Doorgaan naar hoofdcontent

God voert de strijd voor mij!

Ik heb de goede strijd gestreden. Ik heb de loop tot een einde gebracht. Ik heb het geloof behouden. ( 2 Timotheus 4:7)

Afgelopen weken heb ik strijd ervaren. Hierover schreef ik al eerder, licht en luchtig, het maakte mij zo moe. Alsof het mij verlamde. Het was geen strijd tegen andere mensen. Heel eerlijk? Het was meer een innerlijke strijd tegen mezelf. Dat ik een strijd ervaar in mijn denken heb ik al vaker gedeeld op deze blog. Ook in de link die ik nu deel lees je hier iets over. Die strijd maakte dat er een soort mist in mijn hoofd aanwezig was. Hoe leuk het ook is in mijn leven, ik zat met dingen in mijn hoofd die het zwaar maakte om te genieten, om rust te ervaren. Totdat ik twee geleden de Bijbeltekst in 2 Timotheus las.

Nieuw inzicht


Ik strijd tegen mezelf. Het is niet alleen strijd in mijn denken, maar ook strijd om te mogen zijn. Heel vaak schoof ik mezelf opzij. Zo wrong ik mij voor alles en iedereen in bochten. Zonder iets te zeggen. Dit gaf moeite en gedoe bij mij. Maar ik voelde mij verplicht naar anderen toe. Voor andere mensen vond ik het altijd erger dan voor mezelf. Twee weken geleden las ik deze tekst. Opeens kwamen er zoveel dingen bij elkaar samen. Waarom strijd ik tegen mezelf? Of tegen mijn gedachten? Ik ken iemand die alles heeft overwonnen. Dit is niet de strijd die ik moet voeren.



Een inkijkje in hoe het was


Maanden en jarenlang ging het voortdurend in mijn hoofd: "Denk nou niet dat deze persoon je aardig vind, je weet toch...... iedereen word je zat." "Je bent alleen maar tot last Petrina." "Jij kan beter maar je mond houden." "Het word toch nooit iets met jou." "Begin er nu maar niet aan jij kan dit nooit dat weten wij toch!" Wat koste alles wat ik deed veel energie. Moet je eens bedenken hoeveel nieuwe dingen ik heb gestart ondanks deze gedachten. Hoe zwaar is het om iets te starten zonder innerlijke bemoediging, of liefdevolle woorden. En daarnaast ook nog eens mijn strijd tegen mezelf, dat als iemand iets vroeg wat ik niet kon ik het toch deed. Wat ik wilde, voelde of dacht daar ging ik gewoon overheen. Ergens komt dit allemaal voort uit hetzelfde gedeelte. Mijn zelfwaarde, ondanks dat die gegroeid is, is het kwetsbaar en niet vol vertrouwen of overtuiging. Maar al deze dingen, daar hoef ik niet meer voor te strijden. En het overwinnen? Dat is helemaal mijn taak niet. Het enige wat ik mag doen is: Vol overtuiging de dingen doen die God op mijn pad brengt.


Hij voert de strijd voor mij!


Alle andere zaken? Daar vraag ik voor of God die strijd op zich neemt. Het is niet mijn strijd. Gods strijd. Hij heeft mijn leven duur betaald. En ja ik heb wat moeten vechten om echt in leven te mogen blijven. God heeft gewonnen. En iedere ademhaling die ik doe, is dat de waarheid: God schenkt mij deze adem, omdat Hij wilt dat ik leef. Als Hij mij in leven kan houden, als Hij het zware gevecht om mijn leven gewonnen heeft..... Dan kan Hij, het Licht, ook winnen van het duister in mij. Zoals Jezus de duivelen het zwijgen oplegde. Zo mag ik dat ook doen. Zwijg. Zolang ik de strijd aan ga? Doe ik niet wat mijn roeping is en luister ik ongemerkt naar de dingen die door mijn hoofd gaan. Dat maakt mij 'zwakker', kwetsbaar en heel erg moe. Ergens zorgde dit ervoor dat mij heel veel pijn gedaan werd, wat ik zelf in stand hield. Tegelijk had het te vaak een verlammend effect. Het gaat niet meer om mijn aardse gevoel over mezelf. Ik ben een nieuwe schepping. Waardevol voor God, gemaakt met alles wat ik nodig heb om Zijn doel met mijn leven te volbrengen. Ik mag mijn strijd staken en overdragen aan de overwinnaar!


Ik deel in Zijn overwinning


Wat zo bijzonder is? Ik leef al meer dan een week zonder die mist in mij. Wat is dat een groot verschil. En al maanden beet ik weer op mijn lip, iets wat ik eerder al weleens deed. Om lichamelijk 'pijn' te voelen zodat ik mijn pijn dat in mijn hart zit kan overstemmen. Nu bijt ik ook al meer dan een week niet meer op mijn lip. Weten welke strijd er speelt en welke rol ik daarin inneem, het is zo belangrijk! Ik ben vrijgekocht en mag vrij zijn. Dicht met en bij God leven is echt de enige manier. Ik brak radicaal mijn strijd, vocht niet meer terug en gaf mij over. Nee niet aan degene waar ik mee streed. Maar aan God, aan Jezus die als geen ander weet wat aanklacht, pijn en onrecht inhoudt.


Reacties

  1. Herkenbaar hoor, maar God strijd voor je bij de Vader. Mooi dat je dat ook weet.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dank je wel Eveline. Het is een verademing om dit te mogen weten!

      Verwijderen

Een reactie plaatsen

Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat.
Wil je wel reageren maar niet dat jouw reactie openbaar staat?
Mail gerust naar:

schrijfgelukjes@gmail.com

Populaire berichten van deze blog

Doorzetten

Afgelopen jaren heb ik weer nieuwe doelen in mijn leven gekregen.
Het is gaaf om weer dingen te hebben om naar toe te werken.
Zelfs al is het een reis die echt een uitdaging is.
Was ik drie jaar geleden nog gebroken, zag ik mezelf als iemand die niets kon en ook nooit zou kunnen.
Nu ben ik al aardig op reis.
Echt niet altijd een gemakkelijke weg die ik ga.
Merk dat het best pittig is.
In mijn hoofd sta ik voor veel dingen alleen.
Een hele verantwoordelijkheid als alleenstaande mama, en veel ballen in de lucht houden.
Toch besloot ik mijn kans te pakken.

Na de scheiding was HET moment.
Eindelijk was er ruimte, en kon ik aan mezelf werken.
Samen met een coach en later ook nog iemand van De Hoop, ging ik aan de slag.
Ondanks de moeilijke uitdagingen waar ze mij voorzette, deed ik het.
Ik wilde verandering.
En dat is pittig, dat vraagt doorzettingsvermogen en innerlijke kracht.
Zoveel patronen waren er gelegd, en die veranderen zit zoveel tijd in.
Maar nu kan ik zeggen, wat ben ik gegroei…

Wat doet pijn met jou?

De dingen die ik heb meegemaakt zouden mijn huidige leven ernstig negatief kunnen be├»nvloeden, of mij zelfs belemmeren. 

Lange tijd had ik last van iets wat vast herkenbaar is voor veel mensen: Ik wilde het beter doen dan de generaties voor mij, maar kwam erachter dat ik onbedoeld, zonder opzet, weer andere missers maakte. Waardoor mijn kinderen vast ook weer in hetzelfde patroon kunnen stappen en het weer anders willen doen als dat ik heb gedaan of misschien nog doe. Daarnaast zijn er in mijn leven heftige situaties voorgevallen, die diep hebben ingehakt in mijn persoonlijkheid, mijn veiligheid en mijn beeld over mezelf.


Keuze als ouder
Zaterdag had ik een praktijkdag van mijn studie. Daar hoorde ik hoe herkenbaar het is dat het draait om de keuze die je maakt. Het enige waar je als ouder(s) dit mee kan doorbreken is: Accepteren dat we als moeder, gedaan hebben wat we toen het beste vonden. We hebben keuzes gemaakt vanuit liefde, met goede bedoelingen. Maar we maken ook fouten. Ook …

Dankbaar in gebrokenheid

Hangt de hoogte van mijn vreugde
af van de diepte van mijn dankbaarheid?
(Ann Voskamp, Gebroken leven)
Uiteindelijk dankte Jezus, brak Hij en deelt Hij zichzelf uit. De gebrokenheid raakte Jezus volledig en Hij zelf laat mij zien waarom de gebrokenheid er is, en welke weg ik ermee kan gaan. Een weg van dankbaarheid (Psalm 50:23).


Gebrokenheid waarom?
Ik denk dat het woord gebrokenheid altijd een deel van lijden met zich meeneemt. Gebroken, er is iets stuk gegaan, opengescheurd of opengebroken en dat kan veel pijn doen. Hoe kan je verder leven met gebrokenheid? Als je hart verscheurd werd, je toekomst of je droom uit elkaar gespat is? Dan denk ik aan Jezus die op aarde kwam. Weet je waarom Hij kwam? Hij kwam om gebroken te worden! Het bloed uit Zijn wonden red ons! Van nature wil ik lijden voorkomen, of zo snel mogelijk oplossen. Als ik erover nadenk dat Jezus juist hiervoor kwam en er niet voor weg vluchtte, dan word Zijn offer voor mijn leven, nog veel groter! Wij leven in een gebro…