Doorgaan naar hoofdcontent

(Zelf)compassie

Dit is Mijn gebod: dat u elkaar liefhebt, zoals Ik u liefgehad heb.
Johannes 15:12


Het is één van de nieuwe en belangrijke lessen die Jezus op aarde bekend heeft gemaakt. Jezus die bewogen was met de mensen. Zo bewogen dat Hij Zijn leven gaf voor de mensheid. Hij leert mij de noodzaak van compassie!



Stop je oordeel


Compassie met de mensen om je heen, met al je naasten. Maar vergeet ook niet, Jezus leerde ons nog iets moois: zelfcompassie. Hij was het die uitsprak: Heb je naaste lief als jezelf. Toon de ander net zoveel liefde, als dat je die jezelf schenkt. Die beide mogen in balans zijn. (Zelf)compassie begint voor mij precies daar...waar oordelen stopt. Het begint bij Jezus, bij God. Het begint met open, vriendelijk en begripvol zijn. Zowel naar jezelf als naar anderen.

Geen compassie met mezelf


Voor mij is dit een enorme les! Afgelopen week werd ik overmand door emoties en heb ik gehuild. Terwijl ik huilde zei en dacht ik veroordelend over mezelf. Bijvoorbeeld: Stop eens met dat gejank. Het is zo niet nodig. Stel je niet aan. Zo erg is het niet.Ik zei ook tegen de mensen die mij troosten: Was ik maar dapper, was ik maar sterk. Van mezelf mocht ik niet huilen. Terwijl ik mezelf had kunnen troosten, bemoedigend mocht toespreken en bewogen mocht zijn met mijn gevoelens koos ik ervoor om een oordeel te vormen over mezelf. Daardoor was er geen ruimte om zelfcompassie te hebben. Ik was mezelf aan het meten, is het wel goed? Mag dit wel? Hoort dit wel? Daardoor kon ik mezelf niet omarmen zoals ik toen was. En dat ook dat gewoon mag! Waardoor ik eigenlijk het mezelf alleen moeilijker maakte dan dat nodig was.


Compassie met anderen


Compassie is met bewogenheid naar de ander kijken en reageren.Net zoals het mij niet lukte bij mezelf, lukt het ook niet bij anderen, om compassie te tonen, wanneer je nog bezig bent om te oordelen. Het lukt pas op het moment dat je voorbij je oordeel durft te kijken en je ziet dat de ander niet volmaakt is, fouten maakt en faalt. En dat het daardoor een heel gewoon mens is. Wat mij opvalt bij de oordelen die ik hoor is het volgende: Veel mensen veroordelen bij de ander wat ze zelf ook wel doen. Alleen bij jezelf is het makkelijker om het recht te praten. In de psychologie noemen we dit de fundamentele attributiefout. Dit ontstaat doordat we bij falen van ons zelf rekening houden met de situatie en het gedrag makkelijk toeschrijven aan externe factoren. Wanneer de ander faalt of een fout maakt, dan zijn we veel sneller geneigd om dat aan de persoonlijkheid van de ander toe te schrijven. Ook de Bijbel schrijft hierover lees maar mee:

Daarom bent u niet te verontschuldigen, o mens, wie u ook bent die anderen oordeelt,  want waarin u de ander oordeelt, veroordeelt u uzelf. U immers die anderen oordeelt, doet dezelfde dingen. Romeinen 1:2


Wanneer je ondanks al de gebreken de ander aanvaard en ervoor kiest dat de ander mag zijn zoals hij/zij is. Dan kan je compassie tonen. In de praktijk komt het erop neer dat je stopt met bedenken, zeggen of oordelen wat je van iemand vind. Maar dat je begint met dat de ander liefde, respect en genegenheid te schenken. Wat er hierdoor gebeurd maakt een heel groot verschil!

Een oordeel zet zowel de gever als de ontvanger ervan in de kou.
Compassie zorgt dat je elkaar weet op te warmen.



God toont compassie voor mij, met al mijn gebreken. Dat is waarom ik zelfcompassie mag hebben! Maar weet je wat zo mooi is, als je weet hoeveel compassie God met jouw heeft? Dan is het makkelijker om, ondanks falen, fouten en moeilijkheden, toch compassie voor jezelf of voor een ander te blijven tonen. Ik ben zo dankbaar dat God zoveel genade en geduld heeft, dat Zijn compassie en  Zijn genade veel meer zijn dan al mijn gebreken, mijn fouten en mijn falen. Ik mag mij gedragen en omgeven weten door Zijn liefde (Psalm 139), ik wil oefenen om mezelf te omgeven met liefde en respect. Durf jij jouw falen en fouten te omarmen? En lukt het jouw om die bij andere te accepteren en te omarmen?


Vader van het leven,
 wilt U ons naar ons zelf en naar de ander laten kijken door Uw ogen. 
Helpt U ons alstublieft om de weg te gaan die U wilt dat wij gaan. 
Op een manier dat we ons zelf, 
en anderen niet beschadigen. 
Maar als Pelgrims, als broers en zussen op reis mogen. 
Op weg naar het Beloofde Land. 
Dit vraag ik alleen in de Naam van Hem,
 die ons het grootste voorbeeld gaf! 
Hij die Zijn leven gaf terwijl wij nog vijanden waren: 
Om Jezus wil, 

Amen



Reacties

  1. Wat mooi beschreven.
    Het is een moeilijke les is dat, ik vond 'm ook heel lastig maar het is zo waardevol om te leren door Gods ogen naar anderen én jezelf te leren kijken.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Zo mogen wij ook blijven groeien! Onder Zijn vleugels is het liefdevol en warm verder groeien.

      Dank je wel voor je compliment en natuurlijk je reactie. Leuk Danielle!

      Verwijderen
  2. Heel mooi Petrina. Wat een kostbare les voor jou èn voor ons allen. Ik heb het ook echt moeten leren. Ik had vaak wel compassie voor anderen omdat ik me goed kan verplaatsen en zag altijd wel redenen waarom iemand iets deed zoals hij het deed. Als ik de redenen niet kende bedacht ik ze. Zo van: die heeft het vast moeilijk... Voor mezelf was ik echter helemaal niet zo mild. Terwijl ik mijn eigen achtergrond toch veel beter kende! Gelukkig leer ik nu dat ik ook naar mezelf door Gods ogen mag kijken. Daar ben ik heel dankbaar voor.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ja eigenlijk zo verdrietig dat ik mezelf dan zo afval. Terwijl ik voor mezelf net zo lief mag zijn, lukt het mij beter om naar een ander te kijken met genade. Maar samen met God, die dit bekent maakt aan mij, mag ik hierin groeien. Veel zegen ook voor jou daarbij. Wij zijn het waard!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Amen! Geduld hebben met jezelf, ook wanneer je toch jezelf een keer afvalt hoort ook bij zelf-compassie. Stap voor stap, we komen er wel. Want we gaan aan Jezus' hand. Liefs!

      Verwijderen
  4. Heel mooi Petrina, Ik heb net van mijn therapeut een 13stappen programma gekregen om hier mee aan de gang te gaan. Je bericht is helder voor mij en heel erg herkenbaar.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Heel veel zegen in dit proces Eveline. God gaat met je mee en met Hem mag je het gaan ontdekken en hierin groeien.

      Dank je wel voor je compliment over mijn schrijven hierover! Dat bemoedigd mij.

      Verwijderen

Een reactie posten

Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat.
Wil je wel reageren maar niet dat jouw reactie openbaar staat?
Mail gerust naar:

schrijfgelukjes@gmail.com

Populaire posts van deze blog

Gezin om de Bijbel: Hemelvaart

Achter de wolken schijnt de zon!
Hiermee begon ik ons gezinsmoment. Daarbij vroeg ik aan de kinderen waaraan ze denken als ze dit spreekwoord horen.

Niet alleen naar de buitenkant kijken maar ook naar de binnenkant.De wolk ging voor de Heere Jezus, achter de wolk schijnt het Licht van Hem.Soms is iets naars maar er is misschien ook wel tegelijk iets moois maar dat zien wij nog niet.Achter iets naars kan iets positiefs komen. Ze wisten hier eigenlijk verbazend goed al antwoord op te geven voor zichzelf. Zo gaaf om te merken! Hieraan merk ik ook hoe groot ze al zijn...

Met elkaar lazen wij uit Handelingen 1. Hieraan staat het verhaal dat Jezus de discipelen aangeeft dat ze gedoopt zullen gaan worden met de Heilige Geest. Deze zal de discipelen van God kracht geven, om de waarheid over Hem te gaan vertellen. Zelfs tot in de verste uithoeken van de wereld. Daarna werd Jezus opgenomen in de Hemel en aan het zicht onttrokken door een wolk. De discipelen keken nog naar boven en daar kwamen t…

Zelfcompassie en ik

Je kracht kan je valkuil worden! Vorige week schreef ik een blog over (zelf)compassie en de noodzaak hiervan, je kunt deze lezen via de volgende klikbare link: Zelfcompassie.  Vandaag wil ik een vervolg maken en jullie verder meenemen in mijn ervaring. Vooral doordat ik zoveel reacties van (h)erkenning heb ontvangen. Zelfverloochening komt niet doordat je eens een keer boos tegen jezelf doet en het je niet lukt om geduldig te zijn naar jezelf. Het is een patroon, een automatisme geworden doordat je het al langere tijd gebruikt. Ik deel je hierbij mijn ervaring maar daar laat ik je niet mee achter.

Liefde laat je bloeien! Mijn kracht als kind
Ik doe mee met een onlinetraining daar kwam de volgende vraag: Waarin was jij als kind heel sterk? Dit was voor mij een confronterende vraag. Vooral omdat ik heel negatief denk over mezelf in mijn kinderjaren. Had ik toen een kracht? Het is een grote vraag voor mij, door hoe ik mij vanbinnen heb gevoeld. In eerste instantie schrok ik van deze vra…

Doorzetten

Afgelopen jaren heb ik weer nieuwe doelen in mijn leven gekregen.
Het is gaaf om weer dingen te hebben om naar toe te werken.
Zelfs al is het een reis die echt een uitdaging is.
Was ik drie jaar geleden nog gebroken, zag ik mezelf als iemand die niets kon en ook nooit zou kunnen.
Nu ben ik al aardig op reis.
Echt niet altijd een gemakkelijke weg die ik ga.
Merk dat het best pittig is.
In mijn hoofd sta ik voor veel dingen alleen.
Een hele verantwoordelijkheid als alleenstaande mama, en veel ballen in de lucht houden.
Toch besloot ik mijn kans te pakken.

Na de scheiding was HET moment.
Eindelijk was er ruimte, en kon ik aan mezelf werken.
Samen met een coach en later ook nog iemand van De Hoop, ging ik aan de slag.
Ondanks de moeilijke uitdagingen waar ze mij voorzette, deed ik het.
Ik wilde verandering.
En dat is pittig, dat vraagt doorzettingsvermogen en innerlijke kracht.
Zoveel patronen waren er gelegd, en die veranderen zit zoveel tijd in.
Maar nu kan ik zeggen, wat ben ik gegroei…