Doorgaan naar hoofdcontent

Waar hou jij je aan vast?

Ik merk dat ik een mens ben die naar zekerheid zoekt, in mezelf of om mij heen. Een bepaalde mate van controle ervaren gaf mij lange tijd een stukje vertrouwen. In wat eigenlijk? Dat weet ik nog niet. Maar het gaat zo ongemerkt. Maar waar ik ondertussen achter ben is dat het in geloof gaat om mezelf loslaten.

Niet ik

Loslaten van mezelf. Wie ik dacht dat ik moest zijn. Dat beeld waaraan ik wilde voldoen, het was onhaalbaar, en van de wereld. Als je nu geen fouten maakt, veel kan, gezellig ben, lief doet ja dan...dan wat? Ik deed zolang mijn best, maar er waren van die momenten, dat het niet meer lukte. Wat voelde dat als falen. Heel de tijd was ik mezelf aan het analyseren. Dat ging eigenlijk automatisch. Voldeed ik nog aan de eisen die ik mezelf had opgelegd? Te vaak schoot ik eronder door. Totdat ik God werkelijk mocht ontmoeten in mijn leven. Hij liet mij zien dat ik al die eisen mocht loslaten. Het diende geen enkel nut. Want inderdaad, wie ben ik als ik mij daar aan kan houden? Het levert mij niets op! God had voor mij iets mooiers. Alles wat ik aan idealen kan nastreven hier op aarde, het zou mij niet die voldoening geven die ik zoek.


Maar Hij in mij


Dat loslaten van mezelf ging niet zo gemakkelijk als het hier nu staat. Zelfs nu loop ik er nog weleens tegen aan. Het is een proces om niet mijn ideaalbeeld vast te houden. Een heel nieuw proces is om steeds meer Zijn beeld voor mijn leven vast te houden. Zijn idealen voor onze wereld zijn zo anders als mijn beperkte gedachten. Het gaat niet meer om mij alleen, maar eerst om Hem die in mij wilde wonen. Gelukkig gaf Hij mij een voorbeeld, in Zijn eigen leven, vond Hij zichzelf minder belangrijk als het redden van de wereld. Hij stierf voor mij! Loslaten wat ik zelf wil, dat vraagt lef. Telkens weer op een ander vlak zal ik dat lef nodig hebben. Al heb ik nu al vaak mogen ervaren welke wonderlijke dingen er komen als ik mijn beeld loslaat en Hem vast houd en volgt. Zijn plannen voor mij, en voor jou, zijn plannen vol hoop. Het is Hem volgen, niet wetende waar je allemaal zal komen, maar met een behouden thuiskomst.


Wie is in jouw leven nummer 1? Is dat God, of toch jij zelf misschien? Durf jezelf maar los te laten? Al de dingen die jij denkt, je ideeën over hoe het hoort of wie jij zou moeten zijn. Laat het maar los en hou je maar vast aan Hem. Hij weet waar Hij jou voor heeft gemaakt. Zijn wonderlijke dingen voor ons leven, liggen soms ver buiten onze comfortzone of buiten ons verstand. Vertrouw Hem maar Hij weet wat Hij doet, ook met ons!

Reacties

  1. Dank je wel voor deze mooie reminder!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Zo lief hoe je telkens reageert Ariëlla! Jij ook bedankt.

      Verwijderen
  2. Herkenbaar, Petrina, en goed om zo eens af en toe bij stil te staan en jezelf af te vragen: 'Waar sta ik nu?' Wie is mijn nummer 1.
    Met Ariëlla dank ik je voor deze mooie reminder.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dank je wel voor deze mooie reactie Rita!

      Ik heb dit met liefde gedeeld

      Verwijderen

Een reactie posten

Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat.
Wil je wel reageren maar niet dat jouw reactie openbaar staat?
Mail gerust naar:

schrijfgelukjes@gmail.com

Populaire posts van deze blog

Doorzetten

Afgelopen jaren heb ik weer nieuwe doelen in mijn leven gekregen.
Het is gaaf om weer dingen te hebben om naar toe te werken.
Zelfs al is het een reis die echt een uitdaging is.
Was ik drie jaar geleden nog gebroken, zag ik mezelf als iemand die niets kon en ook nooit zou kunnen.
Nu ben ik al aardig op reis.
Echt niet altijd een gemakkelijke weg die ik ga.
Merk dat het best pittig is.
In mijn hoofd sta ik voor veel dingen alleen.
Een hele verantwoordelijkheid als alleenstaande mama, en veel ballen in de lucht houden.
Toch besloot ik mijn kans te pakken.

Na de scheiding was HET moment.
Eindelijk was er ruimte, en kon ik aan mezelf werken.
Samen met een coach en later ook nog iemand van De Hoop, ging ik aan de slag.
Ondanks de moeilijke uitdagingen waar ze mij voorzette, deed ik het.
Ik wilde verandering.
En dat is pittig, dat vraagt doorzettingsvermogen en innerlijke kracht.
Zoveel patronen waren er gelegd, en die veranderen zit zoveel tijd in.
Maar nu kan ik zeggen, wat ben ik gegroei…

Een onbekende toekomst tegemoet

Wat de toekomst brenge moge,
mij geleid des Heere hand.
Moedig sla ik dus de ogen
naar het onbekende land!


Op 24 maart 2018 is mijn moeder overleden. En bovenstaande lied mocht ik huilend zingen die zondag, 25 maart, in onze gemeente. Het was de tekst die woorden aan mijn hart gaf! Want ik heb eigenlijk geen idee wat de toekomst zal brengen. Ik leef bij de dag, en kreeg kracht voor alle dagen, om te dragen wat er nodig was. Dankbaar mag ik weten dat dit zo zal blijven. Hij is erbij, en loopt met mij mee.
Lege puzzelstukken
Een groot deel van het leven dat nu voor mij ligt zie ik als lege puzzelstukken. De tijd zal deze stukken van kleur gaan voorzien. Leven zonder moeder? Ik kan mij nog geen voorstelling maken hoe dit mijn leven zal gaan vormen. Maar dwars door dit onbekende stuk van leven weet ik één ding zeker. Er is een gouden draad, die ik mee mag nemen, de rest van mijn leven. God zal mij leiden, waar nodig zelfs dragen. Hij zal er altijd voor mij zijn. Hij geeft rust en troost…

Vertrouwen Bijbeltekst: week 12

Kijk naar de vogels in de lucht:  ze zaaien niet en oogsten niet en vullen geen voorraadschuren,  het is jullie hemelse Vader, die voedt.  Zijn jullie niet meer waard dan zij?  Mattheüs 6:26

Ik heb een week niet geblogd door omstandigheden die voor gaan. Er was geen ruimte om te delen, te schrijven of te bloggen. Wel heb ik de tekst van de week, rondom mijn thema vertrouwen uit mijn hoofd geleerd.  Een hele waardevolle voor mij. Deze tekst heeft afgelopen week heel veel betekenis gekregen voor mij. Het is God zelf die voor Zijn schepping zorgt!


Net als de  vogels hoeven wij helemaal niet ver vooruit te denken en te plannen. God zorgt voor ons, en Hij geeft ons kracht voor de dag van vandaag. Dat iedere keer weer! Als ik zie hoelang ik leef, dan is het een berg aan zegeningen waar alle schuren te klein voor zijn. Wat Hij schenkt is niet om te bewaren. Het is niet voor de toekomst. Ik heb geleerd dat het voor het nu is. Om vol te kunnen houden, om ondanks alles dankbaar te kunnen zijn,…