donderdag 30 juni 2016

Weer een stap

Gisteren hebben we weer een stap gemaakt.
Mijn vriend en ik hebben hebben allebei kindjes.
Hij heeft er drie en ik heb mijn twee schatjes.
In mijn auto konden we nooit met z'n allen ergens heen.
Dus al een tijdje wisten wij, er is een andere auto nodig.
We hebben gebeden en geduld gehad.
Eigenlijk al meer dan een half jaar lang.
Op een zaterdag dat we na lange tijd weer samen waren, hadden we een idee.
We gaan nu even rustig rondkijken.
Zitten zoeken online en gebeld of we konden proef rijden. 
Maar alles was verkocht!
Tot we deze zagen, we belden of we konden proefrijden.
Het was tot nu toe de mooiste, met het bouwjaar wat wij graag wilde en een goede kilometerstand.
Daar gingen we op weg, we konden direct komen voor een proefrit!
We hadden in ons hoofd een prijs overzichtje gemaakt.
Mijn auto moest iets opbrengen, de nieuwe moest aan eisen voldoen.
We hadden al gezien online hoeveel km's ermee gereden waren en daarom hadden we al wat dingen die we graag wilden dat ze eerst deden voordat we besloten te gaan kopen.
Nieuwe waterpomp en distributieriem, nieuwe multiriem, goede banden, jaar apk.
Maar vooral, op de heen weg hebben we samen gebeden.
Hoe wonderlijk liep het.
We zagen deze staan en voelde allebei dat het deze auto moest worden.
We gingen rijden en spraken nog wat met de verkoper, en ook samen.
De verkoper keek naar mijn auto en zei meer dan wij gedacht hadden als inruilwaarde.
En het bedrag wat we voor de nieuwe moesten gaan betalen?
Het was precies het bedrag wat we afgesproken hadden.
Precies ons budget.
En de dingen die wij wilden?
Hij deed de kofferbak van de nieuwe auto open, alle onderdelen lagen er al in, en de nieuwe banden zaten er al onder!
Apk deed hij sowieso.
Dit voelde heel bijzonder.
Het voelde zo bestuurd, dat deze wel beschikbaar was.
Dat alles wat we wilden al gedaan ging worden en ook dat het qua prijs zo goed viel.

En eindelijk konden we onze auto gisteren ophalen.
We zijn zo blij!
Nu kunnen we heerlijk met z'n allen op stap.
We hebben God gedankt, dat dit mogelijk was.
Ik kan het nog steeds niet geloven.
Dat we gewoon een auto hebben waar we allemaal in kunnen!
Maar ook hebben we weer gebeden, of God ons wilde beschermen en bij ons wilt zijn als wij op pad gaan.
Het is zo mooi om te merken dat dingen wonderlijk verlopen.
Vele zullen zeggen, ach het is toeval, maar ik geloof niet in toeval.
Ik geloof in God!
Het wachten op Hem en Zijn stem, het heeft mij geduld geleerd.





dinsdag 28 juni 2016

Kaders

Jezus liep over de aarde en ging eigenlijk heel vaak naar mensen die aan de rand van de samenleving waren beland. Hoe treurig om te bemerken dat ze daar heel vaak kwamen door de 'kerk' van die tijd. Wat mijn nog verdrietiger kan maken is, het merken dat er nog steeds mensen door de kerk aan de rand worden gezet. Door kaders die wij hebben gemaakt door de manier waarop wij denken dat geloven 'hoort'. Want wees eens eerlijk?


Hoe hoort het nou echt?



* Hoort het dat iemand die homo is zich niet welkom voelt alleen omdat bij hem de gebrokenheid duidelijk is? En degene die de gebrokenheid in stilte mee draagt in zijn of haar hart, die hoort erbij?
Waar staat dit in mijn Bijbel? Help mij toch, want ik kan dit niet vinden!

* Waar staat het dat iemand die vreemdgaat door iedereen aan de kant gezet hoort te worden, alleen omdat de gebrokenheid bij hem of haar duidelijk werd in keuzes die gemaakt zijn? En iemand die in stilte een ander verlangt dan zijn of haar eigen partner die hoort erbij? Waar staat dit in mijn Bijbel?
Help mij toch, want ik kan dit niet vinden!

* Waar staat het dat iemand die gestolen of gemoord heeft voor altijd anders aan gekeken horen te worden? En iemand die jaloers is op een ander of die iemand het leven niet gunt in gedachten die hoort erbij? Waar staat dit in mijn Bijbel? Help mij toch, want ik kan dit niet vinden.


Hoe kijk jij?


Vanuit welke kaders kijk je eigenlijk naar mensen? Zijn die kaders wel van God? Of misschien toch meer van jezelf, en uiteindelijk van de wereld. De opdracht van liefde voor de naaste, gaat zo diep.
Veel dieper dan wij kunnen begrijpen. Als ik bedenk hoe Jezus die wet vervulde, en Hij is toch mijn voorbeeld. Dan mag ik zien wat Hij deed. Jezus deed Zijn armen open, voor welke mensen eigenlijk?
In mijn Bijbel vind ik nergens dat Hij mensen weg stuurde bij Hem, omdat ze te slecht waren, te zondig waren of te ziek. Ik las wel iets anders, iets dat Hij zei tegen de mensen die dachten dat ze de juiste kaders gevonden hadden, dat ze netjes en goed waren, mensen die dachten dat ze gezond waren, hoe Hij daarover dacht. Mensen die dachten te weten hoe geloven hoorde. Terwijl ze daardoor niet meer zagen wie er voor hen stond en wie er tegen hen sprak... Dit waren de woorden van Jezus:


En toen Jezus dat hoorde, zei Hij tegen hen: Wie gezond zijn, hebben geen dokter nodig, maar wie ziek zijn.  Ik ben niet gekomen om rechtvaardigen tot bekering te roepen, maar zondaars. 




Hoe voel jij je?


Voel jij je zondaar vanuit jezelf? Of doordat mensen jou laten weten hoe zondig jij bent? Weet dan dat je niet uitgekotst word, ja misschien door mensen om je heen... Heel pijnlijk kan dat zijn.
Jezus Hij kwam speciaal voor mensen die aan de rand beland zijn, die er niet bij horen volgens de wet. Om te zorgen dat ze er meer dan wie ook wel bij horen! Hun hele situatie om te draaien.
Want God, Hij houd zoveel van jou! Speciaal voor jou ging Hij naar de aarde.
Zodat alles wat jij misdaan hebt, alles wat jouw hart ziek maakt, hersteld kan worden. Ga maar met je gevoel naar Hem. Hij zal je om je nek vliegen en herstellen in de waarde die je hebt.


Zijn geliefde kind!


Voel jij je ook zo? Ondanks alles wat jij doet, gedaan hebt of bent? En vanuit welk kader kijk je naar andere mensen? Laten we ons verbinden en er zijn voor elkaar. Zoals Jezus vroeg van ons, heb je naaste lief. Niet alleen naast elkaar staan, maar ons verbonden weten met de ander!

maandag 27 juni 2016

Verlamd

Afgelopen jaren zijn er tijden geweest dat ik mij verlamd voelde.
Herkennen jullie dat?
Je wilt wel bewegen in Zijn Koninkrijk, je wilt wel een ander tot zegen zijn.
Of je wilt er wel bij horen en sociaal zijn.
Maar het lukt je niet.
Het lijkt wel alsof je helemaal vast zit.
Soms kan het zelfs door alle regels zijn waarvan je denkt dat ze bij God volgen horen.
Ondertussen zie je anderen gaan, vrij en vooral vrijmoedig.
Ze lopen en komen dicht bij Hem, kunnen gaan waarheen ze willen.
En jij?
Jij voelt je verlamd.

Het kan ook zijn dat je weleens een verlammend gevoel gehad hebt door angst, of door pijn.
Alle dingen die normaal lijken lukken opeens niet meer.
Je hele manier van doen, het is weg gevallen.
Terwijl iedereen doorleeft.
Iedereen gaat door, leeft door, en jij?
Jij voelt je verlamd.

Ik las een boodschap in de Bijbel!
Een krachtige verhaal met een geweldige boodschap:


En zie, enkele mannen brachten op een bed een man die verlamd was, en zij probeerden hem binnen te brengen en voor Hem neer te leggen;
maar toen zij vanwege de menigte geen mogelijkheid vonden om hem naar binnen te brengen, klommen zij het dak op en lieten hem, tussen de daktegels door, met het bed neer in het midden, vóór Jezus.
Lukas 5: 18 + 19

Als je verlamd bent dan moet je naar Jezus, dicht naar God toe.
Daar is bevrijding, daar is rust, daar is troost en daar vind je echte kracht.
Maar als je verlamd bent, dan lukt het zelf niet.
Dan heb je vrienden nodig die je probleem oppakken en in gebed voor Gods troon durven te leggen.
In geloof mogen zij je brengen bij God.
Omdat Hij nog steeds een Geneesheer is.
En daar sprak Jezus:

En toen Hij hun geloof zag, zei Hij tegen hem: Man, uw zonden zijn u vergeven
Lukas 5: 20

Breng je vrienden in geloof naar Hem, Hij zal de verlamde toespreken.
Niet altijd direct zegt Hij wat wij horen willen, of eigenlijk, wat wij gepland hadden.
Ja Jezus we zijn het dak opgeklommen met onze verlamde vriend en nu zegt U: Uw zonden zijn vergeven?
Daar kwamen wij toch niet voor.
Maar ik geloof dat de vergeving van zonde, en dat Zijn plan, veel meer is dan genezen van alle aardse gebrokenheid!
Zelfs de farizeeen de wijze mannen van de kerk, die studeerde op Zijn Woord.
Zij waren misschien wel net zo verlamd?!
Door wantrouwen, door angst een regel te overtreden van hun God, overtraden ze de die juist.
Liefde en compassie waren weinig te vinden, terwijl deze mannen echt hun best deden voor hun God.
Op een manier waar wij dan wel weer iets van kunnen leren.
Om Zijn Woorden te bewijzen sprak Jezus uiteindelijk tot de verlamde de lang verwachtte woorden:

Maar opdat u zult weten dat de Zoon des mensen macht heeft op de aarde om zonden te vergeven (zei Hij tegen de verlamde): Ik zeg u, sta op, neem uw bed op en ga naar uw huis.

Als Hij spreekt dan zal je vrij zijn, maar kom je dan ook in beweging?
Wanneer Hij je zonde vergeeft, dan ben je vrij, maar spreek je jezelf ook vrij?
Kom in beweging en volg wat Hij je zegt!
Ik geloof in een God die geneest, die zieke mensen herstel geeft, die ziektes weg stuurt uit mensen, die mensen vrij maakt die zich gebonden voelen, maar ook in een God die zonde vergeeft!
Mijn God is dezelfde als die uit de Bijbel, en het werk wat Zijn hand begon, dat veranderd niet, en dat zal ook nooit stoppen.
Dat is juist zo'n kostbaar geheim!
Sta op, genezen, hersteld, vrij en schoon.
Omdat je een hele nieuwe schepping bent, gestorven met Hem aan het kruis, en nu opgestaan, samen met Hem!
Laat Zijn Koninkrijk maar zien aan de wereld, die zo verlangt naar Zijn liefde en compassie....









Alles
wat mij
verlamt mag ik
bij Jezus brengen Hij
geneest

Geneest
nooit zal
veranderen de werken
van Zijn handen voor
eeuwig

Eeuwig
blijft God
wie Hij is
genezing schenkt Hij nog
steeds

Steeds
mag je 
zeker weten Hij 
houd van jou ondanks
alles

zondag 26 juni 2016

Gezinsavond: God is trouw

In de serie God is, hadden we het vanavond over dat onze God trouw is.
Dat maakt ook dat we op Hem kunnen vertrouwen en zoals we vorige week leerde, op Hem kunnen bouwen!
God zit in de Hemel en telkens als Hij de regenboog ziet, dan herinnert Hij de afspraak, de trouwbelofte aan Noach.
Nooit meer zal ik de aarde en alles wat er op leeft verwoesten door het water!

We bespraken welke afspraken wij maken en hoe wij ons zelf kunnen herinneren om die afspraak na te komen!
Hoe moeilijk dat ook kan zijn.
Maar wel dat je er uiteindelijk gelukkiger door kan leven.
Dit zorgt er namelijk voor dat je te vertrouwen bent.
We gingen dingen bespreken waarvan we wisten, dat God het beloofd had en gedaan.

Jezus beloofde een Trooster toen Hij naar de Hemel ging, en Hij zond de Heilige Geest.
Hij beloofde een Man die onze zonden zou dragen en Hij zond Jezus die onze schuld, pijn en zonde droeg.
Hij beloofde Abraham en Sara een kindje toen ze al oud waren en ze kregen een zoon Izaak.

Zo bespraken we met elkaar wat beloftes die we wisten.
Wat was dat mooi, om te zien hoe trouw onze God werkelijk is!
Het weten is één, maar het ook telkens door de Bijbel heen zo bevestigt zien, dat gaf zelfs mij kracht.
Wat is het goed om op deze manier eens door de Bijbel te gaan!
Ik zeg echt een aanrader als je twijfels hebt.

Daarna gingen we een werkje maken en liedjes zingen.
We knutselde over de regenboog en het ging over trouw, dus we begonnen met het prachtige lied van Sela:


Ik legde het werkje uit aan de kindjes en we zochten verschillende kleuren papier.
Wat een rijkdom vonden we, een tafel vol!

Heerlijk aan het plakken en knippen.
We hadden alle drie onze eigen ideeën erbij.
Dat vind ik gaaf om te zien.
Al de werkjes die we gedaan hebben, ik merk dat mijn kindjes er creatiever door denken.
Meer aandurven vooral ook.
Hier nog foto's dat ze lekker bezig zijn, allebei een hele eigen aanpak!


En het mooie eindresultaat:



Wil je meer gezinsavonden bekijken?
Dat is mogelijk via de volgende klikbare link: Gezinsavonden
Ook kan je al mijn blogs volgen door mijn facebookpagina te liken: Facebookpagina Schrijfgelukjes


vrijdag 24 juni 2016

Actief luisteren

Al vaker schreef ik over luisteren.
Omdat we over het algemeen beter zijn in spreken dan in horen.
Toch liet ik eerder zien dat de Bijbel ons oproept om ons haasten om te luisteren en traag te zijn met spreken.
Dingen die we zeggen, zijn die wel mooier dan de stilte?
Zijn de dingen die je wilt zeggen van God, of van jezelf en daardoor van de wereld?
Ik zocht vandaag in de Bijbel naar het woord luisteren, en vond er een hoopvolle tekst.
Eigenlijk komt het woord luisteren er niet letterlijk in voor.
Maar de tekst omvat wel de rede waarom luisteren zo belangrijk is.

Spreuken 12:15
De dwaas denkt dat hij leeft zoals het hoort,
maar het is beter goede raad te volgen
en niet op eigen inzicht te vertrouwen.

Goede raad die je ontvangt onderweg, wat doet dat met jou?
Komt dat ook binnen of waait het veelal langs je heen?
Het kan op verschillende manieren gebeuren dat de goede raad niet in je land.
Soms begint iemand met praten en dan ga je ondertussen bedenken wat je straks hierop zal gaan antwoorden.
Je hersenen gaan aan het werk om een antwoord te formuleren en actief luisteren, dat gaat niet meer.
Je hoort wel, maar luisteren is iets anders.
Of je hoort waarover het gesprek zal gaan en denkt: daar heb ik al zo vaak over gehoord.
Daar weet ik alles al wel van.
Je hoort wel wat er gesproken word maar ondertussen dwalen je gedachten makkelijker, of heb je meer last van je slaap tekort, ook de dingen om je heen kunnen je dan makkelijk afleiden.
Zomaar kan er dan een heleboel van grote waarde aan je voorbij gaan.
Omdat je wel hoort, maar niet actief luistert.
Soms kan het echter verrassend effect hebben om bewust te kiezen om wel te luisteren.
Luister en gehoord worden, het kan relaties maken en breken.
Luisteren is een geweldige eigenschap.
Zodra jij beter wordt in luisteren, word je direct een betere vriend/partner/vader/moeder/zakenpartner of vreemde op straat.
Luisteren is niet altijd makkelijk, maar het helpt je de kwaliteit van al je relaties te verbeteren.
En dat is ontzettend waardevol.
Je gehoord voelen, het geeft mensen het gevoel er te mogen zijn.
Ruimte krijgen om te spreken en weten dat iemand je hoort dat doet iets met je als mens.
Maar het doet nog veel meer met je, als die ruimte ontbreekt.
Het zet je gevangen en geeft al snel een scheef gevoel in relaties.
Wanneer dit vaker gebeurd komt er al snel een communicatie patroon en zal je merken dat dit op andere vlakken in de relatie ook invloed gaat hebben.
Als ik eens oplet op mezelf, dan ben ik erachter dat ik echt wel kan luisteren.
Maar ook dat ik vaak mensen aan vul, dingen voor ze invul.
Aan de ene kant om te zien of ik het goed gehoord heb, ook tussen de regels door word er soms gesproken.
Toch is dit niet altijd heel fijn.
Luisteren het is het begin van elkaar begrijpen, om te verbinden met mensen om je heen.
En ik denk dat we daarvoor zijn gemaakt!
Om ons verbonden te weten met anderen.
Praten dat gaat vaak makkelijker af dan luisteren.




Misschien een mooie uitdaging voor deze week, probeer elke dag naar iemand te luisteren op een actieve manier!
Kijk eens of het verschil maakt in het contact.

Hier tips om beter te luisteren:

*Zorg voor oogcontact of laat merken dat je de ander ziet.
*Wees zelf stil en onderbreek de ander niet in zijn/haar verhaal
*Geef signalen dat je de ander hoort, niet te groot (!) een knikje of een kleine reactie om te laten merken dat je er nog bij bent.
*Blijf bij de ander, kijk niet om je heen, doe geen andere dingen (heel belangrijk leg je telefoon weg).
*Luisteren is meer dan alleen woorden verzamelen, let op houding, emoties of toon van de spreker. Hierin kan extra informatie verscholen liggen.
*Je hoeft niet overal een antwoord op te hebben, vaak is het voor mensen voldoende als ze merken dat je echt wilt luisteren!

Wat is jouw luister valkuil?
Of heb jij nog een goede luistertip?
Deel het gerust in een reactie op deze blog!

donderdag 23 juni 2016

Maskers af

Maskers heel lang voelde ik mij er veilig door.
Niemand leerde mij daardoor echt kennen.
Tot ik leerde dat ik ook zonder leven kon.
Dat mensen mij en mijn emoties accepteren.
Dit was wel een hele drempel, hier had ik veiligheid en vertrouwen bij nodig.
Herken jij het dragen van een masker?
Durf jij hem af te zetten?
Te zijn wie je werkelijk bent, en te laten zien aan anderen wat jij werkelijk voelt?
Ik merk dat het mij voor het eerst lukte wanneer ik mij veilig voelde.
Ik probeerde het af en toe eens af te zetten.
Gewoon om te kijken hoe mensen dan zouden reageren.
Nu draag ik ze eigenlijk bijna niet meer!
Ik ben zo dankbaar dat ik dit mocht leren.
En ook hoe mijn omgeving hiermee omging.
Soms voel ik mij nog wel kwetsbaar en zeg ik nog vaak sorry.
En eigenlijk is het dan een sorry die zegt: sorry voor wie ik ben.
Terwijl dat helemaal niet nodig is om te zeggen!
Wat ik nodig heb is iemand die dan duidelijk maakt aan mij:

Je hoeft geen sorry te zeggen.
Ik laat je niet vallen door wat je nu zegt of doet.

Mijn beeld van jou is nu een stukje completer geworden
Omdat ik mag zien wie je werkelijk bent



Maar uit je gevoel maar!
Want anders hou je alles in jezelf vast.
Ik verstopte alles in mezelf.
Ging pas praten als ik het een plekje had gegeven.
Uit angst voor mijn emoties.
Het gevaar van een masker is dat je niet meer weet hoe je zelf werkelijk bent.
Dat je niet meer kan vertrouwen op wat emoties met je doen.
Het word daardoor steeds moeilijker om er door heen te breken.
Maar liefde haalde mijn masker weg.
Probeer het eens!
Je kan niets verliezen alleen winnen.
Langzaam ging ik leren dat iedereen tegen dingen aan loopt.
Momenten heeft van vreugde en van verdriet.
Juist die beide uitten zorgt dat je in balans blijft!
Ik mocht leren, dat ik niet gek bent en dat mijn emoties niet vreemd zijn.
Bij dit alles was het zo nodig dat ik mezelf accepteerde, in al mijn facetten.
Dat kon door een omgeving die mij lief had.
Een liefde die niet stopte als ik even niet blij of gelukkig was.
Waar ik altijd bang was om te uitten ben ik gaan leren inzien dat iedereen gelijk is.
Maar ook dat iedereen er mag zijn.
Ook jij!





Ware
liefde laat
geen ruimte voor
angst maar sluit het
uit

Uit
je gevoel
laat het zijn
je vreugde en
pijn het maakt jou
jezelf

woensdag 22 juni 2016

Op zoek naar geluk

Dat is een reden die achter veel van onze keuzes verborgen zit.
We maken keuzes met het idee goed voor ons is, dat we er gelukkiger van worden.
Maar wat is nu werkelijk geluk?
En belangrijker nog, waar vind je dat dan?

Geluk, het woord dat wij gebruiken, het is afkomstig van het Griekse woord: eudaimonia.
De letterlijke betekenis van dit woord is heel treffend:

Vergezeld van een welgezinde/goedgezinde God!

Waar geluk heeft te maken met de staat van je ziel.
Het is niet te vinden in materiaal, of emoties.
Dat zijn momenten, en die gaan voorbij of zijn gebonden aan bepaalde omstandigheden.
Wat je hiermee bedoeld is genot, maar geluk is een heel andere ervaring.
Een gelukkig bestaan omvat meer dan alleen fijne ervaringen.
Ik denk dat het dieper gaat.
Geluk is stabiel, en eigenlijk maar beperkt afhankelijk van je omstandigheden!

Een gelukkig leven is mogelijk als je voelt dat je leven zin heeft.
Als je merkt dat God je welgezind is!
Dat vind ik een belangrijk punt.
Want ja alleen dat zal jou echte vreugde bieden.
Ik weet dat in de psychologische wereld dit helemaal weg geredeneerd word naar godsvruchtig, of wel goed leven.
Iets wat niets meer echt met een God te maken heeft.
Heel lang was er namelijk in de Westen het idee dat ons streven naar geluk sowieso gedoemd was om te mislukken.
Zolang je op aarde was moest je God eren en dienen, en dan had je kans misschien dan in een later leven in de Hemel voor altijd gelukkig te zijn.
Maar dat was nog aan een aantal haken en ogen gebonden.

Ik denk dat we beide theorieën trouwens prima kunnen combineren.
Geluk vind je: Te weten dat God jou welgezind is, door Hem te eren en te dienen en door goed te leven.
In mijn ogen hoort het eigenlijk allemaal bij elkaar.
Wil je het ene doen dan heb je het andere nodig.
Je kan Hem pas echt eren als je een relatie met Hem hebt, en weet hoe Hij jou ziet.
Net zoals goed leven pas kan vanuit diezelfde relatie.
Je zal dan echt nog wel fouten maken, mensen verdriet doen of niet goed handelen.
Maar met God kan je dit herstellen.
Hij zal de schuld en de schaamte van je af halen.
Door Zijn kracht kan je dingen die je fout gedaan hebt herstellen.
Weet je dit geluk het is er ook voor jou.

Ga op zoek naar hoe God naar jou kijkt.
Want ik weet, wie zoekt die zal Hem vinden!
God wil jouw Vader zijn, en Hij zal jou Zijn kind noemen wanneer je in Hem geloofd.
Je zal voor de wereld dwaas zijn, maar voor Hem een wijze bouwer als je naar Hem luistert en daarnaar handelt.
Dan zal je voor eeuwig geluk vinden.
Jou toekomst zal veranderen van hopeloos naar hoopvol!
Als je merkt dat Hij jou welgezind is dan komt er een verlangen om te leven zoals Hij dat graag ziet.
Niet omdat het moet, maar omdat je dat graag wilt.
Als je Hem vind in je leven dan zal je hart een ongekende vreugde voelen.
Dan zal je waar geluk vinden in Hem, die Zijn Zoon gaf omdat Hij zoveel van jou houd.
Hij die jouw gemaakt heeft, Hij weet wat je nodig hebt om gelukkig te worden.



Babies smile in their sleep because they're listening to the whispering of angels...aw cute :):

Weet dat jij geliefd bent 
God is jou goedgezind.
Word weer als een kind
Die de stem van zijn ouders kent.

Jij word geroepen iedere keer
Leef je leven met Hem.
En luister naar Zijn stem
Dan vind je het ware geluk weer.

Geluk het zoekt een plekje om te wonen
Het wil altijd bij jou zijn.
In vreugde maar ook bij pijn
God wil jou Zijn liefde tonen.

Het zal anders worden in je leven
Wat er ook nog mis gaat.
Weet dat God naast jou staat
Jouw naam staat in Zijn hand geschreven.

dinsdag 21 juni 2016

Bevrijd door liefde

Heel lang voelde ik mij gevangen.
Niet echt in de gevangenis, maar in mezelf.
Angst om wie ik werkelijk zou zijn, wat mensen van mij zouden vinden....
Het was de basis van mijn leven.
Dat belemmerde mij, om te zijn wie ik was.
Om te gaan inzien dat ik, inderdaad anders, maar ook waardevol was.
De angsten zette mij vast en hielden mijn groei tegen.
Wat koste het een tijd, en wat was het een weg die ik ging.
Maar meer en meer merk ik dat ik die angst achter mij gelaten heb.
Dat ik durf te zijn wie ik ben.
Nu pas ontdek ik telkens weer nieuwe dingen die bij mij passen.
Mijn zelfbeeld, het was waardeloos.

Drie jaar geleden dacht ik nog dat ik mezelf niet kon redden.
Maar ook dat ik iedereen tot last was.
Niemand zou er van mij kunnen houden.
Geluk, dat zou er voor mij niet zijn, ik verdiende dat ook niet.
Als ik andere niet gelukkig maak.
Zo zat mijn hoofd vol leugens, deze hadden al zolang geleefd in mijn hoofd.
Dit was mijn waarheid geworden en het maakte mij bang.
Ik bleef in mijn cirkeltje.
Daar kon ik het veilig houden en overzien.
Maar wat ik geleerd heb is, die cirkel, het was daar verre van veilig.
In de comfortzone van leugen, kritiek op jezelf en minderwaardige gedachten, daar is het heel gevaarlijk.
Het werden boeien die mij gevangen hielden.

Maar daar was de tekst die God boven mijn leven gezet heeft:

Laat je niet overwinnen door het kwade,
maar overwin het kwade met het goede!

Het goede kan alles overwinnen.
Als jij op dit moment gevangen zit in jouw onveilige cirkel weet dan dat God er bij is.
Zoek Hem en weet dat Hij zoveel van je houd dat Hij niet wil dat je vast zit.
Want ik weet en ik geloof dat wij gemaakt zijn om vrij te zijn.
Alleen dan kan je tot je echte bestemming komen.
Ja gevangen kan je wel gered zijn!
Maar weet dat er meer voor je is, dat God voor jou de deur van jouw gevangenis open wil zetten.
Dat Hij met je mee wilt lopen die poort door.
Maar nodig Hem dan uit en laat Hem toe in dat eigen plekje waar jij jezelf opgesloten hebt.
Hij kan je gevangenis laten schudden waardoor de poorten voor je open gaan.
Vertrouw je Vader maar en loop maar achter Hem aan.
Bij Hem ben je zoveel veiliger dan in je eigen cirkel.
Dat hoekje wat je voor jezelf gemaakt had.
Het is te klein voor wie jij in Christus.
Kom maar uit je cocon en zie:


Je bent geen rups meer, maar door Jezus een prachtige vlinder!


simplesmente-beautiful-mundo: ❥ ‿ ↗ ⁀ simplesmente-beautiful-mundo h4ilstorm: Aterragem:


maandag 20 juni 2016

Loslaten is krachtig

Wat een bijzondere week heb ik achter de rug.
Al maanden was ik bezig met onrecht wat mij aangedaan werd te bestrijden.
Iets waarvoor ik een bureau ingeschakeld had en verder los kon laten.
Maar toch bleef het hangen in mijn hoofd.
Voelde het niet eerlijk!
Maar had ik er ook in mijn dagelijks leven heel veel last van.
Elke week moest ik opletten op hoe ik mijn geld besteedde.

Het voelde zo oneerlijk!
Constant leverde ik een gevecht om er te zijn voor mijn kindjes.
Maar ook om rond te komen, en niet andere mensen tot last te zijn.
Ik ben zo dankbaar met de lieve mensen om mij heen.
Mijn vriend waarmee ik hierover kon praten.
Die mij telkens op het juiste liet focussen, zodat ik door kon.
Het heeft mij nooit gebroken mede door hem.
Elke keer wist hij mij op te vrolijken, en wat hebben we elkaar hierdoor leren kennen.
Ik blijf het mooi vinden hoe hij mij versterkt, laat groeien, maar ook laat zijn wie ik ben.
Dat is soms meer als ik van mezelf dacht.
Gelukkig was daar ook een lieve vriendin die mij telkens hielp, die mijn achterban was, die gewoon tot midden in de nacht bij mij kwam omdat ik bang was.
Wat een kanjers in mijn leven!
Het heeft mij op de been gehouden.
Alle keren dat jullie mij vertelden dat ik het zo goed deed.
Dat jullie trots op mij waren.
Afgelopen periode heb ik heel veel geleerd.
Ik wil en mag best met mensen praten, sta daar zeker voor open, ook als wat zij willen ver weg liggen van wat ik wil.
Maar zodra mensen gaan dreigen en continu mij lastig vallen, dan mag ik best mijn grens neer leggen.
Ik was duidelijk en kwam voor mezelf op.
Wat een nieuw stukje Petrina heb ik mogen zien.
Ooit was ik de kameleon, de aanpasser, maar dat is maar een stukje van mij.
Ik ben veel meer, en ik mag veel meer.
Ja ik ben het waard.
Maar meer nog in dit verhaal, mijn kindjes zijn het waard.
Zij hebben niets te maken met het scheidingsgebeuren, het raakt hen al op zoveel vlakken.
Maar hun leven moet door kunnen gaan, ondanks dat er dingen veranderen.
Mijn kindjes verdienen een vader en moeder die voor hen zorgen.
Ook al zijn wij niet meer bij elkaar.

Lang was ik van dit alles zo moe en in mijn hoofd ging er van alles om.
Avonden heb ik nagedacht, hoe verder.
Verschillende mensen gesproken, tot midden in de nacht een oplossing besproken die echt had geholpen.
Maar die ik niet uit mocht voeren, omdat het uiteindelijk niemand zou helpen.
Het zou deze situatie oplossen, maar meer volgende oproepen.
Uiteindelijk besloot ik vorige week dinsdag het los te laten.
Al mijn gepieker en gedenk, het veranderde mijn situatie niet.
Wel kon ik mijn situatie veranderen door los te laten.
Want dan zou ik mij beter gaan voelen!
Deze verandering werkte wel.
Daar schreef ik woensdag ook over in mijn blog: Moeheid
Ik besloot mijn denken te veranderen en ik koos ervoor dat mijn gevoel niet bepaald hoe ik de dag door gaat.
Natuurlijk mag ik voelen wat ik voel, maar het hoeft niet mijn hele doen te beïnvloeden.
Het hielp!
Misschien was dat wel juist de oplossing voor alles!!



Mijn moeheid verdween.
Afgelopen week heb ik veel gebeden, had weer ruimte en tijd in mijn hoofd.
En dit weekend had ik van het bureau een storting op mijn rekening.
Juist dat was wat ik mocht leren.
Laat je ja een ja zijn en je nee een nee.
Maar doe dit samen met God.
Laat het los en geef het aan Hem.
Hij zal alles ten goede keren.
Dan zong ik gisteren, tijdens de collecte, maar later ook op verzoek, het volgende nummer wat voor mij zo van toepassing is geweest:





zondag 19 juni 2016

Gezinsavond: God is de hoeksteen

Vandaag kwamen de kindjes, na lang niet geweest te zijn, weer terug van hun vader.
Ik wilde met hen een gezinsmoment doen.
Een vervolg van de serie God is.
Lang zat ik te denken van oke wat doen we nu?
God is Vader, God is Koning, God is Beschermer.
Wat is dan een mooi vervolg?
Even twijfelde ik zelfs en dacht ik, ik ga gewoon verder met een heel ander thema.
Maar vond het mooi om verder te kijken.
Naar God die zoveel meer is als wij bedenken kunnen.
Zo groot, zo machtig, zo wonderlijk maar vooral zo alles tegelijk!
Dat blijft zo bijzonder en onbevattelijk.
Opeens dacht ik, aan Psalm 118, waarin het gaat over de steen.
Deze werd door de Tempelbouwers veracht.
Maar werd later verhoogd als Hoeksteen, als een onmisbaar verbindingsstuk!

Psalm 118:22

De  steen die de bouwers verworpen hadden,
is tot een hoeksteen geworden.

Ik las met de kindjes deze tekst.
En daarnaast heb ik een verhaal voor gelezen over bouwen en waarom een hoeksteen zo belangrijk was.
Waarom God onze hoeksteen moet zijn!
Alleen dan zal ons bouwwerk stevig worden.
Eigenlijk is de Heere Jezus onze Hoeksteen, als Hij een belangrijke plek krijgt in je leven.
In je hart, in je Levenshuis daar.
Welke plaats neemt Hij daar in?
Maar ook in de kerk.
Welke plaats neemt Jezus daar in?
Bouwen wij op Hem?
Of op de mensen die daar het voorbeeld geven?
De Tempelbouwers, ze hadden Jezus weg geschoven, aan de kant gezet en zelfs verworpen en willen vernietigen.
Juist dat maakte Hem tot Hoeksteen.
Dit verhoogde Hem juist.
Wat gebeurd er bij ons in de kerk?
Hoe doen wij dat in ons leven?

Zijn wij kopieerders van mensen, of van God?

We gingen knutselen en ik vond op geloven is leuk, zo'n mooi bijpassend werkje!



Ondertussen hebben we heerlijk Elly en Rikkert muziek zitten luisteren.
En daar zongen we ook steen voor steen.
De stenen worden passen muren, als ze met elkaar verbinding vinden!
En levende stenen worden we door ons te vullen met God.
Hij brengt ons eeuwig leven, dat is wat wij gevonden hebben.
Dus laat je vullen met God en verbind je met Zijn kinderen.
Dan komen er muren van Levende stenen waarin of waarbij mensen veilig zijn.
Een haven, een echte Kerk.








Wij, onze lichamen,het zijn Tempels voor God.
Laat Hem maar neerdalen in Zijn heiligdom!
En ons maken tot Levende stenen.

Het werkje wat ik gebruikt hebt is te vinden via deze klikbare link: geloven is leuk.
Voor meer gezinsmomenten kun je kijken op mijn pagina, hier de klikbare link: Gezinsavonden


vrijdag 17 juni 2016

Blunders

Ja misschien wel leuk om ook met jullie te delen.
Mijn blunder(s) daar kan ik namelijk wel een verzameling van maken!
Vandaag een drukke dag, vooral in mijn hoofd.
Misschien herkenbaar voor jullie.
Nou ja dan gaat er wel eens iets niet helemaal zoals het hoort.
Ik had de kindjes op school gebracht en daarna kreeg ik het idee, ik ga de auto uitzuigen.
Wauw wat een verschil is dat.
Maar dat komt waarschijnlijk omdat dit de eerste keer in 2 jaar was?!
Ach wat maakt het uit, hij rijd, en nu is het weer lekker schoon.
Daarna de tuin wat onkruid vrij maken.
Wat groeit alles hard door de afwisseling van zon en regen!
Ook het onkruid helaas.
Dus ook dat ging ik maar eens te lijf!
Er kwam een hoosbui en dat bracht iets in mijn hoofd.
Hoe het komt?
Geen idee....

Regilla ⚜ Una Fiorentina in California:


Maar ik ging haasten naar school want ik moet pleinwacht doen.
Het regende echt zo hard.
Maar dwars door de regen rende ik het schoolplein op.
Naar de veilige haven, de school van de kindjes.
Wat ben je dan blij als je binnen bent.
Daar stond ik dan.
En ook 3 andere moeders.
Huh??

Oke even kijken op het rooster hoor.
Oeps, voor niks door de regen gereden en gerend.
Ik heb pas volgende week pleinwacht.
Daar ging ik weer, met een nat pak naar huis.

donderdag 16 juni 2016

Wijs geworden

Maandag schreef ik dat ik dwaas was.
Hoe ik dat bedoel kan je lezen in de blog hierover, via de volgende klikbare link: Ik was dwaas
Mijn hele leven was ingestort.
Dat was moeilijk en deed onwijs veel pijn!
Toch bood het mij ook nieuwe kansen.
Eindelijk ging ik God echt betrekken in mijn leven.
Keuzes maakte ik niet meer alleen zelf, maar legde ik eerst bij Hem.
En inplaats van mijn eigen leven regelen, ging ik Hem volgen.
Nou ging dat absoluut zo soepel niet als dat ik dat nu schrijf.
Het was vallen en opstaan.
Wat was ik blij in deze periode met mijn lieve vriendinnen.
Ze wisten telkens mij weer terug te brengen bij Hem.
Maar belangrijker nog:

Achter Hem!



Mijn leven kreeg een nieuwe dimensie, en werd daardoor zo anders.
Ik moest opnieuw gaan opbouwen.
Maar nu, besloot ik dat heel anders te doen.
Niet meer alleen bouwen, maar God laten bouwen en ik meewerken.
Wat was dat moeilijk.
Mijn wensen en verlangens bij God leggen, en daar loslaten.
Soms gingen dingen zo anders dan dat ik ze wilde.
Maar dat toch accepteren.
Het waren lessen voor mij.
Uiteindelijk waren er telkens weer van die knipogen van God die mij hielpen!
Bemoedigingen onderweg.
Op verschillende vlakken merkte ik een zegen op deze nieuwe manier van leven.
En als ik het weer zelf ging doen, dan merkte ik direct weer:


Ja het is prima, maar het mist iets!



De zegen van God....
Zo werd ik door dwaas te zijn, en doordat mijn bouw werk instortte toch een wijze bouwer.
Niet door mezelf.
Maar omdat ik kan bouwen op Hem, die zoveel van mij houd.
Nu kan ik nog wel dwaas doen natuurlijk.
Maar staat mijn leven gefundeerd en sterk.
En het stormt, en dan schuil ik binnen, dan schuil ik bij Hem en mensen die met liefde om mij staan.
Maar ben ik veilig en beschermd.

Ik kies met God-poster - Geloven:

woensdag 15 juni 2016

Moeheid

Afgelopen week was ik zo moe!
Dit heb ik zelden zo erg gevoeld als dat ik er nu last van had.
Ik kreeg pijn in mijn gewrichten, spieren en botten.
Maar sleepte mij door elke dag.
Ik moest, maar vooral ook, ik kan dat.
Zaterdag was het zo erg dat ik zelfs niet overeind kon blijven zitten.
Moe, niet van slaap gebrek, want ik slaap genoeg.
Maar moe door:

Het gevoel van onrecht
Van de angst die toch diep binnen kwam
Van continu opletten op mijn financiën 
Van alles wat ik moest regelen
Dat ik heel de tijd de waarheid voor ogen moest blijven houden

Het at mijn energie op.
Ik werd kortaf, werd meer en meer somber.
Zag elke keer op tegen de dingen die ik moest doen.
En juist daardoor koste alles wat ik deed zoveel meer energie.
Voor de kindjes moesten dingen gewoon door blijven gaan.
En daar sta ik toch alleen voor.
Dan is dit gevoel waar ik last van had echt zo niet handig!
Elke keer als ik wakker werd dacht ik, nee het kan niet.
Mijn lichaam doet nog meer pijn dan gisteravond.
Hoe komt dit ooit goed.
Zie je het denkpatroon?!
Zo gaat dat bij mij.
Gevoel heeft daardoor invloed op mijn gedachten.
Ik ging negatiever over dingen denken.
Het zal wel altijd zo blijven, mijn hele leven moet ik al zo vechten geluk is niet voor mij.
En nog vele andere gedachten gingen zich weer vast zetten.
Daar moest ik telkens weer de waarheid over uitspreken.
Alleen dan kan ik mijn ervoor zorgen dat dit gevoel niet op nog meer invloed krijgt.
Het was een gevecht in mezelf, terwijl ik daar de kracht eigenlijk niet voor over had.
Wat is het ook zwaar.
Juist dan is het namelijk extra oppassen voor mij.
Voor mijn valkuil:

Niet goed over mezelf denken
Niet goed naar mezelf kijken
Mezelf geen ruimte gunnen om te zijn

Maandag las ik in mijn dagboek zo'n mooi stuk!
Precies wat ik nodig had om hier doorheen te kunnen.
Geef je gevoel aan God.
Focus in deze gebrokenheid op dat wat goed is in jouw wereld.
Stel je daarvoor dankbaar op en besef dat je geen recht hebt op al die dingen in je leven.
Al die dingen die wel goed gaan in je leven, dat zijn cadeautjes.
Pak die maar elke dag uit!
Hierdoor zal je met meer vrede en vooral met meer tevredenheid door je leven kunnen gaan.
Gisteren besloot ik toen ik wakker werd, ik ga het anders doen.
Ja ik ben moe, en ik ben het zat al dat 'gedoe'.
Maar, dat weet ik nu wel.
Ik ga blij zijn met de dingen die goed gaan!
Dankbaar zijn voor alles wat ik heb in mijn leven.
Wauw een wereld ging open, een wereld die aan mijn voeten lag.
Zo gaaf, opeens zag ik dat ik meer dan gedoe heb, ik heb zoveel rijkdom.
En wat gebeurde er?
Gisteren heb ik zonder mopperen, naar gemok en gedrag van mezelf (waar ik alleen maar meer ongelukkig door werd), zonder omvallen van de slaap door kunnen brengen.
Nee mijn moeheid was niet helemaal weg.
Maar ik kon de dag beter doorkomen.
En vandaag werd ik al iets beter, meer als wat ik gewend was, wakker.
Mijn denken heeft zoveel invloed.
Wat nu het mooie is:

Ik heb kracht en zeggenschap over mijn gedachten!



Met Jezus in mijn leven kan er veel gebeuren maar blijft mijn toekomst hoopvol.
Wat er in mijn verleden gebeurde en wat er ook nu nog allemaal speelt.
Mijn toekomst word er niet door veranderd.
En ik mag boos zijn, gefrustreerd raken en teleurgesteld zijn.
Maar ik kies er voor om het gevoel van hoop als sterkste gevoel te laten doorkomen.


Tel je zegeningen:


We zeggen zo makkelijk dat we onze zegeningen tellen.
Als het goed gaat in je leven, dan gaat dat meestal wel redelijk.
Maar het kan juist zo helpen om dit te doen als het tegenzit.
Als je strijd ervaart, als je moe bent van al het onrecht, als alles tegen lijkt te zitten.
Hoe reageer jij op onrecht?
Hoeveel invloed hebben jouw gedachten op je manier van denken en leven?

dinsdag 14 juni 2016

Liefdesopdracht

Onze taak om discipel te zijn, is zo makkelijk nog niet.
Veranderen moeten we, niet leven zoals de wereld leeft.
Maar een licht schijnen in deze wereld, met iets wat de wereld niet kent.
Verlicht door liefde.
Het in praktijk brengen van onze opdracht is toch echt een hele taak:

* God liefhebben boven alles
* Je naaste als jezelf

Het is leven, op de meest diepe manier die het woord maar bieden kan.
Maar het is ook een sterven van jezelf, van je trots en alles waar je denkt recht op te hebben.
Dat in de praktijk, dat wil nog weleens falen.
Omdat het eng is om in geloof en vertrouwen uit te stappen.
Te doen wat God op jouw pad brengt.
En juist daarin ligt een zegen.
Een weg waarop God jou wil bemoedigen en kracht wilt geven!
Want juist als je dingen doet die jezelf moeilijk vind, kan je Zijn kracht ervaren.
Gelukkig mag ik ook weten, dat ik met al mijn fouten mag ik komen.
Mag ik komen bij die Ene Man, die deze opdracht van liefde waarlijk vervult heeft!
De Wijze man die goed is en vol liefde.
Die ook telkens weer, als ik kom met mijn berg met fouten, mij liefdevol aankijkt.
Hij neemt de aanklacht, de schuld van mij af, en werpt het in de diepste zee.
Weg en nooit meer terug te vinden.
Hij zal mij helpen en dragen als ik mijn fouten herstel hier op aarde.
Al gaat dat het makkelijkst als ik Hem daarin ook volg.
Op Zijn tijd, op Zijn wijze.
Hij die mijn fouten goed kan maken, wil mij helemaal veranderen.
Van mezelf, kan ik deze opdracht niet vervullen.
Maar Jezus in mij, die kan dit wel!
De weg gaan om in gesprek te gaan.
Mijn trots opzij zetten, want mijn leven, het draait niet meer om mij alleen.
Het mag draaien om God en ik wil Hem laten zien door alles heen.
Als ik Hem volg, en doe wat Hij vraagt.
Fouten die gemaakt worden, herstellen.
Dan mag ik zelf ook zoveel zien van God!
En dat mag ik dan weer uitstralen naar de mensen waar de fouten gemaakt waren.
Want wie doet het nog?
Sorry zeggen, eerlijk in gesprek gaan, niet alleen sorry zeggen maar meer nog.
Zeggen, wat kan ik doen om dit goed te maken?
En als mensen mij pijn doen, dan mag ik hen vergeven en afzien van boosheid in mijn hart.

Dan komt er geen wraak!


Door het uit te spreken geef je ook naar de dader aan: het is niet langer geheim.
Ik hou het niet meer vast in mij.
Nu spreek ik het uit naar jou, ik breng het in het Licht en in openbaarheid.
Ja jij deed mij pijn maar ik zie af van reactie vanuit mijn pijn.
Ik vergeef het jou.
Wat kunnen we dan een licht in deze wereld zijn.
Want wat zijn er veel mensen gewond geraakt onderweg!
En als je nou gewond bent, ook dan kan je herstellen, door niet afstandelijk te zijn.
Niet jezelf te beschermen tegen nieuwe wonden.
Dat was iets wat ik vaak deed.
De mensen die mij verwond hadden op afstand houden.
Maar uiteindelijk was ik er zelf ook niet mee geholpen.
Nee ik had het niet gedaan, ik was de oorzaak niet van mijn wonden.
Maar ik kan wel iets doen om te zorgen dat ik slachtoffer af raak, dat mijn wonden herstellen.
Dat is zelf verantwoordelijkheid nemen hoe ik verder ga.
Vergeving aanbieden aan de ander.
Zeggen en uitspreken naar de ander, je hebt mij pijn gedaan, maar ik vergeef het jou.
Het verwond mij niet langer.
Ik zalf mijn wond met liefde, geef mijn wond wat het nodig heeft om te kunnen genezen.
Alle boosheid, alle pijn die ik voelde, het stopt op dit moment.
Want ik vergeef jou.
Uit liefde, want als ik fouten maak, dan zou ik ook zo graag willen dat anderen mij vergeven.
En ik doe bij jou, wat ik wil voor mezelf.
Vergeven is een keuze, en het druist eigenlijk vaak in tegen ons rechtvaardigheidsgevoel.
Maar als ik kijk naar hoe Jezus mijn fouten met liefde aanziet, en telkens weer hersteld.
Dan mag ik dat ook doorgeven.
Een liefdesopdracht is zo makkelijk echt nog niet.
Liefde uitten naar mensen die mij liefde geven, dat lukt wel.
God liefhebben boven alles?
Boven je kindjes, je spullen, je geld, je man of je vrouw.
Dat kan soms al moeilijker zijn.
Als God dingen van ons vraagt die invloed hebben op onze zekerheden, wat is dan onze reactie?
Kom in beweging en pak je kruis op.
Volg Hem!
Want wat kan het veel moois brengen!
Ja verandering, dat is wat God van ons vraagt, dat doet pijn.
Maar je word er zo door gezegend.
Als je deze opdracht ga navolgen, dan gebeuren er wonderlijke dingen.
Dingen die je zelf niet bedenken kan, Hemelse dingen.
Het Koninkrijk van God word dan steeds een beetje zichtbaar hier op aarde.
Wat kan het er voor zorgen dat er minder mensen vast zitten in hun pijn en verdriet.
Als iedereen een beetje van deze opdracht doet, wat zal er dan gebeuren in de wereld?
Laat ik mensen in plaats van aardse gevoelens, dat zien wat hoger is, een liefde die ze niet gewend zijn.
Ondanks fouten die mensen maken naar mij.
Maken we op dit moment, maak ik op dit moment, andere mensen jaloers?
Jaloers, niet op mijn aardse dingen.
Maar jaloers, op God die mij helpt?

Wat Ik jullie zeg is de waarheid een tarwekorrel moet in de aarde vallen en sterven, anders blijft het maar één tarwekorrel. 
Maar als hij sterft, brengt hij veel vrucht voort.
(Johannes 12:24)

Als we niet sterven aan ons zelf, dan kan je nog wel gered zijn hoor.
Dan blijf je ook een tarwekorrel!
Alleen zal je dan nooit weten wat een zegen, sterven aan jezelf, in zich heeft.

100% Whole Wheat Bread - Much better than my last attempt at making bread.  Tasted good dipped in honey.:


maandag 13 juni 2016

Woorden van Hem

Mijn lieve kind,

Ik ken je hart en weet echt van al jou verlangens.
Weet je, Ik wil je leren.....

Dat hoewel het soms even kan duren, Ik echt voor jou zorg!
Telkens weer zoek ik naar jou, en komt het op het juiste moment.
Op de manier die het allerbeste voor jou is.
Weet dat jij Mij blij maakt.
Als Ik kijk naar jou, dan zie Ik met een trotse blik naar jou.
Ik zag hoe dapper je was, en hoe je keuzes maakte.
Wat mag je het verschil voelen en ervaren, van keuzes zonder Mij en met Mij.
Dat Mijn kind, dat zorgt ervoor dat je leert.
Ik help je om te groeien.
En je veranderd.
Ja dat doet pijn, ik weet dat veranderen zoveel met mensen doet.
Maar echt het is het beste voor jou.
Wat je door je verandering kan ontvangen is zoveel meer, dan dat het nu pijn doet.
Ik zal je zegenen telkens weer.
Blijf mij zoeken in al je keuzes, en Ik beloof je:

Ik zal Mezelf telkens weer laten vinden.

Daarmee zal ik je verrassen!
Want ik ben zoveel meer, en zoveel groter dan jij denkt...

Je Hemelse Vader

<3 Sunrise:

Ik was dwaas

Heel lang, hoorde ik de woorden van God.
Mocht ik naar de kerk gaan en leren wie Hij is en wat Hij wil.
Toch deed ik het niet 'echt'.
Deed ik liever wat ik dacht dat goed was.
Met mijn twijfels, mijn angst en mijn zorgen ging ik niet naar God.
Ik loste alles zelf wel op.
En het voelde toch eigenlijk best prima allemaal.
Alles ging voorspoedig.
Ik mocht twee lieve kindjes krijgen, een leuk huis en voldoende om van te leven.
Ja zelfs kon ik heerlijk thuis zijn bij de kindjes.
Er waren wel dingen waar ik ontevreden mee was.
Maar ik hield mezelf voor:

Het is overal wel wat....


Niet wetend wat nu precies dat 'wat' bij anderen inhield.
Zo leefde ik verder.
In mijn hoofd leek het licht, maar in mijn hart was het steeds meer duister aan het worden.
Er was niet echt een relatie met God.
Al weet ik dat Hij toen ook echt bij mij was, en net zo van mij hield.
Ik ervoer (wat een gek woord maar toch echt de vervoeging van ervaren) het niet, want ik zocht Hem niet echt.
Het begon te waaien.
Mijn toenmalige man en ik, we raakte elkaar eigenlijk kwijt.
Deden onze eigen dingen, waren niet meer verbonden met elkaar.
Steeds meer kwam er tussen ons.
En dat was allemaal echt nog wel te overbruggen.
Maar beide deden we die stap niet.
Angst, om geraakt te worden door de ander?
Bang voor afwijzing?
De brug die kwam er niet.
En hoewel het allemaal echt niet vreselijk was.
Het best herkenbaar is denk ik voor ouders met jonge kindjes.
Is dat denk ik het begin van het einde geweest.
Mijn huis, mijn leven het was niet gefundeerd.
Het kon deze storm niet aan.

Daar stortte alles in.
Niet langer was alles met elkaar verbonden, steeds meer waren alles al losse stukjes geworden.
En nu met wat wind van buitenaf, waaide al die losse stukjes zomaar uit elkaar.
Al dat losse zand het glipte tussen mijn vingers door.



 :



Dat was iets wat mij zo diep heeft geraakt!
Niks meer over.
Dat is er, als je wel over God hoort, maar niet doet wat Hij vraagt.
Nu snap ik, waarom je dan dwaas en dom bent.
Want wat was het dwaas om te denken dat ik mijn leven wel even zelf kon inrichten en dat het mij wel zou lukken.
Wat een hoogmoed en trots, en wat een pijnlijke val van dat voetstuk.
Herken je dit?
En wil je een val voorkomen?
Er is een weg, waardoor je niet wankelen of struikelen zal.
Weet dat er een God is, waarmee je over muren kan springen.
En een Zoon die zelf een brug wil zijn, doordat Hij niet bang was Zijn leven te verliezen voor jou!
Je bent nooit te laat om je leven echt met Hem te leven.
Neem een stevig fundament voor je leven, en weet dat er vaste grond te vinden is.
Hij wil de Rots zijn waarop je jouw leven kan bouwen.

zaterdag 11 juni 2016

Orgaandonor?

Ik wil even beginnen met te zeggen dat niet iedereen het met mij eens zal zijn.
En dat jullie er echt ook anders naar mogen kijken.
Het is een onderwerp wat voor veel mensen kwetsbaar ligt.
Daarom wil ik ook zeggen dat ik niet tegen ben, maar wel dat ik vragen heb.
Wil je weten welke vragen?
En hoe ik denk?
Dat kun je lezen in deze blog!
Mijn vriend denkt hier ook anders over en dat is prima.
Hierdoor hebben wij er juist hele mooie gesprekken over.
Dat is wat ik mooi vind!

Keuze


Wat mij opvalt is, hoe gemakkelijk we sommige keuzes maken.
Ook als christenen.
Ja ook ik zelf hoor!
Zoveel is er uitgevonden en is er voor ons heel makkelijk voor handen.
Zoveel dingen doen we, en vinden we eigenlijk normaal.
Toch is het best wel eens interessant om te kijken, waarom doe ik dit eigenlijk?
En wat zit er allemaal achter.
Is dit ook wat God voor mij wil?
Of is het eerder wat ik voor mezelf gewoon wil?


Gesprek



Afgelopen week zaten mijn vriend en ik te praten.
Omdat er in het nieuws weer aandacht voor was.
Dit vonden we toch ook belangrijk om van elkaar te weten.
Het ging over orgaandonatie, en of dit automatisch ja moet zijn.
En dat als je het niet wilt je dit dan aan kan geven.
Op dit moment is dit nog steeds niet door zoals ik begreep.
In het begin hadden we eigenlijk alleen over of we wel of geen donor waren.
Ik heb het nu staan op: Mijn nabestaanden mogen beslissen.
Ook omdat het voor hun invloed heeft, maar als ik gestorven ben het voor mij geen invloed meer heeft.
Dit istoch best een serieus onderwerp!
Dus later pakte we het verder op, maar dan op een serieuzere manier.
Hoe zie jij dat eigenlijk, en vooral waarom?

Waarom heb je jou keuze gemaakt?


Ik vertelde dat ik dit een best een moeilijk onderwerp vind.
Er worden heel veel mensen door geholpen.
Het is ook zo bijzonder, hoe de medische wereld dit gevonden heeft.
Dat dit tot de mogelijkheden behoort.
Wat is, zeker op medisch gebied veel ontwikkeling geweest.
Toch zit er voor mij ook een andere kant.
En is er de vraag voor mij dan ook:


Is dit wat God wil?


Mensen genezen en herstellen, ja zeker.
Daar geloof ik dat dit Gods wil is.
Ik zie God ook als een geneesheer, op gebed heeft God mij genezen van nierstenen!
Ook heeft Hij veel in mijn leven mogen herstellen, iets waar ik steeds vaker over schrijf.
Maar is dit, orgaandonatie, een manier die Hij wil?
Als ik bedenk, dat God mijn lichaam gemaakt heeft.
Uniek en bijzonder!
Mij organen gegeven heeft.
Is het Zijn bedoeling dat als ik er niet meer ben, ik mijn organen beschikbaar maak voor iemand anders?
Wat doen we met mensen die problemen hebben met hun organen?
Als ze niet genezen?
Hun leven kan gered worden met een orgaan van iemand anders.
Maar zitten we hierdoor niet steeds vaker op de stoel van God?
Wat is Gods plan in het leven van deze mensen?
Vaak kwamen mensen naar Jezus toe, ze brachten zieken en mensen met allerlei soorten problemen.
Jezus genas hen, op die manier liet Hij de macht van God zien.
Hij bracht een stukje Hemel op aarde.
Want waarom is het erg om te sterven?
Als je in Hem geloofd, dan wacht je een nieuw lichaam en een eeuwig leven zonder pijn en verdriet.
Zoveel vragen rondom dit onderwerp.





Gods woord


En dan lees ik in Gods woord en net voor de bekende tekst over dat alle haren op ons hoofd zijn geteld vond ik iets anders.
Dat raakte mij op dit onderwerp.
Je kan het lezen in Mattheus 10 vers 28:

Wees niet bang voor hen die wel je lichaam kunnen doden, maar niet je ziel.
Wees alleen bang voor God die zowel je ziel en je lichaam kan vernietigen.......

Ziekte, problemen met je organen.
Het is afschuwelijk en ik ken die strijd en moeite.
Als je op dit moment een gevecht hebt tegen een orgaan probleem, dan wil ik ook echt zeggen:
Ik maak je probleem niet kleiner.
Het is afschuwelijk.
Al het lijden hier op aarde, zoveel mensen raken gewond en voeren een strijd.
Het lijkt niemand voorbij te gaan!
Maar vandaag gaat mijn aandacht naar jou, als je strijd tegen orgaan problemen.
Ik bid voor jou.
Dat je in deze situatie, soms zo uitzichtloos, zo kwetsbaar en zo zwaar, God mag vinden.
Want als jij er bij de mensen openlijk voor uitkomt dat je bij Hem hoort, dan zal Jezus dit ook doen bij Zijn Hemelse Vader
Zou je dan langer willen leven?
Weten dat het punt, dat je opnieuw de dood in ogen moet kijken, weer komt..
Of zou je daar dan doorheen willen.
Verlangend en uitziend naar Zijn nieuwe wereld.
En anders?
Wat zou je met die extra tijd doen?
  


'We are not human beings having a spiritual experience; we are spiritual beings having a human experience.' ~ Pierre Teilhard de Chardin:

Heb jij al vast laten leggen of je donor wil zijn?
Ik zit nog met veel vragen.
En ben daarom erg benieuwd wat jullie keuze is en waarom?

vrijdag 10 juni 2016

Keuzes maken

Afgelopen week een mooi gesprek gehad over keuzes.
Hoe maak jij je keuze nou, en ook, waar let je op bij het maken van keuzes.
Soms heb ik het idee dat we er te weinig van bewust zijn, wat gevolgen van onze keuzes kunnen zijn.
Ja over de gevolgen hier op zichtbaar, en in ons aardse leven, daar denken de meeste wel over.
Ook niet allemaal, en ik soms ook niet goed genoeg.
Toch wil ik kijken naar een ander aspect bij het maken van keuzes.
Heel veel keuzes hebben invloed op ons geestelijk leven.

Regels voor het leven


God gaf Zijn volk regels, beter bekend als de tien geboden.
Bij vele mensen ingehamerd als, daar moet je aan voldoen.
Maarrrrr...
Niemand kan zich er aan houden.
Ooit komt God terug en zal Hij oordelen.
Hij zal je vragen wat je met je leven gedaan hebt.
Ken jij God?
Heb jij een relatie met Hem?
Dan weet je wat Hij wil.
Een relatie en een band met jou!
Alleen dan, zal je niet de wetten voor het leven begraven, uit angst dat jij je er niet aan houden kan.
Maar dan zal je ermee gaan handelen.
Ja met vallen en opstaan.
Maar als je het samen met God doet, zal je meer worden.
Groeien!
En terug roven wat er soms in je leven ontnomen is....

Voor of tegen


Elke keuze die je maakt.
Het is of voor het leven, of tegen!
Of het is een keuze voor God, of tegen Hem.
Er is geen andere mogelijkheid.
Heb je weleens op die manier gekeken, als je bezig bent met keuzes maken?
En echt, het is zo verleidelijk, zo vaak ook zo onzichtbaar op het eerste oog.

Je ziet een vrucht van een boom.
God had gezegd, tegen je man, dat je er niet van mocht eten.
Maar hoe dichterbij je komt, hoe minder erg lijkt.
Hoe kan een vrucht van een boom nou zo erg zijn.
Kijk.
En als je oog gericht is, op dingen die God niet wil, dan is er duister in je oog.
Zolang je oog op Hem gericht is, en op de dingen die van Hem zijn, dan zal je oog zijn als een lamp.
In het duister dan zie je de dingen niet zo helder.
Kunnen er dingen gebeuren die je niet aan zag komen.
Of kan je soms een schaamte op voelen komen.
Gelukkig, het is duister.
Zal niemand het gezien hebben?
Niemand hoeft het toch te weten...
Maar het heeft gevolgen!

Deuren open



Het kan deuren openzetten.
Of je zet de deur van je hart open voor God, de Heilige Geest en voor het goede.
En laat dat je leven door pompen.
Of je zet misschien een deur open naar de wereld, naar satan en zijn aanhangers (die er juist op uit zijn om christenen te laten struikelen de mensen die niet geloven heeft hij toch al.).
Er kunnen zomaar deuren open gaan waardoor het duister ruimte krijgt in je hart, en daardoor in je leven.
Daarom is het goed om op te letten.
Want het kan ook echt weer licht worden!
Alleen daarvoor moet je wel door hebben dat er iets gebeurd is wat niet in het licht was.
Merk je dat je dingen gekozen of gedaan hebt waar je eigenlijk niet over durft te spreken?
Dan is dat nog in het duister.
Is het nog geheim..
Maar mag ik je iets vertellen?

Het is nooit een geheim geweest!


Alles wat we doen is al bekend.
En voor alles wat wij misdaan hebben, is allang vergeving gewonnen.
Loop niet meer verder rond met het stukje duister.
Beken het aan God, spreek erover en doorbrak de cirkel die je in een macht van duister, van geheimen kan houden.
En je zal merken dat wanneer Zijn licht erop schijnt, de schaamte zal verdwijnen!

If you keep an inner record of what this/that person did to you, and what they said to you, and how they made you feel, how much pain they may have caused you, etc. , every time you will come into contact with them, you will be reminded of all those things, and you will never be able to forgive and forget, nor to allow them to show you how sorry they are for what happened. #forgive #freedom #peace:

Maak de juiste keuze.
Hou je hart vurig en als een licht, dat andere de weg kan wijzen!

donderdag 9 juni 2016

Bijzondere liefde

De afgelopen 3 jaar heb ik mogen leren dat ik geliefd ben.
Bijzonder dat ik dat eerst mocht ervaren van God.
Het was de eerste liefde die bij mij binnen kwam en doordrong.
Wat heeft God hierbij een geduld moeten hebben.
Zo lang kon ik Zijn stem niet aannemen en ging ik huilen.


Je doet het zo goed lieverd!


Dat waren Zijn woorden die klonken in mijn hart.
Telkens weer!
Net zolang tot ik ermee om kon gaan.
Mooier nog, net zolang dat ik ze kon aannemen en ernaar ging leven.
Leven als Zijn geliefde dochter!
Wat een verandering bracht dat voort.
Het is zo heerlijk om te weten, dat wie je ook bent en wat je ook doet...
Je geliefd bent!





Daarna kwamen er zoveel mooie mensen in mijn leven.
Ik vond een gemeente waar ik mij helemaal op mijn plek voel.
Extra familie leden.
Werd er gezien, gehoord, eindeloos gehoord.
Al zat ik 100 x met hetzelfde, er was zoveel geduld en liefde.
En zoveel mensen die ook aangeven, als ik iets kan doen, laat het mij weten.
Wij doen het graag voor jou!
En er achter komen, dat dit geen loze woorden zijn.
Het gebeurd ook echt...
Wat is het heerlijk om het gevoel te hebben dat er mensen mee lopen op mijn pad.
Dat mensen mij willen helpen, allemaal op een manier die in hun vermogen ligt.
En het voelt allemaal als zo'n groot geschenk!
Dit, het is zo waardevol voor mij.
Wat is het mooi om zoveel mensen te zien, die houden van God en die Hem toe laten om door hun heen te schijnen.

En nu al bijna anderhalf jaar de liefde gevonden bij mijn vriend.
Ook met zoveel geduld, zo opbouwend en met zoveel waardering voor mij.
Ik voel mij gewaardeerd, en mag er zijn.
Het heeft mij doen groeien, het geeft mij een kracht.
Wat is het heerlijk om samen te spreken over serieuze onderwerpen en wat kunnen we samen gek doen.
Maar het mooiste vind ik, het gevoel van verbondenheid.
Ook als ik onredelijk ben, of last heb van negatieve gedachten voel ik de verbondenheid.
En wat mooi om te merken hoe mijn vriend daarmee omgaat.
De focus bij mij weer weet te brengen naar de waarheid, maar tegelijk het begrip en de rust.
Geen afwijzing, geen kritiek, wel nieuwe inzichten en delen van gevoelens.


Wat is dat een verrijking in mijn leven!






Nu ben ik 29 en nu ervaar ik echt, ik ben geliefd.
Wat is dat een rijkdom om dat te voelen.
Liefde, het is echt een groot geschenk van God!
Wat is het ook een kwetsbaar iets.
Laten we er zuinig op zijn, maar tegelijk, niet zuinig mee zijn.
Deel het.
Juist als je weet dat je geliefd bent, kan je (makkelijker) tot je doel komen.
Dan kom je in je kracht!

Voel jij je geliefd?


Als je hierover wil schrijven kan je mij altijd mailen via het volgende mail adres: schrijfgelukjes@gmail.com

woensdag 8 juni 2016

Geduld

Als kind van U, mijn Hemelse Vader
Roep ik U aan!
Bescherm en draag mij Heer
Als kind van U, mijn Hemelse Vader
Vraag ik om geduld en vertrouwen
Zodat ik mezelf over kan geven aan U
Als kind van U, mijn Hemelse Vader
Roep ik U aan!


Wat heb ik het nodig dat God mij hierbij helpt.
Vaak heb ik gehoord dat ik zoveel geduld heb.
En op veel belangrijke zaken in het leven, heb ik lang moeten wachten.
Maar nu ben ik steeds vaker onrustig.
Mopperig en eigenlijk wel verwend.....
Dat is heel nieuw, en ook dit deel van mezelf wil ik in Zijn handen leggen.
Zodat ik behoed blijf voor mijn valkuil:

Het zelf wel even regelen.

Want als ik het zelf allemaal ga doen, dan kan ik ook mezelf wel eens tekort doen.
Heel vaak heeft God namelijk een veel beter plan voor mij liggen.
Daarom wil ik geduld, en steeds weer opnieuw vertrouwen.
Bij Hem ligt alles op de juiste plaats.
Hij kijkt naar mij om en weet wat ik nodig heb.
Zoals Hij zorgt voor de mussen, die niet zaaien, of maaien, zoveel meer zal Hij voor mij zorgen.
Gisteren schreef ik bovenstaande rondeel gedicht als gebed.


Our hearts should be in ease knowing that what was meant for us will never miss us, and that what misses us was never meant for us.:

dinsdag 7 juni 2016

Doorzetten

Afgelopen jaren heb ik weer nieuwe doelen in mijn leven gekregen.
Het is gaaf om weer dingen te hebben om naar toe te werken.
Zelfs al is het een reis die echt een uitdaging is.
Was ik drie jaar geleden nog gebroken, zag ik mezelf als iemand die niets kon en ook nooit zou kunnen.
Nu ben ik al aardig op reis.
Echt niet altijd een gemakkelijke weg die ik ga.
Merk dat het best pittig is.
In mijn hoofd sta ik voor veel dingen alleen.
Een hele verantwoordelijkheid als alleenstaande mama, en veel ballen in de lucht houden.
Toch besloot ik mijn kans te pakken.

Na de scheiding was HET moment.
Eindelijk was er ruimte, en kon ik aan mezelf werken.
Samen met een coach en later ook nog iemand van De Hoop, ging ik aan de slag.
Ondanks de moeilijke uitdagingen waar ze mij voorzette, deed ik het.
Ik wilde verandering.
En dat is pittig, dat vraagt doorzettingsvermogen en innerlijke kracht.
Zoveel patronen waren er gelegd, en die veranderen zit zoveel tijd in.
Maar nu kan ik zeggen, wat ben ik gegroeid!
Wat een nieuwe inzichten heb ik opgedaan over mezelf.
Dat geeft kracht, in plaats van angst!

Vorig jaar was ook weer een jaar van de nieuwe dingen.
Een relatie met een hele lieve jongen.
Zo nieuw voor mij, hoe hij met mij omging.
Maar wat heerlijk om je geliefd te voelen.
Iemand die met mij meekijkt, mij uitdaagt en mij een juiste focus laat houden.
Daarbij ook nog een opleiding begonnen.
Een pittige, iets wat ik al heel lang wilde, maar altijd dacht, dat red ik nooit.
Maar wat ging het lekker.
Wat een opsteker en een bemoediging.
Ook deze dingen, van afgelopen jaar, lieten mij nieuwe dingen in mezelf ontdekken.
Nee mijn doelen zijn nog niet bereikt.
De weg ernaar toe?
Die is op dit moment nog net zo uitdagend.
Wat is de juiste keuze?
Maar ik ben nu zo ver.....


Je einddoel bereiken gaat met kleine stapjes, met vallen en opstaan maar uiteindelijk zal je jouw doel bereiken.:


Ik zal zorgen dat ik er kom!
Zoveel investering dat kan ik toch niet verloren laten gaan.
Hoe diep je ook zit.
Er is zoveel mogelijk!

Stap uit je normale patronen, zoek de juiste mensen en neem de eerste stap.
In de richting van je doel!
Die weg, die is niet recht.
Heeft heuvels en gevaarlijke plekken.
Maar er is een weg.
Ga maar op avontuur en zie waar het je brengt!

maandag 6 juni 2016

Jezelf pijn doen

Een onderwerp waarover niet zo gemakkelijk gesproken word.
Er komt zoveel schaamte bij kijken.
Continu was ik ook bang wat andere mensen wel niet van mij zouden vinden.
Stel ze weten dat van mij?
Kijk zonder dat ze dat weten vinden ze mij, sterk en een doorzetter, heel erg lief en wat ik al nog meer gehoord heb.
Maar zou dit hun beeld van mij niet veranderen?

Afreageren


In mijn leven heb ik veel meegemaakt.
Al heel jong had ik iets gevonden waarmee ik het kon afreageren.
Het begon met nagelbijten.
Iets wat veel mensen doen!
Dat was niet mooi, en deed vaak ook pijn.
Niet dat ik dat erg vond, maar ik merkte wel dat het niet zo goed was.
Na heel lang lukte het mij!
Ik stopte ermee.
Maar helaas, het was niet echt stoppen, iets wat ik wel wilde.
Het was meer een verplaatsen.
De drang was er namelijk nog steeds!
Ik moest iets doen om angst of pijn af te reageren.
Doordat ik mij voortdurend groot hield, zocht mijn gevoel toch naar een uitweg.



The special occasions when we let balloons go ...it seems to take forever before I can let the ribbon slip from my hand . Lucy Carver, beautiful daughter forever 17:



Daardoor ging ik bijten op de huid naast mijn nagel.
Heel vaak ging het ontsteken en wat was het vervelend.
Maar wat voelde het tegelijk fijn en wat ging het automatisch.
Dat was het lastige.
Het ging zo vaak onbewust!
Ook daar kon ik mee stoppen, en mijn vingers genazen, na lange tijd weer mooi.
Maar nog steeds was de drang niet weg.
Na mijn scheiding werd het bijten op mijn lip.
Continu zat ik aan de binnenkant van mijn lip te bijten.
Hierdoor deed het soms pijn met eten, maar ergens, vond ik zelfs dat nog fijn.
Dan had ik echt pijn, in plaats van een hart dat schreeuwt maar geen tranen huilen kon.
Daarnaast merkte ik dat ik het niet erg vond als ik mij verbrande bij het koken.
Prima toch.
En ook het water waarmee ik schoonmaakte, was zo warm dat niemand meer in een doekje in mijn emmer durfde te doen.
Ik voelde wel, dit kan niet.
En ik wilde zo graag ermee stoppen!
Helemaal....

Strijd


Het eerste om dat te bereiken was toch wel, dat ik er over ging praten.
Mijn vriendin, mijn ouders ze zagen allang dat ik veel beet op mijn lip.
Hele dagen haalde ze mij eruit door mij er bewust van te maken.
Dat was helpend.
Doordat ik het soms niet eens doorhad!
Maar nog lukte het mij niet.
Soms stopte dit alles voor een dag, of bij veel geluk twee dagen.
Maar dan viel ik weer terug.
Sowieso was 'lief' zijn voor mezelf en mijn lichaam iets wat ik niet gewend was.
Ik schaamde mij wel dat ik dit deed.
Maar ik doorbrak die schaamte continu, omdat ik niet wilde dat dit nog 'groter' ging worden.
Ja er is mij veel pijn aangedaan in het leven.
Maar ik was er duidelijk over voor mezelf.

Ik wilde mezelf niet nog meer pijn doen!



Dat is het begin geweest.
Maar wat was het zwaar.
Continu deed ik zo goed mijn best, maar viel ik toch weer in het automatisme.
Daardoor voelde ik mij telkens ook zwakker.
Waarom lukt het mij niet?
Ik doe toch zo goed mijn best.
Waarom kan ik niet 'gewoon' omgaan met mijn emoties?
En daardoor ook met mijn lichaam?
Het voelde zo oneerlijk, want ik had al zoveel overwonnen.
Zoveel moeten doorstaan.
En nu moest ik ook deze strijd nog aan.
Het leek wel alsof er telkens weer iets nieuws op mijn pad kwam waar ik mee moest afrekenen.
Of mee door moest leren leven op een goede manier.
Ja ik kan en kon heel goed vervallen in een zelfmedelijden, die mij niet verder ging brengen.
Uiteindelijk was ik in 2015 naar 10 dagen Bidden en Vasten.
Op een heel dapper moment besloot ik naar Jan van de Vis te gaan.
Met hem had ik al een band gekregen bij mijn eerdere bezoek aan deze conferentie.
Heel bewust zette ik mijn schaamte opzij.
Dat stemmetje wat fluistert, zou je dat nou wel vertellen?
Weet je, iedereen die heeft wel iets.
Jij, jij hebt nu eenmaal dit.
Daar moest ik overheen, ik moest er niet naar luisteren.
Want nu, ik heb dit, maar het hoort helemaal niet bij mij.
Dit wil ik niet, en ik wil dat dit stopt.
Daar ging ik, ken je dat?
Met knikkende knieën en een keel die dichtgeknepen zit.
Maar echt, toen ik begon met praten, was het alsof het vanzelf ging.
En werd ik met zoveel liefde opgevangen.
Geen oordeel, geen kritiek, maar wel een heel mooi en eerlijk gesprek.
Er werd voor mij gebeden en er zou op terug gekomen worden.


Overwinning alvast vieren


Heel de conferentie verder was ik benieuwd naar wat het zou worden.
Wat kon ik doen om dit te overwinnen?
Op de laatste dag, we stonden op het punt om weg te gaan.
Kwam Jan terug naar mij en ik vergeet nooit meer hoe.
Toen vertelde hij dat hij het ook niet wist.
Zoals eerder, bij een vraag die ik hem had gesteld.
Dat hij ermee geworsteld heeft en het bij God had gebracht.
Wat hij mij toen uiteindelijk als antwoord gaf was iets wat ik nooit gedacht had.

Ga elke dag avondmaal vieren.
En vier dat Jezus ook dit voor jou overwonnen heeft.
Vier zelf alvast je overwinnen.
Jezus droeg al die pijn en diepe wonden aan het kruis.

Zijn armen staan open voor jou, en Hij wil je mee laten genieten van Zijn overwinning.
Zolang je zelf strijd, verlies je.
Maar Hij, Hij heeft al overwonnen!
Met Hem kan jij ook overwinnen, want Hij woont in jouw hart.



Avondmaal


Daar ging ik naar huis.
Elke dag vierde ik avondmaal aan het begin van de dag.
Alleen, maar toch ook niet.
Samen met Hem, die overwonnen had.
Ik merkte dat het mij in ieder geval heel dicht bij Hem bracht.
Het gaf mij kracht voor de dag, het was mooi om zo te starten.
Al zou het niet werken, dan had ik dit er wel mee.
Dat was ook heel mooi.
Zo gingen een paar dagen voorbij.
Ik merkte dat mijn pijn, dat scheurende gevoel in mijn hart, minder werd!
Er was nog geen week voorbij of ik merkte een bijzondere dag.
Heel de dag had ik mezelf niet gebeten, niet gebrand en had ik geen neiging om ook maar iets te doen wat mij pijn kon doen.
De neiging was er niet.
Ik had er niet voor hoeven te vechten.
Geen innerlijke strijd geleverd.
Wat een gaaf gevoel was dat!
Een week ging ik nog door met avondmaal vieren.
De hele week bleef dit bestaan.
Mijn lip was heel, mijn huid van mijn handen deed geen pijn meer.
Wat een overwinning!

Hij zorgde ervoor, dat mijn hart herstelde.
Vanuit die heling, verdween de neiging om mezelf pijn te doen.
Mocht ik leren om lief te zijn voor mezelf.
Want ook met mijn gedachten kon ik mezelf flink pijnigen.
En wat merkte ik hierdoor dat ik mij fitter en gezonder voelde.
Mijn geest pijnigen had toch echt invloed voor mijn lichaam.
Ik heb geleerd, mezelf te voeden met Zijn waarheid.
En mezelf te genezen bij mijn Geneesheer.
Alleen daardoor kan ik nu lief zijn voor mijn lichaam.
Wat is het dan groot als ik bedenk:

Hij heeft ook mijn lichaam gekozen, om te zijn, als een tempel voor Zijn Geest!


------------------------------------------------------------------------------------------------------

Met deze blog wil ik meedoen aan de bloghop van Juni.
Het thema van deze maand: Lief voor je lijf, is gekozen door: Annderverhaal
Wil je ook meedoen?
Schrijf dan een blog over dit thema en deel het op de volgende pagina: Annderverhaal bloghop







zaterdag 4 juni 2016

Bevrijd uit slavernij

Ondertussen is het vanaf eind mei alweer gaande.
Discussies of zwarte pieten nu wel of niet zouden kunnen.
Een discussie waarin iedereen even wil laten horen wat ze wel of niet vinden kunnen.
Zonder na te denken soms, wat de woorden die ze gebruiken, kunnen doen.
Vrijheid van meningsuiting, het word er niet altijd mooier van.
Soms mogen we best weleens meer nadenken is mijn mening zo belangrijk dat ik er andere pijn mee mag doen?
Is dat wat we willen zeggen, mooier dan de stilte?
Ik ga niet in op wel of geen zwarte pieten, maar deze discussie gaf mij inzicht die ik wil delen.
Het liet mij dieper kijken naar de achterliggende aangegeven rede.
De slavernij, de onderdrukking waar mensen moeite mee hebben.

Onderdrukking


Het is iets afschuwelijks en het is mensonterend.
Vaak is het een misbruik op een machtspositie.
De macht is in handen gekomen van mensen die daar niet mee om konden gaan.
Die slechte bedoelingen hebben, alleen voor hun zelf en handlangers zit er iets gunstigs in.
Vaak zie je dan ook dat er mensen zullen zijn die dichter naar zo'n leider gaan.
Vooral misschien om zelf minder 'last' van onderdrukking te hebben?
Wat ben ik blij en dankbaar!
En dan denk je misschien waarom dan?
Omdat ik mij bevrijd voel, bevrijd van onderdrukking, van de mensonterende slavernij.
Ook ik zat daarin klem.
Maar nu ben ik bevrijd!
En het rare was, ik was er zolang onder gebukt, dat toen ik vrij was, ik eerst nog niet vrij durfde te zijn.
God brak de banden die er waren met mijn onderdrukker.
En mijn onderdrukker, de werkelijke slavendrijver?
Die was niet van vlees en bloed.
Het was satan!
Die was het die bang was dat ik te veel tijd aan de Waarheid ging besteden.
Hij kon en kan veel verliezen als hij mij en andere mensen uit zijn macht verliest.
Daarom houd hij ons soms bezig.
De druk van de maatschappij, werk, geld, seks, beeld van mensen om ons heen, zwarte piet wel of niet.
Allemaal dingen waarmee hij ons bezig wil houden.
Onze tijd in beslag wil nemen.
Want zolang we daarmee bezig zijn, dan heb je geen tijd voor andere dingen.
Als je daarmee bezig bent, dan kan je niet gelijk tijd vinden om je met andere te verbinden, om liefde te delen, om rust voor de eeuwigheid te vinden.

Bevrijding


Ik mag zeggen dat ik van zijn slavenjuk bevrijd ben!
Werkelijk vrij van onderdrukking, wat betreft het eeuwige leven, wat betreft het hart.
Het is zo belangrijk!
Aardse onderdrukking, ik zal het echt niet onderschatten, maar toch is het tijdelijk.
De eeuwigheid, het kent geen begin, als je nu leeft, is jou eeuwigheid al begonnen ben ik van mening.
Maar wat meer belangrijk is, het kent geen einde.
Nu is er nog tijd om bevrijd te worden!
Dan kunnen we Amen gaan zeggen op wat God Zijn volk, Zijn kinderen telkens weer verteld:

Ik ben de Heere, uw God, die u uit slavernij in Egypte heeft bevrijd.


Ken je die bevrijding?
Ik mocht het leren kennen.
En wat ik al hierboven schreef, toen ik vrij was, moest ik nog leren om te leven in Zijn vrijheid.
Hield mezelf nog gevangen, omdat het juk van de slavernij, zo één geworden was met mezelf.
Klinkt gek als ik het zo schrijf.
Maar dan denk ik aan het volk Israël.
Ze moesten op reis, naar het land dat Hij hun beloofde.
Ik geloof dat ik ook op reis ben.
Een avontuur, maar vooral een leerschool, waarin ik een getraind word door Hem.
Getraind, om te leren wie Hij werkelijk is, wat Zijn vrijheid inhoud.
Om te mogen leren hoe het zal worden in Zijn beloofde land.
Telkens weer mag ik een nieuw stukje van die God, die mij bevrijd heeft, ontdekken.
Zijn genezende hand, Zijn trouw en Zijn liefde voor mij, Zijn kracht, Zijn voorziening.
Allemaal stukjes die ik mag ontdekken op deze reis.
En ik merk, dat het ontdekken mij telkens verder vrijmaakt, van dat oude juk.
Dat juk wat zo vergroeid is met mij, dat het mijn beeld heeft gekleurd, mijn gedachten heeft beïnvloed.
Ik mag reizen door de woestijn.
Een omgeving waarin het soms zwaar kan zijn, waar veel onderweg kan gebeuren, maar waarin ik vrij ben, en Hij altijd meegaat.
Er kan mij veel gebeuren, maar er gebeurd mij niets zonder dat Hij het weet en er ook bij is.
Mijn leven, ik voel mij nog steeds weleens onderdrukt, maar dankzij Hem kan ik daarvan verlost worden en kan ik dat overwinnen.
Het is soms best nog moeilijk, deze reis, maar ik weet mij veilig!
Achter, onder, naast en vooral ook met Hem...


Waar de Geest van de Heer is daar is vrijheid. 2 Korintiërs 3:17   http://www.dagelijksebroodkruimels.nl/quotes-bijbel/2-korintiers-3-17/:


Als jij nu hier op aarde voelt dat je onderdrukt word, dan hoop ik echt dat je daarvan bevrijd word.
Wij mensen, we zijn allemaal net zo waardevol, niemand is beter of meer dan jou.
Maar boven bevrijding van aardse onderdrukking, hoop ik dat je bevrijd word van het slavenjuk van satan.
Zodat je werkelijk vrij zult zijn!
Als we ons hard maken tegen aardse onderdrukking, laat we het dan ook doen voor eeuwige onderdrukking.
Bidden jullie mee, voor bevrijding?

vrijdag 3 juni 2016

Een potlood

Afgelopen zondag had mijn vriend een dienst gehad waarbij iedereen iets, tastbaars mee kreeg.
Als het goed is krijgen we altijd iets mee, en is dat wat we horen niet bedoeld om in de kerkmuren te houden.
Maar om het mee te nemen in je hele leven.
Dit was toch anders.
Wel bijzonder ook!
Alle mensen in de dienst hadden een potlood gekregen.
En elke dag als ze daar naar zouden kijken, ze zich bewust zouden zijn van waar het echt om draait.

Potlood


Dan denk je wat laat een potlood nou zien?
En hoe kan je nu bewust worden, waar het allemaal om draait, bij het kijken naar een potlood?
Nog niet eens een bijzonder potlood.
Sommige mensen hebben hele mooie.
Maar gewoon heel normaal een stuk hout met een gekleurde binnenkant.
Er zat een briefje bij dat een potlood 5 dingen heeft die jou tot iemand zullen maken die altijd in vrede met de wereld zal leven!

Als eerste


Een potlood kan mooie dingen maken, het kan grootse dingen doen. 
Maar het word altijd bestuurd door een hand. 
Wees je altijd bewust dat het Gods hand is die je leid, laat Hem maar sturen in jou leven en geef je over, zoals een potlood. 
Dan zal je een prachtig kunstwerk worden!

Ten tweede


Een potlood kan niet altijd maar doorgaan. 
Soms breekt de punt, of soms is de punt gewoon op. 
Dan is er een pauze en als je dan op de juiste plaats bent. 
Boven een bakje of de prullenbak, dan word de punt geslepen. 
Soms zijn er tijden dat het rustig is, of dan zijn er hele pijnlijke momenten. 
Je zal wat pijn te verdragen krijgen, je zal gevormd gaan worden, zodat je steeds bruikbaar blijft!


Ten derde


Soms maak je met een potlood een foutje. 
Met potlood is dat overigens geen enkel probleem. 
Vaak is het makkelijk te corrigeren. In de zin, het is mogelijk. 
Dat voelt weleens als moeilijk, fouten herstellen, en corrigeren het kost allemaal tijd en waar leid het nu echt toe? 
Maar als wij net als een potlood, corrigeerbaar zijn en ook onze fouten kunnen herstellen. 
Dan kan je met een tevreden en gezond hart door het leven. 
En dan word je kunstwerk uiteindelijk veel mooier.
 Altijd naar een fout kijken is namelijk uiteindelijk veel zwaarder dan hem corrigeren....

Ten vierde


Bij een potlood, die er in allerlei varianten zijn tegenwoordig, gaat het niet om de buitenkant.
 Al is de buitenkant mooi en het heeft niet de juiste inhoud, dan is het niets meer. 
Dan heb je er totaal niets aan! 
Zo is het ook bij ons. 
De binnenzijde, die maakt verschil, in het leven van ons zelf maar ook bij dat van anderen.
Let dus op en wees bezorgd om wat er van binnen gebeurd.
Hoe staat het met je hart?

Ten vijfde


Een potlood laat een spoor achter.
Het laat iets zichtbaars achter, wat voor alle mensen te aanschouwen is.
Dat is ook in ons leven.
Alles wat je doet, alles wat je kiest, het laat sporen achter!
Kijk af en toe eens achterom, naar het spoor.
Is dat wat je ziet, ook wat je achter wilt laten?


Colored tips. Alweer de potloden, maar dan vanaf de voorkant! Echt heel erg leuk gedaan!:


Geef je leven kleur, en werkelijke inhoud.
Allemaal een ander kleur.
En misschien ook wel een totaal andere tekening.
Maar allemaal zo waardevol als ze door Zijn hand bestuurd mogen worden.
Ik vond dit zo'n treffende vergelijking.
Daarom wil ik deze met jullie delen!