woensdag 28 september 2016

Veroordeeld of vergeven?

Ooit las ik van een collega schrijfster de blog: Zussenliefde: Als je (niet) gescheiden bent
Vandaag kreeg ik een herinnering op mijn facebook, want ik had deze blog gedeeld.
Vorig jaar.
En deze blog had mij geraakt!
Wat een waarheden zitten er in.
Zoveel mensen hebben het op dit moment moeilijk, omdat ze gescheiden zijn, of mogelijk gaan scheiden.
En echt, dat is een heel diep proces.
Eigenlijk kan ik wel zeggen, het heeft mij 2 jaar gekost.
Het brengt zoveel omhoog, en het hakt tegelijk zoveel onder je voeten vandaan.
En dan heb ik het alleen over het leven van jou als volwassene, maar als er kinderen bij betrokken zijn, dan word het nog complexer.
Dat moment dat je hele leven, de doelen die je had, alles waar je zeker van dacht te zijn, als een zeepbel uit elkaar spat.
Het is zo kwetsbaar.
Dit laat zoveel diepe wonden na!
Verdrietig is het te merken hoe mensen het moeilijk vinden om hiermee om te gaan!
Ja in 2013, toen ik gescheiden ben, wist ik ook echt wel dat het niet Gods wil is dat er gescheiden word.
Maar had ik een keuze?


De vragen en dingen die tegen mij gezegd werden in die tijd.
Het bracht mij een zoektocht naar antwoorden.
In mijn vorige kerk kreeg zelfs de vraag: Durf jij naar de kerk te komen, weet je wel dat ze hier de 10 geboden lezen?
Want inderdaad daar staat, dat je niet mag echtbreken.
Vol schaamte, vol gebrokenheid en pijn durfde ik te gaan, omdat ik het zo nodig had verbonden te zijn met mensen.
Dat ik ging scheiden, dat was afschuwelijk voor mij!
Toen had ik de woorden niet, de kracht niet.
Nee ik zat in de fase: Ik kan niks, ik red het niet, ik ben niks en alles loopt verkeerd af, ik ben alles kwijt....
Maar nu, nu zou ik woorden hebben.
Want zijn de 10 geboden niet bedoeld voor ons zelf?
Staan er niet nog veel meer geboden, ook waarvan het niet zichtbaar is of je ze overtreden hebt?
In mijn beleving zijn ze niet gemaakt om andere mee te slaan, terwijl ze al lijden.
Is het niet veel meer een toetsmiddel om te laten zien hoeveel genade God, door Jezus, met ons heeft?
Voor ons allemaal, ook als je niet gescheiden bent.
Want wie zonder zonde is, die mag de stenen werpen....
Ik ken Hem die zonder zonde is!
Gooide Hij met stenen naar mij?
Ik ben zo dankbaar dat ik heb mogen zien dat Hij dat niet doet.
Elke keer weer word ik overspoeld door de liefde die Hij voor mij voelt.

In mijn Bijbel staat dat Jezus ging naar de mensen aan de rand van de maatschappij.
Naar de mensen die inzagen dat hoe ze leefden, eigenlijk niet kon, of dat ze ziek waren.
Een dokter, komt niet bij gezonde mensen, die hebben de dokter niet nodig.
Deze Heelmeester komt bij de mensen die een gebrokenheid met zich mee dragen en dat ook erkennen, inzien, en voor Hem durven uit storten.
Jezus kwam bij de  mensen die eigenlijk wel uitgekotst werden door de nette kerkmensen, de mensen van de wet.
Ze hoorde er niet bij, want ze hadden openbaar gemaakt dat ze de wet niet hielden.
Maar wat gebeurd er in het hart?
God ziet het allemaal aan!
Gelukkig mocht ik, lezend in mijn Bijbel de volgende tekst vinden:

Hij zal het geknakte riet niet breken en de flakkerende vlam niet doven. De vertwijfelden zal Hij bemoedigen. Hij zal ervoor zorgen dat recht wordt gedaan aan hen die onrechtvaardig zijn behandeld.

(Jesaja 42:3)


Ik zag dat de mensen die andere verstoten of pijnigen in hun lijden, uiteindelijk het belangrijkste miste.

Liefde!



Gelukkig vond ik dat wel.
Naast de verdrietige dingen, gebeurde er hele wonderlijke dingen in mijn moeilijke proces.
Het heeft mijn leven omgekeerd, ik kwam in een nieuwe kerkelijke gemeente, waar ik als volledig familielid werd opgenomen.
Niet verstoten, niet verafschuwd en/of bespot.
Ik hoorde er helemaal bij!
Wat had ik dat juist nodig.
En hebben we dat niet allemaal nodig?
Ik vond mensen waardoor ik Jezus mocht leren kennen.
Ja het hoorde niet dat scheiden, dat vind ik zelf ook nog steeds, maar hoort het wel dat we slecht over andere praten?
Of dat je jaloers bent dat iemand anders een groter huis heeft?
Dat je je baas zo irritant vind dat je hem/haar wel kan schieten?
Of dat je heel eerlijk je geld en je zekerheden toch hoger hebt staan dan God zelf?
Als ik de wet luister, dan ben ik zo blij, dat ik met alle fouten die ik maak, mag komen naar Jezus.
En dat God de Vader mij aanneemt als Zijn Zoon (dochter), Zijn erfgenaam.
Omdat Jezus al die fouten aan het kruis meegenomen heeft.
Ik ben vrij, schoon, niet door mezelf.
Maar enkel en alleen door Hem.
En elke week in de kerk, elke dag thuis, heb ik het opnieuw nodig om dat proces te gaan.
Ik hoop dat jij deze liefde van Jezus, de Vader en ook de Heilige Geest ook mag ervaren.
Als je die liefde mist...
Dan mis je het belangrijkste in je hele leven!
Jezus, laat Hem boven alles, de liefde van je leven zijn.
Zijn liefde en trouw heeft mij door het proces geholpen.
Wat heerlijk te merken dat het daar niet bij stopt.
Zijn liefde en trouw, staan boven mijn leven.
Hij is mijn Heere, mijn Koning, Mijn alles.
Met zo'n grote Schat in de Hemel, kan ik alles op aarde kwijtraken, maar zal ik mij nooit meer zo arm voelen als in 2013.
Want wat in de Hemel is, kan nooit gestolen worden of bederven.
Zijn trouw is voor eeuwig!


Een combinatie van een foto en een kindertekening. Door michouvandonk:

maandag 26 september 2016

Loslaten

Het voelt even alsof ik kilo's zwaarder ben en alsof alles moeilijker gaat.
Nou is dat niet echt zo hoor.
Maar in mijn gevoel.
Eigenlijk heb ik al 3 weken een soort onrust in mij.
Opnieuw trouwen, het zorgt dat er veel geregeld moet worden en eigenlijk gaat dat heel voorspoedig.
Maar er zijn wat dingen die erbij komen.
Die bij mij spanning opleveren.
Ik ben er achter waarom.
Mijn verlangen was daarop gaan rusten.
Het werd een doel op zichzelf , terwijl het geen doel is, maar een onderdeel van wat wij willen.

Al weken probeerde ik het los te laten.
Maar helaas lukte het maar niet.
Blijf ik er mee lopen.
Mede denk ik omdat het zo'n kwetsbaar iets is.
Het raakt mij als mens, en dat, dat mag ik gaan loslaten.
Want het zal niet gaan om mij als mens, maar om regels, regels gemaakt door mensen.
Even zie ik weer:

Ik ben mens.
Een heel normaal mens.
Met mijn zwaktes en God weet daarvan.
Ik mag vertrouwen dat God hierbij is.
Maar wat probeer ik het vast te houden en het te controleren.
Telkens loop ik er tegen aan dat ik het los mag laten.
Maar met mijn ervaringen en mijn geloof, ben ik mens.
En lukt het mij nog niet.

A Dandy Colorsplash:

Wat mooi, ik mag dit zien als trainingsgebied.
Alles wat nu moeilijk is, dat hoeft niet zo te blijven.
Zeker omdat ik weet:

Voor wie in Hem geloofd, zal alles mee werken ten goede.

Ja dan is er wel lijden.
Onterecht lijden.
Afschuwelijk lijden.
Lijden wat we over ons zelf afroepen.

Maar dwars door het lijden, de angst en de pijn mag ik hoop houden.
Want mijn schat ligt in de Hemel, en welke angst ook op aarde, mag ik weten, ze kunnen mijn schat niet stelen.
Loslaten, het is een uitdaging.
Want zolang ik beet hou, kan God er dan wel echt Zijn werk mee doen?
Zolang ik controleer, mag Hij dan Zijn Goddelijke ruimte in nemen?
Hoe gaat loslaten bij jou?

zondag 25 september 2016

Gezinsmoment: God is altijd bij je

Vandaag gingen we een punt behandelen wat kwetsbaar is.
Het weten dat God alles ziet, overal is, dat kan je troosten en heel fijn zijn.
Maar ik weet, en heb geleerd dat het voor kinderen soms ook zo eng kan overkomen.
We lazen eerst uit Psalm 139:


U bent bij mij, naast mij, voor mij, achter mij.
Uw hand rust op mij.

Een krachtige tekst waarin zo sterk te voelen is dat God overal is.
Bijzonder om na te denken dat dit zo is voor alle mensen.
Niet alleen bij ons is God altijd, maar bij iedereen!
Wat je ook doet, je kan je nooit verstoppen voor God.
Wie probeerde dat?

Adam en Eva, nadat ze gegeten hadden en zich schaamde.
Schaamte voor hun overtreden, schaamte voor hun lichaam.
Ze zagen elkaar voor het eerst zoals ze waren.
En schaamte, het zorgt er nog steeds voor dat mensen willen verstoppen.
Als je slechte dingen doet, dan zit er weleens in je hoofd, als ik het nu weggooi, of verstop of net doe of het er niet is, dan weet niemand het.
Maar wat gebeurde er bij Adam en Eva?
God riep hen!
Hij had hen allang gezien, en als jij foute dingen doet dan heeft God dat ook gezien.
Maar daar hoef je nooit bang voor te zijn.
Gods doel is niet jou pijn doen, jou veroordelen, maar om te redden.
En als Hij je roept en je laat voelen dat je fout doet, dan is dat een manier van Hem om jou te redden.
Want vanaf het moment, dat je datgene wat jij verborgen had, tegen God of mensen uitspreekt.
Dan hoef je niet meer te schamen.
Adam en Eva durfde uit hun schuilplaats te komen toen ze het eerlijk verteld hadden.
En dat mag jij ook.
Ja Adam en Eva kregen straf, maar ook hoop:

Want de slang zijn kop zal vermorzeld gaan worden.
En dat heeft Jezus uiteindelijk gedaan!

Jona probeerde ook te vluchten voor God, en voor de opdracht die God had.
Maar God zag echt waar Jona naar toe ging.
God had een plan met Jona, en Hij zag dat Jona een hele andere weg koos.
Als Hij zo doorging konden de mensen in Nineve niet gered worden.
Daar kwam de storm.
Ja daar kan je bang van worden als het erg stormt.
Dan denk je weleens, pff wanneer stopt het nu toch??
Jona was zo bang, maar in de angst was God bij Jona.
Hij liet Jona zien waarom het stormde, het was de schuld van Jona, omdat hij probeerde te vluchten, voor een God die overal is.
Ook op een scheepje richting Tarsis, inplaats van naar Nineve.
God was bij Jona, toen Jona vluchtte, maar ook toen hij in het water werd gegooid.
Hij strafte Jona, maar redde hem ook!
Daar kwam de grote vis, en drie dagen heeft Jona in de buik van de vis geleefd.
Om daarna te sterven omdat God zo boos was?
Nee!
Omdat hij toen op het land gespuugd werd.
Hij kreeg een nieuwe kans, en de mensen in Nineve kregen een kans door Jona.

God is overal, om ons te helpen.
Om de mensen te helpen, te troosten, te sturen en te dragen.
Soms doet Hij dingen die je bang kunnen maken, of die je niet fijn vind.
Maar als je van God houd, en als Jezus jouw gered heeft, en de Heilige Geest je hart vult met vuur van God:

Dan zullen alle slechte dingen, al je lijden, je angst en verdriet, geen negatief eindverhaal maken.
Het zal gebruikt worden zoals God dat wil.
Op de beste manier!
Want waar je ook bent, en wat je ook meemaakt, God is erbij.
God is altijd bij jou!
Maar bovenal God houd van jou, en als jij van Hem gaat houden, dan kan je steeds meer merken hoe veel liefde God voor jouw heeft.
God is altijd bij jou omdat Hij zoveel van je houdt!
Hierna zijn we lekker gaan knutselen.
Ik vond een soort boekje met de tekst: God zorgt voor jou!





Lekker is het om met elkaar te knutselen.
Alle stiften en kleurpotloden komen er aan te pas.
Lekker kleurrijk en vrolijk.
Met een heel leuk eindresultaat.
Als ze dit boekje in hun jas of tas doen, dan kunnen ze telkens zien:

Wat er ook gebeurd, God is altijd bij mij en Hij zorgt voor mij!


God is ook altijd bij jou!

Wil je nog meer gezinsmomenten bekijken?
Dat kan door de volgende klikbare link: Gezinsmomenten
Ook kan je mijn blog volgen op mijn facebook pagina: Schrijfgelukjes Facebook


donderdag 22 september 2016

Bible Journaling

Een hele tijd geleden al, ging ik aan de slag met een tekening bij de Bijbel.
Dat vond ik heerlijk om te doen.
Maar eigenlijk ontbrak het mij aan overzicht.
Wat zijn de mogelijkheden?
En ook wat vind ik fijn werken?
Daarnaast is er zoveel mogelijk, dat maakte dat ik het niet meer kon overzien.
Dus bleef het bij mijn ene mooie tekening over de Bijbel.




Een paar weken geleden stonden er in de kerk bij ons tafels waarop workshops aangeboden werden.
Tegen een betaling, maar dat was direct ook voor het goede doel.
In de kerk doen we namelijk een grote actie voor Dorcas in Ethiopië.
Nou spreekt dat hier wel aan, omdat we via Compassion ook een sponsormeisje in Ethiopië hebben, hierdoor weten we al veel over het land en het leven daar.
Ik had mij ingeschreven voor een avond lekker Bible Journaling.
En eindelijk was het dan gisteren zo ver.
Wat is dat gaaf om te doen.
Al vond ik nog steeds dat er zoveel keuze is qua materiaal.
Wat past nu bij dat wat in je hoofd zit, of heb je niks in je hoofd en ga je gewoon beginnen.
Tja dat laatste lukte mij nog niet.
Maar zo ik begreep is het blijven oefenen.
En dat....

Dat ben ik zeker van plan!
Vandaag nog eens bezig geweest.
Gisteren maakte ik dit werkje, uiteraard met de tekst uit de Bijbel die voor mij levensreddend is:



Vandaag wilde ik toch verder.
En heb ik nog op een hele andere manier een tekstgedeelte gebruikt.
Wel uit hetzelfde hoofdstuk als de eerdere tekst die ik had gebruikt.
Romeinen, wat een bron van inspiratie.
Dit is wat er vandaag tot stand kwam:




woensdag 21 september 2016

Een weg door lijden

Lijden, volgens mij gaat het niemand voorbij.
En ik denk dat Christenen hierin een voorbeeld kunnen zijn.
Inderdaad, ook ons overkomt lijden, soms omdat we het afroepen over ons zelf (verkeerd gedrag), lijden door verraad (dapper en goed handelen), lijden door verlies (afscheid nemen van partner, geliefde, of bijv huis) en ook een lijden door het onbegrijpelijke (het verschrikkelijke lijden).
Alle soorten van lijden worden zichtbaar gemaakt in de Bijbel.
Dat is zo bijzonder!
Toch is elk lijden zo uniek, je kan er niet één vaste manier van hoe ermee om te gaan bij vinden.
Er is niet voor elke situatie een juist antwoord, of een goede boodschap.
Wij mensen, we zijn allemaal uniek.
Daardoor ervaren wij de situaties waarin we terecht komen ook allemaal anders.
Toch is er een mooie boodschap voor als je in Jezus geloofd.
Ik vond het bij het Bijbellezen:



Moet je door het water gaan - Ik ben bij je;
Of door rivieren- je wordt niet meegesleurd.
Moet je door het vuur gaan - het zal je niet verteren, de vlammen zullen je niet verschroeien.
Want Ik, de HEER, ben je God, de Heilige van Israël, je redder.
(Jesaja 43: 2 en 3a)


Dit is een profetie, een hele krachtige boodschap van wat God doet, hoe God jou ziet en hoe Hij met je omgaat.
Al voordat de profetie gesproken werd, en ook nu, en in de toekomst.
Want de God die dit sprak, Hij is altijd dezelfde!
Hij heeft Mozes met het volk Israël veilig door de Rode Zee gebracht.
Een Jozua kon veilig door de Jordaan naar het beloofde land gaan.
Dan bij het vuur, dan denk ik aan de vrienden van Daniël: Sadrach, Mesach en Abednego.
Ze buigen niet voor iets of iemand anders, dan hun God in de Hemel.
Wanneer ze de straf horen, de vurige oven, dan is hun antwoord:

Want als de God die wij vereren, ons uit de brandende oven en uit uw handen kan redden, zal Hij ons redden. 

Maar ook al redt Hij ons niet, majesteit, weet dan dat wij uw goden niet zullen vereren, nog zullen buigen voor het gouden beeld dat u hebt opgericht.
(Daniel 3:16-18)

Al redt God hen niet uit deze oven.
Ze weten, God redt, ze vrezen niet.
Want of ze worden gered van de oven en overleven het, of ze worden gered door de dood en mogen verder leven bij hun God.
Ze zijn niet bang voor het lijden.
God word niet aangepast naar hoe deze mannen het wensen.
Daardoor kunnen ze Hem ook niet kwijt raken in het lijden.
Dat is de kracht!
Weten wie God is, voor jou.
Als er dan lijden op je pad komt, dan weet je, als ik door het water moet, God is bij mij.
Wanneer ik door een rivier moet gaan, ik word niet meegesleurd, God is mijn anker.
Ja zelfs als ik door het vuur moet gaan, dan zal het mij niet verschroeien, want Hij is Heer, mijn God, de Heilige van Israël, Hij zal redden.
Geen twijfel!
Dat gaat Hij doen.


Als er lijden op je pad komt, zoek Hem.
Hou je vast aan Hem, en wat Hij beloofd heeft, als een anker in de meeslepende rivier.
En wanneer het vuur je omgeeft, je geen uitweg ziet, hou je vast aan wat Hij beloofd, Hij zal je redden.
Hij zal je redden van je lijden, of door je lijden heen helpen.
Maar het zal gebeuren.
Op Zijn manier, want Zijn wil geschiedde.
Pas God niet aan naar hoe jij Hem wilt hebben voor jouw leven.
Dan zal je merken dat je moet zoeken in je lijden, dan is het risico zo groot dat je Hem niet meer vinden kan, dat je het gevoel hebt: Hij heeft mij ook in de steek gelaten.
Maar eigenlijk is het dan eerlijker om op te merken, ik had Hem altijd in de steek gelaten.
Was nooit echt in relatie met Hem, maar gebruikte Hem wanneer het uitkwam.
Heb je redding nodig?
Zet je voeten op de rots, drink van het levende water en je hart zal geen dorst meer hebben naar aardse dingen.
Hou vast in moeilijke tijden, juist aan dat wat jij al hebt mogen ervaren van God.
Hij, Hij is erbij!
Want Hij zal niet stoppen met dat wat Zijn hand begonnen is.


There are few places in the world like #Denver and we are proud to have our Engel & Völkers shop in the "mile High City"!:



De God van Jona, die zijn eigen weg dacht te gaan en daardoor de dood in de ogen keek, wil ook jouw God zijn.
De God van David, die overspel pleegde en daardoor zwaar moest lijden door het verlies van zijn zoon, wil jouw God zijn.
Ondanks dat deze mannen verkeerd gedrag vertoonde, en daardoor zwaar moesten lijden, was God bij hen.
Gebeurde er wonderlijke dingen in hun leven.
Mochten ze mensen redden van de eeuwige dood, en werd de 1 een evangelist van een hele stad en de ander de man naar Gods hart.
De God van Paulus, die door zijn geloof zoveel lijden moest doorstaan, omdat hij dapper was en zich de mond niet liet snoeren, wil ook jouw God zijn.
Wanneer jij dapper uitkomt voor wie God is, en je word vervolgd door het volgen van God, lees dan in de Bergrede, dan mag jij je zalig weten.
En wat een bijzondere dingen heeft Paulus in zijn leven mee mogen maken.
Naast de vervolging, meerdere keren leven in gevangenschap, die lijfstraffen die toen nog vreselijk waren.
Heeft Hij ons zoveel mogen leren over God, juist hij kon zo mooi schrijven over wie God is wanneer je lijden te verdragen hebt.
Lees zijn brieven wanneer je het zwaar hebt, doordat je God volgt.
De God van Maria en Martha, die zo zwaar verlies leden door het overlijden van hun broer Lazarus, wil ook jouw God zijn.
Jezus was erbij, en huilde met deze vrouwen mee.
Wanneer je rouwt om verlies, weet dan dat Jezus met je mee huilt.
Het was niet Zijn doel om ons te laten sterven, en ik hoop dat wanneer je rouw draagt, dat je mag weten of iemand verder mag leven.
Want ondanks dat je dan verdriet hebt is er dan misschien een klein lichtpuntje te vinden in je lijden.
Dan is het een verdriet met hoop, maar ook met een uitziend verlangen.
Naar ooit die dag, waar de hele schepping naar zucht.
God is erbij, bij jouw diepe verdriet!
De God van Job, die zo verschrikkelijk en onbegrijpelijk lijden te verduren had, die wil ook jouw God zijn.
Job doorstond niet zomaar even iets van moeite, dat is geen lijden dat iedereen mee zal maken.
Dit lijden, het kan boosheid oproepen, woede en een afkeer van God.
Het is zo oneerlijk, onmenselijk zwaar.
Je ziet ook in Job de zoektocht, eerst naar de zonde in zichzelf.
Job ging de weg waarin hij God gehoorzaamde om wie Hij is, niet omdat hij iets ontving of om iets voor elkaar te krijgen.
In dit lijden is er schreeuwen om hulp, kan je overeind blijven door oprecht te bidden en God te vertellen wat er in je hart leeft, om zo je leven te delen met Hem en vooral te bouwen op Hem.
Uiteindelijk was het God die voor Job opkwam, die de vrienden van Job bestrafte om hoe zij omgingen met het lijden van Job.
Sprak Hij recht over Job, en zegende Hij Job.
Maar wat een weg is dit geweest, wat een weg gaan sommige mensen hier op aarde.
Een zware lijdensweg.
Maar je kan zien, God ziet jouw weg, Hij zal recht spreken over al het onrecht wat er op je afkomt.
Hij heeft voor jouw een hoopvolle toekomst.

Bouw op Hem
Schuil op Hem
Huil bij Hem
Rouw met Hem

Hij wil de weg zijn, dwars door jouw lijden heen!

dinsdag 20 september 2016

Gebed nodig voor leiders

Vandaag is het de derde dinsdag van september.
Prinsjesdag ook wel.
De regering is druk bezig geweest om plannen te maken.
En wat zijn wij gewend om als volk daar van alles van te vinden.
Eigenlijk hebben leiders sowieso een slechte positie.
Niet alleen de leiders van ons land, maar ook in je werk of in de kerk.
Mensen die zuchten wat af, weten het allemaal beter, of zijn er niet mee eens.

Wie geen tijd heeft om te bidden, werkt harder dan God hem vraagt - "Mijn kind, je hebt niet eens geklopt" - Ik stond vroeg op in de ochtend en rende zo de dag in; Want ik had zo veel te doen, dat ik geen tijd nam om te bidden...  | zo mooi!:

Gisteren voelde ik dat ik weer moet bidden en vasten.
Elke week wil ik 1 dag vasten, en elke dag meer met God bezig zijn.
Ja ondanks de drukke tijd zo voor mijn bruiloft, God is de belangrijkste in mijn leven.
Tijd nemen voor God, door dingen die veel tijd kosten te laten liggen.
Meer Bijbel lezen, nog meer bidden, er zijn situaties in mijn leven waarvoor ik God nodig heb.
Dat ik voel ik kan het niet met mijn eigen inzichten, op mijn eigen kracht.
Wanneer ik mezelf minder krachtig maak, en klein maak voor Hem die groot is.
Kan Hij groot worden door mij heen.

Bijzonder dat dan de 2de dag, Prinsjesdag is.
Ik mag nu vandaag ook bidden voor de leiders van ons land.
De leiders op mijn werk, waarmee ik erg gezegend ben.
En de leiders in de kerk waar ik zit.
Ze hebben gebed nodig, hard nodig.
Met kritiek van ons, die onder hen gesteld zijn, komen ze niet verder.
Bereiken ook wij onze doelen niet.
God heeft ze aan ons geschonken, kan jij deze mensen zien als geschenk?
Bid mee voor hen, en weet God staat boven alles.
Ik bid dat ze God mogen volgen, al gaat dat tegen vastgeroeste ideeën en gewoonten in.
Met God aan hun zijde kunnen ze veilig maar ook goed beslissen.
Zullen we hen voor de Troon van de Almachtige neerleggen?
Ons land heeft het nodig!
Zegen de regering, de leiding op je werk en de leiders in je kerkelijke gemeente.
Bid jij mee?

Wil je tips voor gebed?
Kijk dan eens op de schitterende blog van een collega schrijfster, zij heeft een gebed en Bijbellees rooster op haar blog staan.
Nieuwsgierig?
Gebruik dan de volgende klikbare link: Look around the corner
Vandaag 20 september 2016 bid en geef leraren en leiders de vruchten van de Geest deze zijn te vinden in Galaten 5: 22-23

maandag 19 september 2016

Jezus volgen

We kunnen soms grote woorden tegen elkaar uit spreken.
Het goed vertellen wat we vinden, denken of voelen.
Maar voor we het weten wijzen we naar een ander, terwijl we zelf hetzelfde doen.
Hoe makkelijk is het om een ander de schuld te geven.
In gesprekken met mensen, en die heb ik de laatste tijd vaak, komt er nou echt niemand die zegt:

Ja ik heb iets gedaan wat een ander verdrietig maakt.
Of ik moet iets anders gaan doen.

Nee andere maken je verdrietig en anderen moeten vooral veranderen.
Wat kan het moeilijk zijn.
Om in liefde en respect met elkaar te leven.
Zolang we bezig blijven ons eigen gelijk te halen, om ons eigen gevoel te redden, dan gaan we het ook niet redden in deze maatschappij.
Een maatschappij vol met mensen die gewend zijn voor zichzelf te zorgen.
We mogen doen wat Jezus deed.

Hij sprak niet, terwijl mensen over Hem logen.
Nee Hij sloeg niet terug, toen mensen op Hem spogen.
In Zijn ogen stond geen kwaad.
Ondanks alle laster en smaad.
Zijn liefde is groter dan alles en heeft zoveel waarde.
Als wij Hem ook hierin volgen komt er telkens een stukje Hemel op aarde.

Durf jij dat?
Niet alleen Hem te volgen door ja te zeggen.
Maar ook door te doen?
Kan je stoppen met wijzen naar de ander en kijken naar wat je zelf veranderen kan.
Je zal merken, je wereld knapt er van op.
God houd van jou, ondanks je fouten en mislukkingen.
Zo mogen wij ook van elkaar houden.
Als je dit kan maakt het je slachtoffer af en kom je weer in je eigen kracht.
Volg Hem, die alle schulden van de wereld droeg, om jouw ervan te bevrijden.
Laat je niet gevangen nemen, door je gevoel of jouw gelijk.
Je wint er niks mee.


'Liefde overwint alles.':

dinsdag 13 september 2016

Eiland van pijn

Wat kunnen mensen elkaar een hoop leed aan doen.
Dat is een zin die ik wel vaker lees, en als reactie krijg op dat wat ik schrijf.
En, ja daar heb ik mij heel vaak over verbaasd in mijn leven.
Vooral omdat ik, als ik naar de situaties kijk, alleen maar verliezers zie.
Het leed dient geen enkel doel.
Het verwonden van andere mensen, omdat we zelf gewond zijn.
Of het pijn doen van andere mensen omdat we denken rechten te hebben en die laten gelden.
Zowel fysiek als geestelijk kan het gebeuren.
En dat is zoiets moeilijks.


It's like she had a soul that was much to big for her; it filled her to the brim till there was no more space, so it flowed out through her eyes. | Nick Lake:


Wat ik na al mijn verwondingen gemerkt heb?
Ik kan het zelf ook heel goed in stand houden.
Dat deed ik door soort mijn 'pijn' te koesteren.
Misschien klinkt dat gek, maar pijn was iets wat ik kon.
Wat gebeurd er, wat is er als ik dat loslaat?
Het was heel bizar en bijzonder om op te merken dat de enige die mij pijn deed, 2 jaar geleden, ik zelf was.
Ik bleef hangen in de dingen die in mijn leven gebeurd waren.
Reageerde vanuit die situaties, zag de wereld alsof die omstandigheden nog zo waren.
Weet je hoe bijzonder het was?
Ik merkte op:

Als pijn/mishandeling voorbij is, dan begint het pas....

Wanneer dat wat jou pijn doet, niet meer bij je kan, of jou niet meer raken kan, dan kan het nog steeds zoveel zeer doen.
Kijk eens naar je pijn en bedenk eens:

Doet iemand anders mij die pijn aan?
Of houd ik die pijn zelf vast.

Ik ben zo ontzettend dankbaar dat ik, wat ik mee gemaakt had, kon loslaten.
Van een afstand ernaar kon kijken.
Alles wat ik meegemaakt heb mocht ik neer gaan leggen bij God.
Hij, Hij was boos om alles wat mij is aangedaan.
En Hij is de enige die recht mag, maar ook kan spreken.
Ik heb veel mogen leren over het aspect van Gods liefde juist in die fase van diepe pijn.
De tekst die mij hierover raakte vond ik, vlakbij de tekst die boven mijn leven staat (=Romeinen 12-21)

Neem nooit wraak, vrienden!
Laat dat maar aan God over, want Hij heeft gezegd: Mij komt de wraak toe, Ik bepaal de straf voor alle zonden.
Maar u moet doen zoals in Spreuken staat: Als uw vijand honger heeft, geef hem te eten.
En als hij dorst heeft, geef hem te drinken.
Zo stapelt u gloeiende kolen op zijn hoofd.
Romeinen 12: 19-20

Heb jij pijn en verdriet?
Wees eens eerlijk naar jezelf, wie doet op dit moment jou het verdriet aan?

Als je ziet dat jij het nu zelf doet, is dat een begin.
Je bent niet gemaakt om altijd slachtoffer te blijven van wat gebeurd is.
Laat je leven niet langer beheersen door dingen die gebeurd zijn, maar zet de deuren naar je toekomst maar weer open.
Want je kan niet echt vrij leven, als je nog vast zit in pijnlijke situaties.
Ga het proces maar in, stap maar uit de comfortzone.
Want ja, hoe gek het klinkt, ook pijn kan een comfortzone worden.
Mijn eerste blog die ik geschreven heb hier, ging erover dat ik op het eiland van pijn dat ik had gemaakt, niet veilig was.
Dat het daar niet fijn leven was, maar vooral dat ik het daar ook nooit zou redden.
Je kan het lezen via de klikbare link: Sprong in het diepe
Wat ben ik nu ik terug kijk, dankbaar dat ik de reis aan heb gedurfd.
Weet je wat ik merkte?
Het was een zware toch, ups en downs, en nog steeds is mijn hart zacht en kwetsbaar op sommige plekken.
Maar het heeft zoveel waardevolle dingen gebracht.
En als jij nu op je eiland van pijn zit, weet dan, er is meer.
Er ligt zoveel waardevols op jou te wachten.
Het vraagt moed, lef en inzicht, als het lukt zal je merken dat je innerlijke kracht groter was dan je zelf had bedacht.

maandag 12 september 2016

Niet opnieuw maar voor het eerst echt trouw(en)

Het is nu precies twee weken geleden dat mijn vriend mij ten huwelijk vroeg.
Daarna heb ik het erg druk gehad met van alles wat hierbij komt kijken.
Toch wil ik alsnog een blog schrijven over het onderwerp van gesprek, hertrouwen.

Toch ook wel een beladen onderwerp.
Het gaat over iets waardoor je heel kwetsbaar bent.
Een huwelijk is ten einde, eigen keus of niet.
En dat kan verschillende redenen hebben uiteraard.
Vaak zit er dan ook zoveel gevoel achter!
Verlaten worden, afscheid nemen, lang gevochten of onverwachts.
Het is een start van een onmens zwaar proces.
In 2013 ging mijn ex bij mij en de kindjes weg.
Wat een verschrikkelijke ervaring is dat!
Een paar maanden daarvoor had hij op een verjaardag van mijn vriendin (waar hij voor het eerst was) de bom gedropt.
Ik weet niet of ik nog met je verder wil.
Vol schaamte vluchtte ik naar de wc en heb daar zo hard gehuild.
Het was zo'n vreselijk gevoel, alsof ik naakt was gezet in de groep mensen.
Door wat hij gezegd had durfde ik er niet meer uit.
En ondertussen hoorde ik mijn vriendin met hem praten.
Na lange tijd durfde ik uit de wc te komen, maar wat leek die drempel hoog.
Ik gaf mezelf de schuld, ging kijken naar wat ik fout deed, wat ik anders moest doen.
Er waren gesprekken, met mijn vriendin erbij.
Maar hij bleef volhouden pas in januari ga ik een beslissing nemen en laat ik het je weten.
Ik zweefde tussen hoop en vrees, leefde op de rand zo voelde het.
Die maanden heb ik van alles geprobeerd, ging nog meer dan eerder mijn grenzen over.
En waarvoor?

Want daar kwam januari, na één van de vreselijkste decembermaanden waarin ik voor iedereen om mij heen nog de schijn ophield.
Wat een uitputtingsslag was dat laatste stuk.
En het duurde niet lang of daar kwam de boodschap:

Nee ik ga bij je weg.

Hij stapte op en ging weg en we zagen hem twee maanden niet meer.
Ja even voor de gesprekken met de advocaat, maar de kinderen hebben hem moeten missen.
Daar zat ik alleen.
Gevochten, mezelf gegeven maar aan wie?
Waarvoor?
Ik voelde mij zo vreselijk vies, gebruikt en niks waard!
Die tijd stond ik veel onder de douche, en op de dag dat we voor het eerst gesprek hadden met advocaat was ik ook aan het douchen, want mensen wat is dat eng.
En douchen bracht ontspanning.
Nog niet veel eerder had ik een afschuwelijke ontdekking gedaan.
Een telefoonrekening van €1100,=  ik had de specificatie opgevraagd en het nummer opgebeld, het enige nummer wat er op de rekening stond.
Daar werd opgenomen door een meisje, van 17 jaar, die ik ken.
Ja daar moest ik wel even van douchen, dat bracht wel enorm veel vragen.
Terwijl ik onder de douche stond kwam mijn ex binnen, zag dat ik erachter was gekomen en brak in de badkamer.
Wanneer ik dit nieuws tegen de advocaat zou vertellen zou hij mij verdrinken.
Uit stoerheid blufte ik nog wat.
Maar ik merkte ik moet stoppen, het liep uit de hand......
Ik zei hem namelijk dat ik niks voor mezelf hield, als hij niet wil dat ik dingen vertel, dan moet hij geen dingen doen die hij niet wilt horen.
Daar vluchtte ik de badkamer uit....
Doodsangst raakte mijn hart.

Na 2 maanden kwam hij voor het eerst weer terwijl de kindjes wakker waren.
Hij kwam binnen en zei: Ik wil de tv meenemen.
Het enige wat ik wilde was dat hij dit deed als de kindjes op bed lagen, 3 jaar en 6 jaar was veel te klein hiervoor.
Dit maakte hem razend.
Hij wilde mijn portemonnee want dan zou hij van mijn geld/met mijn pinpas zelf wel een andere kopen.
Weer liep het totaal uit de hand, nu waar de kindjes bij waren.
Die geschreeuwd en gegild hebben, wat waren ze bang dat papa naar de gevangenis zou moeten.
Uiteindelijk ging hij het huis uit, zonder mijn portemonee maar ik kon nergens meer heen.
En ik wist hij zou terug komen, s'avonds voor de tv.
Maar de kinderen wisten dit ook, wat waren ze bang.
Wat kostte het mij veel om hun gerust te stellen.
En wat ben ik trots dat ik het los kon laten en dat hij s'avonds die tv kon ophalen.
Wat kan mij dat materiaal schelen, onze levens zijn vele malen meer waard!

Het enige wat ik wilde was, als hij wilt scheiden, dan netjes.
Maar dit mislukte gigantisch.
Er brak één van de meest afschuwelijke tijden aan.
Getrouwd zijn was een gevecht met mezelf, maar gescheiden zijn was helemaal vreselijk.
Wat een marteling.
En ik zat het uit, hield mij rustig, dacht aan de kinderen en hield mij aan de afspraken.
Het enige wat telde was: als ik er maar ben voor de kinderen.
Gelukkig vond ik werk, kon ik in april de sleutel van mijn huisje ophalen.
Wat voelde dat een stuk veiliger al.
Totdat hij ook daar ging dreigen, rondjes reed rond mijn huis, want hij zou weleens zorgen dat ik nooit meer praten zou.
Omdat mijn familie iets gezegd had.
Dat was uiteraard mijn schuld.
Alles wat er gebeurde in zijn leven was mijn schuld.
Gelukkig werd ik enorm geholpen door mensen om mij heen, ook door zijn familie.
Dat heeft mij enorm gesteund en troostte mij enorm.
Want van binnen was ik helemaal verscheurd.

En dan nu, twee weken geleden ten huwelijk gevraagd.
Het gedoe rondom ex is nooit veranderd, maar ik heb er veel van geleerd!
Wat ben ik eigenlijk enorm trots op mezelf.
Dat ik het weer durfde om liefde toe te laten in mijn leven.
Maar wat was dat ook een gevecht, dat als iemand mij een knuffel wilde geven ik huilend instortte.
Ik haatte mezelf, want andere mensen haatte mij ook.
En kijk waar ik gekomen ben afgelopen jaren.
Naast liefde toelaten, durfde ik weer aan om echt van iemand te gaan houden.
Wat een lieverd ook, hoe hij in dit proces altijd naast mij liep.
Een relatie met mijn vriend beginnen voelde als een heel nieuw begin.
De manier waarop de relatie begon was ook zo anders, we zagen daar beide ook de besturing van God in.
Hoe wonderlijk kan dat lopen.
En nu, heb ik gewoon ja gezegd.
Ja dat was voor de tweede keer.
Maar heel eerlijk?!
Voor het eerst met heel mijn hart.
Omdat ik afgelopen jaren geleerd heb, dat ik naar mijn hart mag luisteren.
Want daarin woont God, en waar Hij is, daar is het Licht.
Ik wil leven in het Licht, van het Licht, door het Licht.
En Licht is er ook echt in mijn leven gekomen nu.
Afgelopen jaren heb ik geleerd om vrij te durven zijn in mijn geloof.
Te genieten van de nieuwe mantel die God mij gegeven heeft, inplaats van dat ik erin leefde alsof het een dwangbuis was.
Vol van angst.
Die angst is nu veranderd in liefde.
En ik vind het zo bijzonder, ik heb ja gezegd en ga trouwen.
Tot de dood ons scheid!
Dat is waar ik altijd voor ging.
Hoe moeilijk het ook was.
Ik weet dat ik dat kan, zelfs als ik daar zelf onderdoor door zou gaan.
Wel maakt alles wat er gebeurd is, het emotioneel zoveel meer beladen.
Bij alle dingen die ik doe, zit nu een zoveel diepere lading.
De dingen die we kiezen, willen of doen, ze zijn zoveel bewuster gekozen, gewild of gedaan.
Wat heerlijk dat God voor mij nog zo'n liefdevolle ervaring in mijn leven heeft gebracht!
Hoe nieuw is dat, hoe confronterend is dat, maar hoe genieten.
Ik geniet van deze tijd.
Merk dat mijn hart zachter geworden is.
Tegelijk kan ik zeggen, dit is geen tweede huwelijk, dit is mijn eerste huwelijk zoals God het bedoeld heeft.
Ik weet dat dit is wat Hem blij maakt.
Dat mensen in liefde met elkaar omgaan, met respect en vertrouwen, maar vooral niet te vergeten op reis gaan samen met Hem.
Hij heeft ons bij elkaar gebracht, Hij heeft ons in hele zware momenten die we beleefd hebben samen gedragen en nu weet ik zeker dat Hij met ons mee wilt lopen in ons huwelijksleven.

Ja dit is een kwetsbaar onderwerp voor mij, maar tegelijk met een hele sterke boodschap.
Ik tel mijn zegeningen juist omdat ik weet:

Het is niet vanzelfsprekend! 



It’s hard to wait around for something you know might never happen; but it’s harder to give up when you know it’s everything you want…:

zaterdag 10 september 2016

Hij wilt ruilen

Vandaag voor het eerst naar een Bijbelschool training geweest van School of Worship.
Wat een groot geschenk is het om daar naartoe te mogen.
Ik voel mij daar vandaag echt gezegend door.
Het ging over aanbidding, en we hebben zoveel leerstof meegekregen.
Alle gelovigen zouden er iets aan hebben, want het is toch dat we Hem horen te aanbidden.
Daarin heb ik ook een verlangen om te groeien.
Te mogen groeien en leren want ja ik hou van Jezus.
Niet door mezelf, of uit mezelf.
Maar enkel doordat ik heb mogen zien, hoe lief Jezus mij heeft.
Wat een offer, dat Hij de boosheid van God droeg.
De boosheid die eigenlijk op mij rustte.
Ik liep recht naar de afgrond toe, totdat ik zag dat Jezus steeds een stapje voor mij liep.
Mij liet zien, als jij in Mij geloofd, als jij ziet wat Ik voor jou heb gedaan.
Dan alleen stort je niet de afgrond in.
Er is voor jou een andere weg, Ik heb met jouw leven een ander doel voor ogen dan die jij nu gaat.
Het is niet Mijn doel dat je zo die afgrond in stort.
Want Ik heb jou zo lief.
Jij bent zo van waarde....


Ik ben van waarde!
Wat een nieuwe woorden waren dat voor mij.
Zolang heb ik mij niks gevoeld, ik was tot niks in staat, zou niks worden en zou nooit iets kunnen.
En vanaf dat moment zag ik en mocht ik leren: Al kan ik nooit iets, ben ik veel.
Zoveel.
Ik ben Zijn geliefde kind, zonder dat ik er iets zelf aangedaan heb.
Hij heeft mij lief, maar ook jou, gewoon om wie we zijn.
Omdat wij Zijn kinderen zijn.
Vanaf dat ik in zag dat Jezus al mijn zonde, mijn verkeerde keuzes, mijn pijn, mijn boosheid, mijn alles droeg aan het kruis.
Wist ik dit is een groot geschenk.
En steeds meer mag ik zien, het geschenk is nog veel groter dan ik ooit zal beseffen.

Wat een groot geschenk, wat een liefde.
De toorn van God, omdat Zijn kinderen lijden en pijn aangedaan worden, dat maakt Hem juist zo lief. Als Hij daar niet om boos om zou worden, wat voor Vader hadden we dan?
Wij hebben een lieve Vader, die ons zo liefheeft, dat Hij redding bracht naar de wereld, Zijn eigen Zoon.
Alleen door Hem kunnen we loskomen van Zijn toorn.
Zijn Zoon heeft de boosheid, de toorn van God gedragen aan het kruis.
Als je dat geloofd dan ben je erfgenaam.
Geadopteerd door de Vader in de Hemel.
Jezus, Hij wil ruilen met jou.
De boosheid die op jouw rust, wil Hij overnemen en Hij heeft het gedragen aan het kruis.
Als jij geloofd dat Hij ook Gods boosheid voor alles wat jij deed, maar ook voor alles wat jou is aangedaan gedragen heeft, weet dan:

Door Jezus is er redding!
Vandaag hoorde ik zo'n mooie uitspraak van Kees Kraayenoord, met morgen avondmaal in mijn gemeente, wil ik die delen:

Wij kunnen de beker van dankbaarheid drinken, omdat Hij de beker van toorn droeg.



Jesus Christ:

De beker waarvoor Hij bad, of het misschien ook anders kon, en of die beker aan Hem voorbij kon gaan.
Wat was het een kwetsbaar plan.
Jezus moest het dragen, het kon niet anders.
En Hij heeft het gedaan.
Hij heeft het gedragen en overwonnen.
Voor mij.
Maar ook zeker voor jou!

Durf jij zo'n groot geschenk aan te nemen in jouw leven?
Geloof mij, het veranderd je totaal!
Het vult de leegte in je hart, met een vuur en een vreugde dat niets in de wereld wegnemen kan.
Dat is een echt 'thuis' komen!


Wat een groot geschenk, wat een liefde. De toorn van God, omdat Zijn kinderen lijden en pijn aangedaan worden, dat maakt Hem juist zo lief. Als Hij daar niet om boos om zou worden, wat voor Vader hadden we dan? Wij hebben een lieve Vader, die ons zo liefheeft, dat Hij redding bracht naar de wereld, Zijn eigen Zoon. Alleen door Hem kunnen we loskomen van Zijn toorn.
 Als jij geloofd dat Jezus ook stierf aan het kruis voor jou, dan ziet Hij jou in Jezus met liefde aan. Dan ben je erfgenaam. Geadopteerd door de Vader in de Hemel. Jezus, Hij wil ruilen met jou. De boosheid die op jouw rust, wil Hij overnemen en Hij heeft het gedragen aan het kruis.

woensdag 7 september 2016

Lopen of knielen?

Wat is het vaak donker om mij heen geweest.
Het stormt om mij heen, en mijn gedachten en gevoelens kunnen daardoor alle kanten opgegooid worden.
Als ik in de storm niet kies, dan lijkt het alsof ik er in verdrink.
Maar wat is het juist moeilijk om te kiezen.
In het donker, juist dan mogen we toepassen wat we in het licht hebben geleerd.
Wat we hebben mogen ervaren op die momenten zo dicht bij Jezus, dat mogen we blijven doen als het donker word.
De discipelen, ze zitten in de boot, midden op het meer.
Op weg naar dat waar Jezus hun heen gewezen heeft.
Zoveel gezien, zoveel ervaren, zo dichtbij mogen zijn elke dag.
Het werd donker en de golven sloegen hard tegen het schip.
Ze hadden tegenwind!

Pff wat is het lastig met tegenwind vooruit te komen.
Ik merk dat ik dan uitgedaagd word.
Er word gekeken hoe ik vol hou.
Waar haal ik de kracht vandaan, en hoe hou ik mijn koers toch vast.
Juist op die momenten als ik tegen gewerkt word.
Iets wat herhaaldelijk gebeurd is en vast nog gaat gebeuren.
Het is een training, het brengt groei.
De discipelen, ze zitten in de boot, midden op het meer.
Op weg naar dat waar Jezus hun heen gewezen heeft.
Zoveel gezien, zoveel ervaren, zo dichtbij mogen zijn elke dag.
Ze schreeuwden en riepen het uit: Een geest!
Omdat het donker was toen Jezus liep over het water.
Ze schrokken en waren bang!

Wat kan je soms schrikken, onverwachts komt er iets op je pad.
Niet wetend waar het vandaan kwam, en wie zoiets doet.
En eigenlijk, eigenlijk ben je bang.
Diep van binnen, er is zoveel gebeurd in je leven.
Het positieve kan zelfs naar, eng en schrikken zijn.
Hoe kan er iets goeds komen in de storm, met tegenwind?
De discipelen, ze zitten in de boot, midden op het meer.
Op weg naar dat waar Jezus hun heen gewezen heeft.
Zoveel gezien, zoveel ervaren, zo dichtbij mogen zijn elke dag.
Jezus zag en kende zijn discipelen.
Hij zei hen, rustig maar en wees maar niet bang.
Petrus hij durfde te vragen: Als U het bent Heer, zeg mij over het water naar U toe te komen.

Durf jij te gaan?
Over het water, die golven die juist zo'n gevaar voor je betekenen.
De problemen van je leven, durf je erover heen te lopen en er naar te kijken zoals Hij?
Ben jij een Petrus en durf je in je problemen te vragen: God als U Heer bent laat mij over mijn problemen bij U komen.
De discipelen, ze zitten in de boot, midden op het meer.
Op weg naar dat waar Jezus hun heen gewezen heeft.
Zoveel gezien, zoveel ervaren, zo dichtbij mogen zijn elke dag.
Jezus sprak en zei: Kom naar mij toe!
Stap uit je boot durf op water te lopen.
Petrus ging en liep over de golven zolang zijn blik gericht was op Jezus.



Afbeeldingsresultaat voor lopen over water


Waar richt ik mijn blik op, als iets buiten mijn comfortzone ligt?
En durf ik buiten mijn comfortzone te gaan, wanneer Jezus mij dat wijst?
Ik ben er veilig, dat mag ik weten, ook als het donker is.
Want Hij is er bij en zal mij dragen.
De golven, mijn problemen, het is allemaal ondergeschikt aan Zijn Almacht.
Niets  ligt buiten Zijn bereik, zelfs de wateren luisteren naar Hem.
En dragen Hem, maar ook Petrus zolang Hij vertrouwd op Hem.
De discipelen, ze zitten in de boot, midden op het meer.
Op weg naar dat waar Jezus hun heen gewezen heeft.
Zoveel gezien, zoveel ervaren, zo dichtbij mogen zijn elke dag.
Petrus loopt over water, en de rest kijkt toe.
Vast in de boot, vol verbazing, waar gaat dit naartoe?
Ze zien Petrus lopen, maar dan gebeurd wat ze allang gedacht hadden.
Daar zakt Petrus door de golven en roept hij uit: Heere red mij!

O dat herken ik zo, soms snap ik Petrus zo goed.
Dan heb ik mooie ervaringen van God en dan komt daar toch die twijfel in mijn gedachten.
Kijk nou wat je doet Petrina, dit kan niet!
En daar ga ik, zak ik weg en lijkt het alsof ik alsnog verdrink.
Maar wat een liefde is dat toch van Hem.
Wanneer ik Hem dan weer roept, dan tilt Hij mij op.
Zo mag ik leren, groeien in vertrouwen.
Fouten maken mag, soms is dat misschien beter als blijven zitten in de boot.
Want wat een mooie ervaring had Petrus, hij heeft op water gelopen!
De discipelen, ze zitten in de boot, midden op het meer.
Zoveel gezien, zoveel ervaren,zo dichtbij mogen zijn elke dag.
Wat een wonder zagen ze hier, het gebeurde bij iemand anders.
Maar het drong diep door!
Jezus, U bent echt de Zoon van God.
Daar knielde ze, eindelijk zaten ze niet meer, dit was voor vele de eerste beweging.
We mogen in beweging komen, lopen over het water.
Zo mogen we steeds meer leren wie Hij is.
Echt de Zoon van God!

Ja dat besef, dat doet mij ook knielen.
Als ik de zegen van dit beseffen in mijn hart voel branden.
Dan bereikt de storm die in mijn leven tekeer gaat, mijn hart niet meer.
Hij brengt rust.
Laten we in beweging komen.
Welke zal het worden?
Stappen wij uit de boot?
Of knielen we voor Hem neer?
Kom in beweging, loop maar naar Hem toe, of kniel maar bij Hem neer.
Je bent veilig, ook in de storm!
Weet in ieder geval: Hij is werkelijk Heer!
De discipelen, ze zitten in de boot, midden op het meer.
Zoveel gezien, zoveel ervaren, zo dichtbij mogen zijn elke dag.
Dit vergeten ze nooit meer!


Nederlands: Lopen op het water

Engels: Oceans




------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Met deze blog wil ik mee doen aan de bloghop van de maand September,het thema is:Lopen op het water.
Degene die het thema verzonnen heeft is: Daily blessings
Wil je ook meedoen?
Schrijf dan een blog rondom het thema: Lopen op het water.
Post een link als reactie op de blog van: Daily blessings