Doorgaan naar hoofdcontent

Ruimte voor emoties

Niet te lang stilstaan bij die gevoelens hoor, leef maar in geloof, dan.....komt alles echt wel goed.

Het leek wel iets als toveren. Wanneer je gelooft dan: Is alles voorbij. En als het niet voorbij is dan? Welk oordeel hangt daar aan? Die eerste zin van deze blog is mij vaak gezegd. Vast met de allerbeste bedoelingen. Toch deed dit heel veel met mij, en het accepteren van mijn gevoelens en mijn mogen uitten hiervan. Heel lang vroeg ik mezelf af:


Hoe kan het toch! 
Als God van mij houdt, en ik geloof in Hem, 
hoe kan ik mij dan toch zo blijven voelen?


Geen plaats voor mij?

Het gaf mij zo vaak het gevoel dat er in het geloof geen ruimte meer is voor alle gevoelens. Ja blijdschap, diepe vreugde, dankbaarheid en verrassing daar werd ruim de tijd voor vrij gemaakt. Daar kunnen we ook 'makkelijker' mee omgaan. Zijn de andere emoties dan alleen maar lastig? Moeten we die maar negeren want daar is geen ruimte voor? Waar eigenlijk? Want gelukkig gingen mijn ogen wel open.


God geeft ruimte


Bij God is er wel alle ruimte voor. Hij heeft ook de emoties gemaakt die wij als negatief zien. Verdriet, pijn, angst en schaamte vond Hij belangrijk voor ons, voor mij. Juist al die emoties maken mij mens. Vanuit de Bijbel mocht ik leren dat er geen negatieve emoties zijn. Alle emoties worden in de Bijbel beschreven en zie ik terug in de verhalen van geloofshelden, en heidenen. Er is zoveel ruimte gemaakt in de Bijbel voor alle emoties! Omdat ze juist zo belangrijk zijn voor hoe ons leven eruit zal zien. We kunnen ze allemaal op een goede manier gebruiken. Ik zie emoties nu als de taal van mijn hart. En mijn hart kent vele kleuren.

Voel maar


Welke keuze maak ik met mijn emotie, met mijn gevoel van bijvoorbeeld jaloezie. Dat voelen is niet slecht, het is soms verstandig dit juist niet te negeren en niet door te leven. Kijk maar naar Rebekka (de vrouw van Izaak lees maar in Genesis 27 )  hoe dat doorleven en er verkeerd mee handelen, haar groot verdriet en een verscheurd gezin gaf. Haar lievelingszoon moest daardoor gaan vluchten en werd met de dood bedreigd. Leven wij niet juist veel te vaak door, zonder stil te staan bij:

Wat voel ik?

Waarom voel ik dit?
Wat heb ik (of mijn lichaam) nodig?


Wat doe jij ermee?


Emoties hebben nut, allemaal! Gebruik de kracht die erachter zit, om keuzes te maken die nodig zijn, op een manier die opbouwend is voor je leven. Want het klopt, emoties, ze kunnen ook grote consequenties hebben. Ze kunnen je overspoelen als een zee, maar kloppen vaak al eerder stilletjes op je hart. Luister maar goed naar wat je voelt. Het kan weleens erg belangrijk zijn! Ik merkte dat het mij een completer mens maakte, elke keer wanneer ik koos om bij mijn gevoelens stil te staan. Er ruimte voor te maken. En dan mezelf daardoor te kunnen geven wat ik nodig had. Ik ben door God gemaakt, en wat ik voel, dat mag er Zijn voor Hem en dat is voldoende om te weten! Hij geeft mij er ruimte voor en schaamt zich niet voor mij. Zo heb ik met Hem mogen leren om mijn emoties er te laten zijn.

Reacties

  1. Zulke blog heb ik nodig! Dank je wel.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Mooi Petrina. Dit heb ik ook mogen leren. Gevoelens zijn als kleuren. Sommige kleuren wil je wel altijd om je heen omdat ze prettig zijn. Andere kleuren zijn harder en doen soms pijn. Maar ook die kleuren mogen er zijn. Wat je ermee doet, daar gaat het om. Je niet door die harde kleuren laten leiden maar ze wel doorleven...

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Juist dat is exact wat ik bedoelde als kern van deze blog. Dank je wel voor je mooie reactie weer Anne!

      Verwijderen

Een reactie plaatsen

Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat.
Wil je wel reageren maar niet dat jouw reactie openbaar staat?
Mail gerust naar:

schrijfgelukjes@gmail.com

Populaire berichten van deze blog

Doorzetten

Afgelopen jaren heb ik weer nieuwe doelen in mijn leven gekregen.
Het is gaaf om weer dingen te hebben om naar toe te werken.
Zelfs al is het een reis die echt een uitdaging is.
Was ik drie jaar geleden nog gebroken, zag ik mezelf als iemand die niets kon en ook nooit zou kunnen.
Nu ben ik al aardig op reis.
Echt niet altijd een gemakkelijke weg die ik ga.
Merk dat het best pittig is.
In mijn hoofd sta ik voor veel dingen alleen.
Een hele verantwoordelijkheid als alleenstaande mama, en veel ballen in de lucht houden.
Toch besloot ik mijn kans te pakken.

Na de scheiding was HET moment.
Eindelijk was er ruimte, en kon ik aan mezelf werken.
Samen met een coach en later ook nog iemand van De Hoop, ging ik aan de slag.
Ondanks de moeilijke uitdagingen waar ze mij voorzette, deed ik het.
Ik wilde verandering.
En dat is pittig, dat vraagt doorzettingsvermogen en innerlijke kracht.
Zoveel patronen waren er gelegd, en die veranderen zit zoveel tijd in.
Maar nu kan ik zeggen, wat ben ik gegroei…

Wat doet pijn met jou?

De dingen die ik heb meegemaakt zouden mijn huidige leven ernstig negatief kunnen be├»nvloeden, of mij zelfs belemmeren. 

Lange tijd had ik last van iets wat vast herkenbaar is voor veel mensen: Ik wilde het beter doen dan de generaties voor mij, maar kwam erachter dat ik onbedoeld, zonder opzet, weer andere missers maakte. Waardoor mijn kinderen vast ook weer in hetzelfde patroon kunnen stappen en het weer anders willen doen als dat ik heb gedaan of misschien nog doe. Daarnaast zijn er in mijn leven heftige situaties voorgevallen, die diep hebben ingehakt in mijn persoonlijkheid, mijn veiligheid en mijn beeld over mezelf.


Keuze als ouder
Zaterdag had ik een praktijkdag van mijn studie. Daar hoorde ik hoe herkenbaar het is dat het draait om de keuze die je maakt. Het enige waar je als ouder(s) dit mee kan doorbreken is: Accepteren dat we als moeder, gedaan hebben wat we toen het beste vonden. We hebben keuzes gemaakt vanuit liefde, met goede bedoelingen. Maar we maken ook fouten. Ook …

Dankbaar in gebrokenheid

Hangt de hoogte van mijn vreugde
af van de diepte van mijn dankbaarheid?
(Ann Voskamp, Gebroken leven)
Uiteindelijk dankte Jezus, brak Hij en deelt Hij zichzelf uit. De gebrokenheid raakte Jezus volledig en Hij zelf laat mij zien waarom de gebrokenheid er is, en welke weg ik ermee kan gaan. Een weg van dankbaarheid (Psalm 50:23).


Gebrokenheid waarom?
Ik denk dat het woord gebrokenheid altijd een deel van lijden met zich meeneemt. Gebroken, er is iets stuk gegaan, opengescheurd of opengebroken en dat kan veel pijn doen. Hoe kan je verder leven met gebrokenheid? Als je hart verscheurd werd, je toekomst of je droom uit elkaar gespat is? Dan denk ik aan Jezus die op aarde kwam. Weet je waarom Hij kwam? Hij kwam om gebroken te worden! Het bloed uit Zijn wonden red ons! Van nature wil ik lijden voorkomen, of zo snel mogelijk oplossen. Als ik erover nadenk dat Jezus juist hiervoor kwam en er niet voor weg vluchtte, dan word Zijn offer voor mijn leven, nog veel groter! Wij leven in een gebro…