Doorgaan naar hoofdcontent

Geliefd?!

Op dit moment ben ik weer in een fase dat ik zo blij ben dat Jezus overwonnen heeft.
Dat Hij Zijn weg gegaan is en alle zonde, pijn en ellende op zich heeft genomen en daarmee gezorgd heeft dat er een weg is.
Ik heb altijd geleerd dat Jezus bij Zijn sterven satan overwonnen heeft.
Maar steeds meer kom ik tot het besef:

Hij overwon niet alleen satan en zijn praktijken, maar ook al het kwaad in mij!


Dat was Jezus gedaan heeft was niet alleen voor zaken buiten mij.
Heel vaak loop ik er namelijk tegen aan dat ik het kwade doe, dat ik mensen teleurstel of verdrietig maak, dat ik verkeerde keuzes maak.
Nee, dat is niet iets wat ik wil, maar het lijkt wel of ik er niet aan kan ontkomen.
Hoe hard ik ook mijn best doe om deze nare dingen te voorkomen, ze blijven toch telkens weer op mijn pad komen.
Jezus droeg die pijn en die fouten van mij, aan het kruis.
Dan denk ik aan Paulus die al schreef:

Want ik weet, dat in mij, dat is, in mijn vlees, geen goed woont; 
want het willen is wel bij mij, maar het goede te doen, dat vind ik niet. 
Want het goede dat ik wil, doe ik niet, maar het kwade, dat ik niet wil, dat doe ik.
(Romeinen 7 : 18-19)

Dan mag ik beseffen de verlossing die God mij gegeven heeft is zo groot!
Het gaat zo diep wat Hij voor mijn gedaan heeft.
Daar kan ik geen woorden voor vinden.
De zonde het zit in mij, het is ook zichtbaar in mijn leven.
Gebrokenheid in mijn gezin, iets wat ik heel moeilijk heb gevonden en soms nog vind.
Maar er is nog zoveel onzichtbaar, ook in mijn leven, ondanks dat ik heel open en eerlijk blog, gaat er nog zoveel mis wat 'verborgen' is.
Maar niet voor Hem.
En Hij ziet alles, maar niet in boosheid of toorn.
Wanneer ik mij tot Hem keer, en mijn zonde belijd, schuld beken, dan mag ik weten:

Jezus droeg ook dat wat voor anderen 'verborgen' is aan het kruis, en nam het op zich, om het heel ver de wereld uit te dragen.


Daar moet ik aan denken, nu ik last heb, al een tijdje van een keuze die ik gemaakt heb.
Nu ik door de keuze heel lang moeite had, hoe zien de mensen die het raakte mij nu?
En ik liet het woekeren, mijn hoofd was er klaar mee en daarom vond ik dat alles klaar moest zijn.
Daardoor gaf ik ruimte aan deze gevoelens om te groeien.
Het ging aan mij knagen, diep van binnen.
En eigenlijk altijd op mijn zwakke punt word ik dan geraakt:

Jij, je bent niet geliefd!

Dat gevoel, dat geeft mij nog steeds erg veel innerlijke pijn.
Waardoor ik afgelopen weken, ja ik zal het eerlijk delen, weer ben gaan bijten op mijn lip.
Niet te stoppen lijkt die drang.
Mijn vriend hielp mij om er bewust van te zijn, op een lieve, subtiele maar duidelijke manier.
Toch wat ik ook deed, hoe hij hielp, het stopte niet.
Gisteren bad mijn vriend voor mij, nadat we eerst een heel mooi gesprek hierover hadden.
In gebed vroeg Hij of Jezus mij wilde helpen dit weer te overwinnen.
Maar ook om mij een blijvend gevoel te geven dat ik geliefd ben.
Het gebed het raakte mij, Zijn Geest raakte mijn hart.
Dat bracht mij in tranen!
Ook al faal ik, maak ik fouten, doe ik verkeerde dingen:

Ik ben geliefd!

Omdat Hij het kwade in mij overwonnen heeft, en mij telkens weer hersteld.
Wat heeft Hij een geduld met mij.
Dat kan alleen maar echte liefde zijn!
Op dit moment kan ik melden dat ik vandaag nog niet gebeten heb.
Dat maakt mij zo ontzettend blij!
Willen jullie voor mij mee bidden?




Reacties

  1. Ik zal voor je bidden! Zo knap hoe kwetsbaar je durft te zijn en daarmee ook anderen kunt helpen. Je geliefd voelen en me niet te snel afgewezen voelen is ook een thema voor mij dat steeds terugkomt. Dank je wel voor deze eerlijke blog!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dank je voor je reactie Johanneke! Het is vallen maar toch weer opstaan. Sterkte ook voor jou!

      Verwijderen
  2. Het raakt me dat je zo open durft te zijn... Leerzaam om dit te lezen:).

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Mooi om anderen hiermee te helpen. Kwetsbaar zijn geeft ruimte. Vooral voor mezelf, dat ook dit deel er mag zijn.

    Dank je wel voor je reactie! Leuk

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie plaatsen

Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat.
Wil je wel reageren maar niet dat jouw reactie openbaar staat?
Mail gerust naar:

schrijfgelukjes@gmail.com

Populaire berichten van deze blog

Gescheiden ouders eren

Hoe kunnen we kinderen daarbij helpen. Zeker nu we gescheiden zijn?
Er zijn verschillende stappen om kinderen groot te brengen. Sommige zijn overdraagbaar, maar sommige niet. Zo is er de opvoeders rol, iets wat door meerdere mensen opgenomen kan worden. Wanneer je kindje groot genoeg is zal hij/zij naar school gaan. Ook daar zal een opvoeders rol opgenomen worden. Of in de kerk, de sportclub of de verschillende manieren van opvang. Daarnaast is er de ouderrol. Dat is iets die, wat je ook doet, behouden blijft. In beperkte mate is het overdraagbaar, dan denk ik aan adoptie ouders of pleeg ouders. Zoals je het ook terug ziet in de benaming, is er dan het stuk ouderschap overgedragen. Dit gaat voornamelijk om verantwoordelijkheid, de mogelijkheid om keuzes te mogen maken voor het kind, de stem van het kind zijn als het ware. Als ouders heb je de grootste invloed op je kinderen, kan je de kinderen het meest vormen. Hoe wij leven, handelen en doen zal bepalend zijn voor onze kinderen, een…

Zingen en muziek kan zoveel met je doen!

Muziek dat heeft mij zo enorm geholpen!
Dat begon eigenlijk op momenten als ik verdrietig was en nog niet goed raad wist met mijn emoties.
Ik sloot het in mezelf op, draai ermee in mijn binnenste in een cirkel.
En durfde het niet te uitten.
Juist omdat ik het in mezelf vast hield ging ik mij er naar door voelen.
Het gaf allerlei aanklacht, allerlei aan nare gedachten gingen door mijn hoofd.
Ik raakte erdoor uitgeput.
Tot ik ging zingen, of ging luisteren naar muziek.
Dat wisselde van Sela naar Opwekking en van Don Moen naar Kees Kraayenoord.
Heerlijk.
Nummers die echt iets met mij deden, die als ik luisterde iets in mij veranderde.
Ja heel lang heb ik muziek gebruikt en had dit groot effect op mijn gevoel.
Zelfs zo groot, dat wanneer ik mij weer aangevallen voelde of verdrietig en daardoor down werd, mijn Bidden en Vasten vriendin/zus mij weleens vroeg:

Wanneer heb je voor het laatst gezongen?

Muziek heeft mij gered!
Dat kan ik echt zeggen.
Al mijn zorgen, al mijn gedachten, het lukte …

Wat is ware schoonheid?

Charme is bedriegelijk
en schoonheid vergaat
maar een vrouw met ontzag voor de Heer
moet worden geprezen.
(Spreuken 31:30)

Wat vind ik eigenlijk dat ik nodig heb om mooi te zijn? Niet zomaar antwoord geven zoals het hoort, maar echt! Dit is voor mij een kwetsbare vraag.


Een afkeer van mezelf

Vele jaren ging ik door het leven met een diepe basis van afkeer van mezelf. Ik haatte mijn uiterlijk. En ik zag er niet veel anders uit dan nu. Wanneer ik in de spiegel keek zag ik alles in het negatief. Ik had puistjes en sproeten. Iedereen vond mijn sproetjes zo leuk. Maar ik vond ze zo erg! Dat ik tijdens mijn werk in de winkel van mijn vader eens tegen mijn collega vertelde hoe ik mij daarbij voelde. Terwijl ik omkeek kon ik wel door de grond zakken. Daar was een mevrouw binnen gekomen, helemaal onder de sproeten. Ik dacht dat ze zich vast beledigd zou voelen als ze dit had gehoord. Maar haar reactie was zo liefdevol en bijzonder. Ik moest ervan huilen, ze vertelde mij: Ik wens je toe dat je van…