Doorgaan naar hoofdcontent

Het juiste perspectief

Vanuit welk perspectief kijken we naar de wereld, naar problemen en hoe spreken wij?
Misschien zeggen we dingen die echt wel normaal klinken, die ook aannemelijk zijn, maar zit er in die woorden wel troost?
Is er ook Zijn Waarheid in te vinden?
Ik merk dat ik zo makkelijk dingen uitspreek, gewoon, vanuit mezelf.
Zoals alle mensen praten.
Over zaken als scheiden, pijn en verdriet is het zo makkelijk om er iets van te vinden.
Van daaruit spreek ik dan.
Mijn hersenen, mijn menselijke geest snapt sommige dingen wel, terwijl mijn hart mij stil toefluistert.
Alleen op sommige mensen zeg ik, ja tegen mijn hoofd, mijn woorden en nee tegen mijn hart.
Vreemd!
Want als ik bedenk wie er in mijn hart woont, wie daardoor heen spreekt, contact met mij maakt en een diepe basis van vrede schenkt.
Dan kunnen die woorden niet anders dan heel erg waardevol zijn.
Heb jij dat ook weleens?
Je hoort je hart fluisteren als je iets uitspreekt, wat echt niet slecht is, maar toch net iets teveel gevuld is door de wereldse verleiding die leeg is.
De grote vraag blijft:

Is dat wat ik wil zeggen, ook wat God wil dat ik zeg?

http://tulipnight.tumblr.com/post/128072385846/fionalanham-petaluma-california:


Dan denk ik aan Petrus, ja ja mijn naam lijkt er zelfs nog op, en ik herken mij er wel in.
Petrus zei tegen Jezus, toen deze vertelde over Zijn komende lijden: Dit zal beslist niet gebeuren.
Ja dat was lief en goed bedoeld, en hoe erg kan het zijn als je iemand verteld dat hij of zij geen lijden zal mee gaan maken.
Toch bedenk eens, hoe erg dat is.
Wat als Jezus er naar geluisterd had?
Zijn hart deze woorden waren aan gaan nemen?
Hoe zouden wij dan ooit tot de Vader kunnen komen.
Jezus zei dan ook tegen Petrus, in precies de goede volgorde:

Ga weg
Achter Mij 
Satan

Als Jezus je terecht wijst, dan wijst Hij je direct de goede weg.
En als ik goed kijk, dan spreekt Hij niet alleen degene toe die zich mee laat slepen, maar ook de veroorzaker van dit verkeerde perspectief.
Alleen door satan zijn wij, mensen, ons Goddelijke, ons Hemelse perspectief kwijt geraakt.
Petrus sprak vanuit de wereld, en liet zich even meeslepen door zijn menselijke natuur, en van die vurige menselijke natuur van Petrus maakte satan prachtig gebruik.
Weet je waarom?
Het was de kracht van Petrus!
Satan pakt je op iets wat sterk is, en laat het tegen je keren.
Stel je voor dat je Hem volgt en ook nog eens met een talent, een speciale gave, waar je goed mee om kan gaan....
Petrus werd terecht gewezen.
En ik ook zo vaak....
Te snel gesproken, te veel zelf gesproken.
Het is leren, oefenen en trainen om te luisteren.
Maar het is ook weten, ik mag fouten maken, en leren, door telkens weer in de juiste positie te komen.
Achter Hem.
Ja daar achter Hem aan, daar vind ik genade, en wijsheid.
Het is enorm belangrijk om te weten vanuit welk perspectief je spreekt/handelt en denkt!
Jezus zelf zegt dat het een struikelblok kan zijn:


(Petrus) U bent een struikelblok voor Mij, 

want u bedenkt niet de dingen van God, 
maar die van de mensen.


Wij, we mogen spreken vanuit ons hart.
Daar waar Hij woont, dan kunnen we spreken vanuit een Hemels perspectief.
Alleen dan heb je een boodschap die bestand is tegen alles.
Wat heb ik van mezelf te bieden?
Het is leegte en al ijdelheid, maar wanneer Hij door mij heen mag werken, dan word mijn spreken toch echt mijn kracht.
Als je achter Hem aan gaat, let maar eens op, dan word je passie pas echt je kracht.
Want dan zal Hij, wanneer je het gebruikt tot Zijn eer, en op de manier die Hij bedoeld heeft, het zegenen.

Dan denk ik aan het lied, met hart en handen waarin dit couplet zit:

Ik leef voor U, met hart en handen,
om wie alleen is te omarmen.
Neem het aan als liefdeslied voor U.
Laat mijn stem uw woorden spreken,
om uw liefde uit te delen.
Neem dat aan als liefdeslied voor U.
(Opwekking 786)



Reacties

Populaire berichten van deze blog

Gescheiden ouders eren

Hoe kunnen we kinderen daarbij helpen. Zeker nu we gescheiden zijn?
Er zijn verschillende stappen om kinderen groot te brengen. Sommige zijn overdraagbaar, maar sommige niet. Zo is er de opvoeders rol, iets wat door meerdere mensen opgenomen kan worden. Wanneer je kindje groot genoeg is zal hij/zij naar school gaan. Ook daar zal een opvoeders rol opgenomen worden. Of in de kerk, de sportclub of de verschillende manieren van opvang. Daarnaast is er de ouderrol. Dat is iets die, wat je ook doet, behouden blijft. In beperkte mate is het overdraagbaar, dan denk ik aan adoptie ouders of pleeg ouders. Zoals je het ook terug ziet in de benaming, is er dan het stuk ouderschap overgedragen. Dit gaat voornamelijk om verantwoordelijkheid, de mogelijkheid om keuzes te mogen maken voor het kind, de stem van het kind zijn als het ware. Als ouders heb je de grootste invloed op je kinderen, kan je de kinderen het meest vormen. Hoe wij leven, handelen en doen zal bepalend zijn voor onze kinderen, een…

Zingen en muziek kan zoveel met je doen!

Muziek dat heeft mij zo enorm geholpen!
Dat begon eigenlijk op momenten als ik verdrietig was en nog niet goed raad wist met mijn emoties.
Ik sloot het in mezelf op, draai ermee in mijn binnenste in een cirkel.
En durfde het niet te uitten.
Juist omdat ik het in mezelf vast hield ging ik mij er naar door voelen.
Het gaf allerlei aanklacht, allerlei aan nare gedachten gingen door mijn hoofd.
Ik raakte erdoor uitgeput.
Tot ik ging zingen, of ging luisteren naar muziek.
Dat wisselde van Sela naar Opwekking en van Don Moen naar Kees Kraayenoord.
Heerlijk.
Nummers die echt iets met mij deden, die als ik luisterde iets in mij veranderde.
Ja heel lang heb ik muziek gebruikt en had dit groot effect op mijn gevoel.
Zelfs zo groot, dat wanneer ik mij weer aangevallen voelde of verdrietig en daardoor down werd, mijn Bidden en Vasten vriendin/zus mij weleens vroeg:

Wanneer heb je voor het laatst gezongen?

Muziek heeft mij gered!
Dat kan ik echt zeggen.
Al mijn zorgen, al mijn gedachten, het lukte …

Wat is ware schoonheid?

Charme is bedriegelijk
en schoonheid vergaat
maar een vrouw met ontzag voor de Heer
moet worden geprezen.
(Spreuken 31:30)

Wat vind ik eigenlijk dat ik nodig heb om mooi te zijn? Niet zomaar antwoord geven zoals het hoort, maar echt! Dit is voor mij een kwetsbare vraag.


Een afkeer van mezelf

Vele jaren ging ik door het leven met een diepe basis van afkeer van mezelf. Ik haatte mijn uiterlijk. En ik zag er niet veel anders uit dan nu. Wanneer ik in de spiegel keek zag ik alles in het negatief. Ik had puistjes en sproeten. Iedereen vond mijn sproetjes zo leuk. Maar ik vond ze zo erg! Dat ik tijdens mijn werk in de winkel van mijn vader eens tegen mijn collega vertelde hoe ik mij daarbij voelde. Terwijl ik omkeek kon ik wel door de grond zakken. Daar was een mevrouw binnen gekomen, helemaal onder de sproeten. Ik dacht dat ze zich vast beledigd zou voelen als ze dit had gehoord. Maar haar reactie was zo liefdevol en bijzonder. Ik moest ervan huilen, ze vertelde mij: Ik wens je toe dat je van…