Doorgaan naar hoofdcontent

Gezin om de Bijbel: We zijn er om elkaar te helpen

Vandaag gingen we naar alweer het derde gezinsmoment met ons gezin. We wilden, nu onze situatie zo veranderd is een serie maken van gezinsmomenten. Allemaal momenten die werken over gezin zijn/samen zijn. Op die manier is er voor iedereen ruimte ook om te praten, te luisteren ook naar anderen (want niet alleen praten is belangrijk maar ook luisteren!) . Vandaag was het thema, door mijn man en mij bedacht en ging over elkaar helpen.


Een hand en een voet



Al snel kwamen we uit bij een hand en voet. We vormen een lichaam, en iets wat de hand niet kan, dat kan een ander ledemaat wel. Maar je kan toch niet tegen iets van je lichaam zeggen: Ik help je niet?!  Dat betekent dat je ook jezelf het moeilijker maakt. Renske las ons voor uit 1 Korinthe 12! Alle Christenen behoren tot 1 lichaam. Er zijn verschillende ledematen en allemaal zijn ze anders, hebben ze een andere taak. Maar kan een oog zeggen, omdat ik niet kan ruiken hoor ik er niet bij? Hoort een oog daarom niet bij het lichaam? Kan jij zeggen omdat je anders bent, omdat je iets anders doet of niet alles weet wat een ander weet. O daarom hoor ik er niet bij? Nee! Wij zijn een gezin. Voor altijd horen wij bij elkaar en daar heeft God een bedoeling mee. Mogelijke bedoelingen werden besproken:

* we kunnen van elkaar leren
* we mogen hier leren gehoorzamen (als je naar papa en mama kan luisteren word het makkelijker om naar God te luisteren)
* omdat we samen verder komen dan alleen
* dat je mensen nodig hebt om je heen
* om van elkaar te houden
* in praktijk te brengen wat God ons vraagt
* om op de goede weg te blijven

Iedereen hoort erbij


Jullie zijn allemaal bijzonder gemaakt. Daar heeft God een reden mee! Net zoals Hij in een lichaam ieder lichaamsdeel een taak geeft en een andere vorm. Zo is dat ook voor mensen. Jij bent precies zoals God je wilde, alleen doen we niet meer altijd wat God willen. Omdat we te veel naar ons zelf luisteren. Maar ook omdat we bijna niet meer leren dat het niet zo belangrijk is wat wij willen. Wie leert er nog om zijn eigen wil te toetsen aan Gods wil? Jezus leerde het ons:

Niet mijn wil geschiedde, maar Uw wil geschiedde!


Dat is ons voorbeeld! En als je dat gaat toepassen dan zijn we er om elkaar te helpen, te dragen en lief te hebben. Op een manier zodat we tot het doel komen dat God met ons heeft. Wij zijn gemaakt met een reden, maar door onze eigen wil/eigenwijzigheid laten wij ons wel(eens) van ons doel afbrengen. Door bewust te doen wat God vraagt. Ook, of zeker in het gezin, kunnen wij tot Zijn doel komen.




Hierna lekker met z'n zevenen aan de knutsel. Heerlijk zo'n volle tafel, en een vol hart aan mooie momenten dit weekend. Vanwege privacy van de kindjes van mijn man, enkel mijn kindjes op de foto en geen foto van onder werktijd, want toen hielpen ze dus elkaar. Precies zoals we hadden geleerd. Gelijk even in praktijk brengen natuurlijk. Wel een foto van voor het starten en van het eindresultaat. Het werkje kwam van: geloven is leuk











Wil je meer gezinsmomenten bekijken? Dat kan via de volgende klikbare link: Gezin om de Bijbel

Reacties

Populaire berichten van deze blog

Gescheiden ouders eren

Hoe kunnen we kinderen daarbij helpen. Zeker nu we gescheiden zijn?
Er zijn verschillende stappen om kinderen groot te brengen. Sommige zijn overdraagbaar, maar sommige niet. Zo is er de opvoeders rol, iets wat door meerdere mensen opgenomen kan worden. Wanneer je kindje groot genoeg is zal hij/zij naar school gaan. Ook daar zal een opvoeders rol opgenomen worden. Of in de kerk, de sportclub of de verschillende manieren van opvang. Daarnaast is er de ouderrol. Dat is iets die, wat je ook doet, behouden blijft. In beperkte mate is het overdraagbaar, dan denk ik aan adoptie ouders of pleeg ouders. Zoals je het ook terug ziet in de benaming, is er dan het stuk ouderschap overgedragen. Dit gaat voornamelijk om verantwoordelijkheid, de mogelijkheid om keuzes te mogen maken voor het kind, de stem van het kind zijn als het ware. Als ouders heb je de grootste invloed op je kinderen, kan je de kinderen het meest vormen. Hoe wij leven, handelen en doen zal bepalend zijn voor onze kinderen, een…

Zingen en muziek kan zoveel met je doen!

Muziek dat heeft mij zo enorm geholpen!
Dat begon eigenlijk op momenten als ik verdrietig was en nog niet goed raad wist met mijn emoties.
Ik sloot het in mezelf op, draai ermee in mijn binnenste in een cirkel.
En durfde het niet te uitten.
Juist omdat ik het in mezelf vast hield ging ik mij er naar door voelen.
Het gaf allerlei aanklacht, allerlei aan nare gedachten gingen door mijn hoofd.
Ik raakte erdoor uitgeput.
Tot ik ging zingen, of ging luisteren naar muziek.
Dat wisselde van Sela naar Opwekking en van Don Moen naar Kees Kraayenoord.
Heerlijk.
Nummers die echt iets met mij deden, die als ik luisterde iets in mij veranderde.
Ja heel lang heb ik muziek gebruikt en had dit groot effect op mijn gevoel.
Zelfs zo groot, dat wanneer ik mij weer aangevallen voelde of verdrietig en daardoor down werd, mijn Bidden en Vasten vriendin/zus mij weleens vroeg:

Wanneer heb je voor het laatst gezongen?

Muziek heeft mij gered!
Dat kan ik echt zeggen.
Al mijn zorgen, al mijn gedachten, het lukte …

Wat is ware schoonheid?

Charme is bedriegelijk
en schoonheid vergaat
maar een vrouw met ontzag voor de Heer
moet worden geprezen.
(Spreuken 31:30)

Wat vind ik eigenlijk dat ik nodig heb om mooi te zijn? Niet zomaar antwoord geven zoals het hoort, maar echt! Dit is voor mij een kwetsbare vraag.


Een afkeer van mezelf

Vele jaren ging ik door het leven met een diepe basis van afkeer van mezelf. Ik haatte mijn uiterlijk. En ik zag er niet veel anders uit dan nu. Wanneer ik in de spiegel keek zag ik alles in het negatief. Ik had puistjes en sproeten. Iedereen vond mijn sproetjes zo leuk. Maar ik vond ze zo erg! Dat ik tijdens mijn werk in de winkel van mijn vader eens tegen mijn collega vertelde hoe ik mij daarbij voelde. Terwijl ik omkeek kon ik wel door de grond zakken. Daar was een mevrouw binnen gekomen, helemaal onder de sproeten. Ik dacht dat ze zich vast beledigd zou voelen als ze dit had gehoord. Maar haar reactie was zo liefdevol en bijzonder. Ik moest ervan huilen, ze vertelde mij: Ik wens je toe dat je van…