Doorgaan naar hoofdcontent

Wat doet pijn met jou?

De dingen die ik heb meegemaakt zouden mijn huidige leven ernstig negatief kunnen beïnvloeden, of mij zelfs belemmeren. 


Lange tijd had ik last van iets wat vast herkenbaar is voor veel mensen: Ik wilde het beter doen dan de generaties voor mij, maar kwam erachter dat ik onbedoeld, zonder opzet, weer andere missers maakte. Waardoor mijn kinderen vast ook weer in hetzelfde patroon kunnen stappen en het weer anders willen doen als dat ik heb gedaan of misschien nog doe. Daarnaast zijn er in mijn leven heftige situaties voorgevallen, die diep hebben ingehakt in mijn persoonlijkheid, mijn veiligheid en mijn beeld over mezelf.


Keuze als ouder


Zaterdag had ik een praktijkdag van mijn studie. Daar hoorde ik hoe herkenbaar het is dat het draait om de keuze die je maakt. Het enige waar je als ouder(s) dit mee kan doorbreken is: Accepteren dat we als moeder, gedaan hebben wat we toen het beste vonden. We hebben keuzes gemaakt vanuit liefde, met goede bedoelingen. Maar we maken ook fouten. Ook onze kinderen kunnen weer zeggen dat ze iets heel anders hadden gewild. Vanuit hun perspectief en ervaring. Mogen ze dit eerlijk ervaren, of met jou delen? Of voel jij je hierdoor als ouder(s) falen? Dat is een keuze! Jij zelf bepaald welke keuze je maakt. Je kan jezelf als ouder hierdoor veroordelen, en daardoor jezelf en je relatie met je kinderen (langere tijd) belemmeren. Wat ook kan is de keuze maken om te accepteren dat je fouten maakt. Openstaan voor het verhaal van je kind. Het is voor kinderen fijn als je eerlijk over je eigen handelen kunt praten, zonder voorbij te gaan aan het gevoel van je kind. De keuze die je maakt als ouder zal heel bepalend zijn!

Keuze als persoon


Dat is ook zo met de gebeurtenissen in mijn leven. Zoals ik deze blog begon, het kan mij voor de rest van mijn leven gevangen houden. Door angst en onzekerheid had ik mezelf nieuwe uitdagingen kunnen blijven ontzeggen. Ik had mij kunnen blijven afzonderen van het samenleven, door (onbewuste) boodschappen die mij gegeven zijn. Mijn leven is heel lang erg negatief, onzeker en eenzaam geweest. Totdat ik bij een hulpverlener kwam die mij, ondanks mijn ernstige verhalen, keihard zei dat het mijn eigen keuze was. Een keuze? Ik had er helemaal niets over te zeggen gehad! Ik had geen enkele invloed op wat er was gebeurd. Het voelde als oneerlijk, te zwaar voor mij en nu verteld iemand dat het mijn keuze is. Ik reageerde geschokt. Al mijn pijn kwam naar buiten. Dat was het beste, want ik leerde dat ik pijn mocht uitten. Maar wanneer ik pijn niet uit dan zal het mijn handelen beïnvloeden.

Besef dat ik een keuze had


Hoe handel ik met pijn? Daar zat precies mijn keuze. Zowel in mijn eigen dagelijks leven heb ik daar een keuze in, als ook in mijn ouderschap. Doordat ik hiermee aan de slag ging voor mezelf, heeft de pijn mij niet gebroken of nog verder weg gebracht. Juist doordat ik met mijn pijn aan de slag ging. En leerde om te reflecteren op hoe ik dat uitte, kon ik groeien. Het maakte mij bewust van wat ik deed. In het begin was ik veel bezig met analyseren vanuit welke motieven ik iets deed of liet. Uiteindelijk werd dit een automatisch proces, waarbij ik nog maar een enkele keer het weer even bewust op moet pakken. Alleen daardoor kan ik nu zeggen dat alles wat ik meemaak mij heeft gemaakt tot wie ik nu ben. Zonder schaamte of angst voor waar ik nu sta.

Reacties

  1. Mooie studie-blog Petrina. Sommige mensen dragen de pijn uit het verleden als een mantel om zich heen. Enerzijds voel ik dan compassie, anderzijds ergert het me soms omdat ik denk: je hebt een keuze...

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ja ik mij voorstellen dat je irriteert omdat jij de keuze ziet, of zelf gemaakt hebt.

      Als mijn hulpverlener het niet durfde aan te geven hoe lang had ik dan gezwijmeld in zelfmedelijden en mij ondergedompeld in slachtoffer rollen. Mijn leven laten regeren door pijn? Als ik aan mijn verbolgen reactie terug denk kon dat nog wel lang op zich wachten...
      We beseffen de keuze denk ik niet (altijd).

      Verwijderen
  2. Goed om er over te schrijven. Wie weet dat iemand, ik bijvoorbeeld, het meeneemt en er over na denkt. Liefs.

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat.
Wil je wel reageren maar niet dat jouw reactie openbaar staat?
Mail gerust naar:

schrijfgelukjes@gmail.com

Populaire posts van deze blog

De kracht van Zijn stem

Juist die momenten wanneer er een strijd is in mijn hoofd, spreekt Hij tot mij!
Afgelopen jaren is mij dat opgevallen, bij het luisteren naar Gods stem. Zijn stem die mij nu kracht geeft, mij bemoedigt maar ook de weg wijst door mijn leven. Dit was niet altijd zo in mijn leven. Ooit luisterde ik naar de stem van de wereld. Dat had veel sporen bij mij achtergelaten. Juist ook doordat ik in mijn leven zoveel meegemaakt heb van de gebrokenheid waarin wij leven op aarde. Ik kreeg te maken met ziekte van iemand waar ik van hield, met angst voor een naderend afscheid, met vaak afscheid moeten nemen en toch weer terug komen, ook maakte ik een scheiding mee. Dat gaf de stem van de wereld een veroordelende kracht. Totdat ik Zijn stem mocht ontdekken tussen alles door. Vaak spreekt Hij, terwijl er ook andere stemmen, vanuit de wereld, tot mij door willen dringen.  En juist dan spreekt Hij!
Verschillende stemmen
Er is die stem van Hem die spreekt tot mij, met een onvoorwaardelijke liefde maar t…

Doorzetten

Afgelopen jaren heb ik weer nieuwe doelen in mijn leven gekregen.
Het is gaaf om weer dingen te hebben om naar toe te werken.
Zelfs al is het een reis die echt een uitdaging is.
Was ik drie jaar geleden nog gebroken, zag ik mezelf als iemand die niets kon en ook nooit zou kunnen.
Nu ben ik al aardig op reis.
Echt niet altijd een gemakkelijke weg die ik ga.
Merk dat het best pittig is.
In mijn hoofd sta ik voor veel dingen alleen.
Een hele verantwoordelijkheid als alleenstaande mama, en veel ballen in de lucht houden.
Toch besloot ik mijn kans te pakken.

Na de scheiding was HET moment.
Eindelijk was er ruimte, en kon ik aan mezelf werken.
Samen met een coach en later ook nog iemand van De Hoop, ging ik aan de slag.
Ondanks de moeilijke uitdagingen waar ze mij voorzette, deed ik het.
Ik wilde verandering.
En dat is pittig, dat vraagt doorzettingsvermogen en innerlijke kracht.
Zoveel patronen waren er gelegd, en die veranderen zit zoveel tijd in.
Maar nu kan ik zeggen, wat ben ik gegroei…

Grenzen zijn belangrijk

Grenzen, ze geven een begin en een einde aan.

Er zijn verschillende soorten grenzen, maar allemaal maken ze duidelijk dat er iets begint en iets eindigt. Denk maar aan landsgrenzen. De grenzen van je tuin. Het maakt duidelijk van wie een bepaald gebied is. Het is nodig om te weten van wie een bepaald gebied is. In dat gebied is de eigenaar verantwoordelijk en mag die het gebied inrichten zoals de wens is. Dat klinkt heel logisch allemaal, waarom werkt het dan toch vaak anders?





Iedereen is verantwoordelijk over zijn eigen gebied. Dit gebied kun je zien als een tuin, die je beschermd door een grens  zoals je een hek rond je tuin plaatst. De keuze is aan jouw of er een poort in komt, en wie je daardoor laat. In dat gebied, jouw tuin,  zien we verschillende elementen terug:



GevoelensHoudingGedragKeuzesGrenzenVerlangensGedachtenWaardenTalentenLiefde
Laat jij iemand eigenaar zijn?
Alleen is het zo dat we niet altijd verantwoordelijkheid (durven of kunnen) nemen voor al deze elementen. Soms la…