Doorgaan naar hoofdcontent

Mezelf liefhebben (Deel 2)

Heb je naaste lief als jezelf, en dan vooral het laatste stuk. Het heeft mijn ogen geopend voor een deel in mijn hart. Een deel wat ik graag afgesloten liet, waar ook nog niet echt de tijd voor was gekomen. Sinds twee weken, durf ik er wel in te kijken. Dat was eng, spannend en heel kwetsbaar. Wat zou het met mij doen. Om eerlijk onder ogen te komen dat ik mezelf niet liefhad. Het zorgde voor een innerlijk proces. Op mijn vorige blog heb ik vele reacties gehad, via verschillende wegen. Nog niet alle antwoorden heb ik beantwoord, maar dat gaat zeker komen! Ik heb beloofd jullie, als lezers, mee te nemen in mijn proces. Waarvan ik wel eerlijk zeg dat ik sommige dingen heel moeilijk vind om nog in woorden te vangen.

Op onderzoek uit


Ja dan kom je er achter dat je niet echt jezelf lief hebt. Ik gedoog mezelf en kan best trots zijn wanneer ik iets nieuws doe, of iets heel goed gedaan heb. Vooral dan heb ik weleens het idee: Ik hou van mezelf. Dat bedoelen ze er zeker mee! Zo hield ik mezelf lang voor de gek. Want ik kon mezelf heel erg prijzen, als ik presteerde. Tegelijk was ik heel hard als ik iets mis had gedaan. Dus kon ik mezelf ook echt haten. Afgelopen tijd ging dat niet meer zo diep. Maar het was er nog wel. Wat ik daardoor merkte was, het kan dus veranderen. Al gaat het langzaam. Wanneer ik faal, blijf ik nog iets meer overeind als een twee jaar geleden het geval was. Dat zorgde ervoor dat ik verder durfde. Ik zag dat het hele 'jezelf liefhebben' dus best te ontwikkelen is.

Innerlijke stem


Ik ging op zoek, hoe is het nu gebeurd dat mijn zelfhaat minder werd? Kwam dat door een interne, of een externe factor? Want als ik dat weet, dan krijg ik inzicht in wat ik nodig heb. Introspectie levert veel op, maar soms kan ik mezelf daar mee voor de gek houden. Dus ook de uitslagen hiervan, ging ik neerleggen naast de visie van mijn omgeving. In mailtjes en facebook berichtjes heb ik vele inzichten gekregen. Ook onder mijn vorige blog kwam een mooie reactie waar ik mee aan de slag kon in deze fase. Vanuit mijn eigen inzichten, via introspectie, kwam ik uit op het volgende: Mijn innerlijke stem kan ik trainen. Dat heeft ervoor gezorgd, dat wanneer ik nu fouten maak, ik niet verval in diepe zelfhaat. Toch staat mijn innerlijke stem nog in de basis negatief. Is die stem nog te oordelend, veroordelend, aanwezig. Vanuit de reacties van anderen maakte ik op, dat ik mezelf liever mag aanspreken. Dat je jezelf liefhebben kan trainen. Hele lieve reacties kreeg ik ook, dat ik het waard ben. En dat ik een kanjer ben. Ja dat doet iets met mij. Het kruipt in mijn hoofd. Heel voorzichtig raakt het ook mijn hart. Wanneer het mijn hart raakt dan maakt het mij ook direct emotioneel. Omdat die lieve woorden, die bevestigingen vallen, in een kloof. Een kloof uitgehakt door mijn eigen harde woorden. Hoe kon mijn innerlijke stem zo negatief worden? Als ik namelijk weet hoe dit bij mezelf is ontstaan, geeft dat inzichten in hoe die stem te be├»nvloeden is. Als ik iets wil veranderen, moet ik bij de wortel beginnen. Niet bij de vruchten, die gevolg zijn van wel of geen goede wortels. Ik wilde gaan bloeien als een klaproos. Maar voor dat ik ga kijken naar die stralende bloem, ga ik terug naar de wortels. 



Mijn bron


Ik heb heel lang geleefd in een omgeving die heel hard was. Waarin echt wel nare dingen over mij gezegd werden. Daar bleef het niet alleen bij. Er waren ook daden die mij als mens heel erg hebben aangetast. Mijn omgeving voelde als heel negatief over mij. De wortels van mijn leven, dronken veel negativiteit. En om daarin te overleven ben ik dat gaan voelen als volledig normaal. Elke keer raakte die negatieve dingen mij diep, dit gevoel ging ik op mezelf betrekken. Juist omdat ik voor mezelf het idee had dat wat er gezegd werd, wat er gebeurde, normaal was. Telkens wanneer ik weer huilde, of het niet meer wist, of wanneer iets mij diep raakte, ging ik kijken wat mijn rol daarin was. Wat kan ik veranderen. Steeds meer ging ik denken dat ik het probleem was. Het kwam door mij. Waarom leerde ik er nu niet van. Dan zou de omgeving niet meer zo negatief zijn! Dit ging heel lang door mijn gedachten, dit was heel lang mijn innerlijke stem. Totdat het niet meer alleen in mijn hoofd zat. Het had zich genesteld in mijn hart. Ik begrijp nu steeds meer waarom er in de Bijbel staat:

Van alles waarover je waakt, waak vooral over je hart, het is de bron van je leven. (Spreuken 4:23)

Nu dit in mijn hart gekomen was, werden die negatieve woorden, een rivier die mijn hele zijn, zouden gaan voeden. Mijn hart, het is de bron. In mijn bron is puur vergif gekomen. Dat gaat door mijn hele lichaam heen. Zo voelt het ook echt. Misschien herken je dat ook wel. Mijn bron zorgt ervoor dat ik veel energie verlies, enkel aan positief blijven. Het leven vraagt voor mij veel meer doorzettingsvermogen. Alles wat ik doe vraagt veel meer kracht. De negatieve bron, het gif wat in mijn hart gekomen is, heeft invloed. Invloed op mijn denken, op mijn handelen, op mijn zelfbeeld, op mijn gezondheid. Alles werkt zo nauw samen. God heeft ons zo bijzonder gemaakt. Mijn bron is vergiftigd door heel lang in een negatieve omgeving te zijn. Maar het is niet eerlijk dat alleen verantwoordelijk te houden. Het is ook hoe ik met die omgeving was omgegaan. Hoever ik het voor waar aannam. Hoeveel waarde ik aan de omgeving hing. Deze reis naar mijn wortels geeft inzicht. Ik ga mijn wortels vanaf nu met waarheid voeden. Zowel door een omgeving die mij positief voedt. Als mezelf.

Mijn aanpak om de bron van mijn leven, te reinigen:


*Elke dag lezen hoe God mij ziet (voorbeelden heb ik bij het tabblad: Gelukkig door Zijn Woord
* Beter in de gaten houden gevoelens van anderen bij de ander te laten
*Beter mijn grenzen bewaken 
*Negatieve mensen loslaten
*Telkens als ik voor de spiegel sta zeg ik: Ik hou van mezelf


Heb je deel 1 van deze serie gemist? Daarin vertel ik heel kwetsbaar over mezelf. Je kan het terug lezen via de volgende klikbare link: Mezelf liefhebben



Reacties

  1. God maakt werkelijk vrij. En als je Zijn liefde echt kent, doet de rest er een stuk minder toe.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dat klopt echt Eveline. Dank je wel voor je reactie. Zijn Woorden mogen de bron in mijn leven woorden. Dan zal ik gevoed worden met opbouwende, liefdevolle woorden. Daarom was jou blog van vandaag zo goed voor mij. Die waarheid mag ik herhalen. Net zolang tot dat de taal van mijn hart, van mijn leven is. Zo is het ook met mijn negatieve gedachten gegaan. Ik zag ze aan voor waar, en ze waren er veel. Goed om dit te weten voor mezelf. Hopelijk helpt dit andere mensen ook.

      Verwijderen

Een reactie plaatsen

Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat.
Wil je wel reageren maar niet dat jouw reactie openbaar staat?
Mail gerust naar:

schrijfgelukjes@gmail.com

Populaire berichten van deze blog

Zingen en muziek kan zoveel met je doen!

Muziek dat heeft mij zo enorm geholpen!
Dat begon eigenlijk op momenten als ik verdrietig was en nog niet goed raad wist met mijn emoties.
Ik sloot het in mezelf op, draai ermee in mijn binnenste in een cirkel.
En durfde het niet te uitten.
Juist omdat ik het in mezelf vast hield ging ik mij er naar door voelen.
Het gaf allerlei aanklacht, allerlei aan nare gedachten gingen door mijn hoofd.
Ik raakte erdoor uitgeput.
Tot ik ging zingen, of ging luisteren naar muziek.
Dat wisselde van Sela naar Opwekking en van Don Moen naar Kees Kraayenoord.
Heerlijk.
Nummers die echt iets met mij deden, die als ik luisterde iets in mij veranderde.
Ja heel lang heb ik muziek gebruikt en had dit groot effect op mijn gevoel.
Zelfs zo groot, dat wanneer ik mij weer aangevallen voelde of verdrietig en daardoor down werd, mijn Bidden en Vasten vriendin/zus mij weleens vroeg:

Wanneer heb je voor het laatst gezongen?

Muziek heeft mij gered!
Dat kan ik echt zeggen.
Al mijn zorgen, al mijn gedachten, het lukte …

Op zoek naar die ene zonnestraal

Afgelopen vrijdag kregen mijn kindjes meivakantie en vanaf toen is het weer gaan veranderen.
Ik genoot eigenlijk wel van vorige week, heerlijk hoe de zon al weer warmte had.
Al het groen kwam zo snel en mooi weer uit. Zaterdag werd het alweer iets frisser, was het over het algemeen droog, maar toch al een paar heftige buien.
Zondag begon het met hagelen en soms zelfs sneeuw. Het is koud en het lijkt wel weer herfst nu. Ik merk dat het weer best wel invloed op mij heeft.
Veel meer eigenlijk als ik besefte. Het was zo heerlijk wakker worden in een kamer die al licht was. Met de vogels die fluiten buiten. Ik stapte makkelijk en vol zin mijn bed uit. Dingen buiten in de container gooien, of even uit de schuur halen, ik dacht er niet bij na.
Genoot van de plantjes buiten zetten en van de kindjes die buiten aan het spelen waren. Lekker op de trampoline, met de voetbal spelen of stoepkrijten.
Zelfs zijn ze weer aan het skeeleren geslagen allebei. Maar nu, brrr, ik verzamel oud karton wel. He…

Doorzetten

Afgelopen jaren heb ik weer nieuwe doelen in mijn leven gekregen.
Het is gaaf om weer dingen te hebben om naar toe te werken.
Zelfs al is het een reis die echt een uitdaging is.
Was ik drie jaar geleden nog gebroken, zag ik mezelf als iemand die niets kon en ook nooit zou kunnen.
Nu ben ik al aardig op reis.
Echt niet altijd een gemakkelijke weg die ik ga.
Merk dat het best pittig is.
In mijn hoofd sta ik voor veel dingen alleen.
Een hele verantwoordelijkheid als alleenstaande mama, en veel ballen in de lucht houden.
Toch besloot ik mijn kans te pakken.

Na de scheiding was HET moment.
Eindelijk was er ruimte, en kon ik aan mezelf werken.
Samen met een coach en later ook nog iemand van De Hoop, ging ik aan de slag.
Ondanks de moeilijke uitdagingen waar ze mij voorzette, deed ik het.
Ik wilde verandering.
En dat is pittig, dat vraagt doorzettingsvermogen en innerlijke kracht.
Zoveel patronen waren er gelegd, en die veranderen zit zoveel tijd in.
Maar nu kan ik zeggen, wat ben ik gegroei…