
Mail gerust naar:

schrijfgelukjes@gmail.com

Populaire berichten van deze blog

Gescheiden ouders eren

Hoe kunnen we kinderen daarbij helpen. Zeker nu we gescheiden zijn?
Er zijn verschillende stappen om kinderen groot te brengen. Sommige zijn overdraagbaar, maar sommige niet. Zo is er de opvoeders rol, iets wat door meerdere mensen opgenomen kan worden. Wanneer je kindje groot genoeg is zal hij/zij naar school gaan. Ook daar zal een opvoeders rol opgenomen worden. Of in de kerk, de sportclub of de verschillende manieren van opvang. Daarnaast is er de ouderrol. Dat is iets die, wat je ook doet, behouden blijft. In beperkte mate is het overdraagbaar, dan denk ik aan adoptie ouders of pleeg ouders. Zoals je het ook terug ziet in de benaming, is er dan het stuk ouderschap overgedragen. Dit gaat voornamelijk om verantwoordelijkheid, de mogelijkheid om keuzes te mogen maken voor het kind, de stem van het kind zijn als het ware. Als ouders heb je de grootste invloed op je kinderen, kan je de kinderen het meest vormen. Hoe wij leven, handelen en doen zal bepalend zijn voor onze kinderen, een…

Zingen en muziek kan zoveel met je doen!

Muziek dat heeft mij zo enorm geholpen!
Dat begon eigenlijk op momenten als ik verdrietig was en nog niet goed raad wist met mijn emoties.
Ik sloot het in mezelf op, draai ermee in mijn binnenste in een cirkel.
En durfde het niet te uitten.
Juist omdat ik het in mezelf vast hield ging ik mij er naar door voelen.
Het gaf allerlei aanklacht, allerlei aan nare gedachten gingen door mijn hoofd.
Ik raakte erdoor uitgeput.
Tot ik ging zingen, of ging luisteren naar muziek.
Dat wisselde van Sela naar Opwekking en van Don Moen naar Kees Kraayenoord.
Heerlijk.
Nummers die echt iets met mij deden, die als ik luisterde iets in mij veranderde.
Ja heel lang heb ik muziek gebruikt en had dit groot effect op mijn gevoel.
Zelfs zo groot, dat wanneer ik mij weer aangevallen voelde of verdrietig en daardoor down werd, mijn Bidden en Vasten vriendin/zus mij weleens vroeg:

Wanneer heb je voor het laatst gezongen?

Muziek heeft mij gered!
Dat kan ik echt zeggen.
Al mijn zorgen, al mijn gedachten, het lukte …

Wat is ware schoonheid?

Charme is bedriegelijk
en schoonheid vergaat
maar een vrouw met ontzag voor de Heer
moet worden geprezen.
(Spreuken 31:30)

Wat vind ik eigenlijk dat ik nodig heb om mooi te zijn? Niet zomaar antwoord geven zoals het hoort, maar echt! Dit is voor mij een kwetsbare vraag.


Een afkeer van mezelf

Vele jaren ging ik door het leven met een diepe basis van afkeer van mezelf. Ik haatte mijn uiterlijk. En ik zag er niet veel anders uit dan nu. Wanneer ik in de spiegel keek zag ik alles in het negatief. Ik had puistjes en sproeten. Iedereen vond mijn sproetjes zo leuk. Maar ik vond ze zo erg! Dat ik tijdens mijn werk in de winkel van mijn vader eens tegen mijn collega vertelde hoe ik mij daarbij voelde. Terwijl ik omkeek kon ik wel door de grond zakken. Daar was een mevrouw binnen gekomen, helemaal onder de sproeten. Ik dacht dat ze zich vast beledigd zou voelen als ze dit had gehoord. Maar haar reactie was zo liefdevol en bijzonder. Ik moest ervan huilen, ze vertelde mij: Ik wens je toe dat je van…