Doorgaan naar hoofdcontent

Woordvrouw challenge afgerond

In deze blog wil ik de laatste resultaten van de woordvrouw challenge met jullie delen. Het zijn nog een paar creatieve uitwerkingen geworden. Met als afsluiter een hele persoonlijke waar ik over geschreven heb in mijn blog van deze week: Veranderd leven door een leven met God. Kijk en geniet weer mee:

Dag 28: Dorcas of Tabitha

Ze deelde met de arme mensen om haar heen. Een vrouw die bekend stond en een naam had ik haar dorp, Joppe. Dat ze veel goeds deed en vaak aalmoezen gaf. Hoe staan wij bekend? Wat kunnen wij doen voor de armen, zodat het beter verdeeld word wat er op deze wereld is? Dorcas word ziek, komt te sterven en dan pas werd Petrus geroepen. Niet om haar uit de dood op te wekken, dat lezen we niet. Petrus kwam aan en ging bidden. Zocht verbinding met zijn Vader in de Hemel en sprak: Tabitha, sta op! 

Dag 29: Talitha het 12 jarige meisje


Jezus ontmoette Jaïrus die Hem meevroeg naar zijn huis. Zijn dochter was erg ziek. Daar ging de hele menigte op reis. Midden in dit verhaal zien we nog een bijzondere vrouw. Ze durfde, ze had moed, ze greep de laatste kans. Door haar vertrouwen en geloof werd ze genezen en gered! Onrein, ze mocht niet in de beurt van mensen komen, maar ze had over haar problemen heen gezien en wist waar haar redding lag. Niet te vangen in de regels, enkel in liefde. Ze wist dat Jezus haar kon redden, na 12 jaar bloedvloeien, was ze genezen! Maar daar kwam de boodschap dat het 12 jarige meisje overleden was. Jezus bemoedigde Jaïrus, dat hij moest blijven geloven. Zou ik dat kunnen? Mijn zoon, mijn dochter die gestorven is, die boodschap ontvangen, kan ik nog verder kijken. Waar is mijn geloof dan? Jezus ging verder en kwam in haar kamer. Samen met Petrus, Johannes, Jakobus en de ouders ging Hij naar dit meisje. Stak Zijn hand uit en sprak: Talitha koem! Meisje, sta op. Sta maar op, de ziekte heeft niet gewonnen. De dood niet het laatste woord. Leef, geniet, verwonder en....geloof!

Dag 30: Lydia


Lydia, ze word genoemd in Handelingen 16:14. Een purperverkoopster die God vereerde. Het was de Heere zelf die haar hart opende voor de woorden van Paulus. Alles ontstaat door Hem. Hij is het die harten opent of sluit. Al wie in Hem geloofd, kan dit enkel en alleen door Zijn Geest die in ons de weg voor Hem voorbereidt heeft. Zo kan het zelfs dat wanneer je God al vereerd je hart weer verder geopend word. Het Koninkrijk van God, en God zelf is zo groot. Het past onmogelijk allemaal in ons hart. Wat is het een geweldige ervaring, wanneer je hart geopend word. Dan mag je een klein deel, of een extra deel van Hem ervaren. De God van Lydia was toen, maar vandaag en in de toekomst dezelfde. Laten we bidden of Hij onze harten wilt openen:

Open the eyes of my heart Lord
Open the eyes of my heart
I want to see you
I want to see you

Dag 31: Bat-Melech


Jij bent van koninklijke bloede; gekozen, geadopteerd en naar waarde geschat door de hoogste God. Dit gedeelte konden we vinden in Psalm 45:14-16

De koningsdochter is innerlijk één en al heerlijkheid;
haar kleding bestaat uit borduurwerk van gouddraad.
In kleurrijk geborduurde kleding wordt zij naar de Koning geleid;
jonge meisjes, haar vriendinnen in haar gevolg, worden bij U gebracht. Zij worden geleid in grote blijdschap en vreugde, zij gaan het paleis van de Koning binnen.

We zijn dochters van een Koning als we in Hem geloven. Wat een schitterende en waardevolle afsluiting. Heerlijk om ook te beseffen dat ik dit nu in mijn leven zo ook mag kennen en ervaren. Mijn hele leven is door Hem omgekeerd. 

Van waardeloos naar waardevol
Van hopeloos naar hoopvol
Van zwak naar sterk
Van arm naar rijk

Reacties

Populaire berichten van deze blog

Gescheiden ouders eren

Hoe kunnen we kinderen daarbij helpen. Zeker nu we gescheiden zijn?
Er zijn verschillende stappen om kinderen groot te brengen. Sommige zijn overdraagbaar, maar sommige niet. Zo is er de opvoeders rol, iets wat door meerdere mensen opgenomen kan worden. Wanneer je kindje groot genoeg is zal hij/zij naar school gaan. Ook daar zal een opvoeders rol opgenomen worden. Of in de kerk, de sportclub of de verschillende manieren van opvang. Daarnaast is er de ouderrol. Dat is iets die, wat je ook doet, behouden blijft. In beperkte mate is het overdraagbaar, dan denk ik aan adoptie ouders of pleeg ouders. Zoals je het ook terug ziet in de benaming, is er dan het stuk ouderschap overgedragen. Dit gaat voornamelijk om verantwoordelijkheid, de mogelijkheid om keuzes te mogen maken voor het kind, de stem van het kind zijn als het ware. Als ouders heb je de grootste invloed op je kinderen, kan je de kinderen het meest vormen. Hoe wij leven, handelen en doen zal bepalend zijn voor onze kinderen, een…

Zingen en muziek kan zoveel met je doen!

Muziek dat heeft mij zo enorm geholpen!
Dat begon eigenlijk op momenten als ik verdrietig was en nog niet goed raad wist met mijn emoties.
Ik sloot het in mezelf op, draai ermee in mijn binnenste in een cirkel.
En durfde het niet te uitten.
Juist omdat ik het in mezelf vast hield ging ik mij er naar door voelen.
Het gaf allerlei aanklacht, allerlei aan nare gedachten gingen door mijn hoofd.
Ik raakte erdoor uitgeput.
Tot ik ging zingen, of ging luisteren naar muziek.
Dat wisselde van Sela naar Opwekking en van Don Moen naar Kees Kraayenoord.
Heerlijk.
Nummers die echt iets met mij deden, die als ik luisterde iets in mij veranderde.
Ja heel lang heb ik muziek gebruikt en had dit groot effect op mijn gevoel.
Zelfs zo groot, dat wanneer ik mij weer aangevallen voelde of verdrietig en daardoor down werd, mijn Bidden en Vasten vriendin/zus mij weleens vroeg:

Wanneer heb je voor het laatst gezongen?

Muziek heeft mij gered!
Dat kan ik echt zeggen.
Al mijn zorgen, al mijn gedachten, het lukte …

Wat is ware schoonheid?

Charme is bedriegelijk
en schoonheid vergaat
maar een vrouw met ontzag voor de Heer
moet worden geprezen.
(Spreuken 31:30)

Wat vind ik eigenlijk dat ik nodig heb om mooi te zijn? Niet zomaar antwoord geven zoals het hoort, maar echt! Dit is voor mij een kwetsbare vraag.


Een afkeer van mezelf

Vele jaren ging ik door het leven met een diepe basis van afkeer van mezelf. Ik haatte mijn uiterlijk. En ik zag er niet veel anders uit dan nu. Wanneer ik in de spiegel keek zag ik alles in het negatief. Ik had puistjes en sproeten. Iedereen vond mijn sproetjes zo leuk. Maar ik vond ze zo erg! Dat ik tijdens mijn werk in de winkel van mijn vader eens tegen mijn collega vertelde hoe ik mij daarbij voelde. Terwijl ik omkeek kon ik wel door de grond zakken. Daar was een mevrouw binnen gekomen, helemaal onder de sproeten. Ik dacht dat ze zich vast beledigd zou voelen als ze dit had gehoord. Maar haar reactie was zo liefdevol en bijzonder. Ik moest ervan huilen, ze vertelde mij: Ik wens je toe dat je van…