Doorgaan naar hoofdcontent

Vernieuwd opstaan

  Geloof vraagt om eerlijk zondebesef

 Het was één van de twee vragen die gisteren middag onderdeel van gesprek waren. Bijzonder want dit gesprek vond plaats in onze kerk, met andere gemeenteleden. Dat zorgt voor mooie gesprekken, nieuwe inzichten maar ook is het een kans om andere leden van Zijn gemeente beter te leren kennen. 


Geloofsreis




Waar staan wij zonder zondebesef? Voor mij was dat juist het onderdeel wat mijn bracht aan Zijn kruis. Het diepe besef van wie ik ben: In staat tot alle kwaad! Juist dat maakte mij klein. Het gaf mij inzicht dat ik een hechtingsprobleem heb. Omdat ik afgesneden ben van Hem die mij maakte. Er was een kloof tussen mij en mijn Hemelse Vader. Het zicht op wie ik werkelijk was (!) maakte duidelijk hoe die kloof ontstaan was. Door mezelf! Elke dag was ik bezig die kloof groter te maken. Heel lang zag ik niet hoe ik die kloof kon overbruggen. Ja dat wilde ik wel! Weet je wat ik deed? Ik legde het bij God neer. Als Hij iets groots zou doen, dan zou ik gered kunnen worden. Dat was ook wat ik altijd geleerd had. God doet het! Wat was ik bang hierdoor. Want het gaf mij nog grotere vragen over mezelf. Wie ben ik, dat God mij zou redden?


Bij het kruis



Ik lag daar onder het kruis. Van schuld en schaamte vervuld. Wachtend tot God mij op zou richtten. Bijzonder dat ik daar bleef liggen. Zo klein mogelijk want ik was te min, slecht, niets. Ik lag wel op de juiste plaats. Het enige wat ik moest doen om gered te worden? Dat was net als de Israëlieten in de woestijn. Op zien naar het kruis, waaraan Jezus was gestorven. Daar aan de voet van dat kruis moest ik niet blijven hangen in mezelf en mijn zonde. Maar mocht ik beseffen wat voor groots God gedaan heeft. Zijn kind, Zijn geliefde Zoon, stuurde Hij naar aarde voor mensen zoals ik. Juist voor mensen die inzien dat ze van zichzelf zondig, kwaad en tot vreselijke dingen in staat zijn. Want dat zijn de mensen die buigen, die neerknielen of vallen onder Zijn voeten. En uit roepen: 

Heer wees mij zondaar genadig!

Opstaan door Zijn bloed



Van ons zelf alleen zouden we daar blijven liggen. Heel vaak kniel ik daar weer neer. Diep bewogen om wat ik misdaan heb, of om wie ik in mijn diepste natuur ben. Het wonderlijke is dat ik niet meer kan blijven liggen. Want telkens wanneer ik neerkniel is Hij daar. Dan richt Hij mij op en laat Hij mij zien hoe Hij mij ziet. Vernieuwd door Zijn bloed, een nieuwe schepping. Zijn geliefde kind. Dat wil ik jullie als lezer ook meegeven. Blijf niet buigen en je eigen schuld dragen. Leg dat maar in Zijn handen. Dan mag je opstaan door Zijn bloed. God is inderdaad degene die het allemaal doet. Zonder Hem?! Konden we niet eens buigen, ons zelf leren kennen of zelfs maar ademen. Maar we mogen in beweging komen. Genezen door het bloed van Zijn Zoon, het grootste cadeau voor mij, en voor jou!

Reacties

  1. Wat een mooie boodschap. Net nadat ik was geknield en opgestaan las ik je blog. Het gaf ruimte .

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Wat mooi Lineke! Het is zo waardevol om te mogen voelen en weten. Moest het delen...

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat.
Wil je wel reageren maar niet dat jouw reactie openbaar staat?
Mail gerust naar:

schrijfgelukjes@gmail.com

Populaire posts van deze blog

Tussen een oud en nieuw gezin!

Tussen oud en nieuw!
Dat is het nieuwe thema van de bloghop. Deze keer mocht Marc Volgers, van de blog Gloriaenkyrie.wordpress.com, het thema bedenken. Afgelopen weken was ik er voortdurend mee bezig. Wat kan ik hierover bijdragen? We leven tussen het oude en het nieuwe. Zoals Marc zelf omschreef, zijn we nog geen volmaakte schepping. Is er nog steeds gebrokenheid en lijden. Maar een oude schepping zijn we ook niet meer. Dit zijn allemaal delen waar ik eigenlijk heel veel over zou kunnen schrijven. Toch kwam er maar niets.

Ik zocht het op de verkeerde plek. Het graven in mezelf, als schrijfster, kan soms wel mooie dingen opleveren. Maar veel vaker heb ik gemerkt, dat de onderwerpen die mij 'opeens' in lijken te vallen kracht bevatten. Vaak loop ik dan al een tijdje tegen  onderwerpen aan in mijn leven. Wanneer ik dit deel doe ik vaak nieuwe inzichten op, vind ik (h)erkenning of mag ik rust ervaren. Het onderwerp waar ik afgelopen periode aan werk, tegen aanloop en in groei wi…

Gevulde kerstdagen

de mens kijkt naar het uiterlijk, maar de HEER kijkt naar het hart.’  Waar is jouw hart deze dagen mee gevuld? Weet je, zelfs wanneer je alle dagen iets hebt, wanneer je met familie eet, van alles onderneemt. Dan nog.... kan het leeg zijn! Wanneer je deze dagen alleen vult met alles wat op aarde is? Dan is het een aardse kerst. Durf jij het te vullen met iets Hemels? 
Dan pas vier je kerst met een Goddelijke inhoud. Hoe klein dat Hemelse nog voor je is, zet je hart er maar voor open. Want 2017 jaar geleden kwam Hij ook zo op de aarde. Klein en kwetsbaar, net zoals het misschien voor jouw nu nog voelt. De wereld had niets voor Hem klaarstaan, ook al had God allang de wereld voorbereid. De Redder kwam, en wanneer wij geen plek hebben in ons leven, dan is Hij er al wel. Hij kwam wel op de aarde, maar nog niet in jouw persoonlijke leven. Dan betekent dit grote geschenk nog niets voor jou. Maar wanneer je ruimte maakt, voor dat kleine en dat kwetsbare, dan mag je weten wat God heeft beloo…

Mijn gelezen boeken in 2017

Wat een heerlijk jaar ligt er achter mij, zeker als ik kijk naar de boeken die ik heb gelezen dit jaar. Het blijft voor mij zo'n rijkdom om heerlijk in een andere wereld te kunnen stappen. Of om inzichten te krijgen doormiddel van zelfhulp of studieboeken. Afgelopen jaar heb ik ontzettend veel gelezen. Studieboeken voor mijn examens, boeken gerelateerd aan mij studie voor mijn essay's, maar ook boeken waar ik zelf voor gekozen heb. Als ik kijk naar mijn gelezen boekenlijst (in google keep), dan valt mij op dat ik veel gelezen heb om te zorgen voor persoonlijke groei. Ook dit jaar zal ik een gedeelte delen van de boeken die ik gelezen heb.




Adem in adem uit - Judith Stoker Een eerlijk boek dat jou als lezer laat zien dat er voor alles een tijd is. Het voelt als thuiskomen. Een boek waar iedereen herkenning in zal vinden. De manier van schrijven zorgt dat het een boek is van vele gezichten. Een lach en een traan verschenen beurtelings op mijn gezicht. Dit was werkelijk een boek da…