Doorgaan naar hoofdcontent

Verbonden zijn

Wat ben ik altijd weer dankbaar en blij met de dingen die ik kan lezen in de Bijbel.
De voorbeelden, die ondanks zoveel jaren geleden gebeurd, ze blijven krachtig voor alle tijden.
Vandaag las ik voor het eerst de zin: Mijn God, Mijn God, waarom hebt U Mij verlaten.
Nee dat zeg ik niet goed, ik had deze zin al wel duizenden keren gelezen, maar nog niet zoals vandaag.
Een tekst, die elke Pasen weer langs kwam.
Waar veel over gezegd werd.
Maar waar ik bij bepaald word, vandaag.
Jezus, Hij was verlaten door Zijn Vader.
Diepe, duistere, eenzaamheid.
Dat was er over.
En Hij schreeuwde deze woorden uit!

Eenzaamheid.

Hoeveel mensen worden er door verscheurd?!
Zoveel verwondde harten roepen en schreeuwen het uit.
Sommige naar (hun) God.
Om het met Hem te delen, of misschien om Hem ervoor aansprakelijk te stellen.
Waarom?
Het is de vraag, zonder antwoorden.
Nu de dagen weer kouder en korter worden, zullen deze gevoelens bij veel mensen sterker worden.
Ik merk dat ik zelf ook graag achter mijn eigen voordeur blijf.
Lekker genieten van mijn gezin.
Mijn nieuwe gezin op dit moment.
En ik weet dat mag!
Maar toch rijst de vraag, hoe kan ik dat delen...

Zoveel mensen die de warmte van familie, vrienden of gezin missen.
Ik ben gezegend op dit moment.
Maar hoe kan ik die zegen zo inzetten, zodat het allemaal in balans blijft?
Ik weet hoe het is, alleen op de bank....
Of alleen kerst vieren, of oud en nieuw.
En dan de mensen om je heen die je fijne dagen wensen.
Terwijl ik wist: Mijn dag is hetzelfde als gisteren.
Alleen.
Dat deed veel met mij!
En ik zie, ik hoor, dat het andere mensen ook raakt.
Zoveel mensen leven alleen hun leven.
Eenzaamheid, er is iets aan te doen.
Door mij, door jou, maar ook door de mensen die zich zo voelen.

Kom op, laten we verbinding maken.
Ons hart, ons leven delen met een ander.
Het is een drempel over, voor allebei de kanten wellicht.
Maar echt, als jij een ander warmte geeft, dan krijg je dat altijd weer terug.
Die jaren dat ik alleen was, heb ik dat mogen ervaren.
Wat heb ik mooie mensen om mij heen die konden delen.
Die de kloof naar mij wisten te overbruggen.
Mensen die ervoor zorgde dat ik het nooit heb uit geschreeuwd:

Mijn  God, mijn God, waarom hebt U mij verlaten.

Maar dat ik kracht en liefde ontving, om niet alleen te weten, maar ook te voelen.
Ik sta niet alleen!
Eenzaamheid, het raakt.
Dat gevoel dat gaat zo diep.
Het laat diepe sporen na die veel verdriet doen.
Het kunnen rivieren worden, die ons hele leven gaan voeden.
En het water  stroomt met steeds meer kracht door je heen.
Van je hart naar je hoofd en weer terug.
Het raakt zoveel in je bestaan....
Het raakte, de God, die mens werd zoals ons.
En het deed Hem het uitschreeuwen, omdat Hij echt door de Vader verlaten werd.
Maar het ervaren van verlaten zijn, raakt ook ons mensen.
Weet dat Hij je gevoel herkent.
Ooit hing Hij, omgeven door vele mensen, verlaten door Zijn vrienden, bespot en uitgelachen en Zijn Vader die moest Hem loslaten.
Zodat jij, nooit door God los gelaten kan worden.
Hou vol, als jij uitgelachen, verlaten of bespot word.
En vergeet niet, vertrouwen te blijven houden.
Want verbinding met anderen, je hebt het nodig!
We zijn niet gemaakt om alleen te leven.
Dan zijn wij niet in ons element, dan kan je niet vrij leven.
Als je nog geen verbinding met (nieuwe) mensen aan durft te gaan.
Weet dan, God wacht op jou, op contact met jou!
Hij weet wat jij zo hard nodig hebt.
Verbonden zijn, we hebben het nodig!
Sowieso, op de eerste plaats met Hem, en van daaruit met mensen om ons heen.
Nog even de laatste drukke dagen door met verhuizen, en genieten van mijn gezin.
Dan weet ik zeker, ik ga weer delen.
Mijn hart is er bewogen door, word er door geraakt, en spreekt telkens weer.
Wanneer ik mensen zie, of hoor, die zo alleen staan.
Zullen we naast, voor, achter elkaar gaan staan.
Precies op die plek, waar je nodig bent?!
Deel van warmte en liefde, en het zal alleen maar groeien...


Helpende hand:


Durf
jij nog
hand in hand
samen de reis te
gaan

Reacties

  1. mooi te lezen dat je zo geniet van je 'nieuwe'gezin. Heerlijk. Ik ken het. Houd deze dankbaarheid vast, en dan deel je door je blogs zonder dat je er erg in hebt.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dank je wel voor je mooie reactie. Grappig want inderdaad is het zo dat we vaak dingen delen zonder dat we er bewust van zijn. Het gaat niet om de grote van onze daden, maar om de bereidheid van ons hart.

      Verwijderen
  2. Mooi blog Petrina. Ik blog nog steeds op funky. Vooral bij de singles proef ik regelmatig dit verdriet. Voor mij een reden om ook daar te bloggen en te blijven uitdelen van hetgeen ik ontving. Voor mezelf ook leuk, want doordeweeks ben ik veel alleen.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dat herken ik zeker als alleenstaande zoals ik hierboven even aanstipte. Het is best lastig, maar kleine dingen kunnen daardoor ook veel warms en liefs overbrengen. Juist door het gewend zijn aan het alleen zijn.

      Verwijderen

Een reactie plaatsen

Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat.
Wil je wel reageren maar niet dat jouw reactie openbaar staat?
Mail gerust naar:

schrijfgelukjes@gmail.com

Populaire berichten van deze blog

Gescheiden ouders eren

Hoe kunnen we kinderen daarbij helpen. Zeker nu we gescheiden zijn?
Er zijn verschillende stappen om kinderen groot te brengen. Sommige zijn overdraagbaar, maar sommige niet. Zo is er de opvoeders rol, iets wat door meerdere mensen opgenomen kan worden. Wanneer je kindje groot genoeg is zal hij/zij naar school gaan. Ook daar zal een opvoeders rol opgenomen worden. Of in de kerk, de sportclub of de verschillende manieren van opvang. Daarnaast is er de ouderrol. Dat is iets die, wat je ook doet, behouden blijft. In beperkte mate is het overdraagbaar, dan denk ik aan adoptie ouders of pleeg ouders. Zoals je het ook terug ziet in de benaming, is er dan het stuk ouderschap overgedragen. Dit gaat voornamelijk om verantwoordelijkheid, de mogelijkheid om keuzes te mogen maken voor het kind, de stem van het kind zijn als het ware. Als ouders heb je de grootste invloed op je kinderen, kan je de kinderen het meest vormen. Hoe wij leven, handelen en doen zal bepalend zijn voor onze kinderen, een…

Zingen en muziek kan zoveel met je doen!

Muziek dat heeft mij zo enorm geholpen!
Dat begon eigenlijk op momenten als ik verdrietig was en nog niet goed raad wist met mijn emoties.
Ik sloot het in mezelf op, draai ermee in mijn binnenste in een cirkel.
En durfde het niet te uitten.
Juist omdat ik het in mezelf vast hield ging ik mij er naar door voelen.
Het gaf allerlei aanklacht, allerlei aan nare gedachten gingen door mijn hoofd.
Ik raakte erdoor uitgeput.
Tot ik ging zingen, of ging luisteren naar muziek.
Dat wisselde van Sela naar Opwekking en van Don Moen naar Kees Kraayenoord.
Heerlijk.
Nummers die echt iets met mij deden, die als ik luisterde iets in mij veranderde.
Ja heel lang heb ik muziek gebruikt en had dit groot effect op mijn gevoel.
Zelfs zo groot, dat wanneer ik mij weer aangevallen voelde of verdrietig en daardoor down werd, mijn Bidden en Vasten vriendin/zus mij weleens vroeg:

Wanneer heb je voor het laatst gezongen?

Muziek heeft mij gered!
Dat kan ik echt zeggen.
Al mijn zorgen, al mijn gedachten, het lukte …

Wat is ware schoonheid?

Charme is bedriegelijk
en schoonheid vergaat
maar een vrouw met ontzag voor de Heer
moet worden geprezen.
(Spreuken 31:30)

Wat vind ik eigenlijk dat ik nodig heb om mooi te zijn? Niet zomaar antwoord geven zoals het hoort, maar echt! Dit is voor mij een kwetsbare vraag.


Een afkeer van mezelf

Vele jaren ging ik door het leven met een diepe basis van afkeer van mezelf. Ik haatte mijn uiterlijk. En ik zag er niet veel anders uit dan nu. Wanneer ik in de spiegel keek zag ik alles in het negatief. Ik had puistjes en sproeten. Iedereen vond mijn sproetjes zo leuk. Maar ik vond ze zo erg! Dat ik tijdens mijn werk in de winkel van mijn vader eens tegen mijn collega vertelde hoe ik mij daarbij voelde. Terwijl ik omkeek kon ik wel door de grond zakken. Daar was een mevrouw binnen gekomen, helemaal onder de sproeten. Ik dacht dat ze zich vast beledigd zou voelen als ze dit had gehoord. Maar haar reactie was zo liefdevol en bijzonder. Ik moest ervan huilen, ze vertelde mij: Ik wens je toe dat je van…