Doorgaan naar hoofdcontent

Davids strijd ( Deel 3 )

Daar stond hij voor de grote koning, deze kleine herdersjongen die net door zijn eigen broer even onderuit gehaald was.
Al eerder had David deze koning ontmoet.
Bij beide keren was er een reus aanwezig, één keer onzichtbaar en de tweede keer zichtbaar.
De geest van God verliet de koning, niet lang nadat Samuël David gezalfd had.
Saul liet iemand zoeken die goed harp kon spelen.
Alweer iets wat hij geleerd had in het veld en wat nodig was.
AL die dingen die hij leerde, er was een plan mee.
Daar zat David, met zijn harp en speelde hij liederen voor koning Saul.
God heeft ingezet en het gezegend.
Zoveel psalmen van David zingen wij nog steeds!
Die liederen, vol gejuich, maar ook zo herkenbaar gevuld.
Soms met pijn, met angst, met nederigheid en met een enorme dankbaarheid.
Wat een rijkdom heeft David ons daarin ook nagelaten.
Zal hij Psalmen gespeeld hebben bij Koning Saul?
Herkenbaar over alle gevoelens waar wij mensen mee te kampen hebben?





David staat nu weer bij de koning.
En hij wacht niet eens tot de koning begint te spreken.
Hij begint zelf alvast.

U moet niet bang zijn voor deze Filistijn!
Ik zal wel tegen die man gaan vechten.

Saul wat zal hij gedacht hebben?
Zelf had hij de moed nog niet gevonden om voor zijn volk op te staan en de strijd aan te gaan.
En dit, dit is toch uiterst kwetsbaar.
Wat als hij David laat vechten.....
Als deze jongen wint, dan heeft Saul voor altijd gefaald als koning.
En weet je, als David nu verliest?
Dan zal het volk Israël voor altijd als knechten zijn voor de Filistijnen.
Dan heeft Saul ook gefaald als koning.
Dit is zo'n kwetsbaar moment voor Saul!
Nooit begreep ik dat zo goed.
Altijd zag ik alleen de moed van David.
Maar wat Saul uiteindelijk doet, getuigt van zoveel moed, of getuigt het van een God.
Een God die voorbereid voor Zijn kinderen.
Als je iets moet doen voor Hem, dan is Hij daarbij.
Dan moet je als kleine herdersjongen staan voor een koning, maar dan maakt God dat Zijn plan tot voltooiing komt.
Eerst is Saul nog bang en zonder vertrouwen.

Nee David, jij?
Jij kunt helemaal niet tegen deze Filistijn vechten.
Deze Filistijn hij vecht al vanaf zijn jeugd en jij, jij bent nog een jongeman.


Weer hoort David, je bent te min, niet goed genoeg.
Saul die is gaan geloven in tactieken en strategieën en ziet nee, David is niet degene die mij de overwinning kan geven.
Het geloof van Saul, het gaat langzaam af van een grote God naar zijn eigen zicht, zijn eigen strategieën en beeld van situaties.
Zijn eigen kennis en geleerdheid.
Van geloven in een grote God naar een geloven in zichzelf.
Er is niet te lezen van een Saul die hiervoor bid en God vraagt wat te doen...
Nee Saul, hij keurt nu David nog af.
Toch is deze David de enige die overeind blijft, die niet bang weg loopt.
Hij legt uit, van de training die hij gehad heeft.
Ja in het donkere deel van zijn leven, in dat ongeziene deel, mocht hij leren wat je moet doen om een kudde te beschermen.
Israël de kudde van God, het had juist een herdersjongen nodig.
Vol moed, vol vertrouwen.
David, wat kon hij verliezen?
Hij was in de ogen van de anderen toch niets.....
Als je niets bent, dan kan je niets verliezen, maar ligt er een grote kans voor je.
Dan kan je verrassen.
Hou dus moed!


Wil je de twee andere delen lezen?
Uiteraard is dat mogelijk doormiddel van de volgende klikbare linken:

Davids strijd (Deel 1)
Davids strijd (Deel 2)

Ook kan je heel makkelijk mijn blogs volgen door mijn blog te volgen op Bloglovin.
Je vind rechts boven aan mijn pagina een knop waarmee je mij kan volgen.
En dan is er nog een handige facebook pagina:

Petrina's schrijfgelukjes

Zo blijf je op de hoogte van de dingen die ik schrijf!
Veel lees plezier.

Reacties

Een reactie plaatsen

Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat.
Wil je wel reageren maar niet dat jouw reactie openbaar staat?
Mail gerust naar:

schrijfgelukjes@gmail.com

Populaire berichten van deze blog

Gescheiden ouders eren

Hoe kunnen we kinderen daarbij helpen. Zeker nu we gescheiden zijn?
Er zijn verschillende stappen om kinderen groot te brengen. Sommige zijn overdraagbaar, maar sommige niet. Zo is er de opvoeders rol, iets wat door meerdere mensen opgenomen kan worden. Wanneer je kindje groot genoeg is zal hij/zij naar school gaan. Ook daar zal een opvoeders rol opgenomen worden. Of in de kerk, de sportclub of de verschillende manieren van opvang. Daarnaast is er de ouderrol. Dat is iets die, wat je ook doet, behouden blijft. In beperkte mate is het overdraagbaar, dan denk ik aan adoptie ouders of pleeg ouders. Zoals je het ook terug ziet in de benaming, is er dan het stuk ouderschap overgedragen. Dit gaat voornamelijk om verantwoordelijkheid, de mogelijkheid om keuzes te mogen maken voor het kind, de stem van het kind zijn als het ware. Als ouders heb je de grootste invloed op je kinderen, kan je de kinderen het meest vormen. Hoe wij leven, handelen en doen zal bepalend zijn voor onze kinderen, een…

Zingen en muziek kan zoveel met je doen!

Muziek dat heeft mij zo enorm geholpen!
Dat begon eigenlijk op momenten als ik verdrietig was en nog niet goed raad wist met mijn emoties.
Ik sloot het in mezelf op, draai ermee in mijn binnenste in een cirkel.
En durfde het niet te uitten.
Juist omdat ik het in mezelf vast hield ging ik mij er naar door voelen.
Het gaf allerlei aanklacht, allerlei aan nare gedachten gingen door mijn hoofd.
Ik raakte erdoor uitgeput.
Tot ik ging zingen, of ging luisteren naar muziek.
Dat wisselde van Sela naar Opwekking en van Don Moen naar Kees Kraayenoord.
Heerlijk.
Nummers die echt iets met mij deden, die als ik luisterde iets in mij veranderde.
Ja heel lang heb ik muziek gebruikt en had dit groot effect op mijn gevoel.
Zelfs zo groot, dat wanneer ik mij weer aangevallen voelde of verdrietig en daardoor down werd, mijn Bidden en Vasten vriendin/zus mij weleens vroeg:

Wanneer heb je voor het laatst gezongen?

Muziek heeft mij gered!
Dat kan ik echt zeggen.
Al mijn zorgen, al mijn gedachten, het lukte …

De kracht van Zijn stem

Juist die momenten wanneer er een strijd is in mijn hoofd, spreekt Hij tot mij!
Afgelopen jaren is mij dat opgevallen, bij het luisteren naar Gods stem. Zijn stem die mij nu kracht geeft, mij bemoedigt maar ook de weg wijst door mijn leven. Dit was niet altijd zo in mijn leven. Ooit luisterde ik naar de stem van de wereld. Dat had veel sporen bij mij achtergelaten. Juist ook doordat ik in mijn leven zoveel meegemaakt heb van de gebrokenheid waarin wij leven op aarde. Ik kreeg te maken met ziekte van iemand waar ik van hield, met angst voor een naderend afscheid, met vaak afscheid moeten nemen en toch weer terug komen, ook maakte ik een scheiding mee. Dat gaf de stem van de wereld een veroordelende kracht. Totdat ik Zijn stem mocht ontdekken tussen alles door. Vaak spreekt Hij, terwijl er ook andere stemmen, vanuit de wereld, tot mij door willen dringen.  En juist dan spreekt Hij!
Verschillende stemmen
Er is die stem van Hem die spreekt tot mij, met een onvoorwaardelijke liefde maar t…