Doorgaan naar hoofdcontent

Geopende vensters

Durf ik er eigenlijk op te vertrouwen dat God in mijn behoefte zal voorzien?

Een vraag die ik mezelf vaak gesteld heb. Daaraan vast hangt voor mij nog een belangrijke vraag: Worstel ik met God omdat God niet in mijn behoefte voorziet, of omdat ik uit het oog verloor wie God werkelijk is? Eigenlijk draait het vooral om mijn beeld van God. Want dat bepaald hoe ik bid, hoe ik leef en hoe ik denk. Hij is de spil waar alles in mijn leven omdraait. Ook als ik twijfel aan Hem, of wanneer ik Hem beperkt (als mens) voorstel.


Gesloten deuren


Ik heb gezien dat wanneer God deuren sloot voor mij, deuren die ik vanzelfsprekend en normaal vond, Hij altijd een venster open deed. Maar koppig als dat ik was (stiekem nog ben) bleef ik toch door die deur willen. Zo ging ik de strijd aan met de deuren, naar wegen die voor mij afgesloten waren. Telkens koos ik mijn eigen verkozen wegen, boven dat smalle weggetje dat uit het venster liep. Dit zorgde dat ik blauwe plekken op liep, verwond raakte op de weg. Nee niet (altijd) lichamelijk, maar wel wonden en kneuzingen in mijn hart.

Onder het kruis


Totdat de strijd mij klein genoeg maakte. Dat ik besefte wie ik was, maar vooral, ik weer besefte wie God is. Mijn ik, mijn wil moest gebroken worden. Want de keuzes die ik maak zijn gemaakt op beperkt, menselijk inzicht. Ik vond de deur die ik kon wijzer, verstandiger of normaler dan kruipen door Zijn venster raam. Ik was nog te groot, teveel met mezelf bezig om sowieso door het venster heen te kunnen. Knielend, vond ik open vensters, en lukte het mij om met Hem erdoor te gaan.

Voorbij mijn ik



Telkens wanneer ik dacht dat er niets meer over was van mezelf. Als ik geen andere weg meer zag dan door dat venster. Dacht ik dat alles voorbij was. Maar weet je wat ik zag, welke wereld er achter het kruis lag? Een smalle weg vol zegen. Voor iedere dag manna, buiten mijn tent. Buiten mijn ik. Als ik in beweging blijf en Hem blijf volgen. Hij was er al, en had alles aan die kant van het venster al voorbereid voor mijn komst. Hier was vrijheid veilig. Kon ik mijn schatten, mijn talenten gebruiken. Daar, op mijn kleinst, werd God het grootst!

Vraag je dus niet bezorgd af: Wat zullen we eten?

Of: Wat zullen we drinken?
Of waarmee zullen we ons kleden?
Dat zijn allemaal dingen die de heidenen najagen.
Jullie Hemelse Vader weet wel dat jullie dat alles nodig hebben.
Zoek liever eerst het Koninkrijk van God en Zijn gerechtigheid,

dan zullen al die andere dingen je erbij gegeven worden.
(MattheĆ¼s 6:31-33)

Hoe zit het met jouw vertrouwen? Weet jij dat God er voor jou is, en dat Zijn zegeningen voor jou al klaar liggen? Je vind ze, op Zijn pad voor jou! 

Reacties

  1. Door ziekte zijn wij mijn man en ik stop gezet. Wij hebben beide geen baan. Geen baan geen inkomen. En nu??? Je moet voor je kinderen kunnen zorgen bla bla bla. Op een gegeven moment werd mijn ziek worden nog erger door stress. En daar hebben mijn kinderen nog minder aan. Wij besloten dat wij gingen vertrouwen op God, dat wij gingen staan op het feit dat God beloofd dat Hij voorziet. Ik kan je vertellen, vanaf die dag hebben wij nooit zonder iets ook maar gezeten. En als ik denk oh help het gaat hem niet worden deze maand. Dan uit onverwachte hoek komt er hulp. Vertrouw op God, ga staan op Zijn belofte en Hij ZAL voorzien. Jij moet alleen leren los laten. God voorziet op alle vlakken van je leven. Vertrouw daar op.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dat is loslaten van jezelf zeg Eveline.... Wat een weg, wat een venster hebben jullie waardoor jullie hebben gekropen. Mooi om te lezen dat Hij trouw is en Zijn belofte nakomt. Maar wat zien die er soms anders uit als dat wij dat zelf bedacht hebben. Ik bid jullie Gods zegen toe.

      Wat een voorbeeld is dit voor mij! Het is veilig, het is goed want God is veilig, en Hij is goed.

      Verwijderen
  2. Wat een mooie beeldspraak gebruik je in dit verhaal Petrina. Het is waar: waar wij kleiner worden, wordt God groter en passen we door vensters die we eerder niet zagen. Daar wachten onverwachte zegeningen...

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dank je wel voor je compliment Anne. Mooie en waardevolle reactie! Hoe moeilijk het ook is, want het gaat zo tegen onze wereldse natuur in.

      Verwijderen
  3. Heel mooi! Dank je wel voor je openheid in je blogs. Daardoor krijgen ze een speciaal plekje voor mij! Hier nog een linkje voor jou: https://www.sela.nl/liederen/146/god-zal-voor-ons-zorgen.html

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. O Aritha, dit maakt mij helemaal stil. Het lied, maar ook je reactie! Dank je wel.

      Verwijderen

Een reactie posten

Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat.
Wil je wel reageren maar niet dat jouw reactie openbaar staat?
Mail gerust naar:

schrijfgelukjes@gmail.com

Populaire posts van deze blog

De kracht van Zijn stem

Juist die momenten wanneer er een strijd is in mijn hoofd, spreekt Hij tot mij!
Afgelopen jaren is mij dat opgevallen, bij het luisteren naar Gods stem. Zijn stem die mij nu kracht geeft, mij bemoedigt maar ook de weg wijst door mijn leven. Dit was niet altijd zo in mijn leven. Ooit luisterde ik naar de stem van de wereld. Dat had veel sporen bij mij achtergelaten. Juist ook doordat ik in mijn leven zoveel meegemaakt heb van de gebrokenheid waarin wij leven op aarde. Ik kreeg te maken met ziekte van iemand waar ik van hield, met angst voor een naderend afscheid, met vaak afscheid moeten nemen en toch weer terug komen, ook maakte ik een scheiding mee. Dat gaf de stem van de wereld een veroordelende kracht. Totdat ik Zijn stem mocht ontdekken tussen alles door. Vaak spreekt Hij, terwijl er ook andere stemmen, vanuit de wereld, tot mij door willen dringen.  En juist dan spreekt Hij!
Verschillende stemmen
Er is die stem van Hem die spreekt tot mij, met een onvoorwaardelijke liefde maar t…

Doorzetten

Afgelopen jaren heb ik weer nieuwe doelen in mijn leven gekregen.
Het is gaaf om weer dingen te hebben om naar toe te werken.
Zelfs al is het een reis die echt een uitdaging is.
Was ik drie jaar geleden nog gebroken, zag ik mezelf als iemand die niets kon en ook nooit zou kunnen.
Nu ben ik al aardig op reis.
Echt niet altijd een gemakkelijke weg die ik ga.
Merk dat het best pittig is.
In mijn hoofd sta ik voor veel dingen alleen.
Een hele verantwoordelijkheid als alleenstaande mama, en veel ballen in de lucht houden.
Toch besloot ik mijn kans te pakken.

Na de scheiding was HET moment.
Eindelijk was er ruimte, en kon ik aan mezelf werken.
Samen met een coach en later ook nog iemand van De Hoop, ging ik aan de slag.
Ondanks de moeilijke uitdagingen waar ze mij voorzette, deed ik het.
Ik wilde verandering.
En dat is pittig, dat vraagt doorzettingsvermogen en innerlijke kracht.
Zoveel patronen waren er gelegd, en die veranderen zit zoveel tijd in.
Maar nu kan ik zeggen, wat ben ik gegroei…

Grenzen zijn belangrijk

Grenzen, ze geven een begin en een einde aan.

Er zijn verschillende soorten grenzen, maar allemaal maken ze duidelijk dat er iets begint en iets eindigt. Denk maar aan landsgrenzen. De grenzen van je tuin. Het maakt duidelijk van wie een bepaald gebied is. Het is nodig om te weten van wie een bepaald gebied is. In dat gebied is de eigenaar verantwoordelijk en mag die het gebied inrichten zoals de wens is. Dat klinkt heel logisch allemaal, waarom werkt het dan toch vaak anders?





Iedereen is verantwoordelijk over zijn eigen gebied. Dit gebied kun je zien als een tuin, die je beschermd door een grens  zoals je een hek rond je tuin plaatst. De keuze is aan jouw of er een poort in komt, en wie je daardoor laat. In dat gebied, jouw tuin,  zien we verschillende elementen terug:



GevoelensHoudingGedragKeuzesGrenzenVerlangensGedachtenWaardenTalentenLiefde
Laat jij iemand eigenaar zijn?
Alleen is het zo dat we niet altijd verantwoordelijkheid (durven of kunnen) nemen voor al deze elementen. Soms la…