Doorgaan naar hoofdcontent

Mezelf liefhebben (4)

Vandaag had ik een positief confronterende dag, in het kader van mezelf liefhebben. Het deed mij goed en ik heb ervan genoten. Tegelijk kon ik zoveel waardevols meenemen. Al een paar weken ben ik in mezelf met dit thema bezig. Samen met God, met mensen om mij heen en vandaag met een vrouwendag die mij nieuwe inzichten gaf. Mooi hoe alles op het juiste moment bij elkaar komt.

Als één stukje op z'n plek valt


God heeft mij gemaakt, naar Zijn beeld. Als een puzzelstukje dat precies past in Zijn totaalplaatje. Als ik dat tot mij door laat dringen, komt het besef, wat verander ik het puzzelstukje naar het beeld wat ik van de 'wereld' heb. Zoals ik denk dat ik daarin zou horen. Maar de vraag is, als ik dat doe, kom ik dan tot bloei zoals Hij dat heeft bedoeld? Het was voor mij mooi, deze uitleg die paste mij als een jas. Deze confrontatie werkte voor mij opbouwend en gaf mij moed en misschien de lef om voortaan zorg te dragen voor de kleur van mijn puzzelstukje. Want heel eerlijk? Wat heb ik vandaag mogen zien, bij alle andere vrouwen, hoe moeilijk het kan zijn. In deze wereld, de kleur blijven die God je heeft gegeven. Ooit schreef ik een blog over hoe ik mezelf zag. (Je kan deze terug lezen via de volgende klikbare link: De kameleon). Ik schreef dit in begin 2015. Daardoor is het mooi om terug te kunnen kijken. Wat zeker zichtbaar is, is dat ik vanaf daar eigenlijk ben begonnen, om mezelf te durven zijn. Iets wat ik niet geleerd had! Wanneer ik mezelf was, dan voelde dat als kwetsbaar en liep ik vaak tegen innerlijke conflicten op. Nog wel het meest eigenlijk op geloofsgebied of in de Christelijke cultuur. Mag ik kiezen voor mezelf? Dit is toch niet de bedoeling. Wanneer ik ziek meld, iets wat ik moeilijk doet, dan raakt het mij als ik mezelf moet verantwoorden. Telkens aangeven dat ik nog ziek ben, niet kan waarvan ik wel vind dat ik verantwoordelijk ben. Dan merk ik dat ik op weg ben als ik mezelf ruimte geef om beter te worden. Maar tegelijk hoe kwetsbaar en broos dit proces is, als ik zwicht en toch aan de slag ga terwijl ik nog ziek ben. Vooral wanneer dit niet gezien word. Omdat ik hard ben voor mezelf kwam er ook vaak een oordeel over mezelf. Liep ik nog de hele dag met een rot gevoel, alleen omdat ik voor mezelf had gekozen. Op die manier leef ik eigenlijk altijd al. Totdat vandaag dit mooie inzicht kwam. Er viel een puzzelstukje op zijn plaats. God heeft mij niet gemaakt om als slaaf de anderen te dienen. We zijn geschapen om de wereld vanuit onze eigen kleur op te frissen. In te kleuren, met de kleuren die God ons gegeven heeft. Zelf mag ik het loslaten, die strakke lijnen. God is met mij aan het tekenen. Hij stuurt mij wel, en als ik naar de schepping kijk? Dan mag ik vertrouwen hebben, God is in staat om iets schitterends te maken. De bomen ze lopen weer uit, na een winter, zodat ze nog voller en krachtiger kunnen gaan vrucht dragen of bloeien. Lammetjes die springen weer vrolijk in het rond en dan het wonder van de zwangerschap. Elk kindje dat geboren word, het laat zien, dat onze God een Kunstenaar is. Nu mag ik Hem vertrouwen, Hij heeft mij zelf gemaakt, Hij weet welke kleur het beste bij mij past. De keuzes die in mijn hart liggen, mijn verlangens diep in mijn hart (die opbouwend en goed zijn) Hij heeft ze er zelf geplant. Een waardevol begin van deze dag, daarnaast heel mooi om mee te nemen in mijn leven, om zo mezelf meer lief te hebben.



Mijn cirkel


Iets anders wat ik zeker mee kan nemen, wat mij bekrachtigd in het mezelf liefhebben is het volgende. Ik heb een eigen cirkel. Dat is waar ik voor verantwoordelijk ben. Die cirkel mag gaan werken als een celmembraam. Wanneer dat gezond is, dan heeft dat een hele mooie werking, die ook van toepassing is als mijn cirkel goed werkt. Het houdt slechte dingen buiten, of laat het binnen maar voert het ook weer af. Daarnaast laat het goede dingen binnen. Zo blijft er balans, dit zorgt dat we gezond blijven. Maar, dan moet het celmembraam, of mijn cirkel wel goed werken. Anders kan het ons dus 'ziek' maken. Het doet iets met ons, wanneer we woorden toelaten die geen waarheid zijn. Of wanneer we keuzes maken, alleen maar omdat we voelen dat de ander het van ons verwacht. Het breekt ons af. Het is mooi hoe het tastbaar en zichtbaar dit gemaakt werd. De spreekSTER pakte twee hoepels. Deze legde ze op de grond. In één daarvan ging ze staan. Dat was haar cirkel. Maar er zijn situaties waarin de cirkel waar je niet in staat, die niet van jou is, over jou cirkel heen wilt. Of er zijn momenten dat je ervoor kiest om in de cirkel van de ander te gaan staan. Dat is grens overschrijdend gedrag. Jij mag in je eigen cirkel bepalen. In die cirkel bevinden zich heel veel dingen. Wat ik zo onthouden heb waren de volgende onderdelen van ons 'zijn' daarin aanwezig:

  • Lichaam
  • Denken
  • Gevoelens
  • Gedrag
  • Behoefte
  • Verlangens
  • Keuzes
  • Beperkingen
  • Liefde
  • Waarden
  • Talenten

Dat is allemaal aanwezig in jouw cirkel. Het is legitiem om hierover zelf keuzes te maken. Dat is niet egoïstisch maar nodig! Zoals je in de gelinkte blog al kan lezen werkte ik extreem als kameleon. Zo sterk dat ik niet eens meer wist wat ik vond, of hoe ik mij ergens bij voelde. Daar ben ik wel in gegroeid. Maar wat maak ik nog wel vaak gebruik van mijn automatische patronen. Wat een mooi iets om mezelf voor te houden. In mijn cirkel mag ik kiezen. Soms krijg je dan het dillema, dat je een ander teleurstelt, kwetst of raakt. Maar tegelijk besef ik het volgende. Alleen door mijn keuzes te maken ben ik eerlijk naar de ander. Dan weten anderen: Wanneer Petrina ja zegt, dan merk je dat haar ja ook echt is. Dat ze het wilt, ervoor gaat, en het op dat moment ook aan kan. Ik ben een mens, ben maar beperkt, en dat mag ik accepteren. Binnen mijn cirkel, maar ook met alles wat zich in mijn cirkel bevind, kan ik mooie dingen bereiken. Maar dit zal zoveel mooier, sterker, sprekender tot uiting komen wanneer ik mezelf toestemming geef om verantwoordelijk te blijven over mijn eigen cirkel. 


Het voelt alsof ik een stap heb gezet vandaag. Dat ik nu eindelijk dat ontbrekende stukje heb ontvangen. De toestemming van mezelf, het besef dat ik mag zijn wie ik ben. Ook als dat niet is wat anderen van mij dachten, willen. Ik mag het, omdat God mijn puzzelstukje in mag kleuren. Die kleur die Hij geeft mag ik toch zeker accepteren.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Tussen een oud en nieuw gezin!

Tussen oud en nieuw!
Dat is het nieuwe thema van de bloghop. Deze keer mocht Marc Volgers, van de blog Gloriaenkyrie.wordpress.com, het thema bedenken. Afgelopen weken was ik er voortdurend mee bezig. Wat kan ik hierover bijdragen? We leven tussen het oude en het nieuwe. Zoals Marc zelf omschreef, zijn we nog geen volmaakte schepping. Is er nog steeds gebrokenheid en lijden. Maar een oude schepping zijn we ook niet meer. Dit zijn allemaal delen waar ik eigenlijk heel veel over zou kunnen schrijven. Toch kwam er maar niets.

Ik zocht het op de verkeerde plek. Het graven in mezelf, als schrijfster, kan soms wel mooie dingen opleveren. Maar veel vaker heb ik gemerkt, dat de onderwerpen die mij 'opeens' in lijken te vallen kracht bevatten. Vaak loop ik dan al een tijdje tegen  onderwerpen aan in mijn leven. Wanneer ik dit deel doe ik vaak nieuwe inzichten op, vind ik (h)erkenning of mag ik rust ervaren. Het onderwerp waar ik afgelopen periode aan werk, tegen aanloop en in groei wi…

Gevulde kerstdagen

de mens kijkt naar het uiterlijk, maar de HEER kijkt naar het hart.’  Waar is jouw hart deze dagen mee gevuld? Weet je, zelfs wanneer je alle dagen iets hebt, wanneer je met familie eet, van alles onderneemt. Dan nog.... kan het leeg zijn! Wanneer je deze dagen alleen vult met alles wat op aarde is? Dan is het een aardse kerst. Durf jij het te vullen met iets Hemels? 
Dan pas vier je kerst met een Goddelijke inhoud. Hoe klein dat Hemelse nog voor je is, zet je hart er maar voor open. Want 2017 jaar geleden kwam Hij ook zo op de aarde. Klein en kwetsbaar, net zoals het misschien voor jouw nu nog voelt. De wereld had niets voor Hem klaarstaan, ook al had God allang de wereld voorbereid. De Redder kwam, en wanneer wij geen plek hebben in ons leven, dan is Hij er al wel. Hij kwam wel op de aarde, maar nog niet in jouw persoonlijke leven. Dan betekent dit grote geschenk nog niets voor jou. Maar wanneer je ruimte maakt, voor dat kleine en dat kwetsbare, dan mag je weten wat God heeft beloo…

Mijn gelezen boeken in 2017

Wat een heerlijk jaar ligt er achter mij, zeker als ik kijk naar de boeken die ik heb gelezen dit jaar. Het blijft voor mij zo'n rijkdom om heerlijk in een andere wereld te kunnen stappen. Of om inzichten te krijgen doormiddel van zelfhulp of studieboeken. Afgelopen jaar heb ik ontzettend veel gelezen. Studieboeken voor mijn examens, boeken gerelateerd aan mij studie voor mijn essay's, maar ook boeken waar ik zelf voor gekozen heb. Als ik kijk naar mijn gelezen boekenlijst (in google keep), dan valt mij op dat ik veel gelezen heb om te zorgen voor persoonlijke groei. Ook dit jaar zal ik een gedeelte delen van de boeken die ik gelezen heb.




Adem in adem uit - Judith Stoker Een eerlijk boek dat jou als lezer laat zien dat er voor alles een tijd is. Het voelt als thuiskomen. Een boek waar iedereen herkenning in zal vinden. De manier van schrijven zorgt dat het een boek is van vele gezichten. Een lach en een traan verschenen beurtelings op mijn gezicht. Dit was werkelijk een boek da…