Doorgaan naar hoofdcontent

God voert de strijd voor mij!

Ik heb de goede strijd gestreden. Ik heb de loop tot een einde gebracht. Ik heb het geloof behouden. ( 2 Timotheus 4:7)

Afgelopen weken heb ik strijd ervaren. Hierover schreef ik al eerder, licht en luchtig, het maakte mij zo moe. Alsof het mij verlamde. Het was geen strijd tegen andere mensen. Heel eerlijk? Het was meer een innerlijke strijd tegen mezelf. Dat ik een strijd ervaar in mijn denken heb ik al vaker gedeeld op deze blog. Ook in de link die ik nu deel lees je hier iets over. Die strijd maakte dat er een soort mist in mijn hoofd aanwezig was. Hoe leuk het ook is in mijn leven, ik zat met dingen in mijn hoofd die het zwaar maakte om te genieten, om rust te ervaren. Totdat ik twee geleden de Bijbeltekst in 2 Timotheus las.

Nieuw inzicht


Ik strijd tegen mezelf. Het is niet alleen strijd in mijn denken, maar ook strijd om te mogen zijn. Heel vaak schoof ik mezelf opzij. Zo wrong ik mij voor alles en iedereen in bochten. Zonder iets te zeggen. Dit gaf moeite en gedoe bij mij. Maar ik voelde mij verplicht naar anderen toe. Voor andere mensen vond ik het altijd erger dan voor mezelf. Twee weken geleden las ik deze tekst. Opeens kwamen er zoveel dingen bij elkaar samen. Waarom strijd ik tegen mezelf? Of tegen mijn gedachten? Ik ken iemand die alles heeft overwonnen. Dit is niet de strijd die ik moet voeren.



Een inkijkje in hoe het was


Maanden en jarenlang ging het voortdurend in mijn hoofd: "Denk nou niet dat deze persoon je aardig vind, je weet toch...... iedereen word je zat." "Je bent alleen maar tot last Petrina." "Jij kan beter maar je mond houden." "Het word toch nooit iets met jou." "Begin er nu maar niet aan jij kan dit nooit dat weten wij toch!" Wat koste alles wat ik deed veel energie. Moet je eens bedenken hoeveel nieuwe dingen ik heb gestart ondanks deze gedachten. Hoe zwaar is het om iets te starten zonder innerlijke bemoediging, of liefdevolle woorden. En daarnaast ook nog eens mijn strijd tegen mezelf, dat als iemand iets vroeg wat ik niet kon ik het toch deed. Wat ik wilde, voelde of dacht daar ging ik gewoon overheen. Ergens komt dit allemaal voort uit hetzelfde gedeelte. Mijn zelfwaarde, ondanks dat die gegroeid is, is het kwetsbaar en niet vol vertrouwen of overtuiging. Maar al deze dingen, daar hoef ik niet meer voor te strijden. En het overwinnen? Dat is helemaal mijn taak niet. Het enige wat ik mag doen is: Vol overtuiging de dingen doen die God op mijn pad brengt.


Hij voert de strijd voor mij!


Alle andere zaken? Daar vraag ik voor of God die strijd op zich neemt. Het is niet mijn strijd. Gods strijd. Hij heeft mijn leven duur betaald. En ja ik heb wat moeten vechten om echt in leven te mogen blijven. God heeft gewonnen. En iedere ademhaling die ik doe, is dat de waarheid: God schenkt mij deze adem, omdat Hij wilt dat ik leef. Als Hij mij in leven kan houden, als Hij het zware gevecht om mijn leven gewonnen heeft..... Dan kan Hij, het Licht, ook winnen van het duister in mij. Zoals Jezus de duivelen het zwijgen oplegde. Zo mag ik dat ook doen. Zwijg. Zolang ik de strijd aan ga? Doe ik niet wat mijn roeping is en luister ik ongemerkt naar de dingen die door mijn hoofd gaan. Dat maakt mij 'zwakker', kwetsbaar en heel erg moe. Ergens zorgde dit ervoor dat mij heel veel pijn gedaan werd, wat ik zelf in stand hield. Tegelijk had het te vaak een verlammend effect. Het gaat niet meer om mijn aardse gevoel over mezelf. Ik ben een nieuwe schepping. Waardevol voor God, gemaakt met alles wat ik nodig heb om Zijn doel met mijn leven te volbrengen. Ik mag mijn strijd staken en overdragen aan de overwinnaar!


Ik deel in Zijn overwinning


Wat zo bijzonder is? Ik leef al meer dan een week zonder die mist in mij. Wat is dat een groot verschil. En al maanden beet ik weer op mijn lip, iets wat ik eerder al weleens deed. Om lichamelijk 'pijn' te voelen zodat ik mijn pijn dat in mijn hart zit kan overstemmen. Nu bijt ik ook al meer dan een week niet meer op mijn lip. Weten welke strijd er speelt en welke rol ik daarin inneem, het is zo belangrijk! Ik ben vrijgekocht en mag vrij zijn. Dicht met en bij God leven is echt de enige manier. Ik brak radicaal mijn strijd, vocht niet meer terug en gaf mij over. Nee niet aan degene waar ik mee streed. Maar aan God, aan Jezus die als geen ander weet wat aanklacht, pijn en onrecht inhoudt.


Reacties

  1. Herkenbaar hoor, maar God strijd voor je bij de Vader. Mooi dat je dat ook weet.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dank je wel Eveline. Het is een verademing om dit te mogen weten!

      Verwijderen

Een reactie posten

Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat.
Wil je wel reageren maar niet dat jouw reactie openbaar staat?
Mail gerust naar:

schrijfgelukjes@gmail.com

Populaire posts van deze blog

Gezin om de Bijbel: Hemelvaart

Achter de wolken schijnt de zon!
Hiermee begon ik ons gezinsmoment. Daarbij vroeg ik aan de kinderen waaraan ze denken als ze dit spreekwoord horen.

Niet alleen naar de buitenkant kijken maar ook naar de binnenkant.De wolk ging voor de Heere Jezus, achter de wolk schijnt het Licht van Hem.Soms is iets naars maar er is misschien ook wel tegelijk iets moois maar dat zien wij nog niet.Achter iets naars kan iets positiefs komen. Ze wisten hier eigenlijk verbazend goed al antwoord op te geven voor zichzelf. Zo gaaf om te merken! Hieraan merk ik ook hoe groot ze al zijn...

Met elkaar lazen wij uit Handelingen 1. Hieraan staat het verhaal dat Jezus de discipelen aangeeft dat ze gedoopt zullen gaan worden met de Heilige Geest. Deze zal de discipelen van God kracht geven, om de waarheid over Hem te gaan vertellen. Zelfs tot in de verste uithoeken van de wereld. Daarna werd Jezus opgenomen in de Hemel en aan het zicht onttrokken door een wolk. De discipelen keken nog naar boven en daar kwamen t…

Zelfcompassie en ik

Je kracht kan je valkuil worden! Vorige week schreef ik een blog over (zelf)compassie en de noodzaak hiervan, je kunt deze lezen via de volgende klikbare link: Zelfcompassie.  Vandaag wil ik een vervolg maken en jullie verder meenemen in mijn ervaring. Vooral doordat ik zoveel reacties van (h)erkenning heb ontvangen. Zelfverloochening komt niet doordat je eens een keer boos tegen jezelf doet en het je niet lukt om geduldig te zijn naar jezelf. Het is een patroon, een automatisme geworden doordat je het al langere tijd gebruikt. Ik deel je hierbij mijn ervaring maar daar laat ik je niet mee achter.

Liefde laat je bloeien! Mijn kracht als kind
Ik doe mee met een onlinetraining daar kwam de volgende vraag: Waarin was jij als kind heel sterk? Dit was voor mij een confronterende vraag. Vooral omdat ik heel negatief denk over mezelf in mijn kinderjaren. Had ik toen een kracht? Het is een grote vraag voor mij, door hoe ik mij vanbinnen heb gevoeld. In eerste instantie schrok ik van deze vra…

Doorzetten

Afgelopen jaren heb ik weer nieuwe doelen in mijn leven gekregen.
Het is gaaf om weer dingen te hebben om naar toe te werken.
Zelfs al is het een reis die echt een uitdaging is.
Was ik drie jaar geleden nog gebroken, zag ik mezelf als iemand die niets kon en ook nooit zou kunnen.
Nu ben ik al aardig op reis.
Echt niet altijd een gemakkelijke weg die ik ga.
Merk dat het best pittig is.
In mijn hoofd sta ik voor veel dingen alleen.
Een hele verantwoordelijkheid als alleenstaande mama, en veel ballen in de lucht houden.
Toch besloot ik mijn kans te pakken.

Na de scheiding was HET moment.
Eindelijk was er ruimte, en kon ik aan mezelf werken.
Samen met een coach en later ook nog iemand van De Hoop, ging ik aan de slag.
Ondanks de moeilijke uitdagingen waar ze mij voorzette, deed ik het.
Ik wilde verandering.
En dat is pittig, dat vraagt doorzettingsvermogen en innerlijke kracht.
Zoveel patronen waren er gelegd, en die veranderen zit zoveel tijd in.
Maar nu kan ik zeggen, wat ben ik gegroei…